Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μονότονα Αγριοπούλια

Χριστόφορος Λιοντάκης

Απόψε θ’ ανταποκριθώ στις απαιτήσεις τούτης της στήλης, στο κάλεσμα του βιολιστή που παίρνει φωτιά για την χάρη του αγίου καταμεσής ενός μήνα αυτοκρατορικού. Θ΄ ανταποκριθώ με φόντο αρκαδικό στην φωτιά του μεσημεριού που κατατρώει τον σχίνο, στις έρημες λεωφόρους, -πού πήγαν όλοι και εσύ αδερφέ μου, κάτω απ’ τις συστάδες τι να προσμένεις με κομμένη την ανάσα-, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μονότονα Αγριοπούλια»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Οντισιόν

[Σκηνικό σκοτεινού, μικρού θεάτρου. Τ΄αταίριαστα πράγματα στην σκηνή φέρνουν στο φως μια εικόνα εγκατάλειψης. Ένας δειλός προβολέας πέφτει στο μέσον του παλκοσένικου, παγίδα για τον νεαρό ηθοποιό που πρόκειται να διεκδικήσει έναν μικρό ρόλο, χάρη στο ατόφιο ταλέντο του. Στην πλατεία , στο βάθος κάποιος υψώνει την φωνή του.]

¥

Πλατεία: Ο επόμενος! Παρακαλώ, λίγο γρήγορα, ο χρόνος είναι χρήμα! Λοιπόν, ο επόμενος, κύριοι, κύριοι!

¥

[Απ΄το βάθος φθάνει μια βιαστική σκιά. Περνά σαν αερικό βαδίζοντας προς την σκηνή.] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Οντισιόν»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Αναδημοσιεύσεις επαρχιακών εντύπων

[αναδημοσίευση από το περιοδικό “Πάλκο”, τεύχος τρίτο, εξαμηνιαίος απολογισμός, επιθεώρηση τέχνης, πλάι στα κορίτσια των είκοσι δολαρίων, όταν τελειώσετε την ανάγνωσή σας τα κορίτσια μας θα σας φροντίσουν, εξωφρενικά ντεκολτέ λευκή, λευκότατη οδοντοστοιχία, το ένα κουμπί ανοιχτό παρακαλώ, η μέση σας, ακόμη περισσότερο, ισολογισμοί, υποτροφίες, προκηρύξεις, το μέλλον του θεάτρου στον νέο αιώνα, ο θεός να μας φυλά, ετούτη η εποχή έγινε κιόλας μνημειώδης, η διαφήμιση κέρδισε, κέρδισε, κέρδισε.Ακολουθεί τ΄απόσπασμα ή ότ,τι επέζησε από εκείνη την δημοσίευση.] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Αναδημοσιεύσεις επαρχιακών εντύπων»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μοτέλ

Δράμα σε μια πράξη
με
αναπνοές πλατιές

Ο Λουίτζι και η Άννα είναι ένα νιόπαντρο ζευγάρι. Κατοικούν στα κεντρικά της Ρώμης. Η ζωή τους μοιάζει δύσκολη, τα όνειρά τους ακατόρθωτα. Αγαπήθηκαν με πάθος και δίχως σκέψη αποφάσισαν να παντρευτούν.Εκείνος είναι ανειδίκευτος, πάει να πει μπορεί να διεκπεραιώσει ποικίλες εργασίες, όπως μεταφορές μετακομίσεις, αποκομιδή των σκουπιδιών και άλλες, σπάνιες εργασίες που απαιτούν γερά χέρια, ολότελα συνηθισμένα στις ταπεινότερες εργασίες. Η Άννα σπουδάζει φωτογραφία, μα τα όνειρά της έχουν κάπως ξεθωριάσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μοτέλ»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Elephant


[…Αργά την νύχτα
άμα πιστέψαμε πως τούτο το
πανηγύρι τέλειωσε και πάει
φάνηκαν τα όργανα
μέσα από τις ρεματιές,
φορούσαν ρίγανη και ανεμώνες,
φαίος ήταν ο κόσμος τους
στροφή των τραγουδιών…]

Το πιο σπάνιο είδος θηλαστικού απαντάται στην ποίηση

Ποιος είπε το δάκρυ θαλασσί. Ποιος είδε αντρειωμένους να στήνουν τον χορό μες στην πολλή νύχτα. Ποιος είπε ο φονιάς, ποιος είδε το μαύρο σου καράβι, ποιος χάθηκε στα σταυροδρόμια για πάντα εκτρέφοντας μικρές, λαμπρές αθανασίες με σώματα των κοριτσιών, θελκτικά, ποιος.

Μα ο ποιητής, ακούστηκε μια φωνή απ΄το βάθος του αμφιθέατρου. Επρόκειτο για κάποιον άγνωστο, για κάποιον επισκέπτη, από αυτούς που ταξιδεύουν στο Ντένβερ, που το εγκαταλείπουν, που πεθαίνουν στο Ντένβερ απαλά σαν φύλλα. Την φωνή του την είχαμε ξανακούσει, την όψη του δεν θα λησμονούσαμε ποτέ, τέτοια που είναι, πλάσματος προκατακλυσμιαίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Elephant»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Le Salon Francais

Ατμόσφαιρα
επαρχιακής εκκλησίας
την δεκαετία του ’60

Δράμα Ελληνικό
διάρκειας πολλών αιώνων

Σαλόνι εποχής μεπλ επόκ με βαριά έπιπλα και σαμοβάρια και ένα σωρό πεθαμένα πράγματα τριγύρω. Ένα σταματημένο ρολόϊ, κάτι άνθη πλαστικά, φωτογραφίες προγόνων με προτεταμένη την έπαρξη μιας άλλης εποχής. Οι κυρίες που κάθονται στο σαλόνι διαθέτουν μια χάρη ελληνιστική και την ίδια στιγμή την απόγνωση της ηλικίας των. Δεν μιλούν πολύ, απολαμβάνουν καφέ και τσάι και κάτι φιλολογικές αναμνήσεις, απαγγέλοντας τους στίχους του Σέλλεϋ και του ρημαγμένου από τον χρόνο Κιτς. Φορούν φορέματα γαλάζια και κίτρινα και ενδύματα, εσάρπες και μαντήλια στο μπλε του κοβαλτίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Le Salon Francais»

Απόστολος Θηβαίος, Casina Rossa

Οι ξεναγοί σταματούν με τα λάβαρά τους έξω απ΄την κλειστή πόρτα. Το πλήθος που τους ακολουθεί ακούει με προσοχή όσες απ΄τις λέξεις γλιτώνουν τον χαμό του ανέμου. Αυτό το πλήθος που παραμένει τόσο ανυποψίαστο για τους φαύνους και τις νύμφες που γεννιούνται κάθε νύχτα στην πόρτα του ποιητή, αυτός ο ξέφρενος κόσμος που συνωστίζεται και φωτογραφίζεται και αναχωρεί και κάπου φθάνει ποτέ δεν θα πονέσει όσο ο ποιητής. Και ίσως να μην νιώσει την οδύνη μιας ζωής που καίγεται σε είκοσι πέντε μονάχα χτύπους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Casina Rossa»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Κλειστόν

Pier Head dock, Liverpool -anonymous, early 1890s

Σκηνή από το ψυχολογικό έργο που παίχτηκε για μια παράσταση μονάχα
στην έδρα του συλλόγου φορτοεκφορτωτών του Λίβερπουλ.

Εσωτερικό παλιού ποτοπωλείου. Μια σκηνή με πολύχρωμους λαμπτήρες, σαν τις θερινές αναμνήσεις μας και η αδειανή πίστα. Ο φωτισμός εναλλάσσεται διαρκώς και σ΄έναν ρυθμό σταθερό.Τρεις άνδρες διάσπαρτοι μες στο μαγαζί. Ποια άμυνα κρατούν, πίσω απ΄τις γραμμές τους άραγε ποια μάχη μαίνεται. Τα ονόματά τους είναι γνώριμα πολύ και τίποτε δεν σημαίνουν. Έξω ήχοι της πόλης και παλιές βροχές.Καμιά μουσική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Κλειστόν»