Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Elephant


[…Αργά την νύχτα
άμα πιστέψαμε πως τούτο το
πανηγύρι τέλειωσε και πάει
φάνηκαν τα όργανα
μέσα από τις ρεματιές,
φορούσαν ρίγανη και ανεμώνες,
φαίος ήταν ο κόσμος τους
στροφή των τραγουδιών…]

Το πιο σπάνιο είδος θηλαστικού απαντάται στην ποίηση

Ποιος είπε το δάκρυ θαλασσί. Ποιος είδε αντρειωμένους να στήνουν τον χορό μες στην πολλή νύχτα. Ποιος είπε ο φονιάς, ποιος είδε το μαύρο σου καράβι, ποιος χάθηκε στα σταυροδρόμια για πάντα εκτρέφοντας μικρές, λαμπρές αθανασίες με σώματα των κοριτσιών, θελκτικά, ποιος.

Μα ο ποιητής, ακούστηκε μια φωνή απ΄το βάθος του αμφιθέατρου. Επρόκειτο για κάποιον άγνωστο, για κάποιον επισκέπτη, από αυτούς που ταξιδεύουν στο Ντένβερ, που το εγκαταλείπουν, που πεθαίνουν στο Ντένβερ απαλά σαν φύλλα. Την φωνή του την είχαμε ξανακούσει, την όψη του δεν θα λησμονούσαμε ποτέ, τέτοια που είναι, πλάσματος προκατακλυσμιαίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Elephant»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Le Salon Francais

Ατμόσφαιρα
επαρχιακής εκκλησίας
την δεκαετία του ’60

Δράμα Ελληνικό
διάρκειας πολλών αιώνων

Σαλόνι εποχής μεπλ επόκ με βαριά έπιπλα και σαμοβάρια και ένα σωρό πεθαμένα πράγματα τριγύρω. Ένα σταματημένο ρολόϊ, κάτι άνθη πλαστικά, φωτογραφίες προγόνων με προτεταμένη την έπαρξη μιας άλλης εποχής. Οι κυρίες που κάθονται στο σαλόνι διαθέτουν μια χάρη ελληνιστική και την ίδια στιγμή την απόγνωση της ηλικίας των. Δεν μιλούν πολύ, απολαμβάνουν καφέ και τσάι και κάτι φιλολογικές αναμνήσεις, απαγγέλοντας τους στίχους του Σέλλεϋ και του ρημαγμένου από τον χρόνο Κιτς. Φορούν φορέματα γαλάζια και κίτρινα και ενδύματα, εσάρπες και μαντήλια στο μπλε του κοβαλτίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Le Salon Francais»

Απόστολος Θηβαίος, Casina Rossa

Οι ξεναγοί σταματούν με τα λάβαρά τους έξω απ΄την κλειστή πόρτα. Το πλήθος που τους ακολουθεί ακούει με προσοχή όσες απ΄τις λέξεις γλιτώνουν τον χαμό του ανέμου. Αυτό το πλήθος που παραμένει τόσο ανυποψίαστο για τους φαύνους και τις νύμφες που γεννιούνται κάθε νύχτα στην πόρτα του ποιητή, αυτός ο ξέφρενος κόσμος που συνωστίζεται και φωτογραφίζεται και αναχωρεί και κάπου φθάνει ποτέ δεν θα πονέσει όσο ο ποιητής. Και ίσως να μην νιώσει την οδύνη μιας ζωής που καίγεται σε είκοσι πέντε μονάχα χτύπους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Casina Rossa»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Κλειστόν

Pier Head dock, Liverpool -anonymous, early 1890s

Σκηνή από το ψυχολογικό έργο που παίχτηκε για μια παράσταση μονάχα
στην έδρα του συλλόγου φορτοεκφορτωτών του Λίβερπουλ.

Εσωτερικό παλιού ποτοπωλείου. Μια σκηνή με πολύχρωμους λαμπτήρες, σαν τις θερινές αναμνήσεις μας και η αδειανή πίστα. Ο φωτισμός εναλλάσσεται διαρκώς και σ΄έναν ρυθμό σταθερό.Τρεις άνδρες διάσπαρτοι μες στο μαγαζί. Ποια άμυνα κρατούν, πίσω απ΄τις γραμμές τους άραγε ποια μάχη μαίνεται. Τα ονόματά τους είναι γνώριμα πολύ και τίποτε δεν σημαίνουν. Έξω ήχοι της πόλης και παλιές βροχές.Καμιά μουσική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Κλειστόν»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre — teatro del nuovo mondo

Θέαμα με προβολές εκμαγείων και μορφών
από την γη του Μαγγελάνου

Αυτός ο κόσμος
γεμάτος πίκρα και
γοητεία
θα κοιμάται για πάντα
στην αγκαλιά
της φύσης

αφηγητής, πρόσωπο φαινομενικά καταρτισμένο με χαρακτηριστικά πρώτου ενός μπουλουκιού, κάπως όμορφος και κάπως καλοβαλμένος. Δουλειά του είναι η από μνήμης αφήγηση μικρών, χαριτωμένων ιστοριών βγαλμένων από τα παλιά, επτασφράγιστα βιβλία του προκολομβιανού κόσμου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre — teatro del nuovo mondo»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Captain ’67

Ιστορίες για τον αρχηγό από μια μακρινή εποχή

Για τον μικρό Δημήτρη
που φέγγει κιόλας
με το προσωπείο του
βασιλιά του Άργους
βαθιά μες στα περιβόλια

Σκελετοί

“Ξημέρωμα φάνηκε ο αρχηγός στην έρημη πόλη. Τον είχαν λησμονήσει και αν δεν ήταν ο παλιός μύθος του Άργους, αν δεν ήταν τόση ερημιά κανείς δεν θα ΄ξερε, κανείς δεν θα μάθαινε. Πως γύρισε ο αρχηγός, κάπως κουρασμένος με μαχαιρωμένα μάτια. Ποιος ξέρει τι είδε, τι έμαθε ο αρχηγός τόσο καιρό που έλειψε. Τα ρούχα του είναι τριμμένα, τα γένια του ψαρά, παλιοί  χειμώνες και φωτοστέφανα. Πού πολέμησες, το σπαθί σου τι να ΄γινε, πόσα πράγματα έχασες δικά σου; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Captain ’67»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre — Παραδοσιακό

Απ΄τα συναξάρια της άνοιξης και του έρωτα

Π άμφωτη νύχτα με στοιχειά και μ΄όλη την τρομερή μυσταγωγία. Οι δυο τους, ένα κορίτσι και ένα αγόρι, στην πρώτη τους νεότητα, λαμπρά και περήφανα τα νιάτα, ο πιο φοβερός, ο πιο μακρινός απ΄τους αστερισμούς. Στο φόντο το παραβάν με τους δρόμους μιας αιγαιοπελαγίτικης χώρας με δαιδαλώδη καλντερίμια, να χαράζει τα σπίτια ο ασβέστης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre — Παραδοσιακό»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λινόλεουμ

 

Ιστορίες
Απ΄τις παραβολές του κόσμου

Πλυθείτε και θα ΄στε καθαροί,
τους άδολους τρόπους
διώξτε απ΄την ψυχή.
Αλλιώς πιείτε
απ΄την άνοιξη
και δοθείτε
στο χαμό

Οι ρίζες του ακουμπάνε στον ουρανό, πουθενά δεν ανήκει. Όμως δεν είναι αυτό το δέντρο στη διασταύρωση, αυτός ο σιωπηλός φίλος, ο πάντα σταθερός με τα ρούχα του στο πάτωμα, έρμαιο των εποχών.

Είναι η ψυχή της που δοκιμάζεται, το πρόσωπό του υδατογραφημένο σ΄απέραντες σειρές από τρυφερά φιλμ. Είναι τα λινόλεουμ μες στο κιβώτιο του ταξιδιού, με σπασμένη κλειδωνιά και πολύχρωμα κιλίμια από χοντρή κλωστή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λινόλεουμ»