Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre — Παραδοσιακό

Απ΄τα συναξάρια της άνοιξης και του έρωτα

Π άμφωτη νύχτα με στοιχειά και μ΄όλη την τρομερή μυσταγωγία. Οι δυο τους, ένα κορίτσι και ένα αγόρι, στην πρώτη τους νεότητα, λαμπρά και περήφανα τα νιάτα, ο πιο φοβερός, ο πιο μακρινός απ΄τους αστερισμούς. Στο φόντο το παραβάν με τους δρόμους μιας αιγαιοπελαγίτικης χώρας με δαιδαλώδη καλντερίμια, να χαράζει τα σπίτια ο ασβέστης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre — Παραδοσιακό»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λινόλεουμ

 

Ιστορίες
Απ΄τις παραβολές του κόσμου

Πλυθείτε και θα ΄στε καθαροί,
τους άδολους τρόπους
διώξτε απ΄την ψυχή.
Αλλιώς πιείτε
απ΄την άνοιξη
και δοθείτε
στο χαμό

Οι ρίζες του ακουμπάνε στον ουρανό, πουθενά δεν ανήκει. Όμως δεν είναι αυτό το δέντρο στη διασταύρωση, αυτός ο σιωπηλός φίλος, ο πάντα σταθερός με τα ρούχα του στο πάτωμα, έρμαιο των εποχών.

Είναι η ψυχή της που δοκιμάζεται, το πρόσωπό του υδατογραφημένο σ΄απέραντες σειρές από τρυφερά φιλμ. Είναι τα λινόλεουμ μες στο κιβώτιο του ταξιδιού, με σπασμένη κλειδωνιά και πολύχρωμα κιλίμια από χοντρή κλωστή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λινόλεουμ»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λαϊκό Πεντάγραμμο

Μικρές ιστορίες
του Αγίου Φεβρουαρίου

Κάτι ώρες τον κερδίζουν τα τραγούδια. Πάει να πει πως καίγεται ανάμεσα στους στίχους, πως φορά τις σημασίες τους,  θυμάται τα πρόσωπα, τα σχήματα και τις μορφές που καθιστούν τα πράγματα προσωπικά.

Τα τραγούδια της πατρίδας του αφηγούνται τη λαϊκή μυθολογία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λαϊκό Πεντάγραμμο»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre —Ντέμπι

Είναι δοσμένη η καρδιά του,
όπως συμβαίνει πάντα
με τους νέους του Τενεσί
και τα θερμά τους όνειρα

Δυο άνδρες κάθονται στο τραπέζι. Είναι φανερό πως ένας απ΄τους δυο αυτούς ανθρώπους διαθέτει μια κάποια εξουσία. Και πως η θέση του είναι αυτή της ισχύος έναντι του άλλου.Μες στο δωμάτιο δεν υπάρχει κανείς και τίποτε άλλο. Μόνο που στον τοίχο πίσω τους, ανάμεσά τους όπως κοιτάζει το κοινό ένας αρκαδικός πίνακας, κάτι μορφές αόριστες από άνοιξη και παραμύθι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre —Ντέμπι»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η αναγγελία της νιότης

Οδυσσέας Ελύτης – Στέλιος Λύτρας

Και μες στις διασταυρώσεις, στα δάνεια και τους στίχους, τους πολυφωνικούς αιώνες που αφήνουν τα σημάδια τους στα έργα και τις ημέρες, έρχεται από έναν δικό της δρόμο μια φράση, μια οπτασία, ένας απατηλός και παιδαριώδης αγωγός και διατυπώνονται όλες απ΄την αρχή οι ερμηνείες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η αναγγελία της νιότης»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λούσι

Επιστολικές Οδηγίες
σ΄ένα σπάνιο κορίτσι
απ΄την κοιλάδα
των ναών

Αγαπητή Λούσι,
θυμήσου,
μετά το καταφύγιο
ακολουθούν διαδοχικοί λόφοι.
Ίσως έχουν
μια ονομασία κωδική,
ίσως πάλι
κάτι να σημαίνουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λούσι»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre -Τόκυο

Ανωνύμου: Τόκυο αρχές 20ού αι.

(Στη σκηνή πηγαινοέρχονται τεχνικοί και φροντιστές. Φαίνεται πως φτιάχνουν ένα σκηνικό πόλης και ίσως γι΄αυτό ετοιμάζονται να ρίξουν απ΄την οροφή ένα επιβλητικό πανώ. Μες στο πλήθος ξεχωρίζει κάποιος που φορά μια στολή και άλλα δυο πρόσωπα. Ένα κορίτσι και ένα αγόρι. Και το σκουριασμένο φεγγάρι γιατί πάντα ήθελα έναν δικό  μου ουρανό.

Κάποιος απ΄τους θεατές της πλατείας, απευθύνεται στους υπόλοιπους, ο ρόλος του είναι μυστικός, όλα πάνω του είναι αδιάφορα, όμως εκείνος γνωρίζει σε βάθος την παράξενη αυτή ιστορία. Μιλά.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre -Τόκυο»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ο Γιώργος Σκούρτης στις συμπληγάδες


Και αν τα λόγια του
φαντάζουν σκληρά,
θυμήσου,
Μιλά για τα παιδιά μας

Σηκώθηκε χάραμα, έφτιαξε καφέ και συμμάζεψε το μικρό δώμα. Τα΄βαλε όλα σε τάξη, τα πράγματα, τις φωτογραφίες, τ΄αναμνηστικά, πάει να πει όσα πρόλαβε να σώσει απ΄του καιρού τις παλίρροιες. Στην παλιά βαλίτσα έβαλε δυο πουκάμισα, τα χαρτιά του με τα σβησμένα ονόματα, 1967, τ΄άλλα δεν ξεχωρίζουν πια γιατί τα σκέπασαν τα χρόνια και τα πράγματα, δεν μπορούν, λίγο λίγο χάνουν την λάμψη τους και περνούν στην ιστορία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ο Γιώργος Σκούρτης στις συμπληγάδες»