Δήμητρα Λουκά, «Κόμπο τον κόμπο» (διηγήματα) -προδημοσίευση

Από τις εκδόσεις Κίχλη

Στὴ συλλογὴ διηγημάτων «Κόμπο τὸν κόμπο» ὅλες σχεδὸν οἱ ἱστορίες ἔχουν τὴ μορφὴ τῆς ἐξομολόγησης ἢ τῆς ἐξιστόρησης γεγονότων ποὺ ἀφοροῦν τὸ παρελθόν. Οἱ ἀφηγητές, φορεῖς τοῦ παραδοσιακοῦ προφορικοῦ πολιτισμοῦ οἱ περισσότεροι, μὲ ἕναν ἀδρὸ προφορικὸ λόγο καὶ μὲ δωρικὴ λιτότητα ὑφαίνουν λέξη τὴ λέξη, κόμπο τὸν κόμπο, τὰ προσωπικὰ πάθη ἀλλὰ καὶ τὶς πληγὲς τῆς Κατοχῆς καὶ τοῦ Ἐμφυλίου σὲ κρουστὲς ἱστορίες.

Ἡρωίδες ποὺ βίωσαν τὴ σκληρότητα τῆς ἀρχαϊκῆς κοινωνίας καὶ ἄλλες ποὺ ὕψωσαν τὸ ἀνάστημά τους καὶ πάλεψαν στὶς πιὸ ἀντίξοες συνθῆκες· ἥρωες-θύματα τῶν κοινωνικῶν προκαταλήψεων καὶ ἄλλοι ποὺ τοὺς συνέθλιψαν οἱ μυλόπετρες τῆς Ἱστορίας· ἀφηγήσεις ὅπου τὸ χάσμα ἀνάμεσα στὸν πάνω καὶ τὸν κάτω κόσμο κλείνει χάρη στὸν πόθο γιὰ τὸ σμίξιμο ζωντανῶν καὶ νεκρῶν ἐραστῶν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δήμητρα Λουκά, «Κόμπο τον κόμπο» (διηγήματα) -προδημοσίευση»

Ιωάννα Αβραμίδου: René Char, Τα φύλλα του ύπνου

μετάφραση: Θανάσης Χατζόπουλος, εκδόσεις Πόλις

Ο Ρενέ Σαρ θεωρείται από την γαλλική κριτική δύσκολος και αψηλάφητος ποιητής. Η ποίησή του αρνείται την τρέχουσα γλώσσα και τις έτοιμες διατυπώσεις και φόρμες, επινοώντας συνεχώς μια νέα έκφραση και αναμειγνύοντας το αφηρημένο με το συγκεκριμένο και το αφηρημένο με το αφηρημένο. Κάθε ποίημα του, παρά τις προσωπικές, γεωγραφικές, ιστορικές αναφορές,  παραμένει πάντα ένα μυστήριο. Ο κόσμος παρουσιάζεται ως ένας τόπος μυστικών που πρέπει ο ποιητής να  αποκωδικοποιήσει.  Ποιητής της Προβηγκίας πέρασε από τον σουρεαλισμό πριν φτάσει στην πυκνή και ακαριαία,  κεραυνοβόλο γλώσσα της συγκεντρωτικής ποιητικής του συλλογής με τον οξύμωρο τίτλο Fureur et Mystére, Οργή και Μυστήριο στην οποίαν συμπεριλαμβάνονται και τα Φύλλα του Ύπνου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιωάννα Αβραμίδου: René Char, Τα φύλλα του ύπνου»

Μισέλ Ουελμπέκ, Σερατονίνη

Μετάφραση Γιώργος Καράμπελας, εκδόσεις Εστία

Παρουσίαση
Η Σεροτονίνη (από το όνομα μιας ευφορικής ορμόνης) διασχίζει μια Γαλλία που αναμασά τις παραδόσεις της, τυποποιεί τις πόλεις της και καταστρέφει τις εξοχές της φέρνοντας τους ανθρώπους στα όριά τους. Ο μεσήλικας πρωταγωνιστής, ένας γεωργικός μηχανικός, αφηγείται όλη τη ζωή του, τη φιλία του μ’ έναν αριστοκράτη γεωργό (αξέχαστο μυθιστορηματικό ήρωα και ανεστραμμένο είδωλο του πρωταγωνιστή), την αποτυχία των ιδανικών της νιότης τους, τη χαμένη του λίμπιντο, την ίσως παράλογη ελπίδα του να ξαναβρεί έναν χαμένο έρωτα.
Το μυθιστόρημα θεωρήθηκε «προφητικό» -συμβαίνει συχνά με τα βιβλία του Ουελμπέκ- καθώς περιγράφει συγκλονιστικά την οργή των Γάλλων αγροτο-κτηνοτρόφων που οδηγούνται στην αυτοκτονία αδυνατώντας να αντιμετωπίσουν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και την παγκοσμιοποιημένη ελεύθερη αγορά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μισέλ Ουελμπέκ, Σερατονίνη»

Γιώργος Μπουγελέκας, «Διαβατήρια»- διηγήματα [προδημοσίευση από τη συλλογή]

Κυκλοφορεί στις 26 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κέδρος.

Απόσπασμα από το διήγημα «Με υποτροφία»

«Όσο αξίζεις εσύ κι η καρδιά σου η χρυσή, δεν αξίζουν μαζί ο ουρανός κι όλη η γη…».

Το τζουκ μποξ πίσω από την Αγία Ελεούσα στις δόξες του. Πέμπτη βράδυ και το ταβερνάκι του Χρήστου δεν είχε κόσμο. Δυο-τρεις παρέες και κανένας περαστικός, που θα έπαιρνε το σουβλάκι στο χέρι, όλη η πελατεία του. Μάης γλυκός ήταν. Οι μετεωρολόγοι μιλούσαν  για πρώιμο καλοκαιράκι. Τα τραπεζάκια είχαν βγει κιόλας έξω.

Σε ένα από αυτά έκατσαν ο Κώστας κι ο Στέλιος. Φοιτητές από την Καλαμάτα. Συμμαθητές στο Γυμνάσιο, γείτονες και αχώριστοι φίλοι. Μαζί νοίκιασαν στην απομακρυσμένη συνοικία της Αθήνας το δυαράκι που έμεναν. Φτηνό ήταν, είχε και το αποχωρητήριο μέσα στο σπίτι. Μια χαρά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Μπουγελέκας, «Διαβατήρια»- διηγήματα [προδημοσίευση από τη συλλογή]»

Δήμος Χλωπτσιούδης, Ο εξπρεσιονιστικός ερωτικός διάλογος της Λαμπράκου

Ο υπερρεαλισμός είναι η μεταγλώσσα των συναισθημάτων· ο τρόπος που η γλώσσα ερμηνεύει τα γλωσσικά σημεία του ψυχισμού και των αισθήσεων. Είναι η αποκάλυψη του αυθόρμητου σε έναν κόσμο που πνίγει το συναίσθημα και επιδιώκει να επιβάλει έτοιμες εικόνες με λεζάντες που διεκδικούν την παντοδυναμία της -έτοιμης- λογικής. Το ποιητικό παράλογο όμως αφήνει ελεύθερο τον ακροατή/αναγνώστη να συνδέσει τις εικόνες ενός ποιήματος με εκείνες της δικής του βιωμένης εμπειρίας, νοηματοδοτώντας αναγνωστοκεντρικά εκ νέου το περιεχόμενο? να παράγει το νόημα μέσα από τις προβολές της ατομικής συνείδησης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δήμος Χλωπτσιούδης, Ο εξπρεσιονιστικός ερωτικός διάλογος της Λαμπράκου»

Συλλογικό, Ο κόσμος του Προυστ

Μετάφραση Μηνά Πατεράκη- Γαρέφηεκδόσεις Πατάκη


Το «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» είναι ένα έργο ακατάτακτο, τόσο βαθύ, που το διαβάζουμε και το ξαναδιαβάζουμε για να ανακαλύψουμε μέσα του «την αληθινή ζωή, τη μόνη ζωή επομένως που έχουμε ζήσει ολοκληρωτικά», δηλαδή τη λογοτεχνία.
Προλογίζοντας τον «Κόσμο του Προυστ», η Λορά Ελ Μακκί γράφει: «Αυτό το απίστευτο μυθιστόρημα, που αναστάτωσε το λογοτεχνικό τοπίο, μας μεταφέρει έναν αιώνα πίσω, στα παρισινά σαλόνια της Μπελ Επόκ, σε μια πλαζ της νορμανδικής ακτής ή στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Συλλογικό, Ο κόσμος του Προυστ»

Ιφιγένεια Σιαφάκα, Σκαντζόχοιρος με παπιγιόν -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Ποίηση σε πέντε πράξεις και αυλαία
Από τις εκδόσεις Σμίλη

ΦΛΑΜΠΟΥΡΟ

Στην κορφή του γκρεμού
το χάος δαμάσαμε στη γλώσσα
γοερά μωρά χωρίς τροφό
μ’ έκθετα δάχτυλα
τρατάραμε στο σώμα τους ιλίγγους
Μια νύχτα ο ορειβάτης δράκοντας
μας κάρφωσε φλάμπουρο στο όρος
Τη γλώσσα γυρίσαμε κουβέρτα
Κι έκτοτε κυματίζουμε βουβοί

ΒΙΝΥΛΙΟ

Ρέει μελάνι από την κούπα της σουπιάς
ο Αχέροντας πικρός ρίγη σε κάτοπτρα αειθαλή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, Σκαντζόχοιρος με παπιγιόν -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Χαρά Νικολακοπούλου: Εύα Μ. Μαθιουδάκη-Κωστής Σχιζάκης, ‘Ο Φταίχτης’

Εκδόσεις Καστανιώτη 2019

Τοιχογραφία εποχής, ανατομία ψυχής

Mε δύο προηγούμενα λογοτεχνικά έργα στο ενεργητικό της (Αυτός ο ένας ο Αρίστος εκδ. Γαβριηλίδης 2014 και Μικρά Πείσματα, εκδ. Ροδακιό 2017) η Εύα Μ. Μαθιουδάκη έχει ήδη δώσει αξιόλογα δείγματα πεζογραφικού λόγου που την έχουν καταξιώσει για τις αρετές της γραφής της, οι οποίες ανιχνεύονται και στο παρόν μυθιστόρημα, τρίτο κατά σειρά βιβλίο της.

Το έτερον συγγραφικό ήμισυ, ο Κωστής Σχιζάκης, είναι αρχιτέκτονας μηχανικός από το Ηράκλειο. Έχει στο ενεργητικό του τη συλλογή διηγημάτων Τα παρά προσδοκίαν και δημοσιεύσεις στο περιοδικό Παλίμψηστο της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χαρά Νικολακοπούλου: Εύα Μ. Μαθιουδάκη-Κωστής Σχιζάκης, ‘Ο Φταίχτης’»