Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Στέφανος Τσιτσόπουλος, Ροκ Σταρ

Στέφανος Τσιτσόπουλος, Ροκ Σταρ, εκδόσεις Μεταίχμιο, 2019

Πρώιμη μυθιστορηματική αυτοβιογραφία 26 κεφαλαίων (πρώτο: «Μια εξοχή στην κόλαση», τελευταίο: «Πιάστερ ιν δε rye» κι ο νοών νοείτω), ροκάδικη, «νευρική», κεφάτη και φευγάτη, από το φίλο δημοσιογράφο: κύρια μέσα από «συνομιλίες» με τον Χόλντεν Κόλφιλντ, τον Σάλιντζερ και ιδίως τη θρυλική «διπλή» μεταφράστρια του «Φύλακα στη σίκαλη», την Τζένη Μαστοράκη• μετασταθμεύσεις: Ξάνθη, Σαλόνικα, «κωλοαθήνα», Νέα Υόρκη, Παρίσι κλπ• αναφορές: Παπαδιαμάντης, Χατζηπαναγής, γέννηση του ροκενρόλ, «Αλίκη στις πόλεις», Μέριλιν Μονρό, Γουινόνα Ράιντερ, Σώτη Τριανταφύλλου, Χρήστος Χωμενίδης,  προσωπικά πολλαπλό 1984, Εντ Σάλιβαν σόου κλπ. Πλούσια, απρόσμενη  εικονογράφηση.  Περιεχόμενα, Ευρετήριο θα βοηθούσαν.

(Λέξεις 100).

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μάχη Τζαβέλλα, Ήρεμα φεύγω

Μάχη Τζαβέλλα, Ήρεμα φεύγω, εκδόσεις Γκοβόστη

Προχωρημένη, σε σύγκριση με τις προηγούμενες νουβέλες της, εδώ η συγγραφέας: πολλαπλή και εύστοχη εναλλαγή αφηγηματικών τρόπων, πιο καλοδουλεμένο /κοφτό ύφος, μεγαλύτερο βάθος στη σκιαγράφηση των προσώπων και ειδικά του αρσενικού κεντρικού ήρωα, του Γκλεν (πράγμα διόλου αυτονόητο για γυναίκα συγγραφέα), τη διαταραγμένη, αβέβαιη σκέψη και δράση του οποίου παρακολουθούμε, μετά από δυστύχημα που του χάλασε κορμί και μυαλό, οδηγώντας τον σε (αβέβαιο πάλι) ξαναζύγιασμα των μίζερων σχέσεων (οικογένεια, γυναίκες, γειτονιά κλπ) και φαντασιώσεών του- «βασικό ένστικτο». ΄Αριστο ξεκίνημα κι εξαιρετικό, φροϋδογενές φινάλε σε νεκροταφείο.

ΥΓ. Οι τελευταίες φράσεις του οπισθοφύλλου ξαστοχάνε, νομίζω, ως προς το αληθινό περιεχόμενο του πεζού.

(Λέξεις 100)

Χλόη Κουτσουμπέλη, Η γυμνή μοναξιά του ποιητή Όμικρον ―Από τον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο

Χλόη Κουτσουμπέλη, Η γυμνή μοναξιά του ποιητή Όμικρον, εκδόσεις Πόλις

ΤΟ ΒΕΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
ΚΑΙ
Η ΓΥΜΝΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΟΜΙΚΡΟΝ

αναγνωστικές παρατηρήσεις επί της συλλογής της Χλόης Κουτσουμπέλη

Η γυμνή μοναξιά του ποιητή Όμικρον, εκδόσεις Πόλις – 2021

Στην τελευταία ποιητική συλλογή της Χλόης Κουτσουμπέλη, Η γυμνή μοναξιά του ποιητή Όμικρον, εκδόσεις Πόλις – 2021, ο αναγνώστης απολαμβάνει μεν με την αρτιότητα της ποιητικής της σκέψης, εκείνο όμως που τού γίνεται πια ξεκάθαρο είναι η μοναδική της ικανότητα να φτιάχνει απόλυτα δομημένα ποιητικά βιβλία έχοντας τρόπον τινά εκ των προτέρων σχεδιασμένα τα αρχιτεκτονικά σχέδια, τη μελέτη για τα στατικά, τις ποσότητες του μπετόν αρμέ και τους οπλισμούς έως και τις λεπτομέρειες των σοβατεπί, τα χρώματα στις ταπετσαρίες και επαναλαμβανόμενα μοτίβα στα πλακάκια. Αυτή είναι μια αίσθηση που είχα και στην προηγούμενη συλλογή της, Το σημείωμα της Οδού Ντεσπερέ, εκδόσεις Πόλις – 2018, και είναι μια ιδιότητα των ποιητικών έργων, την οποία αφενός θαυμάζω, αφετέρου τη θεωρώ απαραίτητη για να μείνει ένα έργο στην ιστορία (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) και ταυτόχρονα να αποτιμηθεί ευκολότερα από τους σύγχρονους και μελλοντικούς αναγνώστες και μελετητές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χλόη Κουτσουμπέλη, Η γυμνή μοναξιά του ποιητή Όμικρον ―Από τον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο»

Δημήτρης Χριστόπουλος, Τζίντιλι ―Από την Κατερίνα Παπαδημητρίου

Δημήτρης Χριστόπουλος, Τζίντιλι, εκδόσεις Το Ροδακιό, Αθήνα 2020

Εκεί όπου ο ρεαλισμός μαγεύεται: Ο Τόπος με τα Μεγάλα Μάτια

Γράφει η Κατερίνα Παπαδημητρίου

«Το μπόι του κάθε ανθρώπου δεν είναι το ανάστημά του αλλά το μπόι των ανθρώπων που βλέπει.».Με τούτα τα λόγια τουFernando Pessoa από Το βιβλίο της ανησυχίας καθησυχάζει ο πατέρας του τον Γιάννο, έναν από τους χαρακτήρες του έργου Δημήτρη Χριστόπουλου. Και είναι αλήθεια γιατί ο Χριστόπουλος αναμετριέται με το μπόι ομότεχνών του τιμώντας τις αναγνώσεις του διακειμενικά. Ο Γιώργος Χειμωνάς ο Στρατής Τσίρκας, ο Ντοστογιέφσκι και ο Φερνάντο Πεσσόα, οι ποιητές Χρήστος Μπράβος, Αργύρης Χιόνης, Μάρκος Μέσκος, Νίκος Γκάτσος, Οδυσσέας Ελύτης, Γιώργης Παυλόπουλος, Μίμης Σουλιώτης, Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, Γιώργος Χρονάς, Κώστας Καναβούρης, Πάνος Κυπαρίσσης και Δημήτρης Δασκαλόπουλος, κατοικούν στις σελίδες του περήφανα και δικαιωματικά, και είναι τιμή τόσο για τους εκλιπόντες όσο για τους εν ζωή λογοτέχνες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Χριστόπουλος, Τζίντιλι ―Από την Κατερίνα Παπαδημητρίου»

Ασημίνα Ξηρογιάννη, Ποιήματα 2009-2017 ―κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις Βακχικόν

Περιγραφή (από την εισαγωγή του βιβλίου, της Α.Αφεντουλίδου)

Η Ασημίνα Ξηρογιάννη, μέσα στη δεκαετία που ήδη πέρασε και στη δεύτερη την οποία βαδίζει, υπηρετεί την τέχνη του λόγου μέσα από πολλές παράλληλες δράσεις, επιδεικνύοντας αξιοζήλευτη προσήλωση, εργατικότητα και αγάπη. Και της ευχόμαστε ολόψυχα να συνεχίσει με το ίδιο πάθος σε όλα τα πεδία: ποίηση, αφήγηση, μετάφραση, θεατρική συγγραφή, ανθολόγηση, κριτική. Εξάλλου, κανένα από αυτά δεν στεγανοποιείται πλήρως από το άλλο, καθώς το ένα προοικονομεί το άλλο, το ένα προϋποθέτει ή/και ακολουθεί το επόμενο∙ καθώς όλα αλληλοεισδύουν συναιρούμενα, διαμορφώνοντας έναν χώρο δραστικής πραγμάτωσης, όπου ηττάται η απραξία∙ απραξία η οποία δεν μπορεί παρά να είναι παθολογική για ένα πλάσμα τόσο ζωντανό, τόσο γεμάτο δύναμη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Ξηρογιάννη, Ποιήματα 2009-2017 ―κυκλοφορεί»

Αντώνης Ν. Μαστραπάς: Η “Έρση” και η αρχαιογνωσία του Γεωργίου Δροσίνη

Αντώνης Ν. Μαστραπάς: Η “Έρση” και η αρχαιογνωσία του Γεωργίου Δροσίνη: Συμβολή στη βιογραφία του ―εκδόσεις Μανδραγόρας, 2018

Ελάχιστα πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή, ο Δροσίνης δημοσιεύει την «Έρση», μυθιστόρημα «ενός πατριώτη που ζει στον αστερισμό του ανεκπλήρωτου εθνικού οράματος»· ως πρόσχημα χρησιμοποιεί μια νεανική ερωτική σχέση, τοποθετημένη λίγο πριν τον πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο: της ομώνυμης αρχαιόφιλης ηρωίδας και του αρχαιολόγου Παύλου.

Ο Μαστραπάς, αποτιμώντας το σχεδόν αιωνόβιο κι επιδραστικό (π.χ. Πεντζίκης) βιβλίο, αξιοποιεί ψυχολογικές, φιλολογικές, αρχαιολογικές, μυθογνωστικές, ποιητικές, γλωσσολογικές, αισθητικές, εκδοτικές  και λαογραφικές πλευρές του Δροσίνη, συν τα αυτοβιογραφικά «Σκόρπια φύλλα» του κλπ, και ξεπερνάει ολοφάνερα τον μετριόφρονα υπότιτλό του. Συμπληρωματικά: προσωπικού χαρακτήρα Πρόλογος, Βιβλιογραφία, Ευρετήριο και δική του Εργογραφία- είναι άλλωστε δόκιμος αρχαιολόγος, ιστορικός, δάσκαλος και συγγραφέας.

(Λέξεις 100)

❇︎

Γιώργος Χ. Θεοχάρης. Δίφορη μνήμη ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Πόλις

[από την ενότητα ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΕΜΦΑΝΙΣΗ]

Hasselblad 500C/M
Ξενομερίτες καβάλα στα ζώα τους φτάνουν στο έμπα του χωριού. Η θεια Θεοφανή που βοτανίζει στο χωραφάκι της κόβει κάμποσες χεράδες ρεβυθιές και τους καλοδέχεται δίνοντάς τους τα φρέσκα ρεβύθια, εν είδει ανθοδέσμης.

Leica Monochrome
Στο πανηγύρι του άη Γιάννη, στις 29 Αυγούστου, στο Ξεροπήγαδο, όσοι είχαν γαϊδούρι για πούλημα, το στεφάνωναν με κλαδιά ακακίας ώστε οι ενδιαφερόμενοι να το διακρίνουν. Η Καρμήρω, η γριά μας γαϊδούρα, χωρίς στεφάνι, πουλήθηκε πρώτη και σε καλή τιμή. Είχε γερά καπούλια κι ήταν υπάκουο ζώο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Χ. Θεοχάρης. Δίφορη μνήμη ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Stand up tragedy ―[προδημοσίευση]

«Κώνειο!»

Αναφωνεί ο Βασιλοχαλκιάς δυσκολευόμενος να κρύψει τον ενθουσιασμό του. Τον κοιτάω προσπαθώντας να βγάλω άκρη.

«Φυτικό δηλητήριο προερχόμενο από το ρήμα κωνάω, δηλαδή περιστρέφω. Το φυτό είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα, ευδοκιμεί τόσο στον Ταύγετο όσο και στην Πάρνηθα ενώ η παραγωγή εκχυλίσματος από τα φύλλα του είναι ιδιαίτερα εύκολη. Ένας φίλος μου βοτανολόγος από την εποχή που συνυπήρχαμε στο χημείο της Σόλωνος έχει ασχοληθεί ενδελεχώς με τις παρενέργειες του αλλά και τυχόν θεραπευτικές ιδιότητες σε μικρή δοσολογία, επικοινωνήσαμε χτες και μου είπε πως τα αποθέματα του γεμίζουν τρεις νταμιτζάνες, ικανές να σκοτώσουν όχι μόνο το Λιθρινάκη αλλά και ολόκληρο ελέφαντα, μεταξύ μας δεν έχουν και ιδιαίτερη διαφορά» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Stand up tragedy ―[προδημοσίευση]»