Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ο τόπος μέσα μας [Μια κριτική ανάγνωση της Αθηνάς Παπανικολάου]

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ο τόπος μέσα μας, εκδόσεις Αρμός

Mακριά από βραβεία και δημόσιες σχέσεις ζουν κι αναπνέουν συγγραφείς και βιβλία με λόγο γνήσιο, πηγαίο, ζωντανό, μιας κι η ζωή δεν είναι κάτι έξω από τη γραφή τους, ένα εξωτικό αντικείμενο άξιο παρατήρησης και καταγραφής, με τον συγγραφέα απόμακρο κι  «αναίσθητο» φωτογράφο τοπίων. Η γραφή τους είναι ο ίδιος ο βιωμένος τόπος κι ο χρόνος, οι άνθρωποι κι η περιπέτεια τους, η δική του διαδρομή και το στίγμα της μέσα του και μέσα μας, χωρίς εξωραϊσμούς, χωρίς μεγαλοστομίες και ύμνους για ένα παρελθόν που δεν υπήρξε ποτέ ευκολοβίωτο και ανθοστολισμένο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Ο τόπος μέσα μας [Μια κριτική ανάγνωση της Αθηνάς Παπανικολάου]»

Μάκης Τσίτας, Πέντε στάσεις [η κρίση του βιβλίου από τον Δημήτρη Βαρβαρήγο]

Μάκης Τσίτας, Πέντε στάσεις ―εκδόσεις Μεταίχμιο 

«Πέντε στάσεις», το νέο βιβλίο του Μάκη Τσίτα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Η αφήγηση ζωής μιας γυναίκας δοσμένη με ήπιο ρεαλιστικό τρόπο όπως ακριβώς συμβαίνουν πολλά περιστατικά στη ζωή.

Η Τασούλα κατάγεται από μια φτωχική – τίμια οικογένεια με αρχές ηθικής της δεκαετίας του 70 που οι αντιλήψεις, προκαταλήψεις και τα ήθη ήταν αρκετά συντηρητικά, ειδικά στις κλειστές επαρχιακές κοινωνίες. Με έναν πατέρα προοδευτικό -που βρίσκεται πάντα στο πλευρό του παιδιού του- και την βοηθάει να σπουδάσει για να ξεφύγει από τα στενά όρια του χωριού τους.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάκης Τσίτας, Πέντε στάσεις [η κρίση του βιβλίου από τον Δημήτρη Βαρβαρήγο]»

Τόλης Νικηφόρου, Η λέσχη της κόκκινης ή γαλάζιας αλεπούς ―Η κρίση του βιβλίου

Τόλης Νικηφόρου, Η λέσχη της κόκκινης ή γαλάζιας αλεπούς, Διηγήματα, Μανδραγόρας, 2020, σ. 80

Γράφει η Δέσποινα Καϊτατζζή-Χουλιούμη*

«Τουλάχιστον όμως αγάπησα. Αγάπησα και έδωσα την ψυχή μου. Ας είναι αυτή η αγάπη ένα πράσινο φύλλο δέντρου στον άνεμο της αιώνιας λήθης.»

Ο Τόλης Νικηφόρου είναι ένας από του πολυγραφότατους, πολυβραβευμένους και σημαντικούς  ποιητές. Όσο τον γνωρίζει κανείς ως πρόσωπο και ως δημιουργό αντιλαμβάνεται την διάχυτη ποίηση τόσο στο ποιητικό και πεζό έργο του όσο και στην στάση ζωής του και οι συνειρμοί εύκολα πάνε στο λόγια του Γιώργου Χειμωνά: «Η ουσία της ποίησης του ποιητή είναι στην ίδια του τη ζωή, όχι στην ποίησή του», Γιώργος Χειμωνάς,1990,[1]. Ο Τόλης Νικηφόρου, όντας ο εαυτός του ανά πάσα στιγμή, ποιεί πρωτίστως με την αγάπη του προς τη ποίηση της ζωής κι αυτό φαίνεται να τον ωθεί κυρίως στην ποιητική δημιουργία και στη συγγραφή. Ίσως γι’ αυτό ο αυθεντικός λόγος και η ποίησή του αναβλύζουν ζωογόνο, ερωτικό φως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τόλης Νικηφόρου, Η λέσχη της κόκκινης ή γαλάζιας αλεπούς ―Η κρίση του βιβλίου»

Η Tζένη Μανάκη για το βιβλίο του Κώστα Αρκουδέα, «Επικίνδυνοι συγγραφείς»

Από τις εκδόσεις Καστανιώτη

“ Η φωνή του συγγραφέα εξακολουθεί να ακούγεται και να διεγείρει συνειδήσεις, ενώ όσοι τον καταδίωκαν έχουν χαθεί στη λήθη” Αντρέ Μπρινκ.

 “ Το κράτος αποτυγχάνει να αναγνωρίσει ότι ο διανοούμενος, και ειδικότερα ο συγγραφέας , είναι στην πραγματικότητα το όργανο που χρησιμοποιεί η κοινωνία στην ανάγκη του συνόλου  για αυτοκατανόηση”  Τζ.Μ.Κουτσύ

Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως παντεπόπτευση της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας, το επίπονο, έργο μεγάλης πνοής  με τίτλο: ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ,  του Κώστα Αρκουδέα.

Αναφέρεται στους όχι λίγους ενοχλητικούς συγγραφείς  για συντηρητικά ή επαναστατικά καθεστώτα που σέρνουν πίσω τους πολιτική λογοκρισία, κοινωνική υποκρισία, θρησκευτικό φονταμενταλισμό, τάσεις εκδίκησης  και κακώς εννοούμενους ηθικούς κανόνες. Το έργο του βασίζεται σε μία μεγάλη βιβλιογραφία, σε προσωπική αναγνωστική εμπειρία και στο συγγραφικό του ταλέντο με το οποίο εμπλουτίζονται τα κείμενα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Tζένη Μανάκη για το βιβλίο του Κώστα Αρκουδέα, «Επικίνδυνοι συγγραφείς»»

Geir Gulliksen, Η ιστορία ενός γάμου ―κριτική ανάγνωση της Μαρίας Ιωαννίδου

Μετάφραση: Σωτήρης Σουλιώτης, εκδόσεις Ποταμός

❇︎

Η ιστορία του γάμου αυτού δεν μοιάζει με καμία άλλη. H εικόνα στο εξώφυλλο προϊδεάζει τον αναγνώστη. Το ποτήρι με τις δύο οδοντόβουρτσες έχει πέσει, οι ισορροπίες της συμβίωσης έχουν διαταραχθεί και  το παιχνίδι των προκλήσεων που βάζει ο θεσμός έχει χαθεί. Ο Gulliksen όμως βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από κάθε στερεότυπο καθώς εμβαθύνει τόσο στην ευάλωτη  πλευρά όσο και στη μειονεκτική  θέση που ενδέχεται να βρεθεί πρωτίστως ο αφηγητής, ο άνδρας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Geir Gulliksen, Η ιστορία ενός γάμου ―κριτική ανάγνωση της Μαρίας Ιωαννίδου»

Χαρά Νικολακοπούλου, Στα γεωγραφικά τοπία της ύπαρξης

Κατερίνα Λιάτζουρα, Κρεμμυδαποθήκη εκδ. Βακχικόν 2020

 «….ανοιξιάτικος χείμαρρος ξεχύθηκε η ευχή, να μην τελειώσει το ταξίδι της προσμονής, μα τώρα εξαρχής να ξεκινήσει

Απρόσμενη καταβύθιση στη μαγεία των λέξεων αποτελεί η καινούρια ποιητική συλλογή της Κατερίνας Λιάτζουρα. Πρόκειται για ένα βιβλίο έκπληξη που περιλαμβάνει τριάντα ένα πεζολογικά ποιήματα ή πεζοποιήματα, εφόσον δεν διαθέτουν το διακριτό χαρακτηριστικό του διαχωρισμού σε στίχους.

ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΠΙΤΙ (απόσπασμα)

Γυναίκα είμαι που άφησε τα μαλλιά να μακραίνουν, αυτά που δίνουν όγκο στα μυαλά δήθεν να καλύψουν της αμηχανίας την αντίδραση πως στα Άγια Νερά του Προδρόμου του Βαπτιστή του Σωτήρη, Μαρία με βάφτισε και όχι Κατερίνα. Και ναι, έργα εκθέτω που δεν αναζήτησες να δεις¨ και ναι, είμαι η οικοδέσποινα απόψε και θα σε ξεναγήσω στα Κόκκινα Σπίτια και στα μαύρα της ψυχής.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χαρά Νικολακοπούλου, Στα γεωγραφικά τοπία της ύπαρξης»

Η Ευσταθία Δήμου για τη συλλογή διηγημάτων του Στάθη Ιντζέ, «Η Μήνα και άλλες ιστορίες»

Εκδόσεις Κίχλη 2019

Η πρόσφατη πεζογραφική απόπειρα του Στάθη Ιντζέ αποδεικνύει περίτρανα ότι η μεταπήδηση ενός ποιητή από την στιχουργική στην αφηγηματική τέχνη έχει ως βασικό σταθμό το διήγημα. Η μικρή αυτή αφηγηματική φόρμα προσφέρεται, όπως και το ποίημα, για την αποτύπωση του φευγαλέου, μιας σκέψης, μιας εντύπωσης, ενός στιγμιότυπου που συλλαμβάνεται και καταγράφεται για να καταστεί από προσωρινό και ασταθές, μόνιμο και σταθερό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Ευσταθία Δήμου για τη συλλογή διηγημάτων του Στάθη Ιντζέ, «Η Μήνα και άλλες ιστορίες»»

Ευριπίδης Γαραντούδης, Ο Παζολίνι της Φαλάτσι

Oριάνα Φαλάτσι, Ο άβολος Παζολίνι – μετάφραση: Κωνσταντίνα Γερ. Ευαγγέλου. Από τις εκδόσεις της Athens Review of Books

Το βιβλίο για τον ιταλό σκηνοθέτη φωτίζει τις σκοτεινές πλευρές της δολοφονίας του και αναδεικνύει την προσωπικότητά του

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Οριάνα Φαλάτσι (1929-2006) και ο μαχητικός σκηνοθέτης, ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος και αριστερός διανοούμενος Πιερ Πάολο Παζολίνι (1922-1975) είναι δύο πνευματικές φυσιογνωμίες που σημάδεψαν με το έργο τους τη μεταπολεμική Ιταλία. Στο βιβλίο Ο άβολος Παζολίνι (εκδ. Athens Review of Books) άρτια μεταφρασμένο από την Κωνσταντίνα Ευαγγέλου,συγκεντρώνονται τα πέντε κείμενα της Φαλάτσι για τον Παζολίνι, γραμμένα στα χρόνια 1966-1975. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευριπίδης Γαραντούδης, Ο Παζολίνι της Φαλάτσι»