Μαρία Δαλαμήτρου, Αποθησαυρισμένα ―από τον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο

Μαρία Δαλαμήτρου, Αποθησαυρισμένα, ΑΩ εκδόσεις, 2021

ΕΝΑΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ – η συντριπτική επέλαση του Χρόνου

Η ποιητική συλλογή της Μαρίας Δαλαμήτρου, Αποθησαυρισμένα, εκδόσεις ΑΩ, 2021, είναι το δεύτερο ποιητικό της βιβλίο. Η πρώτη της συλλογή με τίτλο Προτελευταία Εποχή, εκδόσεις ΑΩ, 2010, έχει προηγηθεί. Ενδιαμέσως, έχουν μεσολαβήσει και έχουν ακολουθήσει, συμμετοχές σε συλλογικά έργα μα και ατομικές συλλογές διηγημάτων. 

ο τρόπος η καβαφική επίγευση

Η συλλογή αποτελείται από σαράντα οκτώ ποιήματα τα οποία παρατίθενται δίχως διαχωρισμό σε ενότητες, έχοντας ως μοναδική αποδελτιωτική  λογική την αντιστοίχιση προς τα γράμματα της αλφαβήτου (δυο ποιήματα για έκαστο γράμμα).  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Δαλαμήτρου, Αποθησαυρισμένα ―από τον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο»

Μαριάννα Παπουτσοπούλου, Νίνα ένα κορίτσι της κατοχής ―από την Έφη Φρυδά

Μαριάννα Παπουτσοπούλου, Νίνα ένα κορίτσι της κατοχής, Εύμαρος, 2022

Μια κριτική παρουσίαση της Έφης Φρυδά, μεταφράστριας-συγγραφέως

Το βιβλίο, όπως μαρτυρεί και ο τίτλος, έχει ως κεντρικό χαρακτήρα τη Νίνα, μητέρα της αφηγήτριας. Μέσα από τον χαρακτήρα της Νίνας, μέσα από τη ζωή της, περνάει η ιστορία της Ελλάδας. Ελλειπτικά, με μια τεχνική συμπύκνωσης χωρίς ίχνος απεραντολογίας, χωρίς να θέτει σε δοκιμασία τα όρια της μνήμης μας, αλλά και ταυτόχρονα αναλυτικά όπου πρέπει. Η συγγραφέας ξέρει τι θέλει να κρατήσει και τι να πετάξει. Ξέρει τι μετράει στο γραπτό της. Με μια λέξη, εκείνη τη σωστή που επιλέγει, σκιαγραφεί έναν χαρακτήρα, ένα γεγονός, κάποιο σημείο της πόλης, ένα ιστορικό συμβάν. Δεν φαίνεται να δυσκολεύεται καθόλου σ’ αυτό. Με το λογογραφικό της χάρισμα, κομψά και παραστατικά, αναμιγνύει τα ιστορικά στοιχεία με την προσωπική συγκίνηση.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαριάννα Παπουτσοπούλου, Νίνα ένα κορίτσι της κατοχής ―από την Έφη Φρυδά»

Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου, Όλα στο μαύρο ―μια ακτινογραφία της Ασημίνας Λαμπράκου

Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου, Όλα στο μαύρο. Εκδόσεις Ρώμη 2022.

Σαν το γιασεμί και συ
τις νύχτες τραγουδάς τις ευωδιές σου,
λουλούδι μου,
τσουρέκι μου,
αμυγδαλάκι μου καραμελωμένο.

Τους στίχους αυτούς θα επέλεγα να βάλω σε όποια ανάρτηση έκανα για την ημέρα της γυναίκας αν δεν έτεινα, όλο και πιο πολύ, να ενστερνιστώ την άποψη ότι να κόβεις αποσπάσματα από ένα σύνολο έργο είναι ακρωτηριασμός ιδεών, μηνυμάτων, κόπου.

Η συλλογή «ΟΛΑ ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ» του Δημήτρη Γ. Παπαστεργίου αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, ένα ολοκληρωμένο εκδοτικό αριστούργημα, από κάθε άποψη.

Χρώμα και υφή χαρτιού, επιλογή πίνακα, στήσιμο εξωφύλλου. Υφή και χρώμα χαρτιού, αλλά και απορροφητικότητα, επιλογή και μέγεθος γραμματοσειράς, διάστιχο· στήσιμο του σώματος της συλλογής (μία μόνη μικρή ένσταση για τη σελίδα 61, όπου θα πρότεινα να υπάρχει ένα, τουλάχιστον, κενό από το πάνω περιθώριο και, ίσως, τίτλος-θέμα)· σχήμα και μέγεθος βιβλίου τέτοια που αφήνουν τα ποιήματα –  σε όποια μορφή αποφασίσει ο δημιουργός τους να δώσει – να αναπνεύσουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου, Όλα στο μαύρο ―μια ακτινογραφία της Ασημίνας Λαμπράκου»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Τζούλια Γκανάσου, «Γόνιμες μέρες»

Τζούλια Γκανάσου, Γόνιμες μέρες. Νουβέλα. Εκδόσεις «Γκοβόστης», Αθήνα 2021.

Mάλιστα. Σε σύγκριση με τους ήδη καλούς «Γονυπετείς», η Γκανάσου προχωράει μπροστά θεματολογικά και –κυρίως– υφολογικά.

Σχεδόν πειραματικό πολυφωνικό πόνημα, με κατά τόπους αφομοιωμένα στοιχεία υπερρεαλισμού, επικεντρώνεται στις σκέψεις ενός άντρα σε κώμα, τον οποίο οι γιατροί (αλλά και η αστυνομία και οι δικοί του) επιχειρούν φαρμακοχημικά να ξυπνήσουν, γιατί ενέχεται σε σοβαρό έγκλημα, έστω με ασαφή ρόλο∙ αλλού όμως προκλητικός ρεαλισμός. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Τζούλια Γκανάσου, «Γόνιμες μέρες»»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Γιάκομπ Βάσερμαν, «Κάσπαρ Χάουζερ ή Η ραθυμία της καρδιάς»

Γιάκομπ Βάσερμαν, Κάσπαρ Χάουζερ ή Η ραθυμία της καρδιάς [Μυθιστόρημα.]. Δύο τομίδια. Μετάφραση [και Υποσημειώσεις] Σοφία Αυγερινού. Εκδόσεις Σοκόλη, Αθήνα 2021. 

Κάσπαρ Χάουζερ (1812 – 1833): ιστορικό πρόσωπο, έφηβος που «προσγειώθηκε» ξαφνικά στη Νυρεμβέργη, αρχικά με επικοινωνιακές ικανότητες νηπίου, εμφανιζόμενος ώς τότε απομονωμένος. Άλλοι δέχτηκαν ότι ήταν γαλαζοαίματος,  φυλακισμένος για να μη διεκδικήσει το δουκάτο του Μπάντεν, άλλοι τον είπαν απατεώνα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Γιάκομπ Βάσερμαν, «Κάσπαρ Χάουζερ ή Η ραθυμία της καρδιάς»»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Ευριπίδης, «Κρήτες»

Ευριπίδης, Κρήτες [Σωζόμενα αποσπάσματα της τραγωδίας. Δίγλωσση έκδοση. Σκληρό εξώφυλλο]. Εισαγωγή, μετάφραση, ερμηνευτικό παράρτημα, [υποσημειώσεις, βιβλιογραφία] Γιώργος Σαμπατακάκης.  «Σμίλη», Αθήνα 2007.

Για χάρη του Βαγγέλη της «Σμίλης»

Ο Μίνωας συμφώνησε με τον Ποσειδώνα να βοηθηθεί για  να γίνει βασιλιάς της Κρήτης, μα δεν τήρησε τη συμφωνία, να του θυσιάσει έναν αναδυμένο από τη θάλασσα άσπρο ταύρο.  Εκδικούμενος, ο θεός έκανε την Πασιφάη, γυναίκα του Μίνωα,  σεξουαλικά πεινασμένη για το ζώο. ΄Ετσι ο  Δαίδαλος έφτιαξε μια κούφια ξύλινη γελάδα,  η βασίλισσα μπήκε μέσα, στήθηκε κατάλληλα και ο ταύρος τής έκανε το Μινώταυρο. Αποτέλεσμα: ο βασιλιάς τρελάθηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Ευριπίδης, «Κρήτες»»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μπενής Νατάν, «Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του»

Μπενής Νατάν, Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του. Μυθιστορηματικό χρονικό. [Πρόλογος Χ. Γ. Λάζος. (Βιβλιογραφικά) Βοηθήματα. Φωτογραφίες εντός κειμένου]. «Αλεξάνδρεια», Αθήνα 2021.

Η ιστορία του Μωύς Νατάν, Ελληνοεβραίου Σαλονικιού επιχειρηματία, επιζήσαντος του Άουσβιτς. Αξιανάγνωστη, με σημαντικά πρωτότυπα στοιχεία:

-Όχι ένα ακόμα βιβλίο στρατοπεδικής λογοτεχνίας, αλλά η συνολική ζωή ενός ανθρώπου

-Αφήγηση που συνδυάζει βιογραφικά – μυθιστορηματικά στοιχεία
-Όχι «γραμμικότητα» : π.χ. τα του Άουσβιτς (όπου ο Μωύς έχασε γυναίκα και δυο κόρες), όπως και άλλα, δίνονται αναδρομικά∙ άρα η ανάγνωση πιο ενδιαφέρουσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μπενής Νατάν, «Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του»»

Μαρίας Καντ (Καντωνίδου, «Stanza» ―από τον Κωνσταντίνο Χ. Λουκόπουλο


ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΚΟ ΕΞΠΡΕΣΣΙΟΝΙΣΜΟ

Αναγνωστικά σχόλια επί της μεικτής συλλογής ποίησης και φωτογραφίας της

Μαρίας Καντ (Καντωνίδου) – “Stanza”, εκδόσεις Gutenberg 2021

Mια απλή πρώτη επαφή με τα ποιήματα της Stanza οδηγεί στην επιγραμματική παρατήρηση ότι πρόκειται για εξαιρετικής πύκνωσης και συναισθηματικής φόρτισης επιδραστικά κείμενα με υψηλή ποιητική αξία. Αν αφεθούν κάμποσο καιρό να ωριμάσουν μέσα σου διαπιστώνεις ότι η επίγευση που σου αφήνουν φέρει το αίμα, την ένταση και το περιεχόμενο επαναληπτικών πυροβολισμών. Λες και πυροβολείται ο αναγνώστης με στακάτες φράσεις, λέξεις, συλλαβές, εικόνες κι όλες αυτές οι σφαίρες, στην πορεία τους προς την καρδιά, μετατρέπονται σε μια  οντολογία από πρόθεση. Που θα σε κατευθύνει να συλλογιστείς επί της φθοράς, της απώλειας, του θανάτου, μα και ταυτόχρονα θα σε κάνει να εκτιμήσεις κάθε φλεβίτσα σου που πάλλεται από ερωτικό πόθο, στο παρόν στο παρελθόν και στο μέλλον των αιώνων αμήν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρίας Καντ (Καντωνίδου, «Stanza» ―από τον Κωνσταντίνο Χ. Λουκόπουλο»