António Lobo Antunes, Πάνω στα ποτάμια που κυλούν

Μετάφραση Μαρία Παπαδήμα, εκδόσεις Πόλις

Παρουσίαση
Η μνήμη, όπως η ζωή, είναι ένα ποτάμι που κυλάει.Ένας άντρας βρίσκεται σε νοσοκομείο της Λισαβόνας: στα σπλάχνα του, ένας αχινός δεν σταματάει να μεγαλώνει σιωπηλά, ο γιατρός τον ονομάζει καρκίνο. Στο νοσοκομείο, ζαλισμένος καθώς είναι απ’ τον πόνο και τα φάρμακα, ξαναζεί τα παιδικά του χρόνια: τον πατέρα του να παίζει τένις, τη μητέρα του να του κάνει χωρίστρα στα μαλλιά, τα βουνά, τη μυρωδιά της μαρμελάδας στο κελάρι, τις γλάστρες με τα λουλούδια στα σκαλοπάτια, τους έρωτες που δεν βρήκαν ανταπόκριση… Ένα ποτάμι από αναμνήσεις που αναδύονται με την εμφάνιση της αρρώστιας, αλλά η εγγύτητα του θανάτου κάνει το κάλεσμα της ζωής να ακουστεί με μεγαλύτερη δύναμη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «António Lobo Antunes, Πάνω στα ποτάμια που κυλούν»

Πλανητάριο, Adrienne Rich, απόδοση- επίμετρο Μαργαρίτα Παπαγεωργίου

Πλανητάριο

 

Με τη σκέψη στην Caroline Herschel (1750—1848)
 αστρονόμο, αδερφή του  William˙ και στις άλλες.

Μια γυναίκα με τη μορφή ενός τέρατος
ένα τέρας με τη μορφή μιας γυναίκας
οι ουρανοί είναι γεμάτοι από αυτά

μια γυναίκα «μέσα στο χιόνι
ανάμεσα στα Ωρολόγια και τα όργανα
μετρώντας  τη γη με ραβδιά»

στα 98 της χρόνια να έχει ανακαλύψει
8 κομήτες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πλανητάριο, Adrienne Rich, απόδοση- επίμετρο Μαργαρίτα Παπαγεωργίου»

DiP Generation, Μια περιοδική έκδοση ανθολογίας σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας

Από τις εκδόσεις Μανδραγόρας

(Εξώφυλλο: Στράτος Φουντούλης)

Η κρίση της περιοδικής έκδοσης, από τον Κ.Π.Δ.

O τίτλος αυτής της ετήσιας περιοδικής έκδοσης του «Μανδραγόρα», η οποία ξεκίνησε το 2016 έχοντας εκδώσει συνολικά 4 τεύχη, χρησιμοποιεί το πολυσήμαντοι dip με P κεφαλαίο που μπερδεύει τα πράγματα. Λακούβα, βύθιση, πτώση, χορευτική κίνηση, έννοιες που παραπέμπουν σε διακινδύνευση και κινητικότητα, ηχητικά μπορεί και ακούγεται και βαθειά γενιά, ασφαλώς λογοτεχνών, Ελλήνων και ξένων, που προηγήθηκε της σημερινής βάζοντας τα θεμέλια πάνω στα οποία χτίζεται ο σύγχρονος νεοελληνικός λόγος, που είτε το γνωρίζει είτε όχι-έστω και ασυναίσθητα, κουβαλάει την κληρονομιά των παλιότερων και βεβαίως της παγκόσμιας λογοτεχνικής κοινότητας, αυτής τουλάχιστον που έσπασε τα σύνορα και όχι μόνο της ιθαγενούς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «DiP Generation, Μια περιοδική έκδοση ανθολογίας σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας»

Ιωάννα Αβραμίδου: René Char, Τα φύλλα του ύπνου

μετάφραση: Θανάσης Χατζόπουλος, εκδόσεις Πόλις

Ο Ρενέ Σαρ θεωρείται από την γαλλική κριτική δύσκολος και αψηλάφητος ποιητής. Η ποίησή του αρνείται την τρέχουσα γλώσσα και τις έτοιμες διατυπώσεις και φόρμες, επινοώντας συνεχώς μια νέα έκφραση και αναμειγνύοντας το αφηρημένο με το συγκεκριμένο και το αφηρημένο με το αφηρημένο. Κάθε ποίημα του, παρά τις προσωπικές, γεωγραφικές, ιστορικές αναφορές,  παραμένει πάντα ένα μυστήριο. Ο κόσμος παρουσιάζεται ως ένας τόπος μυστικών που πρέπει ο ποιητής να  αποκωδικοποιήσει.  Ποιητής της Προβηγκίας πέρασε από τον σουρεαλισμό πριν φτάσει στην πυκνή και ακαριαία,  κεραυνοβόλο γλώσσα της συγκεντρωτικής ποιητικής του συλλογής με τον οξύμωρο τίτλο Fureur et Mystére, Οργή και Μυστήριο στην οποίαν συμπεριλαμβάνονται και τα Φύλλα του Ύπνου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιωάννα Αβραμίδου: René Char, Τα φύλλα του ύπνου»

Μισέλ Ουελμπέκ, Σερατονίνη

Μετάφραση Γιώργος Καράμπελας, εκδόσεις Εστία

Παρουσίαση
Η Σεροτονίνη (από το όνομα μιας ευφορικής ορμόνης) διασχίζει μια Γαλλία που αναμασά τις παραδόσεις της, τυποποιεί τις πόλεις της και καταστρέφει τις εξοχές της φέρνοντας τους ανθρώπους στα όριά τους. Ο μεσήλικας πρωταγωνιστής, ένας γεωργικός μηχανικός, αφηγείται όλη τη ζωή του, τη φιλία του μ’ έναν αριστοκράτη γεωργό (αξέχαστο μυθιστορηματικό ήρωα και ανεστραμμένο είδωλο του πρωταγωνιστή), την αποτυχία των ιδανικών της νιότης τους, τη χαμένη του λίμπιντο, την ίσως παράλογη ελπίδα του να ξαναβρεί έναν χαμένο έρωτα.
Το μυθιστόρημα θεωρήθηκε «προφητικό» -συμβαίνει συχνά με τα βιβλία του Ουελμπέκ- καθώς περιγράφει συγκλονιστικά την οργή των Γάλλων αγροτο-κτηνοτρόφων που οδηγούνται στην αυτοκτονία αδυνατώντας να αντιμετωπίσουν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και την παγκοσμιοποιημένη ελεύθερη αγορά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μισέλ Ουελμπέκ, Σερατονίνη»

Γιώργος Μπουγελέκας, «Διαβατήρια»- διηγήματα [προδημοσίευση από τη συλλογή]

Κυκλοφορεί στις 26 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κέδρος.

Απόσπασμα από το διήγημα «Με υποτροφία»

«Όσο αξίζεις εσύ κι η καρδιά σου η χρυσή, δεν αξίζουν μαζί ο ουρανός κι όλη η γη…».

Το τζουκ μποξ πίσω από την Αγία Ελεούσα στις δόξες του. Πέμπτη βράδυ και το ταβερνάκι του Χρήστου δεν είχε κόσμο. Δυο-τρεις παρέες και κανένας περαστικός, που θα έπαιρνε το σουβλάκι στο χέρι, όλη η πελατεία του. Μάης γλυκός ήταν. Οι μετεωρολόγοι μιλούσαν  για πρώιμο καλοκαιράκι. Τα τραπεζάκια είχαν βγει κιόλας έξω.

Σε ένα από αυτά έκατσαν ο Κώστας κι ο Στέλιος. Φοιτητές από την Καλαμάτα. Συμμαθητές στο Γυμνάσιο, γείτονες και αχώριστοι φίλοι. Μαζί νοίκιασαν στην απομακρυσμένη συνοικία της Αθήνας το δυαράκι που έμεναν. Φτηνό ήταν, είχε και το αποχωρητήριο μέσα στο σπίτι. Μια χαρά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Μπουγελέκας, «Διαβατήρια»- διηγήματα [προδημοσίευση από τη συλλογή]»

Δήμος Χλωπτσιούδης, Ο εξπρεσιονιστικός ερωτικός διάλογος της Λαμπράκου

Ο υπερρεαλισμός είναι η μεταγλώσσα των συναισθημάτων· ο τρόπος που η γλώσσα ερμηνεύει τα γλωσσικά σημεία του ψυχισμού και των αισθήσεων. Είναι η αποκάλυψη του αυθόρμητου σε έναν κόσμο που πνίγει το συναίσθημα και επιδιώκει να επιβάλει έτοιμες εικόνες με λεζάντες που διεκδικούν την παντοδυναμία της -έτοιμης- λογικής. Το ποιητικό παράλογο όμως αφήνει ελεύθερο τον ακροατή/αναγνώστη να συνδέσει τις εικόνες ενός ποιήματος με εκείνες της δικής του βιωμένης εμπειρίας, νοηματοδοτώντας αναγνωστοκεντρικά εκ νέου το περιεχόμενο? να παράγει το νόημα μέσα από τις προβολές της ατομικής συνείδησης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δήμος Χλωπτσιούδης, Ο εξπρεσιονιστικός ερωτικός διάλογος της Λαμπράκου»

Χαρά Νικολακοπούλου: Εύα Μ. Μαθιουδάκη-Κωστής Σχιζάκης, ‘Ο Φταίχτης’

Εκδόσεις Καστανιώτη 2019

Τοιχογραφία εποχής, ανατομία ψυχής

Mε δύο προηγούμενα λογοτεχνικά έργα στο ενεργητικό της (Αυτός ο ένας ο Αρίστος εκδ. Γαβριηλίδης 2014 και Μικρά Πείσματα, εκδ. Ροδακιό 2017) η Εύα Μ. Μαθιουδάκη έχει ήδη δώσει αξιόλογα δείγματα πεζογραφικού λόγου που την έχουν καταξιώσει για τις αρετές της γραφής της, οι οποίες ανιχνεύονται και στο παρόν μυθιστόρημα, τρίτο κατά σειρά βιβλίο της.

Το έτερον συγγραφικό ήμισυ, ο Κωστής Σχιζάκης, είναι αρχιτέκτονας μηχανικός από το Ηράκλειο. Έχει στο ενεργητικό του τη συλλογή διηγημάτων Τα παρά προσδοκίαν και δημοσιεύσεις στο περιοδικό Παλίμψηστο της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χαρά Νικολακοπούλου: Εύα Μ. Μαθιουδάκη-Κωστής Σχιζάκης, ‘Ο Φταίχτης’»