Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Ενύπνια τα μεθεόρτια -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Έναστρον

ΠΩΣ ΘΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙΣ ΜΩΡΟΜΑΝΑ;

Έτσι μεγάλωνε αυτό το σπίτι
και μας κατάπινε από τα νεύρα του μεγάλωνε κι έπινε και γερνούσε
σαν μια στεγνή φέτα καρπούζι
κι έτσι κόνταιναν τα χέρια και μαζεύονταν
και τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών
ένα δίχτυ φτιάχνανε
και εσωπλέκονταν
ιστός και όχι ιστία.
θα βρουν τα σπλάχνα εκεί
θα βρουν
τα συκώτια μας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Ενύπνια τα μεθεόρτια -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Στέλλα Δούμου, Το άλογο που έγραφε -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Σμίλη

ΚΑΡΔΙΕΣ ΑΛΟΓΩΝ

Κι εκεί που η νύχτα αρέσκεται στη σωστή ώρα
–σ’ εκείνη δηλαδή που χώνει στα σχήματα το δόντι της–
Φυτρώνει στον τοίχο ένα χερούλι
Και τότε η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς
Περνούν ζωηρά ασθενοφόρα
Μαζεύουν αυτούς με τα κάρβουνα στα χέρια
Και τα ληγμένα κόκαλα
Τρένα ψυχρόαιμα δειπνούν ομίχλες
Κι ένα χιόνι άνευρο κυοφορεί μαύρους νάρκισσους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Το άλογο που έγραφε -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Οδηγίες χρήσης ιπτάμενης ραπτομηχανής -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα}

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

Ιπτάμενες καρέκλες

Είχε γίνει συμφωνία
της γιαγιάς μας με την αδελφή μου
Όταν θα έφευγε, σε περίπτωση
που υπήρχε άλλη ζωή εκεί έξω
θα επέστρεφε και σαν σήμα
θα σήκωνε μια καρέκλα
από την κουζίνα

Η γιαγιά πέθανε

Έκτοτε αλλάξαμε πολλές κουζίνες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Οδηγίες χρήσης ιπτάμενης ραπτομηχανής -Κυκλοφορεί [αποσπάσματα}»

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος: Σταύρος Λαγκαδιανός, Οι δικές μου λέξεις

Σταύρος Λαγκαδιανός, Οι δικές μου λέξεις –Εκδόσεις Γαβριηλίδη, σελ.85

Η κρίση του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου για το βιβλίο
όπως την παρουσίασε στο ‘Poems and Crimes’ – 05/02/2020

ΑΠ’ ΤΟ ΕΝ ΔΥΟ ΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ
Αγαπητοί φίλοι χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι απόψε εδώ, έτοιμος να υπερασπίσω την αλήθεια του τελευταίου βιβλίου του Σταύρου Λαγκαδιανού. Ευχαριστώ την Άντα που μου έδωσε αυτή την ευκαιρία, μα και τον Σάμη Γαβριηλίδη που ανέλαβε να το εκδώσει.

Σε τούτο το βιβλίο, παρότι είναι ένα έργο γραμμένο απλά σε μορφή ποιητικής πρόζας, οπότε φαίνεται να αρκεί κάποιος να το αποτιμήσει ως γραπτό κείμενο και μόνο, διαβάζοντας, δεν αποφεύγεις να νιώσεις γνήσιο θαυμασμό για τα πολυεπίπεδα παρακλάδια τού ταλέντου τού Σταύρου· είναι τέτοια η μουσικότητα τής γραφής, τέτοια η ισχύς τής απεικόνισης,  που φαίνεται σαν να Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Λουκόπουλος: Σταύρος Λαγκαδιανός, Οι δικές μου λέξεις»

Χαρά Νικολακοπούλου, Μπαμ! -κυκλοφορεί (απόσπασμα)

Από τις εκδόσεις ΑΩ, 2020

Πρέπει να το τρέξω το  πρότζεκτ, οι εκδοτικοί με περιμένουν, η δόξα με περιμένει, οι παρουσιάσεις, τα media, οι δημοσιογράφοι, οι συνεντεύξεις, οι αναγνώστες μου αδημονούν για το καινούριο μου πόνημα,  μια καινούρια Μανταλένα Παπά -Τούτουζα ανατέλλει -να ’ναι καλά η γλυκιά μου, μας έδειξε τον δρόμο σε όλες εμάς τις καινούριες.

Κόσμε, σου ‘ρχομαι, κρατήσου γερά! Το νέο αστέρι είναι έτοιμο να σε θαμπώσει με το φως του! Τα βιβλία μου θα γίνουν best seller, θα πουλάνε σαν ζεστά κουλουράκια, ουρά θα κάνει ο κόσμος για να του υπογράψω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χαρά Νικολακοπούλου, Μπαμ! -κυκλοφορεί (απόσπασμα)»

Ο Κ.Π.Δ. γράφει για το βιβλίο «Αυτά και οι μετακομίσεις» του Δημήτρη Φύσσα

Των εκδόσεων Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Ο Δημήτρης Φύσσας είναι ένας από τους εκπροσώπους της γενιάς της μεταπολίτευσης που κατάφερε να βγει αλώβητος από τους πειρασμούς της ενσωμάτωσης στα συστήματα εξουσίας, που αυτή γέννησε. Δεν διορίστηκε ούτε καν κρατικός φιλόλογος, όπως έκαναν οι συμφοιτητές του, χωρίς βεβαίως να εννοώ πως ένας τέτοιος διορισμός θα ήταν ενσωμάτωση, απλά βγήκε σε ανοιχτά πεδία να δώσει όλες τις μάχες και αυτήν της επιβίωσης. Ίσως αυτό να κράτησε την ματιά και τη συνείδησή του σε εγρήγορση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Κ.Π.Δ. γράφει για το βιβλίο «Αυτά και οι μετακομίσεις» του Δημήτρη Φύσσα»

Γιώργος Δουατζής, Δέκα χρόνια χωρίς τον Αξελό

4 Φεβρουαρίου 2010. Ακριβώς δέκα χρόνια πριν, σαν σήμερα πεθαίνει ο Κώστας Αξελός. Στο ταφικό μνημείο του με επιθυμία της συντρόφου του Κατερίνας Δασκαλάκη, χαράχθηκε, γαλλικά και ελληνικά η φράση από το τελευταίο του βιβλίο: «Το να διακρίνει κανείς αυτό που μένει απ’ αυτό που σαρώνει ο άνεμος, απαιτεί έντονη ζωή και ματιά που να στηρίζονται στον θάνατο, χωρίς ο θάνατος, σαν τέτοιος, να υπερισχύει». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, Δέκα χρόνια χωρίς τον Αξελό»

Βαγγέλης Αλεξόπουλος-Διώνη Δημητριάδου: Άι Ογκάουα, Τα αιρετικά παραμύθια -κυκλοφορεί

Μετάφραση: Βαγγέλης Αλεξόπουλος και Διώνη Δημητριάδου, εκδόσεις Βακχικόν

Η Άι Ογκάουα (Ai Ogawa), ή απλώς Άι, γεννήθηκε το 1947 στο Albany του Texas από πατέρα ιαπωνικής καταγωγής και μητέρα αφρικανικής και πέθανε το 2010 στο Stillwater της Oklahoma. Σπούδασε ιαπωνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, ενώ ασχολήθηκε και με τη μελέτη του Βουδισμού. Ήταν Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Binghamton University και στο State University of New York (1973-1974). Μετά την απονομή του Εθνικού Βραβείου Ποίησης των ΗΠΑ το 1999 (National Book Award for Poetry) για την ποιητική της συλλογή Vice, έγινε τακτική Καθηγήτρια στο Τμήμα Αυτοχθόνων Αμερικανών. Η Άι είναι γνωστή για την επιδεξιότητά της στους δραματικούς μονολόγους, όπως επίσης και για τη χρήση σκοτεινών αμφιλεγόμενων θεμάτων στα έργα της. Αφηγείται μικρές αυτοτελείς ιστορίες, βιωματικές ή προϊόν αληθοφανούς μυθοπλασίας. Με τον τρόπο που έζησε, που εκφράστηκε ποιητικά, και αντιμετώπισε το τέλος της ζωής της έδειξε πως διέθετε ένα σπάνιο ταλέντο για ζωή. Είναι μια φωνή ζωντανή και προκλητική στην παγκόσμια ποίηση.