Απόστολος Θηβαίος, Casina Rossa

Οι ξεναγοί σταματούν με τα λάβαρά τους έξω απ΄την κλειστή πόρτα. Το πλήθος που τους ακολουθεί ακούει με προσοχή όσες απ΄τις λέξεις γλιτώνουν τον χαμό του ανέμου. Αυτό το πλήθος που παραμένει τόσο ανυποψίαστο για τους φαύνους και τις νύμφες που γεννιούνται κάθε νύχτα στην πόρτα του ποιητή, αυτός ο ξέφρενος κόσμος που συνωστίζεται και φωτογραφίζεται και αναχωρεί και κάπου φθάνει ποτέ δεν θα πονέσει όσο ο ποιητής. Και ίσως να μην νιώσει την οδύνη μιας ζωής που καίγεται σε είκοσι πέντε μονάχα χτύπους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Casina Rossa»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές [Β’]

Mία προσέγγιση στις Βάκχες του Ευριπίδη

Μέρος Β’

Διαβάστε το Α’ Μέρος

Μεταθέατρο

Όλοι οι ήρωες του έργου, πλην των προσώπων που  ανακοινώνουν – αγγελιοφόροι  υπηρέτες, βοηθοί-όλοι μεταμφιέζονται όχι με την έννοια της δραματικής εξέλιξης του χαρακτήρα των ηρώων, αλλά με την συμβολική διπλή σύστασή τους, ένα πρώτο και ένα δεύτερο πρόσωπο που άλλοτε   απλά  κατακερματίζεται μέσα στην ακραία του αντίθεση για  λόγους συμβολικούς  και   άλλοτε αυτοκαταστρέφεται. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές [Β’]»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές

Mία προσέγγιση στις Βάκχες του Ευριπίδη

Μέρος Α’

πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες·
τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἷμά μου
(Ματθ. κστ΄26-28)

Όλες οι μορφές τέχνης στοχεύουν στον έμμεσο λόγο. Για να πετύχουν τον στόχο αυτόν,  χρησιμοποιούν το στοιχείο της μεταμόρφωσης. Μοναχικές  τέχνες έκφρασης, όπως η ζωγραφική και η μουσική, ξεκινώντας από απλές αναγνωρίσιμες αναπαραστάσεις,  οδηγούν τις αναζητήσεις τους πιο βαθειά,  μεταφέροντας στην επιφάνεια μορφές που αντιστοιχούν σε ένα άλλο σύμπαν, μη φανερό. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές»

Alice Kaplan, Αναζητώντας τον Ξένο

Ο Αλμπέρ Καμύ και ο βίος ενός κλασικού έργου της λογοτεχνίας
Μετάφραση: Νίκος ΧαροκόποςΕκδόσεις Καπόν

Από την έκδοσή του το 1942 στη Γαλλία, το μυθιστόρημα του Καμύ  ο Ξένος έχει μεταφραστεί σε εξήντα γλώσσες και έχει πουλήσει περισσότερα από έξι εκατομμύρια αντίτυπα. Σε αυτό το βιβλίο, η Άλις Κάπλαν αφηγείται την ιστορία του νεαρού Αλμπέρ Καμύ, που χωρίς καμία σημαντική συγγραφική εμπειρία κατάφερε να δημιουργήσει ένα αριστούργημα, το οποίο συνεχίζει να συναρπάζει τους αναγνώστες.

Γεννημένος στη φτώχεια, στην αποικιακή Αλγερία, ο Καμύ ξεκίνησε ως δημοσιογράφος, καλύπτοντας ποινικές δίκες που θα επηρέαζαν καθοριστικά την ανάπτυξη και τη θεματολογία του Ξένου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Alice Kaplan, Αναζητώντας τον Ξένο»

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Dì, O Sicilia… i giudizi di Dio


Εἶναι φορὲς ποὺ

συλλογιέμαι ὅτι τὸ μελανώτερο ἴσως σημεῖο στὴν ἱστορία τῆς Ἀλχανίας ἦταν ἡ ἐκμετάλλευση κι ἡ κακοποίηση ἀδύναμων πλασμάτων. Ὅσες δικαιολογίες καὶ νὰ ψάξῃ κάποιος νὰ βρῇ δὲν θὰ μπορέσῃ νὰ δῇ μὲ συμπάθεια αὐτὰ τὰ δίποδα ποὺ μάθανε νὰ σέρνουν στανικὰ ἀνυποψίαστες κι ἀθῶες ψυχὲς ἐκεῖ ὅπου ἔχει κράτος κι ἐξουσία ὁ πόνος, ἡ καταπίεση κι ἡ ἀδικία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Dì, O Sicilia… i giudizi di Dio»

Εμμανουέλα Κατρινάκη, Το στοίχημα της Σταχτοπούτας. Μελέτη για τον κανιβαλισμό στα λαϊκά παραμύθια

Εκδόσεις Εύμαρος

Η γνωριμία με τα λαϊκά παραμύθια, τις ιστορίες αυτές που διαδίδονταν για αιώνες από στόμα σε στόμα, μας συναρπάζει αλλά και μας εκπλήσσει, επειδή γκρεμίζει τα στερεότυπα που έχουν δημιουργήσει οι εικονογραφημένες εκδόσεις και οι ταινίες που απευθύνονται σε παιδικό κοινό, όπως αυτές των στούντιο Ντίσνεϋ. Οι παραδοσιακές αφηγήσεις είναι οικουμενικές και αινιγματικές ταυτόχρονα, γεμάτες από παράξενες, ονειρικές εικόνες και συμβολισμούς.  Αυτό που λένε φανερά κρύβει ένα λανθάνον περιεχόμενο και μας καλεί να το αποκρυπτογραφήσουμε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εμμανουέλα Κατρινάκη, Το στοίχημα της Σταχτοπούτας. Μελέτη για τον κανιβαλισμό στα λαϊκά παραμύθια»

Γιώργος Φρέρης, Γράφω ή μεταφράζω στη γλώσσα του άλλου;

Η περίπτωση των Ελλήνων γαλλόφωνων συγγραφέων

Οι τρεις μεγάλοι πεθαμένοι ποιητές μας (δηλαδή ο Σολωμός, ο Kάλβος και ο Kαβάφης) δεν ήξεραν ελληνικά (…). Aυτό που λέμε σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία και είναι το σύνολο των λογοτεχνικών έργων μιας χρονικής περιόδου που αρχίζει από τον Σολωμό και συνεχίζεται ακόμη, παρουσιάζει ένα γνώρισμα που κάνει αμέσως εντύπωση: γραφότανε σπάνια ελληνικά, και από συγγραφείς που έγραφαν ελληνικά σε εξαιρετικές περιπτώσεις (…). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Φρέρης, Γράφω ή μεταφράζω στη γλώσσα του άλλου;»

Βασίλης Λαλιώτης, Αντιπελάργησις 2

Δοκίμιο για την Ποίηση, Εκδόσεις Ενδυμίων
Ελεύθερη διάθεση >>> Ε Δ Ω

Σέρνεις μια γραμμή και η βία της χωρίζει, αποδώ την απόβλεψη,
αποκεί την κλήση.
Η απόβλεψη είναι καταφατική. Η κλήση είναι αποφατική.
Η απόβλεψη λέει: θα κάνω τόσα βήματα και θα γίνω ποιητής.
Η κλήση λέει: δεν θέλω να γράφω, με σκοτώνει, αλλά δεν
μπορώ να μη γράφω.
( Κλήση και απόβλεψη δεν υπάρχουν σε καθαρή μορφή.
Ποσοτικά φαινόμενα είναι που όμως χαρακτηρίζουν. Ο
ποιητής της κλήσης βάζει κάποτε απόβλεψη και ο ποιητής της
απόβλεψης κάποτε έχει μια στάλα κλήση που του χαρίζει η
επιθυμία του για δύναμη από την ποίηση) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, Αντιπελάργησις 2»