Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Κλειστόν

Pier Head dock, Liverpool -anonymous, early 1890s

Σκηνή από το ψυχολογικό έργο που παίχτηκε για μια παράσταση μονάχα
στην έδρα του συλλόγου φορτοεκφορτωτών του Λίβερπουλ.

Εσωτερικό παλιού ποτοπωλείου. Μια σκηνή με πολύχρωμους λαμπτήρες, σαν τις θερινές αναμνήσεις μας και η αδειανή πίστα. Ο φωτισμός εναλλάσσεται διαρκώς και σ΄έναν ρυθμό σταθερό.Τρεις άνδρες διάσπαρτοι μες στο μαγαζί. Ποια άμυνα κρατούν, πίσω απ΄τις γραμμές τους άραγε ποια μάχη μαίνεται. Τα ονόματά τους είναι γνώριμα πολύ και τίποτε δεν σημαίνουν. Έξω ήχοι της πόλης και παλιές βροχές.Καμιά μουσική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Κλειστόν»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές

Mία προσέγγιση στις Βάκχες του Ευριπίδη

Μέρος Α’

πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες·
τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἷμά μου
(Ματθ. κστ΄26-28)

Όλες οι μορφές τέχνης στοχεύουν στον έμμεσο λόγο. Για να πετύχουν τον στόχο αυτόν,  χρησιμοποιούν το στοιχείο της μεταμόρφωσης. Μοναχικές  τέχνες έκφρασης, όπως η ζωγραφική και η μουσική, ξεκινώντας από απλές αναγνωρίσιμες αναπαραστάσεις,  οδηγούν τις αναζητήσεις τους πιο βαθειά,  μεταφέροντας στην επιφάνεια μορφές που αντιστοιχούν σε ένα άλλο σύμπαν, μη φανερό. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές»

Φάνης Ι. Κακρίδης, Αριστοφάνους Όρνιθες

Από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

Οι Όρνιθες είναι η εκτενέστερη σωζόμενη κωμωδία του Αριστοφάνη, από τις πιο πλούσιες σε φανταστικές εμπνεύσεις και υφολογικές αρετές, αλλά και από τις πιο θεαματικές.

Ο Πεισ(θ)έταιρος, που ενσαρκώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τον δυναμισμό, την επινοητικότητα και τη φιλοδοξία των Αθηναίων, πείθει τα πουλιά να χτίσουν μια μεγάλη οχυρή πολιτεία στον ουρανό, ανάμεσα στους θεούς και τους ανθρώπους.
Οι θεοί, μην έχοντας πια τρόπο να επικοινωνήσουν με τη γη, αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν, και ο Πεισέταιρος απαιτεί και παίρνει, αντίτιμο της ειρήνης, την κυριαρχική δύναμη του Δία.
Παντρεύεται τη Βασίλεια, τη θεϊκή οικονόμο που φυλάει τους κεραυνούς, και γίνεται έτσι κυβερνήτης του σύμπαντος.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φάνης Ι. Κακρίδης, Αριστοφάνους Όρνιθες»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre —Ντέμπι

Είναι δοσμένη η καρδιά του,
όπως συμβαίνει πάντα
με τους νέους του Τενεσί
και τα θερμά τους όνειρα

Δυο άνδρες κάθονται στο τραπέζι. Είναι φανερό πως ένας απ΄τους δυο αυτούς ανθρώπους διαθέτει μια κάποια εξουσία. Και πως η θέση του είναι αυτή της ισχύος έναντι του άλλου.Μες στο δωμάτιο δεν υπάρχει κανείς και τίποτε άλλο. Μόνο που στον τοίχο πίσω τους, ανάμεσά τους όπως κοιτάζει το κοινό ένας αρκαδικός πίνακας, κάτι μορφές αόριστες από άνοιξη και παραμύθι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre —Ντέμπι»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre [12] -Blues Alley


Για τον Φρανκ
Για την Κράκυ

Το έργο είναι αφιερωμένο στον Φρανκ και την Κράκυ. Δυο πρόσωπα που ίσως να μην υπήρξαν ποτέ, που ίσως κάποτε να μας προσπέρασαν μες στην πόλη. Εκείνος είναι ένα παλιό ναυάγιο, χαμένος στο ποτό. Εκείνη, νιώθει ακόμη πως είναι νέα, πως είναι όμορφη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre [12] -Blues Alley»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 25ο

Αρχείο 22/02/2018

Ο ιδιωτικός  χώρος  δεν είναι τόσο ιδιωτικός

Tο αφιέρωμα στον Γκροτόφσκυ, είναι  ένα αφιέρωμα στο θέατρο και στην τέχνη. Ουσιαστικά ένα αφιέρωμα  στην διαδικασία  της δημιουργίας.

Και το αφιέρωμα αυτό, δεν είναι μόνο τεχνικές και ρήσεις   αποφάσεις, επιλογές,  μελέτη,  έρευνα, δοκιμές,  αλλά κυρίως σύμπλευση με την ζωή. Δεν είναι  η αρπαχτική διάθεση να μάθω  τον τρόπο  και να τελειώνω.

Είναι: Πως  στις σχισμές που δημιουργεί η ζωή, εισβάλει η τέχνη και πως στις σχισμές που δημιουργεί η τέχνη, εισβάλει η ζωή. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 25ο»

Αρχείο Ιαν. 2017: Μαρία & Χρίστια Α. Μίτλεττον, «Ἡ τοῦ Σωκράτους Δίκη ἐν θεάτρῳ»

Η Δίκη του Σωκράτη(1787), του Jacques-Louis David

Η Δίκη του Σωκράτη (1787), του Jacques-Louis David

favicon

Απόσπασμα από το υπό έκδοση θεατρικό έργο

Η του Σωκράτους δίκη δεν θα μπορούσε να είναι παρά μόνο «ἐν θεάτρῳ». Επειδή μια δίκη έχει εκείνα τα συστατικά του δράματος: τον μύθο (αλήθεια), την πλοκή, την κορύφωση, την κάθαρση. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading 

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 18ο

Αρχείο 01/11/2017

casalepodererosa.org

Μέρος 4oν

Η Μαρία Πανούτσου για τον J. Grotowski
Ρομαντισμός και το Φτωχό Θέατρο του Γ. Γκροτόφσκυ

Η επιθυμία ανατροπής, των αυστηρών προδιαγραφών της κλασικής παράδοσης, η αναζήτηση του τοπικού χρώματος και η έξαρση του εθνικισμού, οδήγησαν τους καλλιτέχνες στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, να αναζητήσουν μια μορφή έκφρασης που να προσαρμόζεται στην προσωπική αισθητική τους. Η εξομολόγηση, η επιστροφή στις ιστορίες  κάθε λαού  ως πηγή έμπνευσης,  η  παρουσία του απλού ανθρώπου και ταυτόχρονα ηρωικού, ξεχωριστού,  Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 18ο»