Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Η μακρινή χώρα του Μάκη

Αρχείο 07/07/2016

fav_separator

Όταν ήμουν μικρή είχα κάτι ρομαντικές τάσεις φυγής. Γύρω στα δέκα είχα και ένα φανταστικό άλογο που το έλεγαν Ντεπίνο. Το σώμα του ήταν ένα κοντάρι σκούπας και το κεφάλι του μια ομπρελίτσα από αυτές τις πολύχρωμες που βάζουν στα παγωτά. Τον καβάλαγα και καλπάζαμε μαζί στην αυλή του σπιτιού μου, κάτω από τις λεμονιές. Η σχέση μας ήταν αρμονική και επαρκής για μένα. Εκείνος δεν μιλούσε και πολύ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Η μακρινή χώρα του Μάκη»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: London kills me

Αρχείο 16/06/2016

favicon

Όλη τη νύχτα έβρεχε.
“Πάντα βρέχει στο Λονδίνο”, μου είπε και πήρε μια ροζ λίμα από το τραπέζι της.

“Τι την θέλεις τη λίμα”; Τη ρώτησα. “Εσύ δεν κάνεις ποτέ μανικιούρ”.

“Είναι για να μην σε γδέρνω όταν σε χαϊδεύω”, απάντησε και κάθισε σε μια περιστρεφόμενη πολυθρόνα δίπλα στο παράθυρο.

Κατάλαβα πως έλεγε ψέματα. Από το σπίτι της περνούσε κατά καιρούς πολύς κόσμος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: London kills me»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Άννα της Τασκένδης

Αρχείο 28/04/2016

favicon

Η μνήμη δεν είναι η μυστική θυρίδα της Ιστορίας. Πολύ συχνά γίνεται ο παραμορφωτικός καθρέφτης της. Ή η παρασυμπαθητική μελάνη με την οποία χρωματίζουμε καμιά φορά όσα δεν αντέχουμε να θυμόμαστε έτσι ακριβώς όπως συνέβησαν ή προτιμούμε να αλλοιώνουμε την πραγματική τους εικόνα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Άννα της Τασκένδης»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Ο άνθρωπος που κοίταζε τα Lonarid να περνούν

Αρχείο 24/03/2016

favicon

Στεκόταν στην άσφαλτο, ένα μέτρο από το πεζοδρόμιο, και κοίταζε τον πράσινο σταυρό να αναβοσβήνει. Μόνος του. Το Φαρμακείο διανυκτέρευε. Πού και πού, ο φαρμακοποιός που καθόταν πίσω από το ταμείο με μια εφημερίδα στο χέρι, σήκωνε το κεφάλι κι έριχνε κοφτές ματιές στο δρόμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Ο άνθρωπος που κοίταζε τα Lonarid να περνούν»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τσάι κεράσι [2016]

Αρχείο 18/02/2016

favicon

Σήμερα το απόγευμα ο καιρός ήταν βροχερός. Η πόλη μύριζε πεθαμένο ψάρι. Βγήκα στη βεράντα κι έστησα το μεγάλο κάδρο με τη φωτογραφία σου στην πολυθρόνα. Εκείνο το μεγάλο, που το έβρισκες τερατώδες, κι έλεγες πως ένα τόσο μεγεθυμένο πρόσωπο δεν είναι πρόσωπο αλλά εφιάλτης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τσάι κεράσι [2016]»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Οι κομμώτριες

Αρχείο 14/01/2016

fav-3
Ζούσε στο δρόμο με τα προσφυγικά. Το ξέρω επειδή την είχα δει κάμποσες φορές να βγαίνει από το  ίδιο κατώφλι. Τις Κυριακές περνούσε με τις φίλες της από την πλατεία όπου διάφοροι τύποι με γαλάζιο πουκάμισο και μουστάκι έπιναν ούζο κι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Οι κομμώτριες»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Η κούκλα [2015]

Αρχείο 24.12.2015

©Hans Bellmer, La Poupée

fav-3

Το κορίτσι που μοιάζει με αγόρι βγαίνει από το μπάνιο. Στο χέρι της κρατάει ένα τεστ εγκυμοσύνης. Μπαίνει στο σαλόνι και πλησιάζει στον καναπέ. Το αγόρι με τα μακριά μαλλιά βλέπει ποδόσφαιρο. Εκείνη στέκεται από πάνω του και κουνάει το τεστ μπροστά στο πρόσωπό του. Το αγόρι την σπρώχνει να πάει πιο κει επειδή του κρύβει την οθόνη.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Η κούκλα [2015]»

Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τις νύχτες δυσκολεύομαι να κοιμηθώ

Αρχείο 15/10/2015

fav-3

Η Γιουλίκα δουλεύει στις καλλιέργειες πιπεριάς στην Ανδραβίδα και τις νύχτες δυσκολεύεται να κοιμηθεί.

Η παρακμή είναι ευλογία. Σε βοηθά να δεις ποιος πραγματικά είσαι και πόσο βαστούν τα κότσια σου. Όταν με χτύπησε ο καρκίνος και άρχισα τα νταραβέρια με γιατρούς, χημειοθεραπείες και ξεράσματα, κατάλαβα το νόημα της ζωής. Το νόημα της ζωής είναι η ζωή η ίδια. Που μας δίνεται μία κι άλλη καμία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τις νύχτες δυσκολεύομαι να κοιμηθώ»