Γιώργος Δουατζής, «Χρονογραφίες- Σημειώσεις ημερολογίου» [αποσπάσματα]

Γιώργος Δουατζής, Χρονογραφίες- Σημειώσεις ημερολογίου, εκδόσεις Κάκτος, 2021

Προς αναζήτηση νοήματος (Κεφ.1ο, αποσπάσματα)

Γνώρισα όψεις ζωής 
κι εφηύρα δικαιολογίες 
(Χρόνου σκιά) 

Η στοχαστική ματιά στα πράγματα, σταδιακά οδηγεί στην ανακάλυψη άγνωστων πτυχών του εαυτού μας και του κόσμου, στη συμπόνια, στην κατάκτηση ψυχραιμίας, σε μια προστατευτική ηρεμία, σε ένα είδος πολύτιμης σοφίας, σοφίας που δεν χαρίζεται αλλά κατακτιέται μέσα από κακοτράχαλους δρόμους οδύνης. 

Σεβαστή η επιλογή του αγαπημένου μου στοχαστή –όπως ήθελε να τον αποκαλούν– Κώστα Αξελού να μιλά για στοχαστές και όχι για φιλοσόφους, ιδιαίτερα στην εποχή μας. Δεν θα μπορούσε σήμερα να χωρέσει και να επεξεργαστεί ένα ανθρώπινο μυαλό τις έως απείρου γνώσεις επιστήμης και τεχνολογίας, που επεμβαίνουν όσο ποτέ καθοριστικά στην ανθρώπινη ζωή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, «Χρονογραφίες- Σημειώσεις ημερολογίου» [αποσπάσματα]»

Ασημίνα Λαμπράκου, μέρες του Απρίλη

Αγαπημένη, Ελοίζ

μονάκριβή μου,

η άνοιξή μου το δικό σου φθινόπωρο
Στέκομαι στο άνοιγμα του ποταμού όπως οι επιθυμίες που δεν εκπληρώθηκαν: φεύγοντας εξακολουθητικά
Όπως το κύμα στο πλάι της όχθης: πότε άγριο να ξεσπά, πότε ήρεμο να παρακαλεί, πότε ανύπαρκτο από συνειδητότητα και κάποτε από κούραση

Η ζωή όλη, ένα παιχνίδι του θήτα της επιθυμίας, Ελοίζ
Δεν υπάρχει είναι, υπάρχει θέλω
Αλλοίμονο τη δύναμη της λέξης που αλλάζει τη μορφή του κόσμου όλου!

Θέλω να σε ανταμώσω· να δω τα σκέπαστρα των ματιών σου, τις κόγχες, το κάτω το πάνω τόξο τους, το φόρεμά σου να λερώνεται στην άμμο, τα δάχτυλά σου να το κρατούν πάνω από τους αστραγάλους· θέλω να σε βλέπω Ελοίζ
είσαι η Άνοιξη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, μέρες του Απρίλη»

Έκτωρ Πανταζής, Αντικλείδια

1. Με το μαρμάρινο άνθος στους Δελφούς, ο Πωλ Σκλάβος μεταστοιχειώνει το δελφικό φως που αστράφτει στις φωτεινές πέτρες του θεού.

2. ”Η έμπνευση όπως έχει ανάγκη από κέντρισμα έχει ανάγκη και από χαλινάρι”.

3. Η κατάργηση είναι συνάμα υπέρβαση, άρνηση που λευκαίνει το πεδίο ώστε μπαίνουμε στον αρμόδιο τόπο. “ Ξάπλωσες αποκοιμήθηκες πέρα στις λεπτοκαρυές,ξύπνησες κάτω απ’ τα φουγάρα του Ρέντη ανάμεσα στα τζαμάδικα της αποβιομηχανισμένης ζώνης.”

4. Κι όταν κάτι βγαίνει από ψυχής βρίσκει τρόπο να τρυπώσει σε μιαν άλλη ψυχή (συγκίνηση που δίνει εσωτερικό ρυθμό, εμψυχώνει και τα άψυχα. φόντο κάθε τέχνης ). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Αντικλείδια»

Έκτωρ Πανταζής, Υδάτινη σάγκα

Τότε ανασύροντας αυτό το βάθος προς τα έξω, φέρουμε την ευθύνη που μοιάζει με την πρώτη ύλη, τότε το σκοτεινό αυτό βάθος, διαβάζεται αλλιώς, έχει ένα πυρετό του αλλιώς.

Σονέτο για τα μάτια σου Με το ζεστό της θάλασσας δέρμα το μεσημέρι σε αγκαλιάζει. Μικρές Κυκλάδες πεζούλι του καλοκαιριού, η στιγμή για το ζωγράφο μια μονοκοντυλιά, η ραχοκοκαλιά υπάρχει διακριτικά παντού στο φτερό, στων κοριτσιών τα όνειρα, στη Ναυσικά φοινικιά Ιόνιο αποχαιρετώντας τις άσπρες πικροδάφνες της.

Υλικά σχήματα, να αποφεύγεται η φενάκη το ψέμα η αναπλήρωση,  όπως ξέρεις αυτά ξεκινάν και σε λίγο ξεκινάν πάλι. Η ομορφιά  δεν αφήνει να κοκκινίσεις μέχρι τις ρίζες των μαλλιών και η πνευματική ομορφιά και η ψυχική. «Εγώ που οδοιπόρησα/ Με τους ποιμένες της Πρεμετής/ Είχα τα μάτια μου/ Παντοτεινά στραμμένα/ Στο εωθινό σου πρόσωπο…».Γ. Σαραντάρης   Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Υδάτινη σάγκα»

Ασημίνα Λαμπράκου, τ᾿ ἄνθη ἀνοίγουν τὸ μοναδικὸ παράθυρο(¹)

(ειδάλλως: ονόματα αφορμή σκέψεων για το «εις μνήμην», τελικά)

είχα, θυμάμαι, λάβει μια πρόσκληση να συμμετέχω σε ένα αφιέρωμα για τον Καρούζο χάρηκα και το άφησα να φανεί
σύντομα ωστόσο και κατά το ό,τι με χαρακτηρίζει, γέμισα αμφιβολίες αν και πώς θα τα κατάφερνα
όμως, πριν καν προλάβω να κάνω την ανησυχία λόγο, είχα σκαρώσει δύο ποιήματα
τα ονόμασα «συνομιλίες»
σε δεύτερη ματιά, αλλάζω τον τίτλο σε «αντινομίες» καθώς μάλλον του αντιμιλώ όπως τον κουβεντιάζω Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, τ᾿ ἄνθη ἀνοίγουν τὸ μοναδικὸ παράθυρο(¹)»

Ασημίνα Λαμπράκου, μια πράσινη μύγα

κάποτε θα μιλάμε για τις συμπτώσεις με την αφηρημάδα των απόντων
μπορεί και όχι
κι οι δυο εκδοχές πάντως, θα είναι κάθε άλλο από το να βασανίζουν

⚙︎

σήμερα ήταν Αύγουστος και ήταν Σάββατο

εδώ ακριβώς μια στάση, οφείλω
όπου, με έγνοια περισσή, την ανυπεράσπιστη να υπερασπιστώ αυτήν πληροφορία
με τρόπο ενδεχομένως περατό πλην όμως μαχητό
ένα λοιπόν έχω να δηλώσω
δική μου ομοίως απορία τι γύρευε αυτή η πληροφορία
σε τόπο ποιον άραγε άνοιγε την θύρα
ερώτηση που χρόνους δυο μετά
απάντησιν εβρήκε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, μια πράσινη μύγα»

Έκτωρ Πανταζής, Ο σπασμός του Νταντά

de te fabula narratur
Επιθυμίες που φούντωσαν ορμάνε σαν τα πουλιά γύρω απ’ τα πλοία. Φαίνεται αυτά είναι πλοία φαντάσματα
1… Είναι κοινός τόπος το νέο ανατρεπτικό πνεύμα με την ανατολή του 20ου αι. ,κάθε είδους κίνημα στην τέχνη στην πολιτική ,επιστημονικές καινοτομίες, τεχνολογία, τρόπος ζωής.
Από άλλη χορδή άλλο και το βέλος-
Ο σπασμός του Νταντά προδιέγραφε τους ολοκληρωτισμούς, της αφασίας που ερχόταν , εγκλήματα που διαπράχτηκαν για μισόν αιώνα.
Ένας πνιγμός για την Τέχνη σήμαινε μια θηλιά στου ανθρώπου τις τύχες.

Οι πιο σοφοί παρατηρητές τελούσαν σε αδράνεια. Αυτοί που θα αναστήλωναν το πνεύμα αργότερα ,σαν να είχαν ακούσει το σωκρατικό :μουσική ποίει και εργάζου. Εργασία των μεγάλων ανθρώπων είναι ο εαυτός τους. Δεν αμελούν ποτέ. Είναι ο καταλύτης λευκόχρυσος στην ανάπλαση του κόσμου. (Στον καθρέφτη μια μύγα σέρνει τα έντερά της. Πολύ ποιητικό εκ μέρους σου, που την ξεκοίλιασες.Dada. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Ο σπασμός του Νταντά»

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Γενόσημα ―Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Γενόσημα, πεζά ποιήματα ― ΑΩ εκδόσεις

ΤΑ ΓΕΝΟΣΗΜΑ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στη συλλογή ΓΕΝΟΣΗΜΑ περιλαμβάνονται 49 ποιητικές ολότητες με περιορισμένο (μονοψήφιο πάντα) αριθμό πεζών ποιημάτων η καθεμία. Το σύνολο των ποιημάτων είναι 278. Οι αριθμητικοί συνειρμοί είναι ποικίλοι μα πάντως όχι από πρόθεση. Οι ολότητες αυτές εκκινούν από μια αφορμή ( πχ. μία κοινωνική συνθήκη, μια διερώτηση ή ένα συντριπτικό συναίσθημα) και αναπτύσσονται εγκαθιστώντας μια διαλεκτική συνύπαρξη ανάμεσα στα ποιήματα και τους τίτλους τους. Τα ΓΕΝΟΣΗΜΑ οφείλουν τη δομή και τη γραμματολογική τους υπόσταση στην ομορφιά των Μαθηματικών και της Φιλοσοφίας της Γλώσσας και αποτελούν φόρο τιμής στο Tractatus Logico-Philosophicus του Λούντβιχ Βίτγκενστάιν καθώς και στην εικαστική ιδιοφυία του  Αύγουστου Ζάντερ, φωτογράφου – ποιητή της εικόνας και εκφραστή της Νέας Αντικειμενικότητας στην φωτογραφική τέχνη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Γενόσημα ―Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»