Δημήτρης Σούκουλης, Πρόσημα

Σε τυλίγει μια βοκαμβίλια.
Στεφάνι καλό, ακάνθινο οσίου.
Κάτι λιγότερο από το Χριστό.
Κάτι λιγότερο από τον Άγιο.
Κάτι περισσότερο από τους ποιητές.
Εσύ αναρριχάσαι πάνω της.
Πάνω σου περπατά ένα ποντίκι
Continue reading «Δημήτρης Σούκουλης, Πρόσημα»

Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες

Μια Σχεδία τού Νόστου

Είναι οξύμωρη αυτή η μοίρα που με ακολουθεί·
Ολοένα σκοντάφτω
Στις μαύρες πέτρες που έριξα πίσω μου
Πριν φύγω κάνοντας πανιά
Για τα πέρατα τα ξαφνικά τού ύπνου
Σε πρόσωπα που κάθε λίγο συναντώ μπροστά μου
Μόλις θα ξεμυτίσω από την κρύπτη μου Continue reading «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λούσι

Επιστολικές Οδηγίες
σ΄ένα σπάνιο κορίτσι
απ΄την κοιλάδα
των ναών

Αγαπητή Λούσι,
θυμήσου,
μετά το καταφύγιο
ακολουθούν διαδοχικοί λόφοι.
Ίσως έχουν
μια ονομασία κωδική,
ίσως πάλι
κάτι να σημαίνουν Continue reading «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λούσι»

Μαρία Πανούτσου, άμπωτις


το λεωφορείο ξεκινά
ένα κάθισμα σε περιμένει
μασουλάς ένα ψίχουλο
αναβολή στην συνάντηση
ίσιωσε τα σώμα πλησίασε
αντέχεις αντέχεις
θαύμα

πήδησε στο κρεβάτι
το τοπίο κέρδισε
ωραία Continue reading «Μαρία Πανούτσου, άμπωτις»

Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες

ΕΛΕΓΕΙΟ Ή Νυμφόληπτος *
                    (Καπνογένειου
                   τού Μαΐστορος)
Μου λέει να φύγω
Να με ξεχάσουν οι Μοίρες
Να σωθώ
Η φρόνηση που γερνά πιο γοργά από την καρδιά
Δίχως πια μάτια
Με τη σάρκα να φλέγεται να σ’ αγκαλιάσει
Να λιώσει στον κόρφο σου

Continue reading «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες»