Το τελευταίο κείμενο του Peter Mackridge: Αβλεψία και λήθη: ο Καβάφης, η Αμισός και η Τουρκία

Μνήμη Πόντου 1922-2022

Του Peter Mackridge(1946-17.06.2022) 11/03/2022, Athens Review of Books, Τεύχος 137 – ΜΑΡΤΙΟΣ

Εν μέσω δικτατορίας, το 1970, στον συλλογικό τόμο Δεκαοχτώ κείμενα, ο Δημήτρης Μαρωνίτης δημοσίευσε κείμενο με τίτλο «Υπεροψία και μέθη: ο Ποιητής και η Ιστορία».[1] Επίκεντρο του ενδιαφέροντος του Μαρωνίτη στο κείμενο εκείνο ήταν το ποίημα «Ο Δαρείος» του Καβάφη. Δικαίως το κείμενό του άφησε εποχή και κέρδισε μια θέση στην ιστορία. Τώρα που θυμάμαι τον νεαρό εαυτό μου να μπαίνει στο βιβλιοπωλείο του Κέδρου στην Αθήνα το καλοκαίρι του 1970 και να αγοράζει αντίτυπο των περιπόθητων και νεωστί εκδοθέντων Δεκαοχτώ κειμένων, φρίττω με τη σκέψη ότι το διάστημα που μεσολάβησε από τη Μικρασιατική Καταστροφή μέχρι την κυκλοφορία του τόμου είναι λίγο μικρότερο από το διάστημα που χωρίζει το 1970 από το 2022. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το τελευταίο κείμενο του Peter Mackridge: Αβλεψία και λήθη: ο Καβάφης, η Αμισός και η Τουρκία»

Η Αστερία: Ο λυγμός και η μνήμη του Διστόμου

Φωτογραφία: Μουσείο Δήμου Διστόμου, Dmitri Kessel, 27 Νοεμβρίου 1944

Του συγγραφέα Θανάση Τοτόμη

•Η Αστερία είναι ένα όνομα εμβληματικό στο Δίστομο. Μπορεί, γιατί έχει το σχήμα των πλατύφυλλων μαντιλιών που κάλυπταν τις κεφαλές τους οι γυναίκες της πόλης, για να «κρατήσουν» τον πόνο για πολλές δεκαετίες, των 223 εκτελεσμένων από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, κοντά ή μέσα στα σπίτια και στις αυλές.

Μπορεί, γιατί έχει το σχήμα, μιας προσμονής για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά, που μπορούν να κοιτάζουν τ’ άστρα δίχως φόβο για τη ζωή τους, πια.

Κοιτώ το Δίστομο από την κοντινή απόσταση της μιάμισης ώρας διαδρομής, από την Αθήνα. Έχουν περάσει 78 χρόνια, από τον Ιούνιο του 1944. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Αστερία: Ο λυγμός και η μνήμη του Διστόμου»

«Brice Marden και Ελληνική Αρχαιότητα» στο Μέγαρο Σταθάτου

Διαλογισμός στο ελληνικό φως

Θα ήθελα ένας πίνακας να μπορεί να με πάει στον παράδεισο», έχει πει ο ζωγράφος Μπράις Μάρντεν σε μια παλιότερη συνέντευξή του. «Είναι κάτι στιγμιαίο, μια ελάχιστη στιγμή μετατόπισης. Αλλωστε αυτό κάνει η τέχνη, μας πάει στον παράδεισο – ή τέλος πάντων όπου επιθυμεί ο καθένας». Η λυρική αφαίρεση του Μπράις Μάρντεν, ενός από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του αμερικανικού αφηρημένου εξπρεσιονισμού, δημιουργεί έργα ανοιχτά στο βλέμμα του θεατή, μεταφορικά τοπία πάνω στα οποία το πνεύμα ταξιδεύει. Οπως νοερά ταξιδεύει και ο ίδιος ο καλλιτέχνης όταν «στέκεται ώρες μπροστά σε έναν πίνακα, ακίνητος, κοιτάζοντάς τον», λέει στην «Κ» ο εικαστικός Δημήτρης Αντωνίτσης, επιμελητής της έκθεσης «Brice Marden και Ελληνική Αρχαιότητα», που από σήμερα ανοίγει τις πόρτες της για το κοινό στο Μέγαρο Σταθάτου. «Ισως και να διαλογίζεται», προσθέτει ο κ. Αντωνίτσης, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά όχι μόνον το έργο του Μάρντεν αλλά και τον ίδιο τον καλλιτέχνη: την αγάπη του για τη φύση, τη λατρεία του για το φως και τον βαθύ του σύνδεσμο με την Ελλάδα και ειδικά την Υδρα.

Συνέχεια στην Καθημερινή > >

Η Αλληλογραφία Κοραή – Τζέφερσον, και ο Αμερικανικός Φιλελληνισμός

Εισαγωγή-μετάφραση: Περικλής Βαλλιάνος, εκδόσεις Athens Review of Books

Από τις εκδόσεις της Athens Review of Books κυκλοφορεί το βιβλίο με τίτλο Η αλληλογραφία Κοραή-Τζέφερσον και ο Αμερικανικός φιλελληνισμός, μια συλλογή εμβληματικών κειμένων που παρέχει μια συνολική εικόνα για το διεθνές πλαίσιο του Αγώνα του ’21 και φωτίζει μια παραμελημένη ιδεολογική και πολιτική του διάσταση. Τα κείμενα έχει μεταφράσει ο καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Περικλής Σ. Βαλλιάνος, ο οποίος τα συνοδεύει με μια εμπεριστατωμένη εισαγωγή και σχόλια. 

Η συλλογή περιέχει την πλήρη αλληλογραφία ανάμεσα στον Αδαμάντιο Κοραή και τον Τόμας Τζέφερσον, κορυφαίο εκπρόσωπο του Διαφωτισμού και τρίτο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Αλληλογραφία Κοραή – Τζέφερσον, και ο Αμερικανικός Φιλελληνισμός»

Η οπτική αντίληψη είναι εκείνη που καθορίζει τη θέση μας στον κόσμο που μας περιβάλλει

Επανακυκλοφορεί: ―John Berger, Η εικόνα και το βλέμμα. Μετάφραση: Ειρήνη Σταματοπούλου. Εκδόσεις Μεταίχμιο

Λίγοι διαµόρφωσαν, και «παίδεψαν», τη σχέση μας με την εικόνα μέσα στον εικοστό αιώνα όσο ο Αγγλος συγγραφέας Τζον Μπέργκερ (1926-2017). Κριτικός τέχνης, μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος και ποιητής, ο Μπέργκερ έζησε πολλά χρόνια στη Γαλλία και ακολούθησε μια δική του πορεία στη σκέψη και τη γραφή. Το βιβλίο του, «Η εικόνα και το βλέμμα», θεωρείται κλασικό πλέον. Βασισμένο στην παλαιά, ομότιτλη εκπομπή του ΒΒC, το βιβλίο, συλλογή δοκιμίων πάνω στο πώς κοιτάμε έναν πίνακα, μια φωτογραφία, ένα σχέδιο κτλ., αντέχει ακόμα στον χρόνο με τρόπο θαυμαστό. Είχε κυκλοφορήσει το 1993 από τις εκδόσεις Γνώση, εξαντλήθηκε, επανεκδόθηκε από το Μεταίχμιο το 2011 σε νέα μετάφραση, εξαντλήθηκε και τώρα επανακυκλοφορεί από το Μεταίχμιο και πάλι, σε μετάφραση της Ειρήνης Σταματοπούλου. Σήμερα η «Κ» προδημοσιεύει χαρακτηριστικό απόσπασμα. [Ηλίας Μαγκλίνης]

✳︎

Προδημοσίευση

Η οπτική αντίληψη είναι εκείνη που καθορίζει τη θέση μας στον κόσμο που μας περιβάλλει· ερμηνεύουμε αυτόν τον κόσμο με λέξεις, αλλά οι λέξεις δεν μπορούν ποτέ να αναιρέσουν το γεγονός ότι περιβαλλόμαστε από αυτόν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η οπτική αντίληψη είναι εκείνη που καθορίζει τη θέση μας στον κόσμο που μας περιβάλλει»