Ο κλεπτομανής ποιητής

«Αναψηλαφώντας» τη μεγάλη κλοπή στο Νομισματικό Μουσείο (1887)

Λεπτομέρεια της αναθηματικής στήλης με την προτομή του Π. Ραυτόπουλου διά χειρός Θ. Άννινου: «Πρὸ τοῦ Μουσείου. Δαπάνῃ λωποδυτῶν». Άστυ, 27.3.1888.

Λάμπρος Βαρελάς
Athens Review of Books, 11/02/2020, Tεύχος 114 – Φεβρουάριος

Mια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας ποιητής που έπασχε από κλεπτομανία. Ο ποιητής αυτός… Κάπως έτσι θα μπορούσε να ξεκινήσει η ωραία ιστορία με διδακτικό επιμύθιο για την περιβόητη κλοπή στο Νομισματικό Μουσείο την εποχή του Τρικούπη.

Η ιστορία αφορά τη μεγάλη κλοπή της εθνικής νομισματικής συλλογής το φθινόπωρο του 1887 από τον Περικλή Ραυτόπουλο. Δεν είναι άγνωστη υπόθεση: όποιος ξεφυλλίσει τις εφημερίδες της εποχής από το φθινόπωρο του 1887 και για έναν ολόκληρο χρόνο θα συγκεντρώσει απειράριθμα δημοσιεύματα για την υπόθεση και τις διαστάσεις της. Πολύ υλικό έχει συγκεντρωθεί ήδη από την ερευνητική ομάδα του ομότιμου καθηγητή προϊστορικής αρχαιολογίας στο ΑΠΘ Κώστα Κωτσάκη, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Αρχαιολογικά γεγονότα στον ελληνικό τύπο (1832-1932), υλικό που διατίθεται μέσω της «Ψηφιοθήκης» της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του ΑΠΘ. Σύνοψη της υπόθεσης με τη δράση του κεντρικού πρωταγωνιστή μπορεί να βρει κανείς σε μια σειρά δημοσιευμάτων σημαντικών προσώπων της νεοελληνικής λογοτεχνίας: στα Φιλολογικά απομνημονεύματα του Παύλου Νιρβάνα, στην «Αυτοβιογραφία» του Γρηγορίου Ξενόπουλου, στην αρθρογραφία του Μιχαήλ Μητσάκη κ.α. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο κλεπτομανής ποιητής»

O Παναγιώτης Μαυρόπουλος στη Κερκυραϊκή Πινακοθήκη/ Corfu Art Gallery [εγκαίνια 19.02.2020]

Εγκαινιάζεται την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου στις 19:00 η έκθεση «Απρόσμενα και Αναπάντεχα ζωγραφικά έργα» του εικαστικού Παναγιώτη Μαυρόπουλου στην Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης.

Στη συλλογή που παρουσιάζεται ο καλλιτέχνης αφηγείται μέσα από κάθε έργο μία ξεχωριστή ιστορία, δίνοντας έναυσμα στο θεατή να έρθει σε επαφή με τα προσωπικά του όρια και την εικαστική ελευθερία. Τα έργα του καλλιτέχνη ξεχωρίζουν από την ιδιαίτερη τεχνική, την προσεκτικά επιλεγμένη παλέτα έντονων χρωμάτων αλλά κυρίως από το θάρρος του δημιουργού να απεικονίσει την γυμνή αλήθεια χωρίς στερεότυπα και υπεκφυγές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «O Παναγιώτης Μαυρόπουλος στη Κερκυραϊκή Πινακοθήκη/ Corfu Art Gallery [εγκαίνια 19.02.2020]»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

To Θέατρο και η σχέση του με τις άλλες τέχνες

«Το θέατρο είναι και επάγγελμα» — Ι΄ Μέρος

Η διαδικασία της υποκριτικής τέχνης, τα στάδια εξέλιξης είναι τα ίδια σε όλες τις σπουδές,   μόνο το υλικό αλλάζει κάθε φορά. Στις σπουδές όμως που το σώμα είναι το ίδιο εργαλείο  και εκτελεστής, η διαδικασία είναι συνυφασμένη με την κατάσταση του σώματος. Ο χορευτής,  ο ηθοποιός, είναι συνδεδεμένοι με το σώμα τους με την πιο παροδική έννοια  σε αυτόν τον κόσμο,  το σώμα που η φθορά έκδηλη  του δίνει τέλος σε πολλά  εκφραστικά  θέματα και όχι μόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο»

Γιώργος Δουατζής, Δέκα χρόνια χωρίς τον Αξελό

4 Φεβρουαρίου 2010. Ακριβώς δέκα χρόνια πριν, σαν σήμερα πεθαίνει ο Κώστας Αξελός. Στο ταφικό μνημείο του με επιθυμία της συντρόφου του Κατερίνας Δασκαλάκη, χαράχθηκε, γαλλικά και ελληνικά η φράση από το τελευταίο του βιβλίο: «Το να διακρίνει κανείς αυτό που μένει απ’ αυτό που σαρώνει ο άνεμος, απαιτεί έντονη ζωή και ματιά που να στηρίζονται στον θάνατο, χωρίς ο θάνατος, σαν τέτοιος, να υπερισχύει». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, Δέκα χρόνια χωρίς τον Αξελό»