Ως την άβυσσο των αβύσσων θα σ’αγαπώ καλή μου. Πέρ’από σένα μ’οδηγεί τ’αχόρταστο κορμί μου. Θαλασσομάνητες, φουσκοδεντριές, σε κλίνες άγνωρες με πάνε, της σάρκας όμηροι οι ψυχές, με δέλεαρ του οργασμού μεθάνε. Ηδονοθήρας! Ιερουργός. Να κοινωνήσω με το πλήθος θέλω. Σε ξέφρενη άδολη γιορτή στην ιερή προσωπική στιγμή των αντιδράσεων, μορφασμών, των λαγγεμένων στεναγμών, να … Συνεχίστε να διαβάζετε Λεωνίδας Καζάσης, Τέσσερα ερωτικά ποιήματα.