Η λογοτεχνία ως τρόπος ζωής, απο τις εκδόσεις Gutenberg. Επιστημονική Επιμέλεια Δημήτρης Δημηρούλης / Μετάφραση Κώστας Αντωνίου, Δημήτρης Δημηρούλης

Σε λίγες μέρες σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία ―από τις ΑΩ Εκδόσεις

VIème vignette   ΒΑΦΤΙΣΗ  (στη μνήμη του Χάρη Μεγαλυνού)

ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ το Πέλαγος που σιώπησε όταν έπρεπε μα φλυαρούσε όταν δεν έπρεπε. Κι αν είχε ήχους θα ήταν το κλάμα μιας φάλαινας, θα ήταν ρευστό μεν, αφόρητα θλιμμένο δε. Κι όλα τα ονόματα, όλοι οι προσδιορισμοί, εκ των κυμάτων θα βαφτίζονται επιθετικοί ενώ θα σκίζονται μεταξύ τους για την ουσία. Όμως μόνο το Πέλαγος θα βαφτίζεται ουσιαστικό και κάποιες βάρκες θα λαμβάνουν κύρια ονόματα: Μαριγώ, Χριστίνα, Παναγιά των βράχων, Αϊνού, Μπαχάρ, Μπιγκίλ, Ντενίζ Οκσούν. Αυτές, και τα παιδιά τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Δεκαεννιά βινιέτες για τη Γλώσσα και τη Σιωπή ―προδημοσίευση»

Από την Athens Review of Books, μτφρ., Αθηνά Πεντίδη

Το έργο του Ρισάρ Μαλκά Το δικαίωμα να χλευάζουμε τον Θεό κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις της Athens Review of Books, σε μετάφραση της Αθηνάς Πεντίδη και με επιμέλεια, πρόλογο και επίμετρο του καθηγητή Γιάννη Παπαδόπουλου.

Εντέλει, ποιος έθρεψε τον κροκόδειλο, ελπίζοντας να είναι ο τελευταίος που θα φαγωθεί; Η ιστορία είναι πάντα η ίδια: Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με φαινόμενα που μας τρομάζουν, ορισμένοι επιλέγουν να συνθηκολογήσουν. Όμως ο κροκόδειλος του Μονάχου μεγαλώνει τόσο πολύ τρεφόμενος από τις υποχωρήσεις μας, ώστε αυτό που θα μπορούσαμε σταματήσουμε με λίγο θάρρος γίνεται ένα τέρας που απειλεί να μας καταπιεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρισάρ Μαλκά, Το δικαίωμα να χλευάζουμε τον Θεό ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Πέτρος Μαρτινίδης, Σαλμάν Ρουσντί: Μια πορεία λύτρωσης

Χουσεΐν Αμπουμπάκρ Μανσούρ (Hussein Aboubakr Mansour), Η πρωτοπορία και οι σκιές στο Κοράνι

— Ξαναδιαβάζοντας τον Σαγίντ Κουτμπ

Τίμοθυ Γκάρτον Ας (Timothy Garton Ash), Φόρος τιμής στο Χάρκοβο

Τίμοθυ Σνάιντερ (Timothy Snyder), Ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος;

— Να βοηθήσουμε αυτούς που τον αποτρέπουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 167 ―κυκλοφορεί»

Εσείς, στολίσατε;

Η κυρία με το χαριτωμένο το τετράποδο που αν μπορούσε να μιλήσει θα’λεγε ως εδώ και ίσως να’φευγε με την πρώτη αγέλη που θα περνούσε, ρώτησε με στυλ και τίναξε τα μαλλιά της, όχι πολύ μην χαλάσει το χτένισμά της. Η άλλη, ολοφάνερα νεότερη, με απόλυτη συνείδηση αυτού του συντριπτικού πλεονεκτήματος, έγνεψε, όχι. Και έπειτα πρόσθεσε.

Θα σας πω ότι απεχθάνομαι όλους αυτούς τους στολισμούς. Και τα λαμπιόνια μου φέρνουν ταραχή και ίσως μια κάποια μελαγχολία. Αν ίσως ανάβανε παντού και πάντα με τον ίδιο τον ρυθμό, αν λέω αν, ίσως να με ενοχλούσαν λιγότερο. Μα θα στολίσω, τι, έτσι θα μείνω και εγώ; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Weihnachtsbaum»

Eλπήνορ, πώς ήλθες…
OMHPOΣ

Tοπίο θανάτου. H πετρωμένη θάλασσα τα μαύρα κυπαρίσσια
το χαμηλό ακρογιάλι ρημαγμένο από τ’ αλάτι και το φως
τα κούφια βράχια ο αδυσώπητος ήλιος απάνω
και μήτε κύλισμα νερού μήτε πουλιού φτερούγα
μονάχα απέραντη αρυτίδωτη πηχτή σιγή.

Ήταν κάποιος από τη συνοδεία που τον αντίκρισε
όχι ο πιο γέροντας: Kοιτάχτε ο Eλπήνωρ πρέπει νάναι εκείνος.
Eστρίψαμε τα μάτια γρήγορα. Παράξενο πώς θυμηθήκαμε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Tάκης Σινόπουλος, Ελπήνωρ»

Τα ποιήματα συμβαίνουν
Βύρων Λεοντάρης

Χρονικό

Είμ’ ο γιατρός του Εμφυλίου, μου συστήνεται
με διορίσανε νωρίς, δεν ξέρω ποιος ηλίθιος
έκαμα αμέσως τη διάγνωσή μου, ανίατος,
έμεινα όμως ως το τέλος.

————————τον ακούω
μια ολόκληρη ζωή μές στους αιώνες τον ακούω
γαβγίζει, ουρλιάζει μές στο ποίημα
λέει πως έρχεται απ’ τον Πύργο κι έρχεται απ’ το Βίτσι
πλέκει το στίχο σύρμα αγκαθωτό, γράφει γραφές Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Σαράκης, Χρονικό»

«Μάζεψε το αεροβόλο σου Θοδωρή και πήγαινε να μελετήσεις˙ μην τα αφήσεις όλα για μετά τις γιορτές. Κι εσύ Γιωργίτσα, άσε τις κούκλες, συμμάζεψε τα δαχτυλιδάκια σου, για να μπορείς μεθαύριο να κρατάς τα αληθινά δαχτυλίδια που θα σου χαρίσει ο άνδρας που θα παντρευτείς, και πήγαινε να μελετήσεις».

Γιωργίτσα: Ναι μπαμπά, αλλά όταν διαβάσουμε, θα δούμε τηλεόραση; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Ο πατήρ»