I
Αυτοψία έκτη. Στη θέση Λιβάδα Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει):
Ο ΒΑΤΟΣ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ
Η τελευταία της σειράς, ψηλά στην άκρη,
πάνω απ’ το ρυάκι, κι από κάτω αυτός
να σκαλώνει κοντά και πιο κοντά της
– όλες οι ελιές στα χαμηλά κλαδιά της
μπλέκονται με τ’ άνθη και τ’ αγκάθια του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, δύο αυτοψίες»
μικρό θεατρικό
(Ωραίο σπιτάκι στην άκρη του γιαλού. Λευκοί οι τοίχοι, νησιώτικοι και μπλε τα ξύλα των παραθυριών. Το παρασέρνει ο άνεμος, δώθε από το όνειρο, κείθε από τον κόσμο τον αληθινό. Ένας άνδρας στέκει στοχαστικός στη βεράντα. Κοιτάζει το πέλαγο, το βλέμμα του κάπου ταξιδεύει. Πίσω του μια γυναίκα φροντίζει το μικρό αμπέλι. Ο άνδρας μιλά. Είναι τέλος καλοκαιριού και ο καιρός διστάζει πια. Τα ονόματά τους Οδυσσέας και Καλυψώ, όπως στις ραψωδίες. Όπως στις ραψωδίες.)
Οδυσσέας: Πρέπει να φύγω λοιπόν;
Καλυψώ: Έτσι είπαν οι θεοί (αμήχανα, δίχως να τον κοιτάζει) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Καίσαρ στολισμένος μ’αγάπη»
Μάκης Τσίτας, Τσίχλες ταξιδίου ―Εκδόσεις Μεταίχμιο
Το βιβλίο Τσίχλες ταξιδιού του Μάκη Τσίτα συγκροτεί ένα πολυφωνικό και βαθιά ανθρώπινο σύμπαν, όπου η καθημερινότητα αποκτά δραματικό βάθος και η φαινομενική απλότητα μετατρέπεται σε πεδίο υπαρξιακής αναμέτρησης. Μέσα από δεκαεννέα σύντομα διηγήματα, ο συγγραφέας σκιαγραφεί χαρακτήρες που παλεύουν να σταθούν όρθιοι απέναντι σε έναν κόσμο που διαρκώς τους δοκιμάζει, κουβαλώντας τις μικρές και μεγάλες τους πληγές με μια σιωπηλή αξιοπρέπεια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάκης Τσίτας, Τσίχλες ταξιδίου ―από την Αλεξία Βλάρα»
Ενθύμιο
Γιάννη Βαρβέρη
Ξέρω, δεν είναι της παρούσης. Μα τι πικρά και αληθινά ήσαν τα λόγια που είπε εκείνος ο πατέρας. Μια αλήθεια βαθιά, μια στέρνα να’ρθείς να πιεις του κόσμου το νεράκι και να μάθεις τι πράγμα άπιαστο είναι της ψυχής η σωτηρία. Μας την τάξανε τα τραγούδια μα δεν το καταφέρανε έξω από μια στιγμή. Και αν δεν μπορούν εκείνα, τότε ποιος;
Ο μικρός, όχι πάνω οκτώ χρονών, ως δέκα το πολύ, έσερνε ξοπίσω του έναν χαρταετό. Είναι παράξενο πώς μας αφοπλίζουν οι παιδικές επιθυμίες, πώς ανακατώνουν τη συνήθεια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Σουρούπωσε Γιαννάκη [1]»
Περιεχόμενα τεύχους 185, Ιούλιος – Αύγουστος 2026
Κωστής Παλαμάς, Αληθειοφοβία
Μανώλης Βασιλάκης, Ποιος Παλαμάς;
Κωστής Παλαμάς, Οκτώ ερωτικά ποιήματα
Κωστής Παλαμάς, Τέσσερις μεταφράσεις
Μαρία Τσούτσουρα, Ο Κωστής Παλαμάς μεταφραστής
— Για μια πολυφωνική αντίληψη του νεοελληνικού κόσμου Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 185 ―κυκλοφορεί»
Κάθεστε στου μπαρ τη μπάρα. Όμορφες, στολισμένες, μαλλί μακρύ σα καταρράχτης στην πλάτη. Φτιαγμένες στην εντέλεια. Όλο χαμόγελα και τσιριμόνιες με τ’ αρσενικά. Ανεξάρτητες, εργατικές, κονομημένες. Πιο κάτω απ’ τα τριάντα, μα λεύτερες. Τα αρσενικά όπως οι μύγες στο γάλα μέσα. Σας κάνουν κόρτε αφειδώς. Μα σεις περήφανες, συγκαταβατικές. Όλο γελάτε κι όλο λέτε ναι. Μα σαν έρθει η ώρα το πράμα να πάει παρακάτω, στο παρασύνθημα σαν μπούνε ορισμένως, το στρίβετε και κόβετε μαχαίρι το κάθε αρσενικό μέλος με μια άρνηση φτηνή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Ν. Μακρής, Χειραφέτηση»
Δρομέας
Από μικρός, είκοσι χιλιόμετρα στο βάδην-
με όποιον καιρό, ξύπνιος ή νυσταγμένος.
Πρωί, βράδυ.
Μετείχα πάντοτε στις σκυταλοδρομίες-
εγώ, ο δίδυμος του Βέγγου.
Είτε ισιώματα είτε ραχούλες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιωργος Παπαγιαννόπουλος, δύο ποιήματα»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.