Νίκος Ι. Τζώρτζης, Τρία εθνόσημα

I

Εθνόσημο έκτο

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΕΩΝ
(Εταιρεία αστική μη κερδοσκοπική)

Ναι, η ξύλινη αυτή τεφροδόχος
χωράει πλέον όλα μας τα δάση.

Να ζήσουμε να τα θυμόμαστε!

*

II

Εθνόσημο πέμπτο

Θύρα 7, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Τρία εθνόσημα»

Κώστας Λένης, Είκοσι Δύο ποιήματα

Άυλη

Η άυλη μάζα σου καβαλάει το κάθε μου κύτταρο καλπάζοντας
με μια βία ερωτική, με του Πανός την ορμή·
και εγώ πλέω αβαρής μέσα στην θάλασσα των ρευστών σωμάτων μας,
γεύομαι την υγρή σου μορφή με όρεξη ζώου μετά από χειμερία νάρκη.

*

Φόρεμα. Το.

Έτσι θα γίνει λοιπόν!
Θα σε ανεβάσω στο ράφι με τα ποιήματα·
πάνω από τις εφηβικές φωτογραφίες μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Λένης, Είκοσι Δύο ποιήματα»

Λεωνίδας Καζάσης, Απόκληροι σοφών τον τόπο αμαυρώνουν

Ηρακλής 1908

Από όλες τις συμφορές στο βραχύ πέρασμά μου,
θα μείνουν ανεξίτηλες δύο μέσα στην καρδιά μου!
Των γυναικών τα ψύχη, ραπίσματα σφοδρά!
Ο κακοδαίμων Γηραιός, ήττες, μιζέρια, καταχνιά.

Της πολιτείας λακτίσματα άδικα,
συνειδήσεις αφύπνισαν,
συγκίνησαν απαντοχές! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Απόκληροι σοφών τον τόπο αμαυρώνουν»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Το φως εμακρύνετο

Δυο μικρές ιστορίες
σαν του κόσμου
το μέγα αντίκρισμα

[…ο πόνος,
το ακατάβλητο επιχείρημα
της ανθρωπότητας…]

Παλιό βύσσινο

Τόσα χρόνια που ‘χε να επισκεφτεί το χωριό, όλα είχαν αλλάξει. Περνούσε μέσα από τους ξαφνικούς και απροσδόκητους οικισμούς. Θυμόταν τοπία και μαγαζιά που ‘χαν κλείσει κάτω από το βάρος της παραίτησης που φέρνουν πάντα οι καιροί. Εδώ είναι που δεσπόζει το παλιό, θαρρείς και ετούτοι οι δρόμοι, τα μέρη αυτά, ήταν γραφτό τους να γίνουν κιβωτοί με τις μνήμες μας τις κυριαρχικές, σαν τα αγριόχορτα που φράζουν τις εισόδους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Το φως εμακρύνετο»

Χριστίνα Ι Αργυροπούλου, Ψηφίδες ζωής ―από τον Γρηγόρη Τεχλεμετζή

Χριστίνα Ι Αργυροπούλου, Ψηφίδες ζωής, εκδόσεις Έναστρον 2022

Το παρόν βιβλίο χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Η πρώτη έχει τίτλο «εκ βαθέων» και έχει σχέση με την έκφραση του ψυχικού κόσμου της ποιήτριας, η δεύτερη «Στη σκιά του κορονοϊού και άλλων κρίσεων», αναφερόμενη στην κρίση της πρόσφατης πανδημίας και στα παρεπόμενά της, και η τρίτη «ποίηση του Γιάννη», η οποία αφορά τον πρόωρο θάνατο του αγαπημένου της ανιψιού και συνεκδοχικά τον θάνατο και την απώλεια.

Αφηγηματική η ποίηση της Χριστίνας Αργυροπούλου και σαφώς επηρεασμένη από τις σπουδές της στην Ιστορία και Αρχαιολογία και τις φιλολογικές της γνώσεις. Με φόντο την Αρχαία Ολυμπία περιηγείται στο παρελθόν, ζωντανεύοντάς το με τη ματιά της, καθώς μπροστά της εκτυλίσσονται αγώνες, αγωνίες, θελήσεις και φιλοδοξίες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστίνα Ι Αργυροπούλου, Ψηφίδες ζωής ―από τον Γρηγόρη Τεχλεμετζή»

Alberto Moravia, Ο κονφορμίστας

Μτφρ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ, εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ 2026 Σελ. 496

Ένα σπουδαίο πολιτικό θρίλερ, γεμάτο υποβλητικό αισθησιασμό· ένα αριστοτεχνικό ψυχογράφημα.

Τα βαθιά κρυμμένα μυστικά και η σιωπή είναι δεύτερη φύση για τον Μαρτσέλο Κλέριτσι, τον κεντρικό χαρακτήρα του «Κονφορμίστα», ενός από τα πιο πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα του Αλμπέρτο Μοράβια, το οποίο ενέπνευσε την ομώνυμη εμβληματική ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι (1970). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Alberto Moravia, Ο κονφορμίστας»

Μιχάλης Κατσιγιάννης, Ακούς τις χαρές που έρχονται με μανία;

22:22

Γράφω την αυτοβιογραφία μου ξανά και ξανά, αλλά και τη βιογραφία πολλών άλλων, όχι μόνο ανθρώπων, ξανά και ξανά. Αυτό έχει που συμβαίνει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια περίπου. Ακούς τα κύματα των εκρήξεων; Ακούς τις χαρές που έρχονται με μανία; Τίποτα δεν φαίνεται ευχάριστο στα δόντια μιας υπνωτισμένης τίγρης.

Τι θέλει πια ο κόσμος; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσιγιάννης, Ακούς τις χαρές που έρχονται με μανία;»

Δημήτρης Τούλιος, στα παραδείγματα παλιού αναγνωστικού

Ένας θεός

«Φέρε πίσω τους ανθρώπους»,
ένας θεός κλαίει στην προσευχή του:
Σε παρακαλώ, συνείδησή μου,
ξαναγέννησέ τους.
Μα ούτε κι αυτή μπορεί
να θυμηθεί.
Κατεβαίνει τότε από το θόλο του
απεγκλωβίζεται κι ανακοινώνει πως δεν μας γνωρίζει.
Οι παρακλήσεις επιμένουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Τούλιος, στα παραδείγματα παλιού αναγνωστικού»