Αντώνης Νικολής, Ο Θάνατος του Μισθοφόρου ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη

16/03/2026

Αντώνης Νικολής, Ο Θάνατος του Μισθοφόρου, εκδόσεις Ροδακιό 2016

ΤΟ ΔΙΑΥΓΕΣ ΣΚΟΤΑΔΙ

Υποκειμενικότητα, επιθυμία και ενοχή

στον Θάνατο του Μισθοφόρου του Αντώνη Νικολή

  1. Εισαγωγή

Ο Θάνατος του Μισθοφόρου του Αντώνη Νικολή συνιστά μυθιστόρημα ακραίας εσωτερίκευσης, στο οποίο η επιθυμία, η ενοχή, το τραύμα και η σωματικότητα οργανώνονται σε μια αφήγηση υψηλής αισθητικής πυκνότητας και έντονης υπαρξιακής φόρτισης. Η αφηγηματική του κίνηση ακολουθεί τη ρευστή και αποδιοργανωμένη εμπειρία της συνείδησης του ήρωα, διασαλεύοντας διαρκώς τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό, στη μνήμη, στη φαντασίωση και στο όραμα. Το έργο διευρύνεται έτσι πέρα από τα όρια μιας δραματικής ιστορίας ερωτικής εμμονής ή ενοχής και αναδεικνύεται σε σύνθετη λογοτεχνική επεξεργασία της σχέσης του υποκειμένου με την επιθυμία, τον Άλλον, το σώμα, το πένθος και τον θάνατο.

Σκοπός του παρόντος δοκιμίου είναι η εξέταση του μυθιστορήματος τόσο ως αφηγηματικής και δραματουργικής κατασκευής όσο και ως έργου φιλοσοφικού και ερμηνευτικού βάθους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Ο Θάνατος του Μισθοφόρου ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη»

The Athens Review of Books τεύχος 181 ―κυκλοφορεί

14/03/2026

Περιεχόμενα τεύχους 181, Μάρτιος 2026

Μανώλης Βασιλάκης, Καλυβογράμματα στην «Καθημερινή»

Μανώλης Βασιλάκης, Προς ανιστόρητους «ιστορικούς»

Πέτρος Μαρτινίδης, Η πολυπροσωπία του φασισμού

Σταύρος Β. Θωμαδάκης, Η βιομηχανία ως ανάπτυξη: κράτος, κεφάλαια και κουλτούρα

Μανώλης Βασιλάκης, Στάθης Καλύβας: Cheerleader της εμφυλιοπολεμικής Ακροδεξιάς

Μανώλης Βασιλάκης, Τα πραγματικά ονόματα των «200» της Καισαριανής

Μανώλης Βασιλάκης, Ναπολέων Σουκατζίδης: Πώς δεν έγινε εθνικός ήρωας! Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 181 ―κυκλοφορεί»

Αντρέας Πολυκάρπου, Από τα νυχτοπούλια λίγο πριν χαράξει

12/03/2026

Για σένα

Κλείνεις τα μάτια.
Με τα σκελετωμένα,
έτσι όπως απέμειναν, χέρια
σφραγίζεις τ’ αυτιά.
Την τελευταία αυτή ώρα
που σου απέμεινε
τα βήματα μην ακούσεις του ψυχοπομπού.
Δεν λάθεψες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντρέας Πολυκάρπου, Από τα νυχτοπούλια λίγο πριν χαράξει»

Σοφιαλένα Ψαρρά, Η στάση

06/03/2026

Έφτασε ασθμαίνοντας στη στάση. Πάλι δεν πρόλαβε το λεωφορείο. Είχε πια νυχτώσει για τα καλά. Ήξερε πως τέτοια ώρα τα δρομολόγια περνούσαν αραιά. Θα έπρεπε να περιμένει για ώρα. Έκανε παγωνιά. Ο ψυχρός και νοτισμένος άνεμος τής προκάλεσε τρέμουλο και ανέβασε μέχρι τα ζυγωματικά το γαριασμένο μάλλινο κασκόλ της. Αλήθεια πόσες ώρες είχε χάσει σε αυτή τη στάση του λεωφορείου; Η σκέψη αυτή την αναστάτωσε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφιαλένα Ψαρρά, Η στάση»

Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Σκόρπιες εικόνες (Ιδιωτικής χρήσεως) ΙΙ

04/03/2026

ένα πρωινό μνημόσυνο στον Βαρβέρη
κι ο ήχος της πολυκατοικίας μέσα στην τρέλα
της καινούριας μέρας
και από το παράθυρο λιτό του ουρανού το πάπλωμα
καθώς γεμίζει ραγάδες από το τύλιγμα και το τέντωμα
της φαντασίας μου, των πουλιών και των αεροπλάνων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Σκόρπιες εικόνες (Ιδιωτικής χρήσεως) ΙΙ»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Aluminium

03/03/2026

έργο από το μεγάλο βιβλίο του
θεάτρου της
λήθης

(Ολόκληρο το σκηνικό είναι ένα σύμπλεγμα παγωμένων διαδρόμων. Είναι ντυμένοι με λεπτά φύλλα αλουμινίου έτσι που να καθρεφτίζονται ο ένας μες στον άλλον. Η υπόλοιπη σκηνή μοιάζει αδειανή, με ένα παχύ στρώμα σκοταδιού που εμποδίζει κάθε τι άλλο να περιγράψει κάπως τον εαυτό του. Ένας άνθρωπος ντυμένος τη λευκή, νοσοκομειακή του νυχτικιά, με μια ιατρική πεταλούδα στη φλέβα του, κοιτάζει προσεκτικά προς κάθε κατεύθυνση. Παντού ο εαυτός του παραμορφωμένος. Ίσως αυτός είναι ο τρόπος που έχει για να αντικρίσει τον κόσμο, δεν έχει άλλον. Είναι ώρες που χάνεται μες σε βαθύ πηγάδι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Aluminium»

Μαρία Κασσιανή, Brought me no happiness, Brought me life

28/02/2026

«Όλα μπορείς να τα σωπάσεις,
όμως ποτέ τον έρωτα·
την ώρα που ανοίγουν τ’ άστρα,
όταν αρχίζει στην καρδιά η μουσική
και κόβονται γλυκά τα γόνατα.
Τότε σε οδηγούν τα βήματά σου.»
Γιώργος Ιωάννου

Ξύπνησα με σένα δίπλα
δεν περιγράφεται
τι ανεμίζει στο κεφάλι μου μέσα.

Είσαι ο άνδρας και εγώ η γυναίκα
λέει αυτό κάτι,
αυτό, εγώ γνωρίζω μόνο
κι ήρθε η στιγμή να το φωνάξω.

Τα μέρη του κορμιού σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κασσιανή, Brought me no happiness, Brought me life»