Κώστας Λένης, Είκοσι Δύο ποιήματα

Άυλη
Η άυλη μάζα σου καβαλάει το κάθε μου κύτταρο καλπάζοντας
με μια βία ερωτική, με του Πανός την ορμή·
και εγώ πλέω αβαρής μέσα στην θάλασσα των ρευστών σωμάτων μας,
γεύομαι την υγρή σου μορφή με όρεξη ζώου μετά από χειμερία νάρκη.
*
Φόρεμα. Το.
Έτσι θα γίνει λοιπόν!
Θα σε ανεβάσω στο ράφι με τα ποιήματα·
πάνω από τις εφηβικές φωτογραφίες μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Λένης, Είκοσι Δύο ποιήματα»







Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.