Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το καραβάνι της Δρέσδης

Η ζωή είναι
Μια χρόνια νόσος
Που θεραπεύεται
Με τον θάνατο»

Στάινερ

Η μαγεμένη ιστορία
Της Κράκυ που
Εζησε και πέθανε
Πρώτη αρτίστα
Του φημισμένου
Τσίρκου Κουίν

 

Εκείνο τον χειμώνα ζήσαμε για τελευταία φορά μαζί. Ύστερα ο καθένας χάθηκε μες στον πόλεμο. Ο πατέρας χίμηξε στο μέτωπο μαζί με τους καλύτερους της γενιάς του δίχως άλλο σκοπό από τον θάνατο της λογικής. Μας έστελνε φωτογραφίες από τις πόλεις που περνούσαν, ένα ευτυχισμένο καραβάνι από άνδρες και αγόρια, με τα κασκέτα τους βγαλμένα, όλοι τους δεκανείς του χρόνου. Το πρόσωπο της μάνας σκλήρυνε και εκείνο όπως όλοι οι χειμώνες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το καραβάνι της Δρέσδης»

Ο κλεπτομανής ποιητής

«Αναψηλαφώντας» τη μεγάλη κλοπή στο Νομισματικό Μουσείο (1887)

Λεπτομέρεια της αναθηματικής στήλης με την προτομή του Π. Ραυτόπουλου διά χειρός Θ. Άννινου: «Πρὸ τοῦ Μουσείου. Δαπάνῃ λωποδυτῶν». Άστυ, 27.3.1888.

Λάμπρος Βαρελάς
Athens Review of Books, 11/02/2020, Tεύχος 114 – Φεβρουάριος

Mια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας ποιητής που έπασχε από κλεπτομανία. Ο ποιητής αυτός… Κάπως έτσι θα μπορούσε να ξεκινήσει η ωραία ιστορία με διδακτικό επιμύθιο για την περιβόητη κλοπή στο Νομισματικό Μουσείο την εποχή του Τρικούπη.

Η ιστορία αφορά τη μεγάλη κλοπή της εθνικής νομισματικής συλλογής το φθινόπωρο του 1887 από τον Περικλή Ραυτόπουλο. Δεν είναι άγνωστη υπόθεση: όποιος ξεφυλλίσει τις εφημερίδες της εποχής από το φθινόπωρο του 1887 και για έναν ολόκληρο χρόνο θα συγκεντρώσει απειράριθμα δημοσιεύματα για την υπόθεση και τις διαστάσεις της. Πολύ υλικό έχει συγκεντρωθεί ήδη από την ερευνητική ομάδα του ομότιμου καθηγητή προϊστορικής αρχαιολογίας στο ΑΠΘ Κώστα Κωτσάκη, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Αρχαιολογικά γεγονότα στον ελληνικό τύπο (1832-1932), υλικό που διατίθεται μέσω της «Ψηφιοθήκης» της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του ΑΠΘ. Σύνοψη της υπόθεσης με τη δράση του κεντρικού πρωταγωνιστή μπορεί να βρει κανείς σε μια σειρά δημοσιευμάτων σημαντικών προσώπων της νεοελληνικής λογοτεχνίας: στα Φιλολογικά απομνημονεύματα του Παύλου Νιρβάνα, στην «Αυτοβιογραφία» του Γρηγορίου Ξενόπουλου, στην αρθρογραφία του Μιχαήλ Μητσάκη κ.α. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο κλεπτομανής ποιητής»

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Pieta

μέρα ἦταν σκυθρωπὴ κι ὁ οὐρανὸς μιὰ λασπουριὰ ἀπέραντη. Ἀπὸ κάτω ἁπλωνόταν ὁ κάμπος πλημμυρισμένος ἀπὸ χαράκια, ἀσφοδέλους καὶ λιόδεντρα. Στὸ βάθος ξεχώριζε ὁ λόφος· ἀπὸ μακριά του ἄκουγες μιὰν ἀκαθόριστη βοὴ καὶ μόλις καὶ μετὰ βίας ἔβλεπες μιὰ σύναξη ἀγέλης. Μὰ ὅσο τὸν πλησίαζες διέκρινες, ὅλο καὶ πιὸ καθαρά, παχυμουλαράτους ἀρκουδόγυφτους, λογχοφόρους, μπασιμπουζούκηδες καὶ μιμάδες νὰ φτύνουν καὶ νὰ βλαστημᾶνε κοιτῶντας τὸν οὐρανό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Pieta»

Καίτη Παπαδάκη, Το θαλασσόξυλο / Η Σοδειά

Το θαλασσόξυλο

Ένα θαλασσόξυλο στην αμμουδιά. Ο ήλιος του έχει δώσει το ξέθωρο μπεζ της σιγής. Οι πόροι, γεμάτοι αλμύρα, κρύβουν ενθύμια ταξιδιών.

Ένας γλύπτης στην ακρογιαλιά. Στα νιάτα του δάμαζε άγρια της φύσης ευρήματα. Το βλέπει καιαποφασίζει να του δώσει σχήμα νάρκισσου.

Όμως αυτό, στο δρόμο για το σπίτι, αρχίζει να χλιμιντρίζει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Το θαλασσόξυλο / Η Σοδειά»

Σταυρούλα Δεμένεγα, Μεγάλωσα…

Μεγάλωσα…

Μεγάλωσα και έμαθα
πως δεν υπάρχει αναμονή
μονάχα αρχή και τέρμα
πως με ορίζει η τόλμη μου
και  ό τι με προσπέρασε
ήταν  ληγμένο άλμα
-το λίγο μου δεν μπόρεσε
το ύψος του δεν αρκούσε-

Μεγάλωσα στην έκταση
της ανεπάρκειας μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Δεμένεγα, Μεγάλωσα…»

Έκτωρ Πανταζής, Το φάσμα

(“…τόσο πολύ η ψυχή θέλει κάτι από ψηλά…” Δ.Π.Π.)

Στην Ινάννα

Με σάχ στήν καρδιά πένθος
του φύλλου κλώθεται αγέρας
ένα τσιχλογέρακο πέφτει νεκρό
τόπια σημαίες πήραν φωτιά
βραχνό απόγευμα Δεκέμβρη
διάβα κόκκινη κλωστή
Πήγε κάτι στραβά;
Η ελαφίνα διψά,δέν θά’ ρθει;
Πένθος μ’ ένα σάχ στην καρδιά του φύλλου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Το φάσμα»

O Παναγιώτης Μαυρόπουλος στη Κερκυραϊκή Πινακοθήκη/ Corfu Art Gallery [εγκαίνια 19.02.2020]

Εγκαινιάζεται την Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου στις 19:00 η έκθεση «Απρόσμενα και Αναπάντεχα ζωγραφικά έργα» του εικαστικού Παναγιώτη Μαυρόπουλου στην Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης.

Στη συλλογή που παρουσιάζεται ο καλλιτέχνης αφηγείται μέσα από κάθε έργο μία ξεχωριστή ιστορία, δίνοντας έναυσμα στο θεατή να έρθει σε επαφή με τα προσωπικά του όρια και την εικαστική ελευθερία. Τα έργα του καλλιτέχνη ξεχωρίζουν από την ιδιαίτερη τεχνική, την προσεκτικά επιλεγμένη παλέτα έντονων χρωμάτων αλλά κυρίως από το θάρρος του δημιουργού να απεικονίσει την γυμνή αλήθεια χωρίς στερεότυπα και υπεκφυγές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «O Παναγιώτης Μαυρόπουλος στη Κερκυραϊκή Πινακοθήκη/ Corfu Art Gallery [εγκαίνια 19.02.2020]»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

To Θέατρο και η σχέση του με τις άλλες τέχνες

«Το θέατρο είναι και επάγγελμα» — Ι΄ Μέρος

Η διαδικασία της υποκριτικής τέχνης, τα στάδια εξέλιξης είναι τα ίδια σε όλες τις σπουδές,   μόνο το υλικό αλλάζει κάθε φορά. Στις σπουδές όμως που το σώμα είναι το ίδιο εργαλείο  και εκτελεστής, η διαδικασία είναι συνυφασμένη με την κατάσταση του σώματος. Ο χορευτής,  ο ηθοποιός, είναι συνδεδεμένοι με το σώμα τους με την πιο παροδική έννοια  σε αυτόν τον κόσμο,  το σώμα που η φθορά έκδηλη  του δίνει τέλος σε πολλά  εκφραστικά  θέματα και όχι μόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο»