στάχτες

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Heavy Metal

05/05/2026

Έργο με προεκτάσεις
Τρυφερότητας
Και ενδείξεις
αδυνάτου

(Απέραντος σκουπιδότοπος λίγο μακρύτερα από την πόλη. Από εδώ ψηλά μπορεί κανείς να αντικρίσει τα πάντα. Κάτι καινούριο που γεννιέται με τα φώτα της αεροπλοίας, μα και κάτι παλιό, κάτι σαν τρίτωνα σε παραλία κατάμεστη από μπετόν και στάρλετ. Όσα λερώνουν τη ζωή των κατοίκων της, πλαστικά και παλιοσίδερα και ότι βάνει ο νους του καθενός πεθαίνουν αργά σε τούτο εδώ το μέρος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Heavy Metal»

Κωνσταντίνος Ν. Μακρής, Αποτυχημένη Παρτούζα

05/05/2026

Ήσουν έτοιμος να συνεργαστείς─ καυλοπυρέσσων να εισχωρήσεις σε αιδοίο πρόθυμο. Νύχτα. Στην παραλιακή λεωφόρο. Με τον εν δυνάμει συνοχεύσαντα τη συναντάς στου ταχυφαγείου τον χώρο στάθμευσης. Αυτός που είχες δείρει, αυτός που στο νοσοκομείο έστειλες -σχεδόν κιμά αλεσμένο- στο σπίτι βρίσκεται και προσπαθεί την κιθάρα να πάρει στα χέρια, μελαγχολικά να κλάψει στις νότες της επάνω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Ν. Μακρής, Αποτυχημένη Παρτούζα»

«Δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο στον κόσμο»―από την Γεωργία Κανελλοπούλου

03/05/2026

Detail , Amedeo Modigliani, Jeanne Hébuterne, 1919. The Metropolitan Museum of Art, New York, Gift of Mr. and Mrs. Nate B. Spingold, 1956 (56.184.2) (Image © The Metropolitan Museum of Art. Image source: Art Resource)

Το Παρίσι μέσα σε μαβιά αχλή
Και πάλι ίσως ο Μοντιλιάνι
να με ακολουθεί απαρατήρητος
Είναι αυτός που έχει τη δυσάρεστη ικανότητα
να ταράζει ακόμα και τον ύπνο μου

MΈτσι γράφει η Άννα Αχμάτοβα, σε ένα προσχέδιο από το Ποίημα χωρίς ήρωα που δημοσιεύτηκε πολλά χρόνια μετά το θάνατό της. Εκείνος δεν έγραφε. Ζωγράφιζε. Κι έτσι, την απαθανάτισε σε δεκαέξι σκίτσα, που της τα χάρισε όταν χώρισαν και αυτή τα φύλαγε πάντα, μέχρι που πέθανε. Διάβασα πως το ένα το έκανε εξώφυλλο σε μια συλλογή της. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο στον κόσμο»―από την Γεωργία Κανελλοπούλου»

Καλή Πρωτομαγιά!

01/05/2026

❤️

Ξανθή Μηλίγγου Γκλεζάκου, Επιστολές σε χρωματιστό χαρτί

29/04/2026

Φωνές διπλωμένες

Κρυμμένα στη ντουλάπα,
κάτω από τα νυφικά της σεντόνια,
φυλάει παλιά γράμματα.

Μυρίζουν απόσταση, λεβάντα και αναμνήσεις.

Επιστολές σε χρωματιστό χαρτί·
τα γράμματά του μικρά, σωστά στοιχισμένα· Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ξανθή Μηλίγγου Γκλεζάκου, Επιστολές σε χρωματιστό χαρτί»

Μαρία Κασσιανή-Πανούτσου, Άνθρωποι ή ο αναστημένος έρωτας

28/04/2026

Δεν είμαστε ποτέ τόσο ευάλωτοι
όσο όταν εμπιστευόμαστε
Walter Anderson

Αλλά περιέργως,
αν δεν μπορούμε
να εμπιστευτούμε,
δεν μπορούμε να βρούμε
ούτε αγάπη ούτε χαρά.
Μαρία Κασσιανή – Πανούτσου

Οι άνθρωποι μπορούν και γράφουν
μέσα στα σπλάχνα μας.
Δακτυλικά αποτυπώματα μικρές γρατσουνιές, αδιόρατες.  Το δέρμα θυμάται.
Τις τυπώνει ξανά και ξανά, με επιμονή και πίστη.

Εκείνοι που αγαπήσαμε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κασσιανή-Πανούτσου, Άνθρωποι ή ο αναστημένος έρωτας»

Σοφιαλένα Ψαρρά, Το παρκέ

27/04/2026

Ο λυγμός της αντηχούσε μέσα στο μεγάλο σαλόνι με τα μπαρόκ έπιπλα. Πλησίασε τον δρύινο καναπέ με τα βελούδινα καλύμματα. Κάθισε δίπλα της και της άγγιξε διστακτικά, μα τρυφερά το χέρι. «Κακόμοιρο παιδί», ψιθύρισε στενάζοντας.

Πατέρα δεν γνώρισε. Δεν ήταν αυτός για μεγάλες ευθύνες. Η μάνα της πού να αντέξει το σούσουρο. Κλείστηκε μέσα για καιρό. Το βλέμμα της μονίμως χαμένο, τα μάτια θαμπά. Έπιανε μια δουλειά του ποδαριού, μα γρήγορα την παρατούσε. Κλεινόταν πάλι. Γιατροί, έξοδα, χρωστούμενα. Άφησε το σχολείο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφιαλένα Ψαρρά, Το παρκέ»