Σοφιαλένα Ψαρρά, Τα γενέθλια

Η μεγάλη μέρα έφτανε. Ποτέ ξανά δεν είχε γιορτάσει με όλους τους συμμαθητές της. Οι γονείς της, μονίμως κουρασμένοι, δεν είχαν όρεξη για νταβαντούρια. Έτσι το πολυπόθητο αυτό πάρτυ μεταφερόταν κάθε χρονιά για τα επόμενα γενέθλια. Όμως αυτή τη φορά το όνειρο θα γινόταν πραγματικότητα.

Αγόρασε πολύχρωμα χαρτόνια, κορδέλες, χρυσόσκονη και ξεκίνησε να φτιάχνει τις προσκλήσεις για τη γιορτή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφιαλένα Ψαρρά, Τα γενέθλια»

Ζώης Μπενάρδος, Η κραυγή της σιωπής ―από τον Γιώργο Πολ. Παπαδάκη

Ζώης Μπενάρδος, Η κραυγή της σιωπής. Εκδόσεις «Δρόμων», 2024

Το δραματικό έργο «Η κραυγή της σιωπής» του Ζώη Μπενάρδου αποτελεί μια διεισδυτική και πολυεπίπεδη ανατομία της ενδοοικογενειακής βίας, η οποία υπερβαίνει την απλή περιγραφή της κακοποίησης και ανάγεται σε μια οικουμενική σπουδή πάνω στην ανθρώπινη φύση και τις κοινωνικές δομές. Τοποθετημένο στον ηθογραφικό καμβά της ελληνικής επαρχίας των μέσων της δεκαετίας του 1960, το έργο μετατρέπεται σε ένα πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στο αρχέγονο ένστικτο και την επιτακτική ανάγκη για εκπολιτισμό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζώης Μπενάρδος, Η κραυγή της σιωπής ―από τον Γιώργο Πολ. Παπαδάκη»

Ιρανές ποιήτριες, γυμνές σαν μαχαίρια ―από την Γεωργία Κανελλοπούλου

“γυμνή σαν μαχαίρι που αιμορραγεί. γυμνή μπροστά σου σαν το απαγορευμένο ποίημα που διαβάζεις”*

Φατμέ Εχτεσάρι, ποιήτρια, ιρανή, 1986 – . Καταδικάστηκε σε 11,5 χρόνια φυλάκιση και 99 μαστιγώματα για εγκλήματα κατά της ιρανικής κυβέρνησης, ανήθικη συμπεριφορά και βλασφημία, επειδή στεκόταν δίπλα σε έναν άντρα σε μια φωτογραφία. Κατάφερε να διαφύγει παράνομα και από το 2017 ζει στο Λιλεχάμερ της Νορβηγίας υπό την προστασία του δικτύου ICORN. Είναι σημαντικό μέλος της ιρανικής αντίστασης κατά του θεοκρατικού καθεστώτος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιρανές ποιήτριες, γυμνές σαν μαχαίρια ―από την Γεωργία Κανελλοπούλου»

Αντώνης Νικολής, Περεγρίνος ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη

Αντώνης Νικολής, Περεγρίνος ―εκδόσεις Αρμός, 2023

ΠΕΡΕΓΡΙΝΟΣ: ΕΝΑΣ ΑΡΧΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΑΘΗ

Εισαγωγή

Ο Περεγρίνος του Αντώνη Νικολή ανήκει σε εκείνα τα σπάνια έργα της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας που, χωρίς να απολέσουν την ιστορική και γλωσσική τους ιδιοπροσωπία, υπερβαίνουν εξαρχής το εθνικό τους πλαίσιο και εγγράφονται οργανικά στον ορίζοντα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Όχι επειδή αντλούν το υλικό τους από ένα αναγνωρίσιμο ιστορικό παρελθόν, αλλά επειδή ενεργοποιούν με αισθητική συνέπεια και στοχαστικό βάθος θεμελιώδη ερωτήματα της ανθρώπινης κατάστασης: την αστάθεια της ταυτότητας, τη σχέση τραύματος και αυτοπροσδιορισμού, τη συνάρθρωση βίου και αφήγησης, καθώς και το όριο ανάμεσα στην πράξη και το νόημά της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Περεγρίνος ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη»

Έλενα Κουρή, Παρακαταθηκών και δανείων ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

 Έλενα Κουρή, Παρακαταθηκών και δανείων, εκδόσεις Κύμα

«Η νύχτα κοιμάται στις επάλξεις…»

Η Έλενα Κουρή εμφανίζεται για πρώτη φορά στα λογοτεχνικά δρώμενα. Πρόκειται για μια ποιητική συλλογή η οποία συνδυάζει όλα τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων τάσεων στην ποίηση. Ο αφηγηματικός και βιωματικός χαρακτήρας της, ο ελεύθερος στίχος, η εξομολογητική διάθεση, καθώς και τα υπερρεαλιστικά στοιχεία που φέρει στα σπλάχνα της την καθιστούν αναγνωρίσιμη. Στην ποιητική της κατοικούν ελάχιστα επίθετα, τα οποία χρησιμοποιεί με μια οικονομία που ωθεί τα ρήματα κίνησης στο προσκήνιο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έλενα Κουρή, Παρακαταθηκών και δανείων ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Μαρία Κασσιανή Πανούτσου, ένα ποίημα

Στον άγνωστο που ξενυχτά
Τεμαχίζω τα μέλη μου αγαπημένε,
Μήπως και η αυγή με βρει κοντά σου.

Ίσως οι μέρες της χαράς να είναι λίγες,
αλλά εκείνη η στιγμή του πάθους
δική μου τώρα είναι
και δεν θα μου την πάρεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κασσιανή Πανούτσου, ένα ποίημα»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Τρεις περιστάσεις

Από μια βιβλιοπαρουσίαση

Το καλό με τα σαλόνια των καθώς πρέπει ξενοδοχείων είναι η πληθώρα των κρυψώνων. Μπορείς να βρεις μια ολόκληρη παρέα πίσω από τον μαρμάρινο κίονα. Ή πάλι καμουφλαρισμένους ίσως διακρίνεις δυο που συζητούν με εμπιστευτικότητα κάποιο θέμα.

Ο κύριος Φ., το τιμώμενο πρόσωπο της βραδιάς περιφερόταν με το ποτό του δίχως σκοπό. Χαιρετούσε κάποιους γνωστούς βεβαίως, μιλούσε για πολιτική βεβαίως, έδινε αποστομωτικές απαντήσεις. Βεβαίως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Τρεις περιστάσεις»