Αργύρης Κόσκορος, Λάξεμα

Στην αρχή ήταν μονάχα μια άκαμπτη πέτρα, δίχως χαμόγελο και δίχως χτυποκάρδι. Κι ήταν αυτός που καλούνταν να της δώσει ζωή. Τα σάρκινα χέρια του θα έπρεπε να τη σκαλίσουν, να τη λειάνουν, ν’ απελευθερώσουν τη μορφή που φώλιαζε μέσα της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αργύρης Κόσκορος, Λάξεμα»

Κ.Π.Δ.: «Το τσιπάκι της γνώσης», δηλαδή η ενημερωμένη κοινωνία ως αντίδοτο στη βουλιμία της συγκεντρωτικής εξουσίας

Από τις εκδόσεις Κάκτος

Η κρίση του βιβλίου από τον Κ.Π.Δ.

Ο συγγραφέας Βαγγέλης Κάλιοσης είναι εκπαιδευτικός φιλόλογος με μεταπτυχιακές σπουδές και με προφανείς κοινωνικές ευαισθησίες, αν κρίνουμε και από τις θητείες του ως διευθυντή του ‘Δημόσιου Ινστιτούτου Επαγγελματικής Κατάρτισης’ των φυλακών Κορυδαλλού, του δημόσιου ΙΕΚ Αχαρνών και του Σχολείου δεύτερης ευκαιρίας στα Μέγαρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κ.Π.Δ.: «Το τσιπάκι της γνώσης», δηλαδή η ενημερωμένη κοινωνία ως αντίδοτο στη βουλιμία της συγκεντρωτικής εξουσίας»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μονότονα Αγριοπούλια

Χριστόφορος Λιοντάκης

Απόψε θ’ ανταποκριθώ στις απαιτήσεις τούτης της στήλης, στο κάλεσμα του βιολιστή που παίρνει φωτιά για την χάρη του αγίου καταμεσής ενός μήνα αυτοκρατορικού. Θ΄ ανταποκριθώ με φόντο αρκαδικό στην φωτιά του μεσημεριού που κατατρώει τον σχίνο, στις έρημες λεωφόρους, -πού πήγαν όλοι και εσύ αδερφέ μου, κάτω απ’ τις συστάδες τι να προσμένεις με κομμένη την ανάσα-, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μονότονα Αγριοπούλια»

Adrienne Rich: Κατάδυση στο Ναυάγιο — απόδοση, παρουσίαση Μαργαρίτα Παπαγεωργίου

Αφού πρώτα διάβασα το βιβλίο των μύθων,
και φόρτωσα την κάμερα,
και έλεγξα την άκρη της λεπίδας του μαχαιριού,
φόρεσα
την ολόσωμη πανοπλία από μαύρο λάστιχο
τα γελοία βατραχοπέδιλα
τη φοβερή κι αλλόκοτη μάσκα.
Αναγκάζομαι να το κάνω αυτό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Adrienne Rich: Κατάδυση στο Ναυάγιο — απόδοση, παρουσίαση Μαργαρίτα Παπαγεωργίου»

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Η Αλχανία

Η Αλχανία ήταν ένα επίνειο χτισμένο στα βορειοδυτικά ενός νησιού που μια ζωή επαιρόταν για τα κατορθώματα των προγόνων του και για το περιλάλητο παρελθόν του. Κι όπως συμβαίνει με τόπους που έχουν μεγάλο παρελθόν αλλά μοιραία μικρό παρόν κι ακόμα μικρότερο ή κι ανύπαρκτο μέλλον, έτσι κι η Αλχανία ήταν καταδικασμένη να χαθεί μέσα σ’ ένα τέτοιο ανύπαρκτο μέλλον λόγω του βαθύ ύπνου στον Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Η Αλχανία»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Ο έρωτας του Δον Μπερλιπμλίν για την Μπελίσσα

Tι είναι ο έρωτας;
O τραγικός Federico García Lorca

Μια μικρή παρουσίαση.
Ίσως το ποιό ερωτικό θεατρικό κείμενο για μένα. Ίσως το κείμενο που ταιριάζει στην αίσθηση που έχω όταν ξυπνάω. Την αίσθηση ενός ανεκπλήρωτου πόθου. Ενός πόθου που δεν έχει όνομα και πρόσωπο. Μια γεύση θανάτου, που έχει το σώμα μου και το μυαλό μου και η καρδιά μου. Μια πραγματικότητα μέσα στην μεγάλη πραγματικότητα που με περιβάλλει.

Ίσως η πιο πραγματική πραγματικότητα. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Ο έρωτας του Δον Μπερλιπμλίν για την Μπελίσσα»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Η κανονικότητα των 5.3 ρίχτερ

Καλά κάνουν και τον λένε εγκέλαδο, το καταλαβαίνεις κάθε φορά που έρχεται να σε ταρακουνήσει, τι σεισμός και αηδίες, αυτά είναι για τους κουτόφραγκους, οι αρχαίοι ημών προγόνοι είχαν για κάθε περίσταση τον κατάλληλο μυθικό μπαμπούλα ώστε να αποδίδουν τις θεομηνίες. Και καθώς το διαμέρισμα πήγαινε πέρα δώθε μπορούσα να φανταστώ παραστατικότατα το τεράστιο χέρι του να κρατάει την πολυκατοικία προσπαθώντας να την ξεριζώσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Η κανονικότητα των 5.3 ρίχτερ»

Στέλλα Τενεκετζή, Του επαγγέλματός της -κυκλοφορεί [απόσπασμα]

Εκδόσεις Απόπειρα, 2019

Είναι νεαρή δημοσιογράφος και μόλις ολοκλήρωσε το ένθετο της εφημερίδας της για τον Μάη του ’68. Η κόπωση, οι πολλαπλές συνεντεύξεις με τα στιγμιότυπα του τότε και του τώρα, η συγκίνηση, τα ερωτήματα και το πηγαινέλα στην Ιστορία, την αποσυντονίζουν. Αφήνει την αυτονόητη πραγματικότητα και, με μοναδικό εργαλείο τις λέξεις, αποτυπώνει την κινούμενη άμμο κάτω από τα πόδια των ανθρώπων, τις τυχαίες ή οργανωμένες για τη συνείδησή τους διαδρομές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Τενεκετζή, Του επαγγέλματός της -κυκλοφορεί [απόσπασμα]»