Λεωνίδας Καζάσης, Η πολυπολιτισμικότητα ως διαπολιτισμικότητα της παιδαγωγικής και της λογοτεχνίας

23/02/2026

Επιφυλάσσομαι για τον όρο πολυπολιτισμικότητα – που λόγω επικαιρότητος συχνά αναφέρεται…

Η συνισταμένη αποτελείται από συνιστώσες έτσι, το χρώμα σχηματίζει αποχρώσεις, η φιλοσοφία, η ιδεολογία διαχέουν παραλλαγές. Μπορούν οι αποχρώσεις, οι παραλλαγές, να πάψουν να υπάγονται στη μητέρα προέλευση τους, και να απογαλακτιστούν τόσο, ώστε να την ανατρέψουν; Αν και αυτό, κάποιες φορές είναι εφικτό, όπως στα χρώματα συμβαίνει! Στην προκειμένη περίπτωση, ο πολιτισμός που δημιούργησαν οι άνθρωποι, είναι ένας: Αυτός της εκμετάλλευσης! Με τα θεμέλιά του, το κτήριο, τους ορόφους, τα δώματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Η πολυπολιτισμικότητα ως διαπολιτισμικότητα της παιδαγωγικής και της λογοτεχνίας»

Αντώνης Νικολής, Το Γυμναστήριο ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη

18/02/2026

Αντώνης Νικολής, Το Γυμναστήριο, εκδόσεις Ποταμός 2018

Η τραυματική μήτρα της αφήγησης:

Ο χώρος του οικείου, του πένθους και της ταυτότητας

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η νουβέλα Το Γυμναστήριο του Αντώνη Νικολή αποτελεί μία από τις πιο απαιτητικές και τολμηρές αφηγηματικές καταθέσεις της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας. Πρόκειται για ένα σκοτεινό, υπνωτικό κείμενο που διερευνά τον οικιακό χώρο ως πεδίο τραύματος, πένθους και αποδόμησης της ταυτότητας. Η αφήγηση εκκινεί από την απώλεια της μητέρας των δύο ηρωίδων και εξελίσσεται σε ένα τοπίο ψυχικής αποσύνθεσης, όπου σώμα, μνήμη και γλώσσα φθείρονται παράλληλα.

Η παρούσα μελέτη προσεγγίζει τη νουβέλα μέσα από τη φεμινιστική ψυχαναλυτική θεωρία (Kristeva, Irigaray, Grosz) και τη θεωρία της queer αρνητικότητας (Edelman, Halberstam), υποστηρίζοντας ότι Το Γυμναστήριο διαμορφώνει μια λογοτεχνική αντίσταση απέναντι στις ετεροκανονικές και χρονικά καθορισμένες δομές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Το Γυμναστήριο ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Το επιθυμητικόν

17/02/2026

Εισί γάρ δή
οι περί τάς τελετάς
ναρθηκοφόροι μέν πολλοί,
βάκχοι δε τε παύροι
Πλάτων

αφήγημα σκέτη μασκαράτα

Ήταν τόσο κουρασμένος. Σύρθηκε ως την αποβάθρα του σταθμού. Δεν είχε κέφι μήτε να σκεφτεί και έτσι μηχανικά, όπως κάνει ένα καλά εκπαιδευμένο ζώο, ακολούθησε την ίδια διαδρομή, έστριψε στον ίδιο διάδρομο, διάλεξε μέχρι και το ίδιο μηχάνημα επικυρώσεως. Και έτσι ζώντας τελείως μηχανικά, έφθασε ως την αποβάθρα.

Όλα έρημα, ένας εδώ και κάποιος άλλος λίγο παραπέρα, στο φόντο των λεπτών που απομένουν. Δεν το ‘θελε – και είναι ανακρίβεια κατόπιν της εναρκτήριας παραδοχής – μα συλλογίστηκε πως πάνε χρόνια τώρα που τα καινούρια ρολόγια μετρούν μόνο ανάποδα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Το επιθυμητικόν»

Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα

15/02/2026

Αδιαφορία

Κάτι άνθρωποι…
Τους δίνεις
ό,τι καλύτερο έχεις
μέσα σου
και σου δείχνουν αδιαφορία
παίζουν για λίγο
μαζί σου
κι ύστερα προσπερνούν
ζεστό – κρύο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα»

The Athens Review of Books τεύχος 180 ―κυκλοφορεί

14/02/2026

Περιεχόμενα τεύχους 180, Φεβρουάριος 2026

Πέτρος Μαρτινίδης, Ο αιώνας των τυχοδιωκτών

Λαρς Μπερέντζεν (Lars Baerentzen), Δανία και Γροιλανδία: η ιστορική διαδρομή

Αλί Ανσαρί (Ali Ansari), Το διαχρονικό μυστικό της επιτυχίας του Κύρου του Μεγάλου

Αλί Ανσαρί (Ali Ansari), Οι βαθιές ρίζες της οικονομικής κρίσης στο Ιράν

Κάσρα Άραμπι (Kasra Aarabi) και Σαεΐντ Γκολκάρ (Saeid Golkar), Μέσα στο μυαλό των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 180 ―κυκλοφορεί»

J. M. Coetzee, Η ελπίδα και άλλες ιστορίες ―κυκλοφορεί

13/02/2026
Από τις εκδόσεις Διόπτρα, μτφρ., Χριστίνα Σωτηροπούλου
Οκτώ ιστορίες γραμμένες με τη μαεστρία του νομπελίστα J. M. Coetzee. Οκτώ ιστορίες για την αγάπη, τον θάνατο, τα γηρατειά, τη σχέση μας με τους άλλους ανθρώπους, τα ζώα, τον κόσμο. Τα διηγήματα, σε κάποια από τα οποία οι αφοσιωμένοι αναγνώστες του J. M. Coetzee θα αναγνωρίσουν μια αγαπημένη ηρωίδα του, την Ελίζαμπεθ Κοστέλο, εκπλήσσουν με την ικανότητά τους να μας αναστατώνουν και να μας κάνουν να συλλογιστούμε τις προκλήσεις που μοιραζόμαστε και οι οποίες υπερβαίνουν το ατομικό. Ένα σκυλί που γαβγίζει σε μια καγκελόπορτα, μια ερωτική απιστία, μια γυναίκα που θέλει να γεράσει με τον δικό της τρόπο – καθένα από τα οκτώ διηγήματα μας ανατοποθετεί μπροστά στη δική μας πραγματικότητα. Κι όλα μαζί μας προτείνουν να ξανασκεφτούμε τις συνέπειες των καθημερινών μας αποφάσεων, την ηθική της σχέσης μας με τον κόσμο, την ικανότητά μας να κατανοούμε άλλα πλάσματα και να συνυπάρχουμε μαζί τους με υπευθυνότητα. (Από τον εκδότη)

Συνεχίστε την ανάγνωση του «J. M. Coetzee, Η ελπίδα και άλλες ιστορίες ―κυκλοφορεί»

Κώστας Δρουγαλάς, Ο συνομήλικος χρόνος

06/02/2026

Στη Θωμαή, στο φως και στη σκιά

–Είμαστε μεγάλοι πια κι ο χρόνος πίσω δεν γυρνά.

–Μεγάλοι ήμασταν και τότε.

–Και πού θα πήγαιναν της ξενιτιάς τα χρόνια τα γραμμένα;

–Θα έπαιρνα τη γομολάστιχα και θα ’σβηνα τα ξένα.

–Και χρόνοι χίλιοι αν γυρίζανε, θα μ’ αγαπούσες πάλι; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Δρουγαλάς, Ο συνομήλικος χρόνος»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μεγάλες Γουλιές

05/02/2026

εργάκι
με σκηνικά
σε απόχρωση πορτοκαλί

(Σκηνικό κρεβατοκάμαρας. Με ένα μεγάλο κρεβάτι στο μέσον. Διαθέτει κουνουπιέρα και ένα μεγάλο, ξύλινο κεφαλάρι, σκέτο τέμπλο, με λογιών επάνω του σκηνές. Άραγε ποιος να κατέβαλε τόση προσπάθεια καλλιτεχνική για το κεφαλάρι ενός κρεβατιού; Άβυσσος οι ψυχές των κεκοιμημένων εκεί έξω. Στους τοίχους αχνοκαίνε δυο καντήλια, μια ηλεκτρική λυχνία στο μέσον του τοίχου πάνω ακριβώς από το κεφαλάρι, φέγγει την προτομή του κοιμισμένου. Ξάφνου, εισβάλλουν στην κάμαρη μερικοί άνδρες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μεγάλες Γουλιές»