Μιχάλης Κατσιγιάννης, Ακούς τις χαρές που έρχονται με μανία;

22:22

Γράφω την αυτοβιογραφία μου ξανά και ξανά, αλλά και τη βιογραφία πολλών άλλων, όχι μόνο ανθρώπων, ξανά και ξανά. Αυτό έχει που συμβαίνει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια περίπου. Ακούς τα κύματα των εκρήξεων; Ακούς τις χαρές που έρχονται με μανία; Τίποτα δεν φαίνεται ευχάριστο στα δόντια μιας υπνωτισμένης τίγρης.

Τι θέλει πια ο κόσμος; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσιγιάννης, Ακούς τις χαρές που έρχονται με μανία;»

Δημήτρης Τούλιος, στα παραδείγματα παλιού αναγνωστικού

Ένας θεός

«Φέρε πίσω τους ανθρώπους»,
ένας θεός κλαίει στην προσευχή του:
Σε παρακαλώ, συνείδησή μου,
ξαναγέννησέ τους.
Μα ούτε κι αυτή μπορεί
να θυμηθεί.
Κατεβαίνει τότε από το θόλο του
απεγκλωβίζεται κι ανακοινώνει πως δεν μας γνωρίζει.
Οι παρακλήσεις επιμένουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Τούλιος, στα παραδείγματα παλιού αναγνωστικού»

The Athens Review of Books τεύχος 182 ―κυκλοφορεί

Περιεχόμενα τεύχους 182, Απρίλιος 2026

Πέτρος Μαρτινίδης, Γνώρισε και τους άλλους εαυτούς σου

Στάθης Ψύλλος, Είναι οι άνθρωποι ένα παροδικό στάδιο στην εξέλιξη της νοημοσύνης;

Τζόναθαν Σάμπσιον (Jonathan Sumption), Μέσα στον κόσμο της μεσαιωνικής κατασκοπείας

Δημήτρης Θάνος, Ο μύθος του «Ελληνικού DNA»

Μιχαήλ Ζουμπουλάκης, Γιατί οι άλλοι μπόρεσαν

Γκούσταβ Αουερνχάιμερ (Gustav Auernheimer), Ο πόλεμος είναι βαθιά ριζωμένος στην ανθρώπινη φύση; Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 182 ―κυκλοφορεί»

Δημήτρης Παπαλιάς, Θεατές ημιτελών παραστάσεων

Έγειρε στο προσκέφαλο
αφήνοντας το χθεσινά όνειρα
να περιμένουν έξω από την πόρτα
του ερμητικά κλειστού δωματίου
αφήνοντας τις ώρες
να τρέχουν καλπάζοντας.
Πάντα κουβαλούσε μέσα του
τη μυρωδιά του παλιού σπιτιού
τις σκιές παράξενων ανθρώπων
που ακουμπούσαν να ξαποστάσουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Παπαλιάς, Θεατές ημιτελών παραστάσεων»

Αντώνης Νικολής, Το Σκοτεινό Νησί ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη

Αντώνης Νικολής, Το Σκοτεινό Νησί ―εκδόσεις Ποταμός 2019

Η Σιωπή και ο Θάνατος του Λόγου στο Σκοτεινό Νησί του Αντώνη Νικολή

Εισαγωγή

Η νουβέλα Το Σκοτεινό Νησί του Αντώνη Νικολή, έργο υψηλής ερμηνευτικής πυκνότητας και ξεχωριστής μορφικής συνοχής, εγγράφεται στις πιο ριζοσπαστικές και ενδοστρεφείς στιγμές της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, καθώς συγκροτεί έναν αφηγηματικό κόσμο στον οποίο η κρίση του Λόγου συνδέεται άμεσα με τη φθορά της ιστορικής συνέχειας, της ηθικής τάξης και της υποκειμενικής συνοχής. Το έργο αναπτύσσεται σε ένα μετακαταστροφικό περιβάλλον βιοπολιτικού ελέγχου, γενετικού διαχωρισμού και ακραίας απομόνωσης, όπου η γλώσσα παύει να λειτουργεί ως σταθερό μέσο νοηματοδότησης του κόσμου και μετατρέπεται σε ίχνος μιας πολιτισμικής μορφής που βρίσκεται ήδη σε προχωρημένη αποσύνθεση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Το Σκοτεινό Νησί ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Σπασμένος γιακάς

Εργάκι μες σε άνοιξη μυριστική

[Λόμπι φτηνού ξενοδοχείου, στης Ομόνοιας τα πέριξ. Όχι εκείνης του Ιωάννου, μα της άλλης της σκοτεινής και της αδιαπέραστης πλατείας, σύμβολο και ορόσημο ενός κόσμου που συναντιέται και χάνεται και άντε πάλι από την αρχή. Ένας άνδρας κάτω στο μπαρ, ολομόναχος. Πράσινοι ταφτάδες και σκασμένο το ξύλο και κάτι φώτα χαμηλά σαν κεριά. Φοράει λινό σακάκι πολύ τσαλακωμένο με σπασμένο το γιακά. Το πουκάμισο του γαργιασμένο, κοιτάζει γύρω, κοιτάζει έξω που περνούν οι άνθρωποι. Ο μπάρμαν του βάζει άλλο ένα, κλείνει τα φώτα και κάνει την έξοδο του από τη σκηνή. Ο ήρωας μένει μόνος. Σηκώνεται και πηγαίνει προς το τηλεφωνείο. Σχηματίζει τον αριθμό, περιμένει και μιλά.] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Σπασμένος γιακάς»

Mary Webb, Αποχαιρετισμός στην ομορφιά  ―μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου

«το είναι τους είναι για να γίνονται αντιληπτά» BERKELEY

Λαβούρνο, το χρυσαφένιο σου ξέσπασμα άφησε κάτω
—–ν’ απλωθεί!
Των μπουμπουκιών σου το γκρίζο καβούκι άφησε για μένα
—–ν’ ανοιχτεί –
Σύντομα θα φεύγω για ’κεί όπου το χρυσό ποτέ δεν θα ιδωθεί,
Και ποιος άραγε μαζί σου θα ’ναι, όπως εγώ έχω βρεθεί;

Βιάσου, ω πουλί ασημένιο, με τα κελαηδίσματά σου
—–τ’ αργυρά! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mary Webb, Αποχαιρετισμός στην ομορφιά  ―μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»

Ανθολογία, Το σημάδι του θηρίου και άλλες ιστορίες αποικιοκρατικού τρόμου

Ανθολόγηση-Μετάφραση-Επίμετρο: Δημήτρης Λογοθέτης ―από τις εκδόσεις Μάγμα, σελ. 224

Παρουσίαση

Οι έξι ιστορίες που απαρτίζουν τούτη την ανθολογία εξερευνούν τους σκοτεινούς πλόες του αποικιοκρατικού τρόμου, οδηγώντας τα βήματα του αναγνώστη στα πέρατα της οικουμένης: από τις Βρετανικές Ινδίες, με τις αυστηρές αποικιακές δομές και τους ζωόμορφους θεούς τιμωρούς, μέχρι τη Μαύρη Ήπειρο των εξερευνητών και των δουλεμπόρων από τις Δανικές Δυτικές Ινδίες, όπου το διεθνές εμπόριο και η σκλαβιά διασταυρώνονται με τις παραδόσεις της αφρικανικής διασποράς, ως τον μετεμφυλιακό Αμερικανικό Νότο, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανθολογία, Το σημάδι του θηρίου και άλλες ιστορίες αποικιοκρατικού τρόμου»