Περιεχόμενα τεύχους 185, Ιούλιος – Αύγουστος 2026
Κωστής Παλαμάς, Αληθειοφοβία
Μανώλης Βασιλάκης, Ποιος Παλαμάς;
Κωστής Παλαμάς, Οκτώ ερωτικά ποιήματα
Κωστής Παλαμάς, Τέσσερις μεταφράσεις
Μαρία Τσούτσουρα, Ο Κωστής Παλαμάς μεταφραστής
— Για μια πολυφωνική αντίληψη του νεοελληνικού κόσμου Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 185 ―κυκλοφορεί»
Κάθεστε στου μπαρ τη μπάρα. Όμορφες, στολισμένες, μαλλί μακρύ σα καταρράχτης στην πλάτη. Φτιαγμένες στην εντέλεια. Όλο χαμόγελα και τσιριμόνιες με τ’ αρσενικά. Ανεξάρτητες, εργατικές, κονομημένες. Πιο κάτω απ’ τα τριάντα, μα λεύτερες. Τα αρσενικά όπως οι μύγες στο γάλα μέσα. Σας κάνουν κόρτε αφειδώς. Μα σεις περήφανες, συγκαταβατικές. Όλο γελάτε κι όλο λέτε ναι. Μα σαν έρθει η ώρα το πράμα να πάει παρακάτω, στο παρασύνθημα σαν μπούνε ορισμένως, το στρίβετε και κόβετε μαχαίρι το κάθε αρσενικό μέλος με μια άρνηση φτηνή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Ν. Μακρής, Χειραφέτηση»
Δρομέας
Από μικρός, είκοσι χιλιόμετρα στο βάδην-
με όποιον καιρό, ξύπνιος ή νυσταγμένος.
Πρωί, βράδυ.
Μετείχα πάντοτε στις σκυταλοδρομίες-
εγώ, ο δίδυμος του Βέγγου.
Είτε ισιώματα είτε ραχούλες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιωργος Παπαγιαννόπουλος, δύο ποιήματα»
Μαύρη κωμωδία
με λεξικά ξεφυλλιζόμενα
και ύποπτα ταβερνεία
και μέλη της
Μεροβίγγειας
δυναστείας,
φανταστείτε!
[Καπηλειό σε κακόφημο δρόμο μιας μεγαλούπολης. Κάποιος βαδίζει, κοιτάζει τα νώτα του, κλέβει τον ίσκιο από το φανάρι και έτσι προσεκτικά φθάνει στο μέσον της σκηνής. Όλος ο χώρος είναι διαμορφωμένος σε ύφος λιγδιασμένου ταβερνείου. Δυο τρεις θαμώνες, ετοιμόρροπα τραπεζάκια και κάτι μικροί φεγγίτες ψηλά, ο μόνος τρόπος να φθάσει εδώ κάτω το φως. Ο τύπος μοιάζει αταίριαστος με το σκηνικό, καλά ντυμένος και καθώς πρέπει. Σε κάποιον κάνει νόημα, ένας γέρος τον πλησιάζει, τον κοιτάζει λίγη ώρα και έπειτα κάθεται μαζί του στο τραπέζι. Τον αταίριαστο τύπο τον λένε Χιλπέριχο. Ο άλλος θα είναι γνωστός ως τύπος, με κάτι τέτοιους δεν τα βάζει κανείς.] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Visigodo»
Mε αγέρωχο βήμα έσπρωξε για ακόμα ένα πρωινό τη μεγάλη γυάλινη πόρτα και παρατήρησε μειδιώντας την αντανάκλαση της μορφής του πάνω στο τζάμι. Έντονα ζυγωματικά, καλοσχηματισμένα φρύδια. Τα πυκνά πυρόξανθα μαλλιά -δύσκολα τιθασεύονταν- έπεφταν στο μέτωπό του σαν διάδημα. Το πορφυρό σακάκι τού άγγιζε τους ώμους του σαν βασιλικός μανδύας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφιαλένα Ψαρρά, Το σακάκι»
«Φέρε μου τον οικογενειακό «πάπυρο» σε παρακαλώ»
«Δεν μπορώ, βαριέμαι»
Η φωνή ακούστηκε από πολύ κοντά, σήκωσε έκπληκτος το κεφάλι και τον είδε μπροστά του. Τον «πάπυρο» και από πίσω τον γιό του με ύφος σκανταλιάρικο και χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά.
«Πότε πρόλαβες;»
«Ήξερα ότι θα τον ζητήσεις. Κάθε χρόνο, όταν φτάνουμε με στέλνεις πάνω να τον φέρω» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κία Φιλιππίδου, Σε χασαπόχαρτο»
Ανταπόκριση σε καθημερινή εκπομπή με θέμα
τα νέα του βουνού
και της στάνης
“Η Μαριαλένα που βρίσκεται επί ποδός, μας μεταφέρει τον παλμό. Στο μεταξύ, κληρώνεται ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο”.
Χειροκροτούν όλοι εδώ, είναι ένα καταπληκτικό αυτοκίνητο. “Έλα Μαριαλένα”.
Λάμπουν τα χρυσά φλουριά στην ποδιά της παρουσιάστριας και το αυτοκίνητο είναι σκεπασμένο με ένα χράμι, σκέτο αριστούργημα των ταπητουργίων του κάμπου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Μετά βουκολικός ιμπρεσιονισμός ή η αρπαγή του ποιμνιοστασίου»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.