Το Τρίτο Στεφάνι φοριέται και σήμερα ―από την Μαρία Ιωαννίδου

Από τις εκδόσεις Ψυχογιός

Και γιατί τώρα; Ρωτούσαν όταν έλεγα ότι διαβάζω το Τρίτο Στεφάνι. Η αλήθεια είναι ότι δεν το διάβασα στον καιρό του, το 1972. Επανερχόμενη όμως στα Ρέστα του ίδιου συγγραφέα θαύμασα την αρχιτεκτονική των διηγημάτων της ακριβής του συλλογής. Την συνάρθρωσή τους σε ένα σύνολο που σε ταξιδεύει ανάμεσα σε καταστάσεις αποστασιοποιημένα. Με τη παράθεση γεγονότων, που αν και γαρνιρισμένα με συναισθήματα, αυτά να μην επικρατούν παρά ελλειπτικά, παράπλευρα. Στα Ρέστα κρίνω ότι ο Ταχτσής έδωσε ρέστα… και περιέγραψε και σκηνοθέτησε κι έστησε διαλόγους γλαφυρούς. Κυρίως τόλμησε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το Τρίτο Στεφάνι φοριέται και σήμερα ―από την Μαρία Ιωαννίδου»

Ασημίνα Λαμπράκου, «κομμωτηρίου – ζωγραφιές – δυσκολίας» ―κυκλοφορεί

Δελτίο παρουσίασης

Το «κομμωτηρίου – ζωγραφιές – δυσκολίας» είναι μια μικρού σχήματος εικαστική έκδοση που περιλαμβάνει 24 ζωγραφικά έργα του 2024.

Τα έργα προέρχονται από σκίτσα της καθημερινότητας, τα οποία ολοκληρώθηκαν με επιχρωματισμό σε μεταγενέστερο χρόνο.

Οι ζωγραφιές λειτουργούν αυτοτελώς, χωρίς επεξηγηματικά κείμενα, επιτρέποντας στον αναγνώστη να διαμορφώσει τη δική του ανάγνωση.

Το βιβλίο συγκροτεί ένα ενιαίο εικαστικό σύνολο, όπου η επανάληψη, η παύση και η εσωτερική συνοχή λειτουργούν ως βασικοί άξονες.

✳︎

Άρης Αλεξάνδρου, Ποιήματα 1941-1974 ―κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις Πατάκη

Φίλε ή αντίπαλε μην τ’ αναγγείλεις πουθενά.
Δεσμώτης τήδε ίσταμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος.

«Ο Ποιητής αργά ή γρήγορα θα έρθει σε σύγκρουση με την κοινωνία ή την ομάδα, και θα ακολουθήσει -βασικά- έναν από τους παρακάτω τρεις δρόμους: Ή θα ασκήσει κριτική στις κυβερνήσεις και στις ηγεσίες των κομμάτων, ή θα κλειστεί στο γυάλινο πύργο του, ή θα συμβιβαστεί και θα γίνει ένας κομφορμιστής… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Αλεξάνδρου, Ποιήματα 1941-1974 ―κυκλοφορεί»

Τα χίλια σύμπαντα του Γκούσταβ Μάλερ ―από την Γεωργία Κανελλοπούλου

“Του θύμιζε την κοπέλα με την αλογοουρά και τις ένδοξες εμφανίσεις και εξαφανίσεις της. Ήταν μιά τρομερή μουσική, μια μεγαλειώδης, μια απέραντη μουσική, που την είχε ανακαλύψει όταν οι τύποι της Φιλαρμονκής Ορχήστρας της Πόλης του Μεξικού τού ζήτησαν βοήθεια για να ξαναβρούν ένα φορτηγό που είχε χαθεί, γεμάτο μουσικά όργανα. Ένα απόγευμα, στα μισά της πρόβας, ο Έκτορ ανακάλυψε σ’ ένα άδειο θέατρο, όπου υπήρχαν μόνο οι μουσικοί και οι ήχοι τους, τον εαυτό του να κλαίει με μια μουσική που τον συγκλόνιζε και τον συντάραζε. Και γι’ αυτό είχε περάσει περισσότερο καιρό στις πρόβες παρά στις έρευνες για το φορτηγό. Ήταν η Ογδόη του Μάλερ.”

Ήθελα να γράψω μία από τις φανταστικές “συνεντεύξεις” μου, με τον Γκούσταβ Μάλερ αυτή τη φορά, αλλά διάβασα πως δεν του άρεσαν καθόλου οι συνεντεύξεις, τις έβρισκε «χάσιμο χρόνου» και συχνά απαντούσε με αινιγματικές φράσεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τα χίλια σύμπαντα του Γκούσταβ Μάλερ ―από την Γεωργία Κανελλοπούλου»

Μαρία Κασσιανή, Μια ιστορία αιώνων – lost in space

Ιστορία αγάπης
Ο παρατηρητής

Έτσι σβήνεις παρελθόν.
Με βλέμματα,
κι η ακροθαλασσιά
σαρώνει απαλά
ό,τι έχει χαράξει
ανθρώπινο χέρι
πάνω στην άμμο.

Έντυσες με κίτρινα λουλούδια
της άνοιξης
τα άσπρα της μαλλιά
και χάιδεψες το πρόσωπό της.
Κοιτώ με κατανόηση τα σώματά σας,
καθώς η απουσία της σάρκας δένει με αίμα,
μέχρι,
να επιστρέψετε ολόκληροι, ολάκεροι, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κασσιανή, Μια ιστορία αιώνων – lost in space»

Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Το παιχνίδι της στάχτης ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΡΑΧΝΗ ΦΛΕΡΤΑΡΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Στον Charles Dušan Simić

Μια μικρή αράχνη στον νεροχύτη
Περπατάει αμέριμνη στον πάγκο
Το μάτι του Θεού την εντοπίζει
Ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας
Γίνεται βολίδα και της επιτίθεται
Σκοπός του να τη λιώσει
Εκείνη αντιλαμβάνεται τη μεταβολή
Στην πυκνότητα του αέρα και τρέχει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Το παιχνίδι της στάχτης ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Μιχάλης Κατσαρός, στις έντρομες αίθουσες οι ρήτορες θα σωπάσουν

Τὸ σχῆμα μου

Θὰ προσπαθήσω νὰ δώσω τὸ σχῆμα μου
ὅπως συντρίβεται σὲ δυὸ λιθάρια
θὰ σκεφτῶ ὑπόχρεος ἀπέναντί σου
θὰ στήσω τὴ φοβερὴ ὀμπρέλα μου
μὲ τὶς μπαλένες ἀπ᾿ τὸ πρόσωπό μου
μαύρη ὑγρὴ ἀκατανόητη
ἀπ᾿ τὸν καιρὸ ποὺ ἤτανε ἀσπίδα
ποὺ ἦταν ταπεινὸ κυκλάμινο
καὶ μιὰ ρομφαία.

Θέλω νὰ μιλήσω ἁπλὰ γιὰ τὴν ἀγάπη
τῶν ἀνθρώπων
καὶ παρεμβαίνουν οἱ θύελλες
παρεμβαίνει τὸ πλῆθος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσαρός, στις έντρομες αίθουσες οι ρήτορες θα σωπάσουν»