Γιώργος Γκόζης, Έχω μια αδελφή -2 [2015]

Αρχείο 10.8.2015

fav-3

Το τελευταιο μελος αυτης της πολυχρωμης τριαδας  αποτελουσε ο παπαδάσκαλος διευθυντής και συζυγος της κυριας Ιουλιας. Το ονομα του ηταν Μόσχος το οποιο σημαινει, κατά μια υπεραπλουστευτικη ωστοσο εννοια, το μοσχαρι. Παπαδάσκαλος είναι εκεινος που τελειωσε καποια ιερατική σχολη της πυρκαγιας στη δεκαετια του ’50 χωρις καμια παιδαγωγικη υποδομη. Παπαδάσκαλος είναι εκεινος που διοριστηκε ως ιερεας τοσο ως εφημεριος σε ναο, οσο και ως εκπαιδευτικος σε σχολειο. Διπλοθεσιτης, ναι, τι θες τωρα;  Εφοσον το απαιτησε η Διαρκης Ιερα Συνοδος από τις κυβερνησεις, εσυ να βγαλεις τον σκασμο. Αλλωστε, ποιος νανος τολμαει να τα βαλει με τους αληθινους γιγαντες; Παπαδάσκαλος είναι εκεινος που φορα μπλε κι όχι μαύρα ράσα ώστε να ξεχωρίζει διακριτά πως είναι εκπαιδευτικος. Παπαδάσκαλος είναι εκεινος που παιρνει δύο μισθούς, έναν του εκπαιδευτικού κι εναν του ιερέα. Δυστυχως αυτός ο δευτερος περιτμημένος κατά το εξωφρενικά υψηλο ποσοστό του τριάντα τρία τοις εκατό υπέρ ΤΑΚΕ, του Ταμείου δηλαδη Ασφάλισης Κληρικών Ελλάδας. Ομως ποιος είναι εκεινος, ο νανος, που θα τα βαλει με τους πραγματικους γίγαντες της Διαρκους Ιερας Συνοδου, ζητωντας τις κρατησεις του πισω; Ο πατερας Μοσχος λογω καταγωγης συνηθιζε να ένωνει τα δίψηφα φωνηεντα. Ας πουμε το ‘και’ το μετετρεπε σε ‘κε’, ενώ στη συνεχεια συνηθιζε να σολοικιζει και τα συμφωνα. Ας πουμε το προηγουμενο ‘κε’ το μετετρεπε σε ‘ζε’. Επι παραδειγματι, ετσι εκβαρβαρισμενα και συμφωνα με τη διαλεκτό του παντα, οι μακρυμαλληδες γενικώς αποκαλουνταν ‘ζεζεδες’. Αγαπουσε να τραβα όχι μονο τα αυτια οσων εκεινος θεωρουσε ατακτους, αλλα περισσοτερο τις φαβοριτες τους. Ως συνεπής βασανιστής, ιδιαιτερως αγαπουσε να τις τραβαει τοσο δυνατα προς τα πανω ωστε οι ατακτοι να δακρυζουν από τον πονο και να σηκωνονται ορθιοι στις μυτες των ποδιων τους. Οποιος απορει για τον τοσο πονο, ας κανει μια προβα στον εαυτο του και θα καταλαβει βιωματικα την ιερατικη παυλα παιδαγωγικη αυτή μεθοδο του ανδρος λεμε τωρα. Ενιοτε, τραβουσε με τις μικρες του παλαμες και τα κοντα του δαχτυλα κατι ωραια ξεγυρισμενα, μα κατι ξεγυρισμενα σκαμπιλια στα τρυφερα παιδικα μαγουλα αγοριων και κοριτσιων. Όχι, δεν εκανε διακρισεις στο φυλο, πιστευε στην ισοτητα την οποια τοποθετουσε στο δικο του κρεβατι του Προκρουστη και την επικαλειτο κατά το δοκουν. Σφαλιαριζε τοσο δυνατα που στις παρειές των ανηλικων εμενε για ωρα πολλη το αποτυπωμα των δαχτυλων, ομοιο με τις ριγες στα κοτλε παντελονια. Δε συνηθιζε να μιλαει, πολύ περισσοτερο δεν τον ειχε ακουσει κανεις να συζηταει, διοτι κατά κυριο λογο ουρλιαζε σαν αρσενικη χελωνα σε οιστρο. Εχεις ακουσει αρσενικη χελωνα σε οιστρο; Όχι; Απλα απόκοσμο. Στην εμφανιση του στους χωρους του σχολειου ολοι φροντιζαν να εξαφανιζονται από μπροστα του. Αισθανοταν πολύ υπερηφανος για την καταγωγή του, πως δηλαδή στη λεβεντογεννα γενετειρα του μονο παλίκαροι σαν ετουτονε ψηλοι ισαμε το χερουλι της πορτας γεννιονταν. Συνήθως ο χαρακτηρισμος λεβεντης εννοει τον ανδρειο και τον θεωρει ψηλο επι τιμη εξαιτιας του δεους που προκαλουν οι αθλοι του. Βλεποντας όμως κανείς τις διαστασεις, αλλά και τα άθλα του πρωτοπρεσβυτερου Μοσχου, καταλαβαινε την ερμηνεια του μαθηματικου -προκειμενου για κλασματα- ορου “αντιστροφως αναλογα”. Φυσικα, μοριακή γενετική ταυτοποίηση τα χρονια εκεινα δεν υπηρχε. Ισως γι΄αυτό κι ο ιδιος να μη μαθαινε ποτε πως ηταν ο εκτος γαμου καρπός ενός πολυτεκνου ενωμοταρχη από την Πελοποννησο. Ο πατερας του φροντισε με πολύ λεβεντικο τροπο, γονιδιακο χαρακτηριστικο αλλωστε που κληροδοτησε και στον γιο του, να κουκουλωσει το σκάνδαλο:  ξαποστειλε τη μανα του Μοσχου στην Κρητη, όπου εκεινη θα μεγαλωνε ολομοναχη το παιδι τους σε ξενο τοπο.

*

            Σημερα, παραμονες της εθνικης επετειου της 25ης Μαρτιου 1821, το Ωρολογιον Προγραμμα περιλαμβανει για τα δυο τμηματα της εκτης δημοτικου το μαθημα της Ωδικης. Η Μουσικη με την Ωδικη θα ενδυσουν την σχετικη σχολικη γιορτη ανημερα της επετειου, μεταξυ της  απαγγελιας ποιηματων και του συντομου θεατρικου μονοπρακτου εποχης. Για τη Μουσικη, θα φροντιζε το Κασετοφωνο. Για την Ωδικη, η συγκυρια εφερε τον πεπτωκοτα εστεμμενο Κοκό. Κατά την απουσία του κυρίου Δομνηνού θα αναλαβει τη συδιδασκαλία και των δυο τμηματων της Εκτης Δημοτικου εν οψει του εορτασμου, παρουσια σαφως της αδεκαστης οικοδεσποινας Ιουλιας ως μαντρόσκυλο του κυριου Διευθυντά. Βεβαια, εξήντα παιδιά στην τάξη που βρισκονται στην προεφηβεια δύσκολα τα κουμαντάρει κανείς, αλλα ο κυριος Γκάγκας θα υπερεβαλλε εαυτον. Ηταν αποφασισμενος εξαλλου. Ζαχαρωνε τη θεση του Υποδιευθυντη για την επομενη σχολικη χρονια και για να την καβατζωσει, οφειλε να ξεδιπλωσει τις διοικητικες του ικανοτητες μπροστα στο αφεντικο.

Ο Μονοσυλλαβος για τις αναγκες της προβας πρίζωνει το Κασετοφωνο. Πατα το κομβίο On και, εξ εποψεως  αριστοτελικής, με το κομβιο του Κασετοφωνου πατημενο στο On, η συσκευη μεταβαινει από το Μή Όν στο Όν. Φιλοσοφικα μιλωντας, παιρνει Υπόσταση. Ο διδασκαλος Κοκός Γκάγκας τυλιγεται με το πανωφόρι του σταυρωτά σαν να αγκαλιάζει τον εαυτο του:

«-Λοιπον, μαναρια μου, σήμερα θα πούμε ένα τραγούδι για την επέτειο που σύντομα θα γιορτάσουμε. Μήπως μπορεί κάποιος να μαντεψει ποιό θα είναι αυτό;», ρωτα το πληθος των δωδεκαετων που εχει αλαλιασει από το ξεφωνητο του διαλείμματος που μολις πριν από μερικα λεπτα τελειωσε.
«-Η Μακεδονία η ξακουστή του Αλεξάνδρου η Χώρα;», απαντησαν επισης με ερωτηματικο τροπο οι πιο πατριώτες, ελπιζοντας πως τωρα που βρηκαν τη σωστη απαντηση, θα τους αφηνε ελευθερους να  παιξουν ενα μπακοτερμα στην αυλη του σχολειου.

«-Καλέ, τί λέτε; Τί μήνα έχουμε; », τους επαναφερει στην καταλληλη εποχη του χρονου ο καθηγητης.

«-Μάρτιο», ακούστηκε με μια φωνή το εκκλησίασμα των μαθητων της ταξης.

«-Και ποιά είναι η εθνική μας εορτή, αστροπελεκια μου, αυτόν τον μηνα; », ξαναρωτα αγαπητικά και απευθυνόμενος μονο προς τα αγορια ο διδασκαλος.

«-Η 25η Μαρτίου 1940!», απαντουν εκεινα με τη φωνη μπασα εν όψει μεταφώνησης και την αρχομενη τριχοφυία.

«-Χελόου! Ποιο ΄40! Ημαρτον! Μα, τι σας διδασκει ο κυριος Δομνηνος πια;”, αναρωτηθηκε με προσποιητη απαξια για το εργο του οσιου συναδελφου του, λοξοκοιτωντας με νοημα το μαντροσκυλο. Επιθυμουσε διακαως να καπαρώσει την Υποδιευθυνση μια κι έξω.  Εντελώς ξαφνικά και στα καλα καθουμενα λες και τον τσιμπησε Έκτακτο Δελτιο Ειδησεων, αναφωνησε:
Πρεσβυτέεερα! Πρεσβυτερα!”, ζητωντας τη συνδρομη της παπαδιας Ιουλιας να διαπαιδαγωγησει καποιους τσογλανους που λιγο πριν ειχαν  ξεκινησει την παλη των ταξεων και συγκεκριμενα του ΣΤ1 (ολογραφως Σιγμα Ταυ Ένα) εναντιον του ΣΤ2 (ολογραφως Σιγμα Ταυ Δυο). Πετουσε η μια στην άλλη χαρτινα αεροπλανακια και μπαλακια από μισοφαγωμενες σβηστρες, ενώ καποιες ψιλες ειχανε ηδη πεσει στα μουλωχτά εκει στα ορεινα των τελευταιων θρανιων της αιθουσας.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ την επόμενη Δευτέρα 17 Αυγούστου

Διαβάστε: Μέρος Πρώτο

©Γιώργος Γκόζης
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com