Έργο της καθημερινής ζωής

Ξέρει κανείς από πού βγαίνουμε; Ο άνθρωπος έκανε την ερώτηση κοιτώντας τριγύρω με αγωνία και αμηχανία. Έργο της καθημερινής ζωής. Στην αρχή δεν του έδινε κανείς σημασία. Όμως, μετά από λίγο έσπευσαν όλοι να του υποδείξουν κατευθύνσεις, οδηγίες και συμβουλές. Δεν έκρυψε τον δισταγμό του. Τότε δεν έλειψαν κι αυτοί που άρχισαν τις παροτρύνσεις. Ξέρει κανείς από πού βγαίνουμε; Είναι η ερώτηση. Μην εμπιστευθείς καμία απάντηση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσιγιάννης, φρικτή άσκηση ανθρωπισμού»

Ούρα κι ουσίες.
Φίλτρα νεφρά.
Για μαύρες μαγείες−
πολύχρωμα όνειρα.
Λερωμένες εικόνες,
καύλες λεπρές.
Σύριγγες, κουτάλια
οθόνες·
κι η ζωή προχωρά·
στα τυφλά.
Πεταμένα στα στρώματα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Ν. Μακρής, Σπηλιά»

Είναι σαν να ‘πεσε το μεσημέρι
στο πιάτο σου ζεστό μοσχομυριστό
κι εσύ πηδιέσαι με τον βαρκάρη-θεριστή
δεν ντρέπεσαι που ξέπεσες από φεγγάρι
κι είναι τώρα η ματιά σου βεντάλια
μπουγάδα ξεχασμένη στο φωταγωγό

δίχως αεράκι τι λόγος πια σού πέφτει; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Πέντε σκηνές μιας ανερμήνευτης ποιητικής»

Δυο ιστορίες

Πιθανολόγιον

Δεν πάει πολύς καιρός. Τα στεφάνια είναι ακόμη φρέσκα. Για αυτό και κάθε πρωί έχει τόση παρέα, παιδιά να δουν τα μάτια σου, να φτιάχνουν με μια τόση δα κλωστίτσα κάτι απίθανα μπουκέτα. Τα ακούει πάνω από το κεφάλι του που σέρνουν τα πόδια τους, άλλοτε τσακώνονται. Μα το χειρότερο είναι όταν παίζουν πετροπόλεμο και θαρρείς πως θα φας και εσύ καμία στο κεφάλι.

Βεβαίως, θα πει κάποιος, “και τι φοβάσαι; μην χτυπήσεις;”. Και ίσως και να γελάσει με την καρδιά του, ποιος να τον καταδικάσει; Πώς να του πεις ότι εδώ κάτω υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που συλλογίζονται τη ζωή τους; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Τζάγκουαρ»

Πουτάνα
Γι’ άλλους πολυτελείας,
γι’ άλλους μια τσούλα
στο πεζοδρόμιο·
κάνει πιάτσα στις άκρες
των μισοφωτισμένων δρόμων·
μπροστά απ’ τους φισκαρισμένους
καλοκαιρινούς σκουπιδοτενεκέδες.
Είναι κι αυτοί που την ερωτεύονται
και θεν να την αλλάξουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Ν. Μακρής, Κοινή»

Χθες και σήμερα

Στη μεγάλη πόλη
μες στα πολλά αμάξια
τριγυρνάς μόνος.

Στα σινεμά χαζεύεις τις φωτογραφίες
στα εστιατόρια που έτρωγες
βλέπεις ακόμα τα πρόσωπα π΄αγάπαγες
τις ομελέτες στα πιάτα
θυμάσαι τα γέλια, τις χαρές Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, βλέπεις ακόμα τα πρόσωπα π΄αγάπαγες»