Από τις εκδόσεις Σμίλη

ΕΝΣΤΑΝΤΑΝΕ ΜΙΑΣ ΑΛΛΟΚΟΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Άλλαζε ξαφνικά η θερμοκρασία, έπεφτε κατακόρυφα όταν διέσχιζα με το μηχανάκι μου το γεφυράκι πάνω απ’ τα βαλτόνερα, νιώθοντας εκείνο το γνώριμο ρίγος να με διαπερνά, σωτήριο κι ευλογημένο μόνο το κατακαλόκαιρο, όταν το νησί βούλιαζε από ζέστη και άπνοια , συνάμα με ορδές ντόπιων ή ξένων τουριστών.

Χρόνια διακοπές εκεί, από μικρό παιδί, στο ημιορεινό χωριό της μάνας μου, μεγάλο σόι, μπαρμπάδες, θειες, ξαδέλφια και φίλοι που εναλλάσσονταν για ολιγοήμερες διακοπές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Χριστοδουλάκου, Σκοτεινά καλοκαίρια ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Από τις εκδόσεις Σμίλη

Παρουσίαση

Μάκης Τσίτας, Τσίχλες ταξιδίου ―Εκδόσεις Μεταίχμιο

Το βιβλίο Τσίχλες ταξιδιού του Μάκη Τσίτα συγκροτεί ένα πολυφωνικό και βαθιά ανθρώπινο σύμπαν, όπου η καθημερινότητα αποκτά δραματικό βάθος και η φαινομενική απλότητα μετατρέπεται σε πεδίο υπαρξιακής αναμέτρησης. Μέσα από δεκαεννέα σύντομα διηγήματα, ο συγγραφέας σκιαγραφεί χαρακτήρες που παλεύουν να σταθούν όρθιοι απέναντι σε έναν κόσμο που διαρκώς τους δοκιμάζει, κουβαλώντας τις μικρές και μεγάλες τους πληγές με μια σιωπηλή αξιοπρέπεια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάκης Τσίτας, Τσίχλες ταξιδίου ―από την Αλεξία Βλάρα»

Κάθεστε στου μπαρ τη μπάρα. Όμορφες, στολισμένες, μαλλί μακρύ σα καταρράχτης στην πλάτη. Φτιαγμένες στην εντέλεια. Όλο χαμόγελα και τσιριμόνιες με τ’ αρσενικά. Ανεξάρτητες, εργατικές, κονομημένες. Πιο κάτω απ’ τα τριάντα, μα λεύτερες. Τα αρσενικά όπως οι μύγες στο γάλα μέσα. Σας κάνουν κόρτε αφειδώς. Μα σεις περήφανες, συγκαταβατικές. Όλο γελάτε κι όλο λέτε ναι. Μα σαν έρθει η ώρα το πράμα να πάει παρακάτω, στο παρασύνθημα σαν μπούνε ορισμένως, το στρίβετε και κόβετε μαχαίρι το κάθε αρσενικό μέλος με μια άρνηση φτηνή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Ν. Μακρής, Χειραφέτηση»

Mε αγέρωχο βήμα έσπρωξε για ακόμα ένα πρωινό τη μεγάλη γυάλινη πόρτα και παρατήρησε μειδιώντας την αντανάκλαση της μορφής του πάνω στο τζάμι. Έντονα ζυγωματικά, καλοσχηματισμένα φρύδια. Τα πυκνά πυρόξανθα μαλλιά -δύσκολα τιθασεύονταν- έπεφταν στο μέτωπό του σαν διάδημα. Το πορφυρό σακάκι τού άγγιζε τους ώμους του σαν βασιλικός μανδύας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφιαλένα Ψαρρά, Το σακάκι»

«Φέρε μου τον οικογενειακό «πάπυρο» σε παρακαλώ»

«Δεν μπορώ, βαριέμαι»

Η φωνή ακούστηκε από πολύ κοντά, σήκωσε έκπληκτος το κεφάλι και τον είδε μπροστά του. Τον «πάπυρο» και από πίσω τον γιό του με ύφος σκανταλιάρικο και χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά.

«Πότε πρόλαβες;»

«Ήξερα ότι θα τον ζητήσεις. Κάθε χρόνο, όταν φτάνουμε με στέλνεις πάνω να τον φέρω» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κία Φιλιππίδου, Σε χασαπόχαρτο»