Συντάκτης: SF

http://agrimologos.com http://staxtes2003.com

George Le Lonce, Μαντείο ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]

28/11/2024

Από τις εκδόσεις Άγρα

Κατά τον Ηράκλειτο, «ὁ ἄναξ, οὗ τὸ μαντεῖόν ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς, οὔτε λέγει οὔτε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει». Στο Μαντείο του George Le Nonce, που ο ίδιος περιγράφει ως σύνθεση μικτής τεχνικής, δεν υπάρχει άναξ και δεν λατρεύεται ο Λοξίας. Στη θέση του, παρελαύνουν τριανταπέντε τεθνεώσες ποιήτριες που επικοινωνούν με τον ποιητή από τον άλλο κόσμο˙ αφού του παραδώσουν, εν είδει διαπιστευτηρίων, τους χρησμούς τους, επανέρχονται ως μούσες και εμπνέουν, ή υπαγορεύουν, η καθεμιά με τον δικό της τρόπο, ποιήματα που, παραδόξως, επιχειρούν να αποκαλύψουν την ταυτότητα του αποδέκτη, μια ταυτότητα που η ίδια η Δευτέρα παρουσία των νεκρών ποιητριών αμφισβητεί και διαστρέφει.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «George Le Lonce, Μαντείο ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Στέλιος Χουρμουζιάδης, Το κράτος των σωμάτων ―κυκλοφορεί

28/11/2024

Από τις εκδόσεις Περισπωμένη


ΔΕΥΤΕΡΗ συλλογή για τον Στέλιο Χουρμουζιάδη επτά χρόνια μετά την πρώτη ποιητική του απόπειρα. Στο Κράτος των σωμάτων η ώριμη γραφίδα του συγγραφέα καταπιάνεται με τις γνωστές θεματικές του —έρωτας, θάνατος, σώμα, γήρας, εγκλεισμός, απoκλεισμός, απόσταση, φιλία— με χιούμορ, πληθωρική αλλά δίχως υπερβολές γλώσσα και ζωντανή εικονοπλασία. Πρόκειται για εσωτερικά και εξωτερικά τοπία, τα τελευταία στην πλειοψηφία τους από την Βραζιλία, όπου ο ίδιος πέρασε την πανδημία του κορωνοϊού, που ευωδιάζουν θάλασσα και κινούνται σε ρυθμούς μπόσα νόβα και μπαχ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλιος Χουρμουζιάδης, Το κράτος των σωμάτων ―κυκλοφορεί»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Δονεπεζίλη*

27/11/2024
Screenshot

Θεατρικό έργο
ή
περισσότερο ένας μονόλογος

(Απομακρυσμένο χωριό κάπου στις ελληνικές εξοχές. Τα έχετε δει, στέκουν σκαρφαλωμένα στις πλαγιές και τα τρώει ο χρόνος. Το σπίτι χαμηλό, εξαίσιο δείγμα κυβισμού και βάλε, τι να σας λέω. Συμπληρώματα ασβεστωμένα, στερεωμένα καλά. Κατακόκκινη η σκεπή του, κάποιος το φεγγάρι έχει σκοτώσει, αλλιώς τέτοια χρώματα δεν χτίζονται. Ο ηλικιωμένος στη σάλα και τώρα περνούμε στη σκηνογραφία του έργου. Το τζάκι στην άκρη, ένα κρεβάτι με ατημέλητα τα σκεπάσματα, ένας καναπές κάπως παλιομοδίτικος με γυρίσματα στις άκρες και βαριοί. Μια βιτρίνα στην απέναντι γωνιά, δυο συμμετρικά παράθυρα και η τηλεόραση που δεσπόζει. Πόρτες σαθρές, πίσω από τον ηθοποιό το καντήλι που καίει λίγο φως να μας περάσουν τα σκοτάδια, τώρα και χθες και πάντα. Κάποτε λογάριαζα πως με αυτά τα φωσάκια οι άνθρωποι λένε τις πίκρες τους, τώρα πια είμαι σίγουρος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Δονεπεζίλη*»

Αλεξάνδρα Κ*, Πράγματα που σκέφτεται η Παρθένος Μαρία καπνίζοντας στο μπάνιο ―από την Μαρία Ιωαννίδου

25/11/2024

Από τις εκδόσεις Πατάκη

Η πρώτη μου επαφή με ένα από τα διηγήματα που προηγήθηκε της συλλογής “Πράγματα που Σκέφτεται η Παρθένος Μαρία Καπνίζοντας Κρυφά στο Μπάνιο”, κάτι ιντριγκαδόρικο και ζουμερό με έβαλε κάτω αναγνωστικά. Αυτό το κάτι, είναι ό,τι σε αναστατώνει. Είναι αυτό που σε προβληματίζει για τα πιο δικά σου, τα πιο ανομολόγητα. Με υλικά από εμπειρία και γνώση αλλά κυρίως από καταστάσεις που παρατήρησες μέχρι να φτάσεις στον πυρήνα τους. Και με ό,τι είναι πιο σημαντικό και ανεξάντλητο απ΄όλα:

Όσα δεν είπες. Τα ίδια τόλμησε η Αλεξάνδρα Κ* να αγγίξει με πένα, και υποθέτω και με πόνο (που από σεβασμό στον αναγνώστη, τον κρατάει όλο δικό της). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεξάνδρα Κ*, Πράγματα που σκέφτεται η Παρθένος Μαρία καπνίζοντας στο μπάνιο ―από την Μαρία Ιωαννίδου»

Γιώργος Ιωάννου, Ομίχλη

18/11/2024

Δεν ξέρω πια τι γίνεται με την ομίχλη κι αν εξακολουθεί να πέφτει τόσο πηχτή ή μήπως χάθηκε ολότελα κι αυτή, όπως η πάχνη πάνω απ’ τα πρωινά κεραμίδια. Bλέποντας την παρθενική πάχνη να γυαλίζει παντού, λέγαμε: «Eίχε κρύο τη νύχτα» ή «τα λάχανα θα γίνουν με την πάχνη πιο γλυκά· πρέπει να κάνουμε ντολμάδες».

Όταν ερχόταν ο καιρός της ομίχλης, είχα πάντα το νου μου σ’ αυτήν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Ιωάννου, Ομίχλη»

Michael Shermer, Συνωμοσίες ―Γιατί τόσοι λογικοί άνθρωποι πιστεύουν τόσο παράλογα πράγματα

18/11/2024

Από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης / Μετάφραση: Μιχάλης Λαλιώτης

Τίποτα δεν συμβαίνει κατά τύχη —όλα συνδέονται μεταξύ τους— συμπτώσεις δεν υπάρχουν: σε τούτες τις φράσεις συναντά κανείς συμπυκνωμένη την ουσία της σκέψης ενός συνωμοσιολόγου. Παρ’ ότι για δεκαετίες γυρόφερναν στο περιθώριο της αμερικανικής πολιτικής σκηνής, οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν γίνει πλέον κυρίαρχο και αναπόσπαστο στοιχείο της: ούτε λίγο-ούτε πολύ, 147 μέλη του αμερικανικού Κογκρέσσου υπερψήφισαν τις ενστάσεις για τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών του 2020, βασιζόμενα στην αναπόδεικτη θεωρία συνωμοσίας της μυστηριώδους ομάδας QAnon! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Michael Shermer, Συνωμοσίες ―Γιατί τόσοι λογικοί άνθρωποι πιστεύουν τόσο παράλογα πράγματα»

diP generation Νο 7, 2024 ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

14/11/2024

Από τις Εκδόσεις Μανδραγόρας 

Το νέο, 7ο, τεύχος του περιοδικού diPgeneration, που επιμελείται η Ιφιγένεια Σιαφάκα, βρίσκεται ήδη στα Βιβλιοπωλεία. Συμμετέχουμε οι: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗ – ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Χ. ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ – ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΜΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ – ΜΑΡΙΑ ΜΑΝΔΑΛΟΥ – ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ – ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗΣ – ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΙΑΦΑΚΑ – ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΑΤΣΗ – ΑΘΗΝΑ ΤΙΤΑΚΗ.

Επιπλέον η απολαυστική ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΑ και το DiPαίγνιον.
Εξώφυλλο και Σχεδιασμός: Στράτος Φουντούλης

Ορισμένα αποσπάσματα:

«[…]Διάθλαση, ευθέα ξίφη που διασχίζουν το νερό τεθλασμένα αναδεικνύουν την προοπτική της αφάνειας. Ένας γυρίνος που αντιλαμβάνεται τον ήλιο ψηλότερα και εξηγεί τη φαινόμενη ανύψωση ως άμυνα ενός χταποδιού στο θαλάμι του. Η διπλή διάθλαση, έπειτα από ολική ανάκλαση, στο εσωτερικό μιας σταγόνας. Η κρίσιμη γωνία και το ουράνιο τόξο των τροπικών. Γεμάτο χρώματα και καθόλου επιστήμη. Γεμάτο πεντακάθαρη ποίηση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «diP generation Νο 7, 2024 ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»