Κατηγορία: συνεντεύξεις/interviews

Ανθή Θεοχάρη: συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο

25/08/2025

Ανθή Θεοχάρη: «Η θέση της ποίησης είναι να προσπαθεί να ανακαλύψει τις κρυφές οπτικές γωνίες και να περιγράψει τι βλέπει»

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο

Η ποίηση μπορεί να είναι το πιο πρόσφορο έδαφος για να συνδεθείς με τα όνειρά σου, τα τραύματα και όλα όσα σε έχουν στιγματίσει. Είναι ένας μαγικός τρόπος να αποτυπώνονται ολόκληροι κόσμοι μέσα σε λίγες μόνο γραμμές.

Όπως γράφει ο Ρίλκε σε επιστολή του προς τον Auguste Rodin: «Όταν γράφουμε ποιήματα, πάντοτε υποστηριζόμαστε και παρασυρόμαστε κιόλας από τον ρυθμό των έξω πραγμάτων». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανθή Θεοχάρη: συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο»

Συνομιλίες: Ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος συζητά με τον Απόστολο Θηβαίο για τον Γιάννη Χρήστου

31/10/2024

Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Για τον Γιάννη Χρήστου -Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

Συζητώντας «Για τον Γιάννη Χρήστου»

Η αναφορά και μόνο του ονόματος του Γιάννη Χρήστου, του ιδιοφυούς εκείνου συνθέτη-φιλόσοφου που σκοτώθηκε πολύ νέος το 1970, προκαλεί πάντα ένα μαγνητισμό· ακόμα και σ’ ανθρώπους που δεν γνωρίζουν καλά το έργο του, ούτε πολύ περισσότερο τη ζωή του. Και δικαίως· μιας κι ο απλός αναγνώστης δεν μπορεί να έχει μια πλήρη εικόνα από πουθενά.

Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει επιτέλους ένα ιδιαίτερα επιμελημένο βιβλίο στις ‘Εκδόσεις Οδός Πανός’.  Ο συγγραφέας Αλέξανδρος Αδαμόπουλος -που η μοίρα με τα διάφορα παιχνίδια που παίζει τον έφερε πολύ κοντά στον συνθέτη κι έζησε πολλά χρόνια μέσα στον κόσμο του- παρουσιάζει από πρώτο χέρι, ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο για τον καθένα· καθόλου εξειδικευμένο, σοβαρό όμως και απόλυτα τεκμηριωμένο με εντελώς άγνωστα ως τώρα ντοκουμέντα. Ένα μοναδικό ‘σπονδυλωτό χρονικό’ όπως το λέει ο ίδιος, γραμμένο με τρόπο γλαφυρό και τόσο έξυπνα στημένο, που κρατά τον αναγνώστη κοντά του απ’  την πρώτη ως την τελευταία σελίδα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Συνομιλίες: Ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος συζητά με τον Απόστολο Θηβαίο για τον Γιάννη Χρήστου»

Γιώργος Δρίτσας: «Η ποίηση είναι πρωτίστως η έκφραση μιας μυστικιστικής αγωνίας και ελπίδας»

27/06/2023

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο

Κανονικά, κάπου εδώ, θα έπρεπε να υπάρχει μια εισαγωγή. Η παρουσίαση του προσώπου της συνέντευξης. Ή ίσως και χαρακτηριστικές στιγμές που τράβηξαν το βλέμμα του συνεντευκτή. Τίποτε απ’ αυτά δεν θα υπάρξει. Μονάχα μια παύση λίγο πριν τη γνωριμία μας με ένα νέο ποιητή. Διότι κάθε γνωριμία [όπως και η ποίηση άλλωστε…] απαιτεί έναν προθάλαμο σιωπής. Η κρατημένη ανάσα είναι το εύφορο έδαφος για την έκπληξη.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δρίτσας: «Η ποίηση είναι πρωτίστως η έκφραση μιας μυστικιστικής αγωνίας και ελπίδας»»

Μία συζήτηση με την Κατερίνα Αγυιώτη

11/12/2019
Η Κατερίνα Αγυιώτη

πρόλογος – επιμέλεια ερωτήσεων, Θ.Δ.Τυπάλδος

Όσο κι αν γίνεται κουραστική η επανάληψη, οφείλω να το ξαναπώ: η εξέλιξη είναι θέμα κινητήριας δύναμης. Συγκεκριμένα, μίας δύναμης φυγόκεντρης. Αν η ποίηση επιθυμεί να είναι συνεχώς κι αδιάλειπτα εξελίξιμη, οφείλει να διαθέτει την ικανότητα της κίνησης: κίνηση στην υφολογία, τη μορφολογία, την τεχνική και – ίσως το πιο βασικό – την κίνηση των δικών της ιδεών αλλά και των ίδιων των ποιητών – αν διαχωρίζονται αυτές οι έννοιες –, που σαν λεκτικό ψηφιδωτό ιδεογράφημα, οριοθετεί την ποιητική διαλεχτική στη σχέση της με την καθημερινότητα, καθώς και τον υλισμό κι ό,τι αυτός καθορίζει στο σύνολό του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μία συζήτηση με την Κατερίνα Αγυιώτη»

Ιφιγένεια Σιαφάκα, συνέντευξη στην Εφημερίδα «Πελοπόννησος», 27.10.2019

13/11/2019

Επιμέλεια σελίδας: Αντώνης Δ. Σκιαθάς
Γραφείον Ποιήσεως
Ενότητα: «Ποιητικά Πορτρέτα»

«Δεν μιμούμαι κάποιον, τουλάχιστον συνειδητά, για να με ονοματίσω επίγονο. Ασφαλώς παρθενογένεση δεν υφίσταται: είμαστε όλα όσα ζήσαμε, ακούσαμε, διαβάσαμε. Είναι ο τρόπος που εξελιχθήκαμε. Ήδη και μόνον με την όποια γλώσσα πορευόμαστε σε ένα πριν από εμάς εφευρεθέν συμβατικό σύστημα σημείων».

Ας υποθέσουμε ότι έχετε απέναντί σας τον εαυτό σας όταν ήταν παιδί και πρέπει να τον συστήσετε σε άλλους. Τι θα λέγατε;  Άλλαξε κάτι από τότε;
Σαφώς και άλλαξαν. Το αντίθετο θα ήταν από ανησυχητικό έως άκρως προβληματικό για να πορευτείς στην ενήλικη ζωή. Η οπτική του κόσμου έχει διαφοροποιηθεί, τόσο λόγω της πνευματικής εξέλιξης όσο και της ψυχικής ωρίμανσης. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια ζω την εποχή της απομυθοποίησης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, συνέντευξη στην Εφημερίδα «Πελοπόννησος», 27.10.2019″

Άμος Οζ (1939-2018)

29/12/2018

Ο μεγάλος ισραηλινός συγγραφέας Άμος Οζ έχασε σήμερα τη μάχη με τον καρκίνο. Παραθέτουμε δυο αποσπάσματα από τη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει τον Δεκέμβριο του 2010 στον συνεργάτη μας Ιακώβ Σιμπή, η οποία δημοσιεύθηκε στο τχ. 14, Ιανουαρίου 2011 της Athens Review of Books.

ΑΜΟΣ ΟΖ: «Φανατικοί υπάρχουν και στις δύο πλευρές και οι φανατικοί είναι εχθροί της ειρήνης. Και οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνιοι φανατικοί. Και οι φανατικοί στον αραβικό κόσμο και οι Ιρανοί φανατικοί. Δόξα τω Θεώ, φανατικοί δεν λείπουν. Φανατικοί υπάρχουν παντού. Νομίζω πως το πρόβλημα του 20ού και 21ου αιώνα είναι το πρόβλημα του φανατισμού. Όχι ο πόλεμος ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή, όπως είπε ο Χάντιγκτον. Όχι πόλεμος πολιτισμών, αλλά το πρόβλημα ανάμεσα στους φανατικούς και τους άλλους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άμος Οζ (1939-2018)»

Δημήτρης Φύσσας, Εκ βαθέων: «οι λόγοι αποχώρησής μου από το ΚΚΕ» -περιοδικό «Αντί»

09/09/2017

από το χαμένο Αρχείο 9.4.2017

Από το περιοδικό «Αντί» τ. 282, Παρασκευή 1 Μαρτίου 1985, στις σελίδες ‘Διάλογος’:

Από τον Δημήτρη Φύσσα πρώην μέλος του ΚΚΕ και του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ πήραμε την επιστολή που ακολουθεί, με τίτλο «Δέκα χρόνια και μισό». Τη δημοσιεύουμε έστω και καθυστερημένα ολόκληρη.

1. Σε κάποια προεόρτια γιορτασμού του «Πολυτεχνείου» (νομίζω του ’75) βγάζοντας το χέρι μου από τα κάγκελα της Δυτικής Πύλης (Τοσίτσα), χτύπησα με γροθιά το Γ. Καραμπελιά, εκπρόσωπο της ΟΠΑ. Αργότερα, σε συνεδρίαση του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ, του οποίου ήμουν μέλος, χτύπησα επίσης τον Α. Καρκάσογλου (εκπρόσωπο της ΑΑΣΠΕ), ο οποίος μιλούσε για «πράκτορες της Μόσχας», «ρούβλια» κτλ. Στο ίδιο διάστημα και σε παρόμοιο πλαίσιο αποκάλεσα επανειλημμένα «χαφιέδες» μέλη των παρατάξεων ΑΑΣΠΕ και ΠΠΣΠ, σε τρεις τουλάχιστον Γενικές Συνελεύσεις του Συλλόγου Φοιτητών Φιλοσοφικής Αθήνας –μιλώντας ως συνδικαλιστικός εκπρόσωπος της Πανσπουδαστικής.

Αυτό εδώ το κείμενο ξεκινά με τη δημόσια αυτοκριτική μου, γενικά, και τη συγνώμη προς τα πρόσωπα ειδικά. Σε ό,τι με αφορά, κι επειδή πιστεύω πως κάποτε θα πρέπει να μιλάμε καθαρά γι’ αυτά τα πράγματα, δηλώνω το φταίξιμό μου, «παίρνω τις ευθύνες μου» και τονίζω ότι θα κάνω ό,τι μπορώ για να μην ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Δεν αγνοώ ότι σε παρόμοιες ύβρεις και κλωτσοπατινάδες είχαν περιπλοκές όλα σχεδόν τα μέλη των οργανώσεων από την «πολιτική αλλαγή» του ’74 μέχρι τις καταλήψεις του ’79, αλλά σε μένα το βάρος ήταν δυσβάστακτο (συνδυάζω δε την αυτοκριτική μου τούτη –πρωτοφανή, απ’ όσο ξέρω, στην Αριστερά- με τη θεμελιακή μου απόφαση που ακολουθεί. Τέτοια αυτοκριτική δεν έχει κάνει μέλος του ΚΚΕ. Κάνοντάς την φεύγω και φεύγω κάνοντάς την. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Εκ βαθέων: «οι λόγοι αποχώρησής μου από το ΚΚΕ» -περιοδικό «Αντί»»

Γιώργος Λίλλης, συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο [2015]

23/03/2015

Αρχείο 23.3.2015

fav-3

Γιώργος Λίλλης: “Η μεγαλύτερη χαρά ενός συγγραφέα είναι όταν βγαίνει από το καβούκι του και την μοναξιά του και συνομιλεί με τους αναγνώστες του. Όταν νιώθει πως κατάφερε να συγκινήσει και να προσκαλέσει τον άλλο να συμμετάσχει στο ταξίδι του”.

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο

Αγαπημένος φίλος. Ποιητής και μυθιστοριογράφος. Ο Γιώργος Λίλλης με αφορμή την παρουσίαση του μυθιστορήματός του, “Ίχνη στο χιόνι”, στο Καρπενήσι το περασμένο Σάββατο, μας μιλά για το συγγραφικό του ταξίδι. Μοιράζεται μαζί μας ιδιαίτερες στιγμές και προβληματισμούς του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Λίλλης, συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο [2015]»