[χρόνος | έκτοπη κύηση]
[ζωή | καφκικό σύμπαν]
[θάνατος | κύκλος]
[μέρα | επιμύθιο]
[νύχτα | στίχοι υπέρ αναπαύσεως]
[δρόμοι | κλεψύδρες]
[εργασία | σωφρονιστικός κλωβός]
[διαβάτες | φάροι] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολυμπία Θεοδοσίου, Πόλη»
Από τις Εκδόσεις Αρμός
Με «Το μαύρο γάλα της ήττας», ο Πάνος Νιαβής επιστρέφει, τρία χρόνια μετά το «Δέκα Πόντους Μαύρο Χιόνι», με το δεύτερο μέρος της τριλογίας του.
Ο τρισυπόστατος Γίας Λιοκής —με τις ετερωνυμίες Σέτος Παμούρας και Λιόσκα Αμπράμοβιτς, ο άντρας της Δασιάς— επιστρέφει από τον θάνατο ως ο ισχυρός εκδότης που καθορίζει τα λογοτεχνικά πράγματα της χώρας. Ο Σέτος γυρίζει από τη Μακρόνησο, ο Λιόσκα από τη Μόσχα, αξιωματικός ειδικών αποστολών της Κα Γκε Μπε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Νιαβής, Το μαύρο γάλα της ήττας ―κυκλοφορεί»
Δεν πρόλαβα να σε χαιρετήσω
δεν έμαθα πότε έφυγες
ούτε προς τα πού πήγες.
Ένα φιλί μανταρίνι μου είχες δώσει
κι εγώ σου έκλεψα δύο τρεις
από τους χτύπους της καρδιάς
που ήθελα για να αντέξω τις ανηφοριές
για να με βγάλουν πέρα
από ανέσπερους εσπερινούς
και ασυννέφιαστες μέρες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Παπαλιάς, Χαραυγές κουρασμένες»
Από τις εκδόσεις Κέδρος
ΤΑ ΒΟΤΣΑΛΑ ΜΑΣ
Έβλεπα τα δικά μου
να παραμένουν πέτρες,
ενώ τα δικά σου να γίνονται πηλός,
που του άλλαζες
σχήμα και χρώμα.
Τότε δεν ήξερα ακόμη
πώς να ξεχωρίζω τους ποιητές
απ’ όσους απλώς μαζεύουν βότσαλα.
Περιεχόμενα τεύχους 177, Νοέμβριος 2025
Πέτρος Μαρτινίδης, Από την παράνοια στον όλεθρο
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Οι μακρές διάρκειες της ρωσικής ιστορίας: απολυταρχία, επεκτατισμός, κοινωνική πολτοποίηση
Γιάννης Πολέμης, Εγχειρίδιο για γόνους έκπτωτων δυναστειών
Τζόσουα Χάμερ (Joshua Hammer), Σφαγή επ’ αμοιβή
Ουίνστον Τσώρτσιλ (Winston Churchill), Η ραχοκοκαλιά της ειρήνης Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 177 ―κυκλοφορεί»
θεατρική σπουδή στο φαινόμενο του
μικρομεσαίου
(ζωολογία 3ης χιλιετίας)
(Πεζοδρόμιο με διαβάτες, ζητιάνους, καστανάδες, παράξενα παιδιά, φαντάρους σε άδεια. Όλη η ζωολογία στο φόντο. Κάποιος σκυφτός μπαίνει στη σκηνή, ρίχνεται στη μάχη με όλους αυτούς. Φοράει ένα πουκαμισάκι καλοκαιρινό και ένα καρό σακάκι. Όλα επάνω του μοιάζουν παράταιρα. Κουβαλά κάτω από τη μασχάλη του έναν μεγάλο φάκελο. Έτσι όπως σπρώχνει, έτσι όπως κλοτσά και προσπαθεί ο φάκελος ανοίγει, πέφτουν χάμω τα χαρτιά, τα σηκώνει πρόχειρα, με αγωνία. Έπειτα οπλίζεται με κουράγιο στη μάχη ρίχνεται. Στο καφενείο βλέπει τους φίλους. Είναι όλοι τους από το υπουργείο. Κάποιοι εξ αυτών δεν έχουν πάρει ποτέ προαγωγή, μοιάζουν με παιδιά εκατό ετών. Τον άνθρωπο με τα χαρτιά που προσπαθεί εκεί έξω, τον λένε Ντίνο, έτσι απλά.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: small Μedium»
Το ’70 κάθε Κυριακή απόγευμα μαζευόμασταν στης Βαγγελίτσας για χαρτάκι. Τέλη Γενάρη και το κρύο τσουχτερό. Πρώτη κατέφθασε η Ασημίνα μετά του γιατρού συζύγου. Η δασκάλα ακολούθησε και τελευταίες το Φροσί με το Ισμηνάκι, κοτζάμ κοπέλα πια. Εγώ άφησα στο πόδι μου τον Κωστάκη για το κλείσιμο του καφενείου. Το εθιμοτυπικό λέει πρώτα καφές, μετά λικεράκι μέντα και τέλος στρώσιμο για χαρτί. Το χτύπημα της πόρτας δεν ήταν στο πρόγραμμα. Το Φροσί, μόλις τον αντίκρισε μπροστά της, έπεσε στα γόνατα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευγενία Νικητίδου, Η επίσκεψη»
Ο Μικελάντζελο Αντονιόνι αγαπούσε τις τέχνες, όλες τις τέχνες, αρχής γενομένης από τη λογο-τεχνία. Έτσι, στην ταινία “Νύχτα” έβαλε τη Μόνικα Βίτι να διαβάζει καθισμένη στη σκάλα τους Υπνοβάτες του Χέρμαν Μπροχ, ενώ, λίγο πριν, ο Μαρτσέλο Μαστρογιάννι συζητούσε μ’ ένα φίλο του για τον Θίοντορ Αντόρνο. Ο Μαστρογιάννι είναι συγγραφέαςο ίδιος στην ταινία, ενώ κάνει κι ένα πέρασμα ο Ουμπέρτο Έκο αυτοπροσώπως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γεωργία Κανελλοπούλου: Μια πολαρόιντ για τον Αντονιόνι»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.