Διώνη Δημητριάδου, Ο φλοιός και ο χυμός ―κυκλοφορεί

Υπέργειες και Υπόγειες Προσεγγίσεις σε Λογοτεχνικούς Τόπους
Πρόλογος: Ευσταθία Δήμου, από τις Εκδόσεις Κουκκίδα

34 μελετήματα/προσεγγίσεις στο σύγχρονο λογοτεχνικό τοπίο, με αφορμή το συνολικό έργο Ελλήνων και Ελληνίδων δημιουργών:

Άρης Αλεξάνδρου, Δημήτρης Αρμάος, Γιάννης Βαρβέρης, Κώστας Βάρναλης, Σπύρος Λ. Βρεττός, Θοδωρής Γκόνης, Γιώργος Γώτης, Γιάννης Κοντός, Έλσα Κορνέτη, Θωμάς Κοροβίνης, Παναγιώτης Κουσαθανάς, Μαρία Κυρτζάκη, Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Γιώργος Μαρκόπουλος, Μάρκος Μέσκος, Τόλης Νικηφόρου, Ηρώ Νικοπούλου, Παυλίνα Παμπούδη, Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλος, Κωστής Παπακόγκος, Γιάννης Πατίλης, Γιώργης Παυλόπουλος, Γιολάντα Πέγκλη, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ,  Αγγελική Σιδηρά, Λενέτα Στράνη, Θανάσης Τριαρίδης, Θανάσης Χατζόπουλος, Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης, Γιώργος Χρονάς, Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διώνη Δημητριάδου, Ο φλοιός και ο χυμός ―κυκλοφορεί»

Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Άφησέ με

Άσε με ψυχή μέσα στους εφτά πυλώνες
της γειωμένης μου λογικής
Άσε με να τραγουδήσω μια λεπτή συγχορδία
μαγεμένων- λειτουργικών- γεωμετρικών
ήχων
Άσε με να βουτήξω τα χέρια μου μέσα
στο έναστρο νερό μιας πηγής
Άσε με να φωνάξω το όνομά του
σα κραυγή και σαν υπόσχεση
Άσε με για μια στιγμή να λησμονήσω Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Άφησέ με»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Οι βλαβερές συνέπειες της βιβλιοφαγίας

Πάθηση χωρίς προηγούμενο

Πείτε μας για τα γεγονότα.

 Α, ναι, βέβαια, τα γεγονότα. Συμβαίνουν πάντα, κανείς μας δεν τα υποψιάζεται ενώ αυτά ευθύς αποκτούν μια μεγάλη βεβαιότητα, πάει να πει δεν αμφισβητούνται. Τα υπόλοιπα παραμένουν μια παλιά, καλή ιστορία. Η μνήμη αναλαμβάνει τη δουλειά, καμιά φορά αναπολούμε, σχεδόν νοσταλγούμε αυτές τις αναμνήσεις, μα στ’αλήθεια κύριε, παλεύουμε με τον χρόνο. Είμαστε ένα κομμάτι ομίχλη, κύριε, αυτό ακριβώς. 

Ναι, μα οι αναγνώστες μας θα θέλουν να διαβάσουν όσα συνέβησαν.

Ας είναι, εγώ ότι ήθελα να πω το είπα. Αντίο σας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Οι βλαβερές συνέπειες της βιβλιοφαγίας»

Ντίλαν Τόμας: Οργήσου, οργήσου για το θάνατο της μέρας

Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα

Mην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα
Τα γηρατειά πρέπει να καίνε και να παραληρούν στο δειλινό.
Οργιστείτε, οργιστείτε για το θάνατο της μέρας.
Οι σοφοί μαθαίνουν τελικά πως το σκοτάδι έχει δίκιο,
Γιατί οι λέξεις τους δεν έδωσαν ούτ’ έφεραν την αποκάλυψη, κι όμως
Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντίλαν Τόμας: Οργήσου, οργήσου για το θάνατο της μέρας»

Ζωή Κατσιαμπούρα, Έλα να σου πω ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις Εκδόσεις Νίκας

Το κάτοπτρο

Διάβαζε ένα ωραίο βιβλίο για τον Διόνυσο και το θέατρο. Τα περισσότερα από τα στοιχεία του βιβλίου τα ή ξερε. Ο Διόνυσος είναι φίλος από παλιά. Από τότε που συνειδητοποίησε πως αυτής της χαράς του μεθυσμένου χορού και της αγάπης για τους συγχορευτές οι αρχαίοι της είχαν δώσει και όνομα, από το όνομά του. Οπότε, είναι δικός της θεός και όπου βρίσκει για αυτόν διαβάζει και ό,τι αναπαραστάσεις του βλέπει σε μουσεία και εκθέσεις τις φωτογραφίζει (και μετά ξεχνάει τις φωτογραφίες στο google photos, αλλά η συγκίνηση της φωτογράφη σης μετράει). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Κατσιαμπούρα, Έλα να σου πω ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Στο περίπτερο ξέρουν

Έργο των καιρών
που έκπτωτοι
κηρύχθηκαν

κηνικό λιτού μα περικλεούς μεγάρου, κάπου στα πέριξ της πόλεως, κανείς δεν θυμάται πια ακριβείς διευθύνσεις και τα ρέστα. Στην είσοδο χαγιάτι ανήλιαγο και ο φύλακας, ένας γέρος με περιβολή στρατιωτική ενός άλλου καιρού. Κοιμάται και ονειρεύεται πως ήταν λέει η Βάρκιζα ψέμα. Το προαύλιο διαθέτει ακριβά, τι ακριβά δηλαδή πανάκριβα τροχοφόρα και ένα δυο δεντράκια, έτσι για την πόζα και τον ίσκιο όταν καταφτάνουν οι άνθρωποι του τύπου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Στο περίπτερο ξέρουν»

Ν.Γ. Λυκομήτρος, Ο ήχος της απώλειας [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Βακχικόν

ΛΙΣΤΑ ΑΓΟΡΩΝ

Οι νοικοκυρές αγοράζουν ψευδαισθήσεις
από τα ράφια των σουπερμάρκετ.
Αναζητούν λίγη τρυφερότητα, λίγη ασφάλεια
και λίγη ειλικρίνεια
πίσω από τα ψυγεία με τα γαλακτοκομικά.
Σφιχταγκαλιάζουν τα προϊόντα
λαχταρώντας το χάδι που τους έλειψε
και ανταλλάσσουν βλέμματα
με τους καλοντυμένους εργένηδες
που κρατούν μικρά καλάθια στα χέρια.
Θρηνούν για τα χρόνια που πέρασαν
και για τα χρόνια που έρχονται.
Κι ύστερα χαϊδεύουν το κεφαλάκι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ν.Γ. Λυκομήτρος, Ο ήχος της απώλειας [αποσπάσματα]»