Αρχείο 04.01.2015

Ο αυθεντικός άναγνώστης τού Proust διατρέχεται συνεχώς από μικρούς φόβους. Διαπιστώνει κατά τα άλλα στη μεταφορική το καταστάλαγμα τής ίδιας μιμητικότητας, πού θα έπρεπε να τον καταπλήσσει σάν αγώνας για τήν ύπαρξη τού πνεύματος κάτω από τό φυλλωτό θόλο τής κοινωνίας. Πρέπει νά αναφερθεί καί κάτι, γιά τό πόσο βαθιά καί γόνιμη είναι ή αλληλοδιείσδυση αυτών των δύο βίτσιων, τής περιέργειας καί τής κολακείας. Συναντάμε σέ ένα αποκαλυπτικό σημείο τού κειμένου τής πριγκίπισσας Clermont – Tonnerre: «Καί δέν μπορούμε τέλος νά αποσιωπήσουμε, τό ότι ό Proust εκστασιαζόταν μέ τή μελέτη τού υπηρετικού προσωπικού.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάλτερ Μπένγιαμιν, Για την εικόνα του Proust -Μέρος ΙII [2015]»

Αρχείο 03.01.2015

[πρόσωπα: φωνές, γυναίκα]
[τοπίο: Σούγια, Απρίλης, σκόνη από την έρημο καλύπτει τον ορίζοντα και το προφανές, άνεμος, δυνατός άνεμος, μοναξιά τοπίου, μοναχικότητα ανθρώπου]

[φωνή]
Δες πόση η αντάρα στα βουνά
από την πικραμένη σκόνη!
Μη και ξεχωρίσουν, λες, στον ορίζοντα

Το άλλο
μάλλον ψάρι ξεβρασμένο
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Όπου η θάλασσα της Σούγιας κολπώνεται τη γυναίκα [2015]»

Αρχείο 02.01.2014

Ιανουάριος
Κοντεύει να ενηλικιωθεί ο χειμώνας
δυό νιφάδες χιόνι
σα μυγδαλιάς φιλάκια
σα δοντάκια παιδικά
πεταμένα στα κεραμίδια της απέναντι στέγης.

Φεβρουάριος
Φτωχέ, κουτσέ Φλεβάρη μου
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάκης Αναστόπουλος, Μηνολόγιο 2014 [2015]»

Αρχείο 31/12/2014

Πταρνίζομαι καὶ φεύγουν τὰ πουλιὰ ἀπ’ τὰ δένδρα

Ὁ οὐρανὸς εἶναι γεμάτος ματωμένα δόντια
Ἀναμασᾶ ὁ Θεὸς τὶς σάρκες μας,
Καὶ φτύνει νέα σώματα.

Στοὺς τοίχους τῆς αἴθουσας γλυστροῦν χταπόδια
Τὸ δάπεδο εἶναι καλυμμένο μὲ καθρέπτες
Στὸ ἀνάκλινδρο ψυχορραγεῖ ὁ μέγας τραπεζίτης
Δεκάδες χέρια βγαίνουν ἀπὸ μέσα του
Γυρεύουν ἀπὸ κάπου νὰ πιαστοῦν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Larry Cool, “Ξημερώνει ἀνοίγοντας τὸ φερμουὰρ τοῦ οὐρανοῦ” κ.α. -ποίηση»