critique – Σελίδα 28

Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Κράλης «Γεύση θανάτου» (X)

16/08/2016

Αρχείο 16/08/2016

Γεύση θανάτου

Η πλατεία ήταν έρημη εκείνη τη νύχτα
Με τα κλειστά περίπτερα, τις ξεσκισμένες αφίσες.
Μύριζε καμένο ρούχο, στάχτη, πυρκαγιά.

Πηγαίναμε μαζί μα οι λέξεις στέγνωσαν στα χείλη.
Μόνο κοινό σημείο επαφής ήταν ο φόβος
Εκείνος ο πρωτόπλαστος, απροσδιόριστος φόβος
Που γνώρισε ο άνθρωπος σ’ ένα χωράφι τριβόλων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Κράλης «Γεύση θανάτου» (X)»

Κωνσταντίνος Μάντης: Αλέξανδρος Παναγούλης «Ξέσπασμα»

01/08/2016

Αρχείο 01/08/2016

Εσείς κινούμενοι τάφοι
ζωντανές προσβολές της ζωής
της ίδιας σας της σκέψης δολοφόνοι
ξόανα μ’ ανθρώπινες μορφές

Εσείς που ζηλέψατε τα ζώα
της Δημιουργίας που προσβάλλετε την έννοια
στην άγνοια που ζητάτε καταφύγιο
το Φόβο που δεχόσταστ’ οδηγό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Αλέξανδρος Παναγούλης «Ξέσπασμα»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Τίτος Πατρίκιος «Μεγάλο γράμμα» [VI]

18/07/2016

Αρχείο 18/07/2016

Μπορείς να γνωρίσεις ένα πρόσωπο
όταν τα χείλια σου ανακαλύπτουν
τις αλλεπάλληλες επιφάνειες που σώρευσαν
—-οι καιροί.
Μα έπειτα δε σου φτάνει.
Έπειτα θες να βρεις όλες τις μικρές φλέβες
καθώς απλώνονται κάτω απ’ το δέρμα
να βρεις όλα τα τραγούδια που δεν ειπώθηκαν
όλες τις μνήμες που ταξίδεψαν
στα λεπτά μονόξυλα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Τίτος Πατρίκιος «Μεγάλο γράμμα» [VI]»

Τάσος Ι. Αβραντίνης, Εκπαίδευση: Ελεύθερη επιλογή ή μια γάτα που γαβγίζει

07/07/2016

Αρχείο 07/07/2016 Από τις εκδόσεις The Athens Review of Books

«Θα πρέπει να επισημανθεί ιδιαιτέρως η παρουσίαση από τον συγγραφέα της ελκυστικής πρότασης για την καθιέρωση “εκπαιδευτικής επιταγής”. Η υιοθέτηση του μέτρου θα απάλλασσε την εκπαίδευση από τον κρατισμό και τη γραφειοκρατία αλλά δεν θα την στερούσε από την κρατική χρηματοδότηση.

Επίσης, ορθότατα ο συγγραφέας δίνει έμφαση στην ελληνική μοναδικότητα του κρατικού μονοπωλίου της ανώτατης εκπαίδευσης, το οποίο όχι μόνο δεν επιτρέπει τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά συγχρόνως αναπαράγει ένα αποτυχημένο συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό πρότυπο που με τη σειρά του επηρεάζει αρνητικά ολόκληρη την κοινωνία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάσος Ι. Αβραντίνης, Εκπαίδευση: Ελεύθερη επιλογή ή μια γάτα που γαβγίζει»

Κωνσταντίνος Μάντης: Νίκος Καρούζος «Οι άνθρωποι των επιρρημάτων»

04/07/2016

Αρχείο 04/07/2016

Όταν αγγίζω
τη χειρότερη σιγή
που δεν μπορώ με τίποτα
να τη συνδέσω
καθώς απλώνει γύρω η αβεβαιότητα
σαν το νερό στο πάτωμα
τρέχοντας απ’ τη ραγισμένη στάμνα
σκέφτομαι πόσο αδικήσαμε
τους ήχους όλων των πρωτογόνων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Νίκος Καρούζος «Οι άνθρωποι των επιρρημάτων»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κατερίνα Γώγου [Καμιά φορά]

20/06/2016

Αρχειο 20/06/2016

Καμιά φορά ανοίγει η πόρτα σιγά σιγά
και μπαίνεις. Φοράς άσπρο κάτασπρο
κουστούμι και λινά παπούτσια. Σκύ-
βεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου
72 φράγκα και φεύγεις. Έχω μείνει
στη θέση που μ’ άφησες για να με ξανα-
βρείς. Όμως πρέπει νά ‘χει περάσει πο-
λύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύ-
νανε κι οι φίλοι με φοβούνται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κατερίνα Γώγου [Καμιά φορά]»

Κώστας Αρκουδέας, «Το Χαμένο Νόμπελ- Μια αληθινή ιστορία» -Κριτική παρουσίαση: Χαρά Νικολακοπούλου

13/06/2016

Αρχείο 13/06/2016 –Ένα πολυδιάστατο βιβλίο με ποικίλες προεκτάσεις -Εκδόσεις Καστανιώτη

Ο Κώστας Αρκουδέας έχει διαγράψει μια μακρά πορεία στον χώρο της λογοτεχνίας. Από το 1986, οπότε και δημοσίευσε τη συλλογή ιστοριών Άσ’ τον Μπομπ Μάρλεϋ να περιμένει, μέχρι σήμερα με Το χαμένο Νόμπελ – Μια αληθινή ιστορία (2015), που είναι και η τελευταία του δουλειά, έχουν μεσολαβήσει 30χρόνια και 18 βιβλία.

«Αν προσέξει κανείς τη βιβλιογραφία μου», λέει ο συγγραφέας σε μια συνέντευξή του, «θα δει ότι σε κάθε νέο βιβλίο κινούμαι σε διαφορετική περιοχή της λογοτεχνίας: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Αρκουδέας, «Το Χαμένο Νόμπελ- Μια αληθινή ιστορία» -Κριτική παρουσίαση: Χαρά Νικολακοπούλου»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Καρυωτάκης «Φυγή»

06/06/2016

Αρχείο 06/06/2016

I
Αισθάνομαι την πραγματικότητα με σωματικό πόνο. Γύρω δεν υπάρχει ατμόσφαιρα, αλλά τείχη που στενεύουν διαρκώς περσότερο, τέλματα στα οποία βυθίζομαι ολοένα. Αναρχούμαι από τις αισθήσεις μου.

Η παραμικρότερη υπόθεση γίνεται τώρα σωστή περιπέτεια. Για να πω μια κοινή φράση, πρέπει να τη διανοηθώ σ’ όλη της την έκταση, στην ιστορική της θέση, στις αιτίες και τα αποτελέσματά της. Αλγεβρικές εξισώσεις τα βήματά μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Καρυωτάκης «Φυγή»»