ελληνική λογοτεχνία

Αντώνης Νικολής, Το Γυμναστήριο ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη

18/02/2026

Αντώνης Νικολής, Το Γυμναστήριο, εκδόσεις Ποταμός 2018

Η τραυματική μήτρα της αφήγησης:

Ο χώρος του οικείου, του πένθους και της ταυτότητας

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η νουβέλα Το Γυμναστήριο του Αντώνη Νικολή αποτελεί μία από τις πιο απαιτητικές και τολμηρές αφηγηματικές καταθέσεις της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας. Πρόκειται για ένα σκοτεινό, υπνωτικό κείμενο που διερευνά τον οικιακό χώρο ως πεδίο τραύματος, πένθους και αποδόμησης της ταυτότητας. Η αφήγηση εκκινεί από την απώλεια της μητέρας των δύο ηρωίδων και εξελίσσεται σε ένα τοπίο ψυχικής αποσύνθεσης, όπου σώμα, μνήμη και γλώσσα φθείρονται παράλληλα.

Η παρούσα μελέτη προσεγγίζει τη νουβέλα μέσα από τη φεμινιστική ψυχαναλυτική θεωρία (Kristeva, Irigaray, Grosz) και τη θεωρία της queer αρνητικότητας (Edelman, Halberstam), υποστηρίζοντας ότι Το Γυμναστήριο διαμορφώνει μια λογοτεχνική αντίσταση απέναντι στις ετεροκανονικές και χρονικά καθορισμένες δομές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Το Γυμναστήριο ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Το επιθυμητικόν

17/02/2026

Εισί γάρ δή
οι περί τάς τελετάς
ναρθηκοφόροι μέν πολλοί,
βάκχοι δε τε παύροι
Πλάτων

αφήγημα σκέτη μασκαράτα

Ήταν τόσο κουρασμένος. Σύρθηκε ως την αποβάθρα του σταθμού. Δεν είχε κέφι μήτε να σκεφτεί και έτσι μηχανικά, όπως κάνει ένα καλά εκπαιδευμένο ζώο, ακολούθησε την ίδια διαδρομή, έστριψε στον ίδιο διάδρομο, διάλεξε μέχρι και το ίδιο μηχάνημα επικυρώσεως. Και έτσι ζώντας τελείως μηχανικά, έφθασε ως την αποβάθρα.

Όλα έρημα, ένας εδώ και κάποιος άλλος λίγο παραπέρα, στο φόντο των λεπτών που απομένουν. Δεν το ‘θελε – και είναι ανακρίβεια κατόπιν της εναρκτήριας παραδοχής – μα συλλογίστηκε πως πάνε χρόνια τώρα που τα καινούρια ρολόγια μετρούν μόνο ανάποδα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Το επιθυμητικόν»

Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα

15/02/2026

Αδιαφορία

Κάτι άνθρωποι…
Τους δίνεις
ό,τι καλύτερο έχεις
μέσα σου
και σου δείχνουν αδιαφορία
παίζουν για λίγο
μαζί σου
κι ύστερα προσπερνούν
ζεστό – κρύο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα»

Κώστας Δρουγαλάς, Ο συνομήλικος χρόνος

06/02/2026

Στη Θωμαή, στο φως και στη σκιά

–Είμαστε μεγάλοι πια κι ο χρόνος πίσω δεν γυρνά.

–Μεγάλοι ήμασταν και τότε.

–Και πού θα πήγαιναν της ξενιτιάς τα χρόνια τα γραμμένα;

–Θα έπαιρνα τη γομολάστιχα και θα ’σβηνα τα ξένα.

–Και χρόνοι χίλιοι αν γυρίζανε, θα μ’ αγαπούσες πάλι; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Δρουγαλάς, Ο συνομήλικος χρόνος»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μεγάλες Γουλιές

05/02/2026

εργάκι
με σκηνικά
σε απόχρωση πορτοκαλί

(Σκηνικό κρεβατοκάμαρας. Με ένα μεγάλο κρεβάτι στο μέσον. Διαθέτει κουνουπιέρα και ένα μεγάλο, ξύλινο κεφαλάρι, σκέτο τέμπλο, με λογιών επάνω του σκηνές. Άραγε ποιος να κατέβαλε τόση προσπάθεια καλλιτεχνική για το κεφαλάρι ενός κρεβατιού; Άβυσσος οι ψυχές των κεκοιμημένων εκεί έξω. Στους τοίχους αχνοκαίνε δυο καντήλια, μια ηλεκτρική λυχνία στο μέσον του τοίχου πάνω ακριβώς από το κεφαλάρι, φέγγει την προτομή του κοιμισμένου. Ξάφνου, εισβάλλουν στην κάμαρη μερικοί άνδρες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μεγάλες Γουλιές»

Σοφιαλένα Ψαρρά, Τα γενέθλια

04/02/2026

Η μεγάλη μέρα έφτανε. Ποτέ ξανά δεν είχε γιορτάσει με όλους τους συμμαθητές της. Οι γονείς της, μονίμως κουρασμένοι, δεν είχαν όρεξη για νταβαντούρια. Έτσι το πολυπόθητο αυτό πάρτυ μεταφερόταν κάθε χρονιά για τα επόμενα γενέθλια. Όμως αυτή τη φορά το όνειρο θα γινόταν πραγματικότητα.

Αγόρασε πολύχρωμα χαρτόνια, κορδέλες, χρυσόσκονη και ξεκίνησε να φτιάχνει τις προσκλήσεις για τη γιορτή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφιαλένα Ψαρρά, Τα γενέθλια»

Ζώης Μπενάρδος, Η κραυγή της σιωπής ―από τον Γιώργο Πολ. Παπαδάκη

02/02/2026

Ζώης Μπενάρδος, Η κραυγή της σιωπής. Εκδόσεις «Δρόμων», 2024

Το δραματικό έργο «Η κραυγή της σιωπής» του Ζώη Μπενάρδου αποτελεί μια διεισδυτική και πολυεπίπεδη ανατομία της ενδοοικογενειακής βίας, η οποία υπερβαίνει την απλή περιγραφή της κακοποίησης και ανάγεται σε μια οικουμενική σπουδή πάνω στην ανθρώπινη φύση και τις κοινωνικές δομές. Τοποθετημένο στον ηθογραφικό καμβά της ελληνικής επαρχίας των μέσων της δεκαετίας του 1960, το έργο μετατρέπεται σε ένα πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στο αρχέγονο ένστικτο και την επιτακτική ανάγκη για εκπολιτισμό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζώης Μπενάρδος, Η κραυγή της σιωπής ―από τον Γιώργο Πολ. Παπαδάκη»

Αντώνης Νικολής, Περεγρίνος ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη

28/01/2026

Αντώνης Νικολής, Περεγρίνος ―εκδόσεις Αρμός, 2023

ΠΕΡΕΓΡΙΝΟΣ: ΕΝΑΣ ΑΡΧΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΑΘΗ

Εισαγωγή

Ο Περεγρίνος του Αντώνη Νικολή ανήκει σε εκείνα τα σπάνια έργα της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας που, χωρίς να απολέσουν την ιστορική και γλωσσική τους ιδιοπροσωπία, υπερβαίνουν εξαρχής το εθνικό τους πλαίσιο και εγγράφονται οργανικά στον ορίζοντα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Όχι επειδή αντλούν το υλικό τους από ένα αναγνωρίσιμο ιστορικό παρελθόν, αλλά επειδή ενεργοποιούν με αισθητική συνέπεια και στοχαστικό βάθος θεμελιώδη ερωτήματα της ανθρώπινης κατάστασης: την αστάθεια της ταυτότητας, τη σχέση τραύματος και αυτοπροσδιορισμού, τη συνάρθρωση βίου και αφήγησης, καθώς και το όριο ανάμεσα στην πράξη και το νόημά της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Περεγρίνος ―από τον Δημήτριο Μποσνάκη»