Γιώργος Σαράτσης, Πρόσφορο χώμα ―από τον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο

Γιώργος Σαράτσης, Πρόσφορο χώμα, εκδόσεις στίξις

Quinta Essentia

Γράφει κάπου ο Pessoa: «Η όραση είναι η αφή του πνεύματος»[1]. Τα λόγια αυτά ήρθαν στο νου μου καθώς διάβαζα την τελευταία ποιητική συλλογή του Γιώργου Σαράτση, «Πρόσφορο Χώμα», από τις εκδόσεις Στίξις.

Στο βιβλίο αυτό, η εικονοποιία μοιάζει με αφορμή [ή και άλλοθι] για μια εσωτερική (αρχικά) αναζήτηση του ποιητικού υποκειμένου κι εν συνεχεία την αποτύπωση των ψυχικών διακυμάνσεών του στο φυσικό τοπίο· σαν μια προσπάθεια εξωτερίκευσης των σπαραγμάτων μιας πάλλουσας εαυτότητας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Σαράτσης, Πρόσφορο χώμα ―από τον Κωνσταντίνο Καραγιαννόπουλο»

Λεωνίδας Καζάσης, Βροχή

Η βροχή σταμάτησε,
μα η μυρωδιά της συνεύρεσής της με το χώμα,
τους κορμούς, τα φύλλα,
την παρουσία της νοσταλγικά παρατείνει.
Η ικμάδα των λαγγεμένων βλεμμάτων,
των ιδρωμένων σωμάτων,
τον λόγο εμπνέοντας,
τους ουρανούς θωπεύει, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Βροχή»

Γρηγόρης Σακαλής, μια κοινωνία μονάδων

Ανικανότητα

Ποιός νοιάζεται για σένα
αναρωτιέσαι καμιά φορά
όταν σ΄αγκαλιάζει
ο ήχος της μοναξιάς
οι γονείς
αυτοί νοιάζονταν σίγουρα
μα έχουν φύγει
ύστερα τ΄αδέλφια σου
αν έχεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, μια κοινωνία μονάδων»

Ασημίνα Ξηρογιάννη, Mια απέραντη ματιά ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν το νέο ποιητικό βιβλίο της Ασημίνας Ξηρογιάννη με τίτλο Mια απέραντη ματιά.

Στο πρώτο μέρος του νέου της βιβλίου, η Ασημίνα Ξηρογιάννη συνδιαλέγεται, ποιητικώ τω τρόπω, με θεατρικούς ήρωες και κείμενα, με τα οποία έχει ασχοληθεί κατά την πολύχρονη και ποικιλότροπη ενασχόλησή της με το θέατρο. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, καταθέτει το ανοίκειο βλέμμα της για τον κόσμο που μας περιβάλλει, μοιράζεται εμπειρίες με τους αναγνώστες, με διάθεση άλλοτε παιγνιώδη, άλλοτε σοβαρή, ενώ στο τρίτο και τελευταίο μέρος, σε μία μικρή ποιητική σύνθεση, επιχειρεί την αποτύπωση με λέξεις μιας εσωτερικής αντίληψης του σώματος, μιας ιδιάζουσας και βασανιστικής σωματικότητας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Ξηρογιάννη, Mια απέραντη ματιά ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Ανδρέας Εμπειρίκος, Κάθε μαργαριτάρι είναι μια σταγών

(02/09/1901- σαν σήμερα 03/08/1975)

Καρπός ελαίου

Επάνω από τη δοσοληψία των μιασματικών υδάτων μιας νόσου που κατεδικάσθη οριστικώς
Η άχνα της υγείας μεσουρανεί και μέλπει
Η πίστις της περιπετείας δε χαλαρώθηκε.
Τα μάτια της είναι πράσινα και κατοπτρίζονται μες στα νερά της νεότητος
Ένας νέος συναντά μια νέα και τη φιλεί
Από τα χείλη της αναπηδούν οι λέξεις μεθυσμένες
Όλη η ζωή τους μοιάζει με λιβάδι
Επαύλεις εδώ κι εκεί κοσμούν την πρασιά του Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανδρέας Εμπειρίκος, Κάθε μαργαριτάρι είναι μια σταγών»

Νίκος Παναγιωτόπουλος, 18 Αυγούστου 1965 – 27 Ιουλίου 2023 

Ενώ λοιπόν είμαι άρχοντας
και είμαι φτιαγμένος για τη διασκέδαση
η φύση με βάρυνε με τη μοίρα
να σκέφτομαι δραματικά
να μην ελευθερώνομαι ποτέ από κάτι που κάνω
και αιώνια να δίνω λόγο για τις πράξεις μου
στην ανάγκη και μόνο αυτό
κάνει έναν άνθρωπο άνθρωπο
και μοναχά αυτές οι μαύρες σκέψεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Παναγιωτόπουλος, 18 Αυγούστου 1965 – 27 Ιουλίου 2023 «

Ολυμπία Θεοδοσίου, δύο ποιήματα

Αθήνα

Πόλη σβηστή η Αθήνα
τις πρώτες ώρες της αυγής.
Άνθρωποι κρυμμένοι στις τερατόμορφες γωνιές της
κάθονται και ξεδιαλέγουν την πραμάτεια,
που σαν λάφυρο κατέκτησαν την προηγούμενη νύχτα.
Με τον κίνδυνο ακόμα να κυλά
στις άκρες των ματιών τους,
προσπαθούν να ακούσουν
τον ήχο από τα κέρματα του παλιατζή, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολυμπία Θεοδοσίου, δύο ποιήματα»