Μαρία Α. Μίτλεττον, μέσα σε σύννεφα που κατεβαίνουν

Αρχείο 03/08/2017

fav-3

ΤΙΠΟΤΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΣΙ VAMIZI

Ευδαιμονία είναι, συλλογίζομαι,
να σε ακούω να μιλάς
με τα πηγάδια καρφωμένα
μες στις τρύπες των ματιών,
έτσι που έμειναν
κατάφορτα με πεταλούδες.
Να σε ακούω να μιλάς
για το κυκλόσχημο νησί Vamizi
τόσο κοντά στη Μοζαμβίκη.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Α. Μίτλεττον, μέσα σε σύννεφα που κατεβαίνουν»

Η Μάρθα Παπαδοπούλου γράφει για τη νέα ποιητική συλλογή του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη

Αρχείο 02/08/2017 ―«Νέα Ατραπός» του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη, εκδόσεις Δίφρος

Ο φιλοσοφικός, υπαρξιακός και ερωτικός Λόγος του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στην ποιητική του συλλογή «Νέα Ατραπός», χαράζει όντως, όπως φανερώνει κι ο τίτλος, ένα καινούργιο μονοπάτι στον τρόπο αντίληψης του κόσμου και της ζωής, ομολογουμένως δύσβατο και ιδιαίτερο, αφού προϋποθέτει το άνοιγμα των βαθύτερων έσω ενεργειακών μας κέντρων.

Οι λέξεις του, οντότητες με σάρκα και οστά, αυθύπαρκτες και αυτάρκεις γεννήθηκαν μέσα στη σιωπή και σ’ αυτήν έχουν προορισμό να επιστρέψουν. Μέσα στη σιωπή θα γίνουν κραυγή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η Μάρθα Παπαδοπούλου γράφει για τη νέα ποιητική συλλογή του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κυριάκος Χαραλαμπίδης «Γλυκό του κουταλιού»

Αρχείο 31/07/2017

Να ιδώ ποιος είμαι ζύγωσα και πούθε
το χώμα μου κρατά. Μπήκα και στάθηκα
στο σπίτι τ’ αλμυρό, σιμά σε λάκκο.

Μια μαντιλοδεμένη μου ‘φερε νερό,
μου πρόσφερε γλυκό· ευχαριστώ την.

Έκοψε και καρπούς από τον Κήπο
του ποθητού σπιτιού μου, φρούτα λαμπερά
ό,τι λογής, διάχυτα με χείλη
πραγματικά και μέλη εμποτισμένα
στην καλοσύνη της χαράς αντιδωρήματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κυριάκος Χαραλαμπίδης «Γλυκό του κουταλιού»»

Ο Σπύρος Αραβανής γράφει για τον ποιητή Γιώργο Δάγλα

Αρχείο 28/07/2017

O Γιώργος Δάγλας ζει σήμερα ξανά στην Αθήνα –κανείς δεν ρισκάρει να μαντέψει μέχρι πότε- έχει επανακυκλοφορήσει τις δυο πρώτες ποιητικές του συλλογές και κυκλοφορήσει την τρίτη από τις εκδόσεις Φίλντισι, έχει ακούσει τα ποιήματά του να τραγουδιούνται χάρις στον συνθέτη Βασίλη Λαγό, συμμετέχει σε νέες ομάδες συλλογικότητας ως εκδότης του «Κύματος» και διαχειρίζεται τα social media ως άνθρωπος της εποχής του. Η ποίησή του είναι η έντεχνη απόληξη μιας ζωής πολλών επεισοδίων, πολλών ανθρώπων, πολλών ιστοριών. Είναι γέννημα μιας έντονης πρώτης μεταπολιτευτικής εποχής που δεν είναι εύκολο να διαχωρίσει κανείς το ζην από το γράφειν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Σπύρος Αραβανής γράφει για τον ποιητή Γιώργο Δάγλα»

Βασίλης Ν. Πης, Μέρες του Ιούλη του 2017 στην Κω

Αρχείο 25/07/2017

ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΠΕΤΡΙΝΟΥΣ ΙΒΙΣΚΟΥΣ
21-07-2017

Είμαστε ζωντανοί κάτω από τους πέτρινους ιβίσκους
Τ’ αγάλματα έσπασαν μέσα στη νύχτα
Το κρηπίδωμα του λιμανιού ράγισε
Σαν την φωνή του καλοκαιριού
Τα κύματα τραβήχτηκαν πίσω στη θάλασσα
Η γη κινήθηκε απότομα
Οι κάτοικοι κοιτούσαν με μια θλίψη στο χέρι

Αυτό το καλοκαίρι ήρθε σαν ένα δένδρο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Μέρες του Ιούλη του 2017 στην Κω»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μπαλάντες

Αρχείο 25/07/2017

Κ. Καρυωτάκης

*Σπασμένο φως,
με χίλια μάτια
εντός μου

Ήταν λέει ο λόγος του σκληρός. Γεμάτες θάνατο οι μπαλάντες αντηχούσαν εντός του.
Ο Κώστας Καρυωτάκης μ΄όποια θέση και αν σήμερα μνημονεύεται, ο ιδανικός αυτόχειρας, ο ασθενής απ΄τον κόσμο και την ιδέα ποιητής κατακλύζει την ελληνική επετηρίδα. Τα ποιήματά του επικίνδυνα, σαν φεγγάρια απάνω στη στροφή τους. Σκοτεινοί νέοι, με μια πεποίθηση ίσια προς το θάνατο διαβάζουν στις μέρες μας τα ποιήματά του και πονούν. Να μια παρηγοριά για τους καιρούς μας ,  ένα είδος κοινωνίας ύφους και ιδέας που παραμένουν αλώβητα μες στους κόλπους κάθε καινούριας γενιάς. Αλήθειες που με τον καιρό μας αποκαλύπτονται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μπαλάντες»

Γεωργία Διάκου, Και είναι το σώμα της καπνός

Αρχείο 24/07/2017

Πολλά υποσχόμενο

Θα ήθελα να γράψω ένα ποίημα με χιούμορ.
Μα για αύριο δεν έχω φτιάξει φαγητό.
Έξω κάνει κρύο. Δεν έχω τελειώσει τη σχολή.
Η μάνα μου κλαίει για κάτι που αγνοεί.

Θα ήθελα να γράψω ένα ποίημα με χιούμορ.
Μα στο κεφάλι μου βόσκει ένα πρόβατο ηλεκτρικό.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γεωργία Διάκου, Και είναι το σώμα της καπνός»

Γρηγόρης Σακαλής, ‘όπου τρίζουν τα ξύλινα πατώματα’

Αρχειο 18/07/2017

Πτήση στο άγνωστο

Κάθε ποίημα
είναι μια πτήση στο άγνωστο
εκεί που σ’ οδηγούν οι λέξεις
κι ακόμα παραπέρα
εκεί που χάνεσαι
σε ξένη γη
κι έχεις για οδηγό
μόνο την καρδιά σου
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, ‘όπου τρίζουν τα ξύλινα πατώματα’»