Αρχείο 29/03/2016

Τυχαία Συνάντηση Με Τον Χριστό

εγώ
που ποτέ μου δε πίστεψα
στην παρουσία Σου
είδα
Χριστό εσταυρωμένο
στα μάτια
του αγοριού απ’ το απέναντι φανάρι

τα αγκάθια
το ίδιο ικετευτικά
μπήγονταν στο κροταφικό υπόμνημα
“ιλί ιλί λαμά σαβαχθανί” Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, “μια μελανιά χάραζε την γαλάζια φλέβα” -ποίηση»

Αρχείο 26/03/2016

~Κόκκινη τρίχα~

Κουρδισμένο το φως.
Το πορτοκάλι παίζει μουσική δωματίου
Μύγα επάνω στη σάρκα του ονειρεύεται τις κλειδώσεις αυτής της μουσικής. Τρίβει τα πόδια της σαν να ετοιμάζεται να διευθύνει.
Η μυρωδιά μιας εαρινής εκδρομής  φύεται και είναι εκδορέας: πανσπερμίες πουλιών και ρόδινα φορέματα
Ερπύστριες ποταμών και αγκυλώσεις  μέντας
Κοντοκουρεμένα σύννεφα και μια στοργή επιτάφιας τέφρας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Το χιόνι των ματιών σου το ονόμασα ίντριγκα βυζαντινή -ποίηση»

Αρχείο 23/03/2016

Μνήμη λέγε

Μνήμη λέγε
Πάντα λέγε το κόκκινο που πότιζε τη γκρίζα χλόη.
Το μέτωπο που λάξευε το τοίχο.
Τη σκεβρή παλάμη που σκούριαζε το σίδερο.
Την αδειανή όραση.
Τους ξεθεμελιωμένους φράχτες που δάγκωναν την κραυγή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Σκληβανιώτης, σε νερομάνες στέρφες με μαρμαρωμένα ξωτικά -ποίηση»

Αρχείο 22/03/2016

Ανακάλυψη

Στη Μαρία Βαχλιώτη

Tι χαμπάρια, Δον Κορ λε όνε ντα νίτσα;
Τίποτε ποιήματα, Δον Κορ λε όνε ντα νίτσα!
Σέρνω λεξόπετρες στο καροτσάκι για τις κούκλες
Στο δρόμο για το κοιμητήριο άλλες πετάγονται
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, αφημένα σε ρόγες θάλασσας νέγρας -ποίηση»

Αρχείο 21/03/2016

Ι

Στα προαισθήματα δεν πιστεύω και τους οιωνούς
Δε φοβάμαι. Ούτε τη συκοφαντία, μηδέ το φαρμάκι
Αποφεύγω. Στον κόσμο δεν υπάρχει θάνατος.
Αθάνατοι είναι όλοι. Αθάνατα είναι όλα. Δεν χρειάζεται
Να φοβάσαι το θάνατο ούτε στα δεκαεπτά,
Ούτε στα εβδομήντα. Υπάρχει μόνο ο είναι και το φως,
Ούτε σκοτάδι, ούτε θάνατος υπάρχουν σε τούτο τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αρσένι Ταρκόφσκι: Ζωή, ζωή -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»

Αρχείο 21/03/2016

Τι με κρατά στην άγρια γη

Η εικόνα ξανάρχεται καθώς στη γλώσσα
στάζει από το ποτήρι του ο έρωτας
το κόκκινο κρασί του.
*
Ακρονήσια της ενδοχώρας πεθαίνουν και δε θρηνούν
αναμένουν την άνοιξη τις κραυγαλέες κουτσουπιές
τον άφωνο θρήνο με την ψιλή βροχούλα
που τρυπάει το νιόσκαφτο χώμα
τις φλαμουριές με τα σκουλαρίκια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Επί τρία»

Αρχείο 21/03/2016

Ι

Στα προαισθήματα δεν πιστεύω και τους οιωνούς
Δε φοβάμαι. Ούτε τη συκοφαντία, μηδέ το φαρμάκι
Αποφεύγω. Στον κόσμο δεν υπάρχει θάνατος.
Αθάνατοι είναι όλοι. Αθάνατα είναι όλα. Δεν χρειάζεται
Να φοβάσαι το θάνατο ούτε στα δεκαεπτά, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αρσένι Ταρκόφσκι: Ζωή, ζωή -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»