Αρχείο 24/02/2016 /Εκδόσεις Μικρή Άρκτος, 2014

(07:12) Η πάλη της αντάρας με το σύθαμπο

Γράφω δεν θα πει δημιουργώ
θα πει διαχειρίζομαι, επισημαίνω.
(Νεωτερισμοί και ανατροπές είναι έργα του αναγνώστη.)
Γράφω σημαίνει ξαναγράφω, ομολογώ τι διάβασα.
Χαρτογραφώ ένα μονοπάτι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξιος Μάινας, τρία ποιήματα από το “Το ξυράφι του Όκαμ”»

Κινητήρες

Τετρακινητήριο το βούισμα του καιρού
μέσ’ στο μικρό μου κεφάλι το αδαμάντινο
από παλιά στολίδια παλιές γενιές αχράντων μυστηρίων
που δεν βλέπουν πια παρά με τα μάτια των λουλουδιών
τις ταράτσες σπιτιών ερημωμένων
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 19/02/2016

Ι.
Ψηλαφώ τον αέραασυνάρτητα
Προσπαθώντας να αποδώσω το σκοτάδι
στις πολύχρωμες κουρτίνες

Οι φόβοι μου
-χρόνια τώρα-
τέμνονται
όπως οι μαύροι κύκλοι
κάτω απ’ τα κουρασμένα μάτια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Λεβεντόπουλος, Τρία σύντομα μεσάνυχτα»

Αρχείο 19/02/2016

Η στάχτη

Το ηφαίστειο που μάζευε τη δύναμή του σαν το κακό σπυρί
ξέσπασε ένα πρωί
κι όλη μέρα ξερνούσε στάχτη
μέχρι που γέμισε το τόπο στάχτες και ησύχασε .

Την άλλη μέρα βγήκε o ήλιος ο παντοτινός ,γκρίζος .
βγήκαν κι οι άνθρωποι και κοίταζαν και κοιταζόντουσαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Ψαράκης, “…στους γκρεμούς, και στην ερημία του Λιβυκού” -ποίηση»

Αρχείο 08/02/2016

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΤΤΑ

Τα λόγια είναι περιττά
μα η λέξη απαραίτητη,
είναι ο θάνατος που μου είναι τόσο άγνωστος
όσο γνωστή μου είναι η ιδέα του.
Μετρώ αντίστροφα
η έκρηξη πια είναι αναπόφευκτη.
Οι ιδέες δεν έχουν ύλη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τσαμπίκα Βασιλειάδη, “μα κι αν πατώ στις μύτες των ποδιών μου” -ποίηση [2016]»

Αρχείο 06/02/2016

Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει
Τάσος Λειβαδίτης

Γράμμα στην Ευρώπη από την μακρινή Κω

Το ποίημα πρέπει να το περιμένεις
να φουσκώσει, μέχρι το πρωί, σαν το ψωμί

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Είναι μακρύ και δύσκολο ταξίδι Ευρώπη
Πολύφημοι, εν πλήρει εξαρτύσει σ’ έχουν τυφλώσει
Και μία νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου
Σε απευθείας μετάδοση κρατά ανοιχτά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Ωδή στους νεκρούς πρόσφυγες του ανατολικού Αιγαίου [2016]»

Αρχείο 06/02/2016

Επισημαίνω: Φόρεσα τη Μεσόγειο πουκάμισο.
Καρφώνονται λογαριασμοί στην πόρτα κάθε μήνα
και πίνω μπύρα από κουτί σε πάρκο στην Αθήνα.
Αν κι άθελά μου μπλέχτηκα σ’ έναν αγώνα άνισο,
σας λέω ξανά: Φόρεσα τη Μεσόγειο πουκάμισο.

Στον ύπνο μου σκεπάζομαι με χιόνι του Νεπάλ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Μαρτίνης, Σκέρτσο και όχι [2016]»