Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Καρυωτάκης [Δυστυχία]

Αρχείο 17/07/2017

Επρόδωσαν την αρετή κι ήρθαν οι έσχατοι πρώτοι.
Με χρήμα παίρνεται η καρδιά κι αποτιμάται ο φίλος.
Αν άλλοτε αντιφέγγιζε στο νου, στα μάτια, σ’ ό,τι,
είναι η ζωή πια σκοτεινή κι ανέφικτη σα θρύλος,
είναι πικρία στο χείλος.

Νύχτα βαθιά. Με πνεύμα οργής έσπρωξα το κρεβάτι.
Άνοιξα τις αραχνιασμένες κάμαρες. Καμία
ελπίς. Απ’ το παράθυρο, του τελευταίου διαβάτη
είδα τη σκιά. Κι εφώναξα στριγκά στην ησυχία:
«Δυστυχία!» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Καρυωτάκης [Δυστυχία]»

Κωνσταντίνος Μάντης: Νικόλας Κολοκοτρώνης «Αυτή τη φορά»

Αρχείο 19/06/2017

Ένα όνειρο
ένα χαμόγελο
ένα ποτήρι
αυτή τη φορά θα τα καταφέρω

πίσω από φωτογραφίες κι αναμνήσεις
έκρυβα τη θλίψη, το φόβο, μισή ελπίδα
σε δάση πορφυρά από κλαμένα μάτια
σε κύκνεια άσματα της στιγμής
σε δρόμους από καιρό έρημους

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Νικόλας Κολοκοτρώνης «Αυτή τη φορά»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Οι κλεψύδρες του αγνώστου» [ΣΤ΄]

Αρχείο 05/06/2017

Νυχτερινό υφαντούργημα
Των κρίνων φλοίσβος που γυμνώνει τ’ αυτιά και διασκορπίζεται
Νιώθω στους ώμους της ζωής το σκίρτημα που βιάζεται ν’ αδράξει
—-το έργο
Νιότη που θέλει άλλη μια ευκαιρία αιωνιότητας
Και στην εύνοια των ανέμων ρίχνει το κεφάλι της αδιαφορώντας

Υπάρχει ένα στήθος που χωράει τα πάντα, μουσική που κυριεύει
—-στόμα που ανοίγει
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Οι κλεψύδρες του αγνώστου» [ΣΤ΄]»

Κωνσταντίνος Μάντης: Σαπφώ «Ύμνος στην Αφροδίτη»

Αρχείο 22/05/2017

Αθάνατη Αφροδίτη, που κάθεσαι σε πλουμιστό θρόνο,
κόρη του Δία πολυμήχανη, σε παρακαλώ: δέσποινα,
μη βασανίζεις με έγνοιες και στεναχώριες την καρδιά μου!

Αλλά έλα κοντά μου, αν κάποτε άλλοτε άκουσες
τη φωνή μου από μακριά και εισάκουσες την
προσευχή μου. Τότε άφησες το χρυσό παλάτι του
πατέρα σου και ήρθες ζεύοντας την άμαξά σου.
Όμορφα σπουργίτια σε φέρανε γρήγορα κάτω
στη μαύρη γη.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Σαπφώ «Ύμνος στην Αφροδίτη»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Μανόλης Αναγνωστάκης «Νέοι της Σιδώνος, 1970»

Αρχείο 08/05/2017

Κανονικά δεν πρέπεινα ‘χουμε παράπονο
Καλή κι εγκάρδια η συντροφιά σας, όλο νιάτα.
Κορίτσια δροσερά — αρτιμελή αγόρια
Γεμάτα πάθος κι έρωτα για τη ζωή και για τη δράση.
Καλά, με νόημα και ζουμί και τα τραγούδια σας
Τόσο, μα τόσο ανθρώπινα, συγκινημένα,
Για τα παιδάκια που πεθαίνουν σ’ άλλην ήπειρο
Για ήρωες που σκοτώθηκαν σ’ άλλα χρόνια,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μανόλης Αναγνωστάκης «Νέοι της Σιδώνος, 1970»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κωνσταντίνος Καβάφης «Vulnerant Omnes, Ultima Necat»

Αρχείο 24/04/2017

Της Βρούγκου η μητρόπολις,ην πάλαι είχε κτίσει
δουξ Φλαμανδός τις ισχυρός και αφειδώς προικίσει,
έχει εν ωρολόγιον με αργυρούς πυλώνας
όπερ δεικνύει τον καιρόν από πολλούς αιώνας.

Είπε το Ωρολόγιον· «Είν’ η ζωή μου κρύα
και άχρους, και σκληρά.
Είναι ομοία δι’ εμέ πάσα της γης ημέρα.
Παρασκευή και Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα,
δεν έχουσι διαφοράν. Ζω – χωρίς να ελπίζω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κωνσταντίνος Καβάφης «Vulnerant Omnes, Ultima Necat»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Άγγελος Σικελιανός «Πάσχα των Ελλήνων»

Αρχείο 10/04/2017

Ψυχή, που, κι αλαφρότερηαπό αφημένο μήλο,
στα μπλαβά απάνω κύματα, γαλήνια τώρα, πλες
σαν το νησί π’ αρμένιζε μονάχο, η άγια Δήλο∙
Ψυχή, που θείες σε ζώσανε δυνάμεις σιωπηλές,

στο μυστικόν ολάκερη μαγνήτη γυρισμένη,
πέρ’ απ’ των πάγων τα βουνά, το ξέρεις, μαντική,
των υπερβόρειων η χαρά παρθένων σε προσμένει,
των κύκνων των χιονοφώτων η δόξα, η Μουσική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Άγγελος Σικελιανός «Πάσχα των Ελλήνων»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Γιώργος Σεφέρης «Άνοιξη μ.Χ.»

Αρχείο 13/03/2017

Γερμανικά στρατεύματα στην Πράγα, 1939 -φωτο: Wikimedia Commons

fav_separator

Πάλι μετην άνοιξη
φόρεσε χρώματα ανοιχτά
και με περπάτημα αλαφρύ
πάλι με την άνοιξη
πάλι το καλοκαίρι
χαμογελούσε.

Μέσα στους φρέσκους ροδαμούς
στήθος γυμνό ως τις φλέβες
πέρα απ’ τη νύχτα τη στεγνή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Γιώργος Σεφέρης «Άνοιξη μ.Χ.»»