Γιώργος Αναγνώστου, Ρευστότητας Έρωτας

 Στο ήθος γενναιοδωρίας Θ.Τ.

Η έλξη σκίρτησε. Στο σημείο ακριβώς που παιχνίδισαν δυο γλώσσες. «Ο παλιός έρωτας με νεράιδες…», άρχισε την ιστορία. Την είχε ακούσει από τον μετανάστη παππού του. Τελετουργική αφήγηση καλοκαιρινή. Η κάθε επιστροφή στον προγονικό τόπο. Οι σταθεροί της παρέας δεν έπαυαν να την εκτιμούν σαν κάτι που ακόμα μάγευε. Τα νέα μέλη σαν να αποκόμιζαν κάποιο ηθικό μήνυμα. Αυτή όμως εστίασε αλλού. Επέλεξε άλλη ερμηνεία. Περίμενε μέχρι να καταλαγιάσουν τα σχόλια. «Αχ αυτός ο φιλαράκος ο ιός!» πρόσθεσε ανέκφραστη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Αναγνώστου, Ρευστότητας Έρωτας»

Δημήτρης Τούλιος, Ο δειλός των δεινών καιρών

Δημόσιος λόγος

Καφέδες λεκιάζουν τα γράμματα
τα κάνουν φαντάσματα.
Κι ύστερα τα έργα του δρόμου που επιμένουν ολοένα.
Τρυπάνε τη μνήμη των βημάτων
και αναταράζουν τα φλιτζάνια.
Μια κοπέλα που σερβίρει
νυχτώνει το βλέμμα στον λογαριασμό.
Χέρια ψαχουλεύουν στις τσέπες,
πελάτες συνωστίζονται στα καθίσματα.
Όλοι περιμένουμε το θαύμα μιας γουλιάς, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Τούλιος, Ο δειλός των δεινών καιρών»

Λεωνίδας Καζάσης, σε ορίζοντες που η ρέμβη δεν ορίζει

Λή

Τα σκέλη σου ορθάνοιχτα,
αχόρταγα ρουφούν
την ρώμη την αρσενική,
την φλόγα της συλφίδος,
που κάθυγρα τα χείλη της,
τα χείλη σου που πάλλονται φιλούν.

Αγλάϊσμα των γυναικών!
Της ηδονής ιέρεια! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, σε ορίζοντες που η ρέμβη δεν ορίζει»

Νίκος Ι. Τζώρτζης, εις το χωρίον της Πιάδος

Πιάδα Αργολίδας, 20 Δεκεμβρίου 1821

Πίνακας που απεικονίζει τη στιγμή της ορκωμοσίας των πληρεξουσίων μπροστά στο «Προσωρινόν πολίτευμα της Ελλάδος» (1η Ιανουαρίου 1822). Τοιχογραφίες του Μεγάρου της Βουλής, αίθουσα των Υπασπιστών, βόρειος τοίχος. Έργο του Ludwig Michael von Schwanthaler.

ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΝ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝ ΕΠΙΔΑΥΡΩι Α΄ ΕΘΝΙΚΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΝ*

ΑΚΤΙΣ ΕΛΠΙΔΟΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ

Εν ονόματι της Αγίας
και Αδιαιρέτου Τριάδος,
εις το χωρίον της Πιάδος·

ότε το Έθνος ή μέλλον κράτος
συνήρχετο δι’ αντιπροσώπων
– και δια πολλών άλλων προσώπων.

Δες κοτζαμπάσηδες του τόπου
ή προύχοντες πτωχών κι απόρων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, εις το χωρίον της Πιάδος»

Victor Klemperer, Η γλώσσα του Τρίτου Ράιχ

ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ ΕΝΟΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ, μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου /Εκδόσεις ΑΓΡΑ, Απρίλιος 2025

O Γερμανός φιλόσοφος και φιλόλογος Βίκτορ Κλέμπερερ άρχισε να μελετά τη γλώσσα και τις συγκεκριμένες λέξεις που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί το 1933. Βασιζόμενος σε ποικίλες πηγές (ραδιοφωνικές ομιλίες του Χίτλερ ή του Γκαίμπελς, ανακοινώσεις γεννήσεων και θανάτων, εφημερίδες, βιβλία και μπροσούρες, συζητήσεις κ.λπ.), μπόρεσε να εξετάσει την καταστροφή του γερμανικού πνεύματος και της κουλτούρας από τη ναζιστική «νεογλώσσα». Με το να κρατά λοιπόν το ημερολόγιό του, επιδόθηκε σε μια πράξη αντίστασης και επιβίωσης.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Victor Klemperer, Η γλώσσα του Τρίτου Ράιχ»

Εντευκτήριο, τεύχος 126 Απρίλιος 2025 ―κυκλοφορεί

Περιεχόμενα

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ – ΠΟΙΗΣΗ
Δημήτρης Δημητριάδης Σονέτα 1-154
Γιάννης Αντιόχου Time Loops
Θανάσης Τριαρίδης Πέντε «ποιήματα»
Διονύσης Καψάλης Πλάγια πτώση
Χρήστος Καββαδάς Δύο επιστολές του Νίκου Καχτίτση προς τον Ντίνο Χριστιανόπουλο
Λουκάς Παπαδημητρίου Τέσσερα μικρά πεζά
Δημήτρης Λεοντζάκος Ερημότοπος
Ντέιβιντ Σεντάρις Πώς να φάτε ένα λάστιχο σε έναν χρόνο. Βαδίζω και κουβεντιάζω με τη φίλη μου την Ντον. Μετάφραση: Γιάννης Θεοδοσίου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εντευκτήριο, τεύχος 126 Απρίλιος 2025 ―κυκλοφορεί»

ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ, τεύχος 6, άνοιξη 2025 ―κυκλοφορεί

Σελ. 158, τιμή εκδότη €7.42

Περιεχόμενα

Αθηνά Βογιατζόγλου, Επίσκεψη στη νονά (Διήγημα)
Γρηγόρης Σακαλής, Τέσσερα ποιήματα
Γεράσιμος Δενδρινός, Το χιούμορ στο πεζογραφικό έργο του Γιώργου Ιωάννου (Δοκίμιο)
Ζέτα Κουντούρη, Ταγκό (Διήγημα)
Ευθύμιος Λέντζας. Τέσσερα ποιήματα
Ευφροσύνη Μαντά-Λαζάρου, Αναλώσιμα βιβλία και βραβεία
Μελίσσα Στοΐλη, Εγχειρίδιο ονείρων (Διήγημα)
Dana Gioia, Τρία ποιήματα, εισαγωγή μετάφραση: Κώστας Ζωτόπουλος
Παύλος Δ. Πέζαρος, Νεράντζια θανάτου (Πεζό) Συνεχίστε την ανάγνωση του «ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ, τεύχος 6, άνοιξη 2025 ―κυκλοφορεί»

Γιώργο Παπαγιαννόπουλος, Τρεις νότες

Αυτή την ουράνια οπή που χάσκει
κάθε φορά που τα μαχητικά της Άγκυρας περνούν-
πρέπει να κλείσω.
Τρόπο δεν βρίσκω.
Μόνος, αδύναμος
και οι δικοί μου πουλημένοι.
Σ΄αυτή την Πράσινη γραμμή
θέλω να ζωγραφίσω.
Λουλούδια,γκράφιτι
κι ένα συρμάτινο στεφάνι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργο Παπαγιαννόπουλος, Τρεις νότες»