Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: 117 τ.μ.

Εργάκι με θέμα του
τη μνήμη

ο σπίτι αδειανό, κάτι έπιπλα που ‘χουν μείνει φαντάζουν σκόρπιες χαρακιές πάνω στους καμβάδες. Κάτι κρυστάλλινα ποτήρια σε μια άκρη και η σκόνη επάνω στα πράγματα που έζησαν και αυτά μια κάποια ζωή. Μερικοί επισκέπτες κοιτάζουν το εσωτερικό, άλλος στο σαλόνι, άλλος στο μπάνιο, κάποιοι κάνουν σχέδια στην κρεβατοκάμαρα με το μπαλκονάκι το μικρό, σήμα κατατεθέν, ένα από τα πολλά δηλαδή, της Αθήνας που γερνάει. Ένας ρωτά κάτι για το έτος της ανακαίνισης, όλες οι ημερομηνίες πάει καιρός που τρεμοπαίζουν τώρα. Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, γκρίζο σαν σε φωτογραφία πολυκαιρισμένη μπαίνει σιγανά από την είσοδο. Κανείς δεν τους προσέχει, στο χολ σταματούν και ακουμπάνε τα πράγματα. Ο μεσίτης πλησιάζει. Τους χαμογελάει και αραδιάζει τα τυπικά για το σπίτι.] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: 117 τ.μ.»

Άρης Αλεξάνδρου, Φρύνιχος

Τα στρατεύματα περάσανε τα σύνορα
υποχωρώντας μ’ όση τάξη επιτρέπανε το δάσος κι οι σκιές των
———-δέντρων μες στη νύχτα.
Με σεβασμό κι αγάπη γι’ αυτούς που μείναν εδώ πίσω
θαμμένοι μες στο χώμα ή ριγμένοι στα σκυλιά
έγραψες κι εσύ μια Μιλήτου Άλωση.
Την έγραψες γνωρίζοντας πως τα στάσιμά σου θ’ ακουστούν
από κενές σειρές μαρμάρων
γνωρίζοντας —μέχρι τελευταίου οβολού—
το πρόστιμο που θα ’χες να πληρώσεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Αλεξάνδρου, Φρύνιχος»

Έφη Αιλιανού, Η Ευρυδίκη από τον Άδη

Ήταν ακόμα βουτηγμένο στη σκιά
το πρόσωπό μου —
μισό στο φως, μισό στο σκοτάδι—
σαν μου ’δωκες το χέρι σου.
«Πρόσεξε μη τον Κέρβερο ξυπνήσεις
στην πύλη εκεί του Άδη»,
σου είπα, μα δεν άκουσες·
σφίξε μόνο το χέρι μου
και προχώρα ψηλαφητά·
δεν πρέπει να κοιτάξεις πίσω·
θα με χάσεις
πριν ακόμα αντικρίσουμε το φως.» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έφη Αιλιανού, Η Ευρυδίκη από τον Άδη»

Ασημίνα Λαμπράκου, παρλαπίπα πόεμ

πουλάκι σ’ έβλεπα νεόκοπο να ορθοφτερουγίζεις
στους κύκλους σου επάνω να πετάς να τους τροφιζεις
πως τα φτεράκια σου εκούναες ώσπου να ξεμυτίσεις
πετάριζες την όμορφή σου την κυρά να πας να συναντήσεις
αχ πουλάκι έκραξα που πας να με αφήσεις;

αμίλητο και άστεγο τη θέα μου γεμίζεις
της καρδιάς μου τον ισκιό τού νου τ’ ανεμοζάλη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, παρλαπίπα πόεμ»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Λόουν Ρέιντζερ

Μια ιστορία με αγαλματίδια, βραβεύσεις και διαψεύσεις, μια ιστορία για τη φαντασία και τη μισθωτή την εργασία που δεν απελευθερώνει. Μια ανταπόκριση πικρή.

«Θα τιμωρηθεί παραδειγματικά», δήλωσε δίχως περιθώρια αντίλογου ο κύριος Διευθυντής. Έτσι τον φωνάζανε, μήτε Γιώργη ή κύριο Γιώργο, μα κύριο Διευθυντή. Και έτσι το μεσημέρι το διοικητικό συμβούλιο τον δέχθηκε και του ‘δωσε την ευκαιρία να εκφέρει τους ισχυρισμούς του, μια δικαιολογία βρε αδερφέ για το ατόπημα του. Η αλήθεια είναι πως είχε τρυπώσει στο αποθηκάκι των προμηθειών και είχε αποκοιμηθεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Λόουν Ρέιντζερ»

The Athens Review of Books τεύχος 162 ―κυκλοφορεί

Περιεχόμενα τεύχους 162, Ιούνιος 2024

Πέτρος Μαρτινίδης, Ρομαντισμός – Ακατάλυτες μίξεις

Πασκάλ Μπρυκνέρ (Pascal Bruckner), Δεν υφίσταται η έννοια της Ισλαμοφοβίας

— Η κριτική της θρησκείας είναι θεμελιώδες δικαίωμα της Δύσης, όχι ασθένεια

Τίμοθι Γκάρτον Ας (Timothy Garton Ash), Και τώρα, Μεγάλη Γερμανία;

Στέφαν Τσβάιχ (Stefan Zweig), O Πύργος της Βαβέλ

Άγγελος Χανιώτης, Το πάθος των αρχαιολόγων και τα πάθη της αρχαιολογίας Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 162 ―κυκλοφορεί»

Ευγενία Νικητίδου, Ταξίδι σε τέσσερις τροχούς

Από μικρό παιδί φοβάμαι το σκοτάδι. Δεν ξέρω γιατί αλλά μου προκαλεί ανατριχίλα. Αν μπορούσα, και στον ύπνο μου θα είχα αναμμένα φώτα. Και για να είμαι ειλικρινής, όσο ζούσα, είχα αναμμένο ένα φωτάκι στο δωμάτιο μου τη νύχτα. Έτσι, για συντροφιά, για να απαλύνει την κυριαρχία του μαύρου. Λέω όσο ζούσα γιατί τώρα είμαι νεκρός. Νεκρός με μια σωματική, υλική αν θες, έννοια. Γιατί μπορώ να σε διαβεβαιώσω πως κατά τ’ άλλα νιώθω πιο ζωντανός από ποτέ. Δεν το ήξερα ότι τα πνεύματα έχουν αυτή τη δύναμη. Σημασία, πάντως, έχει ότι είμαι νεκρός. Αμετάκλητο γεγονός. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευγενία Νικητίδου, Ταξίδι σε τέσσερις τροχούς»

«Έργα που αφηγούνται Ιστορίες και Ζωές Ανθρώπων» του εικαστικού Παναγιώτη Μαυρόπουλου

Screenshot

Εγκαινιάζεται την Τετάρτη 12 Ιουνίου στις 20:00 στην Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης, η έκθεση με τίτλο «Έργα που αφηγούνται Ιστορίες και Ζωές Ανθρώπων» του εικαστικού Παναγιώτη Μαυρόπουλου.
Στην έκθεση θα παρουσιαστούν μια σειρά ζωγραφικών έργων μεικτής τεχνικής, εμπνευσμένα κυρίως από την ελληνική μυθολογία καθώς και από προσωπικές ιστορίες ανθρώπων. Τα έργα του καλλιτέχνη ξεχωρίζουν για την ιδιαίτερη τεχνική και την προσεκτικά επιλεγμένη παλέτα έντονων χρωμάτων.

Διάρκεια Έκθεσης 12/06/2024 έως 31/07/2024

Ώρες επίσκεψης: 09.00 – 16.00 από Δευτέρα έως Παρασκευή Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Έργα που αφηγούνται Ιστορίες και Ζωές Ανθρώπων» του εικαστικού Παναγιώτη Μαυρόπουλου»