Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ο λοχαγός

Ιστορίες από το Βιβλίο των Ποταμών

Είναι ασυνήθιστα υγρός ο νότος τούτη την εποχή. Και όμως συνεχίζουν να μιλούν για αυτόν τα τραγούδια, για την νωχέλεια και για τα βράδια του τα καρτερικά, τα ατέλειωτα.  Δεν είναι όμως έτσι για τον Τζο που τραβάει τις χαλασμένες βάρκες μέσα από τον βάλτο. Τον δένουν με ένα γερό σχοινί και εμπρός παλικάρι μου, λοιπόν φέρ’ τη πίσω. Δεν θα το πίστευες σαν ήξερες πόση προσπάθεια χρειάζεται για να συρθεί το μουλιασμένο σκαρί. Μόνο άνθρωποι σαν τον Τζο ξέρουν να σου πουν. Άνθρωποι που ξέρουν από του νότου την φριχτή και ανίκητη υγρασία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ο λοχαγός»

Ιφιγένεια Σιαφάκα, Μικρό μνημόσυνο ερωδιών στις λέξεις ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

Ιφιγένεια Σιαφάκα, Μικρό μνημόσυνο ερωδιών στις λέξεις, εκδόσεις Δρόμων

Η πολυγραφότατη Ιφιγένεια Σιαφάκα επανέρχεται με μία ακόμα ποιητική συλλογή. Η αισθητική της έκδοσης, προϊδεάζει τον αναγνώστη με την έξοχη φωτογραφίας του εξωφύλλου (από τον Vincent Lempereur). Η συλλογή διαρθρώνεται σε πέντε διακριτά μέρη Ι. ΕΡΩΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΙΙ. ΕΡΗΜΗΝ, ΙΙΙ. ΣΑΒΑΝΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ, ΙV. ΜΙΚΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΕΡΩΔΙΩΝ ΣΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ, V.ΡΟΥΜΥ, ενώ ο ρόλος των μαύρων διαχωριστικών φύλλων του βιβλίου ενισχύει την αυστηρά δομημένη  σύνθεση με διακριτό τρόπο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, Μικρό μνημόσυνο ερωδιών στις λέξεις ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

The Athens Review of Books τεύχος 151 ―κυκλοφορεί

Περιεχόμενα τεύχους 151, Ιούνιος 2023

Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Επανάσταση της απλής ανθρωπιάς

Λάρρυ Ρότερ (Larry Rohter), Αυτός που επινόησε τον μαγικό ρεαλισμό

Ρεμπέκκα Ρέιλλυ-Κούπερ (Rebecca Reilly-Cooper), Το φύλο δεν είναι ένα φάσμα

Πέτρος Μαρτινίδης, Η αρχαία τραγωδία στη δίνη πειραματισμών

Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος, Η νέα πρόκληση για τη δημοκρατία

Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος, Στο πάρκο με τους άλλους – Βιολογίες του διαφορετικού Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 151 ―κυκλοφορεί»

Ντόροθι Πάρκερ, Ήσουν απόλυτα καλός ―μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου

σελ. 151 (1)

Ο χλωμός νεαρός άντρας χαλάρωσε προσεκτικά μέσα στη χαμηλή καρέκλα, και άφησε  το κεφάλι του να κυλήσει στο πλάι, έτσι ώστε το δροσερό τσίτι ανακούφισε το μάγουλο και τον κρόταφο. 

«Ω, αγαπητή,» είπε. «Ω, αγαπητή! Ω, αγαπητή! Ω!»

Το παρατηρητικό κορίτσι, καθισμένο ανάλαφρα και στητά στον καναπέ, χαμογέλασε λαμπερά προς αυτόν. 

«Δεν αισθάνεσαι τόσο καλά σήμερα;», είπε.

«Ω, είμαι σπουδαία,» είπε εκείνος. «Είμαι ζωηρός. Ξέρεις τι ώρα σηκώθηκα; Τέσσερις η ώρα το απόγευμα, ακριβώς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντόροθι Πάρκερ, Ήσουν απόλυτα καλός ―μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου»

Ποιητική, Καλοκαίρι 2023 ―κυκλοφορεί

Το νέο τεύχος της «Ποιητικής» που μόλις κυκλοφόρησε υποδέχεται το καλοκαίρι με πλούσια ύλη κι έναν εξαιρετικά ελκυστικό πίνακα περιεχομένων. Όλοι οι λάτρεις της ποίησης ας σπεύσουν να το διαβάσουν!
Ξεχωρίζει το διπλό αφιέρωμα στον σερβικής καταγωγής Αμερικανό ποιητή Charles Cimic – έναν από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους της γενιάς του- που έφυγε από την ζωή τον περασμένο Ιανουάριο (μεταφράζουν ο Χάρης Βλαβιανός και ο Γιώργος Τσακνιάς) και στον πιο παραγωγικό και πολυπράγμονα συγγραφέα της μεταπολεμικής Γερμανίας, τον Hans Magnus Enzensberger (ποιήματά του μεταφράζει ο Βασίλης Τσαλής), του οποίου ο θάνατος είχε προηγηθεί στο τέλος του περασμένου χρόνου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ποιητική, Καλοκαίρι 2023 ―κυκλοφορεί»

Ντέμης Κωνσταντινίδης, Κι ύστερα κόπασαν τα επιφωνήματα

Το τασάκι

Έπρεπε τότε να το γνώριζα
πως μόνο αυτό μου αρκούσε
έτσι όπως σήκωνες το ποτήρι
και το ακουμπούσες στα χείλη σου

ο κόσμος γύρω επιβράδυνε
τα φώτα των αυτοκινήτων
γίνονταν μικρές πυγολαμπίδες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέμης Κωνσταντινίδης, Κι ύστερα κόπασαν τα επιφωνήματα»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Η φλαμουριά

Μικρό θεατρικό
για την ελπίδα

ωμάτιο με τοίχους γυμνούς. Λαμπτήρας πυρακτώσεως, ένα τραπέζι και δυο καρέκλες. Στον έναν τοίχο πλήθος οι ανακοινώσεις. Στην απέναντι πλευρά το πλέον διαδεδομένο εικόνισμα του Ιησού, σκέπη και δικαιοσύνη στους αιώνες των αιώνων, είπαν οι προφήτες. Στην μια καρέκλα κάθεται σιδηροδέσμιος ένας άνδρας, όχι πάνω από σαράντα χρονών. Το πουκάμισό του είναι ξεκούμπωτο, έχει το κεφάλι σκυφτό και τα ρούχα του είναι γεμάτα χώματα. Κάποιος μπαίνει στο δωμάτιο. Χτυπάνε οι πόρτες, φύλακες κλειδώνουν και σέρνουν αρμαθιές κλειδιά. Ο κρατούμενος ταράζεται, κοιτάζει με απόγνωση, γυρεύει να βρει τον εαυτό του, σφίγγει τα δόντια. Ακούγεται ο αέρας και η βροχή πάνω στο ελενίτ. Η νεοελληνική αρχιτεκτονική που βρίσκει τα σύμβολά της, δίχως να χάνει ούτε στο ελάχιστο την μεταφυσική που αγαπήθηκε όσο τίποτε, κυριαρχεί εμμέσως στην σκηνογραφία.] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Η φλαμουριά»