[…Πού ακούστηκε
Ο Άλκης
Να πεθαίνει…]

«Η θανάσιμη μοναξιά
Του Αλέξη Ασλάνη»

 Ανταποκρίσεις από χαμένα ματς

Η μυθολογική Σφίγγα αποτέλεσε ένα φριχτό, απαίσιο γέννημα της ελληνικής, μυθολογικής καταγραφής. Μισή με σώμα λιονταριού και όψη γρύπα, το απόκοσμο αυτό πλάσμα γύρευε από τους περαστικούς μια απάντηση. Σκαρφαλωμένη πάνω στον βωμό της επαναλάμβανε το αίνιγμα προσμένοντας την απάντηση. Εκείνος που θα λάθευε είχε κιόλας γράψει την μοίρα του. Τα σιδερένια νύχια του πλάσματος θα του έπαιρναν την ζωή. Οι θεοί το είχαν πει καθαρά. Όταν το αίνιγμα θα απαντηθεί η Σφίγγα θα ριχτεί στον γκρεμό και η Θήβα θα σωθεί.

Ακόμη την θυμάμαι στα όνειρά μου να γυρεύει μια απάντηση, τα μάτια της λαμπερά γεμάτα από τα βλέμματα εκείνων που χάθηκαν κιόλας, η φωνή της στραγγαλισμένη, το κοίταγμά της παγωμένο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Η Σφίγγα της συνοικίας Χαριλάου»

από τον ©Αγγελο Χανιώτη στην Καθημερινή

Στην ταινία «Γάμος αλά ελληνικά» ο Γκας Πορτοκάλος, μετανάστης στο Σικάγο, ισχυρίζεται ότι κάθε λέξη προέρχεται από τα ελληνικά. Π.χ. το «κιμονό» ετυμολογείται από τον «χειμώνα». «Τι φοράς τον χειμώνα, για να ζεσταθείς; Ρούχο. Ιδού! Χειμώνας – κιμονό». Στον κόσμο του υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: οι Ελληνες και όσοι θα ήθελαν να είναι Ελληνες. Ο Γκας δέχεται ως γαμπρό του έναν ξένο· άλλωστε το όνομά του είναι ελληνικής ετυμολογίας: Μίλερ – μήλο. «Είμαστε διαφορετικοί, αλλά σε τελική ανάλυση, όλοι είμαστε φρούτα». Ο Γκας δεν έχει μισαλλοδοξίες.

Denis Lacorne, Τα όρια της ανεκτικότητας. Οι αξίες του Διαφωτισμού και ο φανατισμός― Μετάφραση: Μαρία Παπαηλιάδη. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

Τα όρια της ανεκτικότητας τιμήθηκαν το 2017 με το Βραβείο Montyon της Γαλλικής Ακαδημίας

Η σύγχρονη ιδέα της ανεκτικότητας απέναντι στις πεποιθήσεις και τις αντιλήψεις των άλλων ως στάση που συµβάλλει στο κοινό καλό εµφανίστηκε την εποχή του ∆ιαφωτισµού, ύστερα από αιώνες θρησκευτικών πολέµων. Αφού την ανέπτυξαν µεγάλοι στοχαστές όπως ο Τζων Λοκ και ο Βολταίρος, κέρδισε σταδιακά έδαφος και ρίζωσε στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αµερική. Ωστόσο, µε την επανεµφάνιση του φανατισµού και της τροµοκρατίας, η θρησκευτική ανεκτικότητα αµφισβητείται πλέον ευθέως από µια φοβισµένη κοινή γνώµη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Denis Lacorne, Τα όρια της ανεκτικότητας ―κυκλοφορεί»

Λιμπρέτο βασισμένο στο μυθιστόρημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και στην θεατρική προσαρμογή του Αλμπέρ Καμύ, Από τις Εκδόσεις Οδός Πανός, 2021

Διαβάζοντας το οπισθόφυλλο τού βιβλίου μαθαίνουμε πως:

«…Ο καλύτερος τρόπος για να εξαπατήσεις τον κόσμο· είναι να κηρύξεις ανοιχτά το δικαίωμα στην ατιμία… Ποιες ιδέες; Σαχλαμάρες· δράση χρειάζεται μόνο. Θα τα ρημάξουμε όλα· τίποτα δεν θα μείνει όρθιο: Να η ισότητα· τα ρέστα είναι σαχλαμάρες!.. Όλοι θα είναι σκλάβοι και ίσοι μέσα στη σκλαβιά… Άρα θα πρέπει να ισοπεδώσουμε: Θα ρίξουμε το επίπεδο τής εκπαίδευσης. Και τού ταλέντου… Όσοι έχουν κάποιο ταλέντο θέλουν να πάνε μπροστά: Θα φιμώσουμε λοιπόν τον Κικέρωνα, θα τυφλώσουμε τον Κοπέρνικο και θα ξεπαστρέψουμε τον Σαίξπηρ… Να το σύστημά μου: Τίτλοι, οφίτσια, καρέκλες: Γραμματέας… Ταμίας… Πρόεδρος… Και ο φόβος τής γνώμης: Τρέμουν μην τους πούνε αντιδραστικούς κι αναγκάζονται να είν’ επαναστάτες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Οι Δαιμονισμένοι»

Σε τιμή ευκαιρίας
(από την στήλη των παράταιρων)

 Μπορεί να αναβιώσει στο Νιούμπερι η μεσαιωνική βιογραφία του κόσμου, μπολιασμένη με την συνήθεια της μαγείας και τα διαμορφωμένα στερεότυπα των πιο παρωχημένων κλισέ; Μια επίσκεψη στο ετήσιο φεστιβάλ τρόμου θα σας δώσει την απάντηση. Σε αυτήν την φιέστα οφείλεται η δίχως προηγούμενο πρόοδο που καθιστά το Νιούμπερι αυτό που είναι σήμερα, μια πολίχνη εδάφιο της τρομερής ιστορίας. Στο όνομα του ξάγρυπνου θεού, ενός φοβερού θεού σπεύσατε στο Νιούμπερι για να βεβαιωθείτε πως το ανθρώπινο ταμπούρλο εξακολουθεί αμείωτο να σμίγει τις στέπες και τους αιώνες με τον πιο απροσδόκητο τρόπο. Το αφάνταστο, η κύρια πρόθεση ετούτης της ανταπόκριση, έστω και σαν φολκλόρ, ποτέ δεν παλιώνει.

Στο πάρκο Γούλφερντ παιδιά και μεγάλοι μπορούν να διασκεδάσουν με την καρδιά τους. Ίσως ακόμη μπορούν να νιώσουν και λίγη από την αγωνία που γεννούν οι ιστορίες της πιο σπάνιας μεταφυσικής. Ο μυστικισμός καλά κρατεί στο πάρκο Γουέλφερντ και απομένει σε εσένα να πάρεις μια γεύση ετούτο το σαββατοκύριακο από τις φιέστες και τα αυτοσχέδια κυνήγια που οργανώνονται εντός της περίφραξης του κάστρου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Φολκλόρ»

Gus Myles, Επιχείρηση «Μάννα», η βρετανική συμβολή στην απελευθέρωση της Ελλάδος. ―μετάφραση και επιμέλεια Δημήτρης Μπότσης, πρόλογος: Ανδρέας Καστάνης ―από τις ΑΩ Εκδόσεις

Παρουσίαση

«Έτσι όπως εξελίχθηκε η επιχείρηση, η αποβίβαση ήταν απόλυτα επιτυχημένη όπως ακριβώς χρειαζόταν, παρά το γεγονός ότι δεν έγινε όπως αρχικά είχε σχεδιαστεί» (Υποναύαρχος John Maurice Mansfield – Διοικητής Ναυτικών Δυνάμεων, Επιχείρηση «ΜΑΝΝΑ», Οκτώβριος 1944)

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 1944, λίγους μήνες πριν από τη Διάσκεψη της Γιάλτας και με τη διαφαινόμενη συντριπτική ήττα της Γερμανίας, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ συναντήθηκε μυστικά με τον ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, Ιωσήφ Στάλιν, για να συζητήσουν την μεταπολεμική διαίρεση της Νοτιoανατολικής Ευρώπης. Στη συνάντηση αυτή, που έμεινε στην ιστορία ως η «Συμφωνία των Ποσοστών», συμφωνήθηκε ότι η βρετανική επιρροή στην Ελλάδα θα ήταν η κυρίαρχη, με ποσοστό 90% έναντι 10% των Σοβιετικών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Gus Myles, Επιχείρηση «Μάννα», η βρετανική συμβολή στην απελευθέρωση της Ελλάδος»