Αντρέας Πολυκάρπου, Από τα νυχτοπούλια λίγο πριν χαράξει

Για σένα

Κλείνεις τα μάτια.
Με τα σκελετωμένα,
έτσι όπως απέμειναν, χέρια
σφραγίζεις τ’ αυτιά.
Την τελευταία αυτή ώρα
που σου απέμεινε
τα βήματα μην ακούσεις του ψυχοπομπού.
Δεν λάθεψες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντρέας Πολυκάρπου, Από τα νυχτοπούλια λίγο πριν χαράξει»

Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Σκόρπιες εικόνες (Ιδιωτικής χρήσεως) ΙΙ

ένα πρωινό μνημόσυνο στον Βαρβέρη
κι ο ήχος της πολυκατοικίας μέσα στην τρέλα
της καινούριας μέρας
και από το παράθυρο λιτό του ουρανού το πάπλωμα
καθώς γεμίζει ραγάδες από το τύλιγμα και το τέντωμα
της φαντασίας μου, των πουλιών και των αεροπλάνων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Σκόρπιες εικόνες (Ιδιωτικής χρήσεως) ΙΙ»

Μαρία Κασσιανή, Brought me no happiness, Brought me life

«Όλα μπορείς να τα σωπάσεις,
όμως ποτέ τον έρωτα·
την ώρα που ανοίγουν τ’ άστρα,
όταν αρχίζει στην καρδιά η μουσική
και κόβονται γλυκά τα γόνατα.
Τότε σε οδηγούν τα βήματά σου.»
Γιώργος Ιωάννου

Ξύπνησα με σένα δίπλα
δεν περιγράφεται
τι ανεμίζει στο κεφάλι μου μέσα.

Είσαι ο άνδρας και εγώ η γυναίκα
λέει αυτό κάτι,
αυτό, εγώ γνωρίζω μόνο
κι ήρθε η στιγμή να το φωνάξω.

Τα μέρη του κορμιού σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κασσιανή, Brought me no happiness, Brought me life»

Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Κάτω Χώρες Pays-Bas ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]

Από τις εκδόσεις Έναστρον 2025

ΟΞΕΙΔΩΣΗ – ΤΡΕΙΣ ΟΡΙΣΜΟΙ

Η σκουριά μαδάει τα σεντόνια·

Τα μύδια που ζουν μια Πλειστόκαινο
σε ένα αστικό λεωφορείο
μυρίζουν
τη θάλασσα που μεταφέρουν
τις αποικίες στη Νέα Πέραμο
ένα κορίτσι που ίδρωσε για πρώτη φορά

το κορμί της έπειτα από χρόνια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Κάτω Χώρες Pays-Bas ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα

Αδιαφορία

Κάτι άνθρωποι…
Τους δίνεις
ό,τι καλύτερο έχεις
μέσα σου
και σου δείχνουν αδιαφορία
παίζουν για λίγο
μαζί σου
κι ύστερα προσπερνούν
ζεστό – κρύο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα»

Κώστας Δρουγαλάς, Ο συνομήλικος χρόνος

Στη Θωμαή, στο φως και στη σκιά

–Είμαστε μεγάλοι πια κι ο χρόνος πίσω δεν γυρνά.

–Μεγάλοι ήμασταν και τότε.

–Και πού θα πήγαιναν της ξενιτιάς τα χρόνια τα γραμμένα;

–Θα έπαιρνα τη γομολάστιχα και θα ’σβηνα τα ξένα.

–Και χρόνοι χίλιοι αν γυρίζανε, θα μ’ αγαπούσες πάλι; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Δρουγαλάς, Ο συνομήλικος χρόνος»

Ιρανές ποιήτριες, γυμνές σαν μαχαίρια ―από την Γεωργία Κανελλοπούλου

“γυμνή σαν μαχαίρι που αιμορραγεί. γυμνή μπροστά σου σαν το απαγορευμένο ποίημα που διαβάζεις”*

Φατμέ Εχτεσάρι, ποιήτρια, ιρανή, 1986 – . Καταδικάστηκε σε 11,5 χρόνια φυλάκιση και 99 μαστιγώματα για εγκλήματα κατά της ιρανικής κυβέρνησης, ανήθικη συμπεριφορά και βλασφημία, επειδή στεκόταν δίπλα σε έναν άντρα σε μια φωτογραφία. Κατάφερε να διαφύγει παράνομα και από το 2017 ζει στο Λιλεχάμερ της Νορβηγίας υπό την προστασία του δικτύου ICORN. Είναι σημαντικό μέλος της ιρανικής αντίστασης κατά του θεοκρατικού καθεστώτος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιρανές ποιήτριες, γυμνές σαν μαχαίρια ―από την Γεωργία Κανελλοπούλου»

Έλενα Κουρή, Παρακαταθηκών και δανείων ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

 Έλενα Κουρή, Παρακαταθηκών και δανείων, εκδόσεις Κύμα

«Η νύχτα κοιμάται στις επάλξεις…»

Η Έλενα Κουρή εμφανίζεται για πρώτη φορά στα λογοτεχνικά δρώμενα. Πρόκειται για μια ποιητική συλλογή η οποία συνδυάζει όλα τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων τάσεων στην ποίηση. Ο αφηγηματικός και βιωματικός χαρακτήρας της, ο ελεύθερος στίχος, η εξομολογητική διάθεση, καθώς και τα υπερρεαλιστικά στοιχεία που φέρει στα σπλάχνα της την καθιστούν αναγνωρίσιμη. Στην ποιητική της κατοικούν ελάχιστα επίθετα, τα οποία χρησιμοποιεί με μια οικονομία που ωθεί τα ρήματα κίνησης στο προσκήνιο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έλενα Κουρή, Παρακαταθηκών και δανείων ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»