Έγειρε στο προσκέφαλο
αφήνοντας το χθεσινά όνειρα
να περιμένουν έξω από την πόρτα
του ερμητικά κλειστού δωματίου
αφήνοντας τις ώρες
να τρέχουν καλπάζοντας.
Πάντα κουβαλούσε μέσα του
τη μυρωδιά του παλιού σπιτιού
τις σκιές παράξενων ανθρώπων
που ακουμπούσαν να ξαποστάσουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Παπαλιάς, Θεατές ημιτελών παραστάσεων»

«το είναι τους είναι για να γίνονται αντιληπτά» BERKELEY

Λαβούρνο, το χρυσαφένιο σου ξέσπασμα άφησε κάτω
—–ν’ απλωθεί!
Των μπουμπουκιών σου το γκρίζο καβούκι άφησε για μένα
—–ν’ ανοιχτεί –
Σύντομα θα φεύγω για ’κεί όπου το χρυσό ποτέ δεν θα ιδωθεί,
Και ποιος άραγε μαζί σου θα ’ναι, όπως εγώ έχω βρεθεί;

Βιάσου, ω πουλί ασημένιο, με τα κελαηδίσματά σου
—–τ’ αργυρά! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mary Webb, Αποχαιρετισμός στην ομορφιά  ―μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»

Από τις εκδόσεις Πατάκη

Φίλε ή αντίπαλε μην τ’ αναγγείλεις πουθενά.
Δεσμώτης τήδε ίσταμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος.

«Ο Ποιητής αργά ή γρήγορα θα έρθει σε σύγκρουση με την κοινωνία ή την ομάδα, και θα ακολουθήσει -βασικά- έναν από τους παρακάτω τρεις δρόμους: Ή θα ασκήσει κριτική στις κυβερνήσεις και στις ηγεσίες των κομμάτων, ή θα κλειστεί στο γυάλινο πύργο του, ή θα συμβιβαστεί και θα γίνει ένας κομφορμιστής… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Αλεξάνδρου, Ποιήματα 1941-1974 ―κυκλοφορεί»

Ιστορία αγάπης
Ο παρατηρητής

Έτσι σβήνεις παρελθόν.
Με βλέμματα,
κι η ακροθαλασσιά
σαρώνει απαλά
ό,τι έχει χαράξει
ανθρώπινο χέρι
πάνω στην άμμο.

Έντυσες με κίτρινα λουλούδια
της άνοιξης
τα άσπρα της μαλλιά
και χάιδεψες το πρόσωπό της.
Κοιτώ με κατανόηση τα σώματά σας,
καθώς η απουσία της σάρκας δένει με αίμα,
μέχρι,
να επιστρέψετε ολόκληροι, ολάκεροι, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κασσιανή, Μια ιστορία αιώνων – lost in space»

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΡΑΧΝΗ ΦΛΕΡΤΑΡΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Στον Charles Dušan Simić

Μια μικρή αράχνη στον νεροχύτη
Περπατάει αμέριμνη στον πάγκο
Το μάτι του Θεού την εντοπίζει
Ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας
Γίνεται βολίδα και της επιτίθεται
Σκοπός του να τη λιώσει
Εκείνη αντιλαμβάνεται τη μεταβολή
Στην πυκνότητα του αέρα και τρέχει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Το παιχνίδι της στάχτης ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Τὸ σχῆμα μου

Θὰ προσπαθήσω νὰ δώσω τὸ σχῆμα μου
ὅπως συντρίβεται σὲ δυὸ λιθάρια
θὰ σκεφτῶ ὑπόχρεος ἀπέναντί σου
θὰ στήσω τὴ φοβερὴ ὀμπρέλα μου
μὲ τὶς μπαλένες ἀπ᾿ τὸ πρόσωπό μου
μαύρη ὑγρὴ ἀκατανόητη
ἀπ᾿ τὸν καιρὸ ποὺ ἤτανε ἀσπίδα
ποὺ ἦταν ταπεινὸ κυκλάμινο
καὶ μιὰ ρομφαία.

Θέλω νὰ μιλήσω ἁπλὰ γιὰ τὴν ἀγάπη
τῶν ἀνθρώπων
καὶ παρεμβαίνουν οἱ θύελλες
παρεμβαίνει τὸ πλῆθος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσαρός, στις έντρομες αίθουσες οι ρήτορες θα σωπάσουν»

Για σένα

Κλείνεις τα μάτια.
Με τα σκελετωμένα,
έτσι όπως απέμειναν, χέρια
σφραγίζεις τ’ αυτιά.
Την τελευταία αυτή ώρα
που σου απέμεινε
τα βήματα μην ακούσεις του ψυχοπομπού.
Δεν λάθεψες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντρέας Πολυκάρπου, Από τα νυχτοπούλια λίγο πριν χαράξει»

ένα πρωινό μνημόσυνο στον Βαρβέρη
κι ο ήχος της πολυκατοικίας μέσα στην τρέλα
της καινούριας μέρας
και από το παράθυρο λιτό του ουρανού το πάπλωμα
καθώς γεμίζει ραγάδες από το τύλιγμα και το τέντωμα
της φαντασίας μου, των πουλιών και των αεροπλάνων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Σκόρπιες εικόνες (Ιδιωτικής χρήσεως) ΙΙ»