Άυλη
Η άυλη μάζα σου καβαλάει το κάθε μου κύτταρο καλπάζοντας
με μια βία ερωτική, με του Πανός την ορμή·
και εγώ πλέω αβαρής μέσα στην θάλασσα των ρευστών σωμάτων μας,
γεύομαι την υγρή σου μορφή με όρεξη ζώου μετά από χειμερία νάρκη.
*
Φόρεμα. Το.
Έτσι θα γίνει λοιπόν!
Θα σε ανεβάσω στο ράφι με τα ποιήματα·
πάνω από τις εφηβικές φωτογραφίες μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Λένης, Είκοσι Δύο ποιήματα»
Ηρακλής 1908
Από όλες τις συμφορές στο βραχύ πέρασμά μου,
θα μείνουν ανεξίτηλες δύο μέσα στην καρδιά μου!
Των γυναικών τα ψύχη, ραπίσματα σφοδρά!
Ο κακοδαίμων Γηραιός, ήττες, μιζέρια, καταχνιά.
Της πολιτείας λακτίσματα άδικα,
συνειδήσεις αφύπνισαν,
συγκίνησαν απαντοχές! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Απόκληροι σοφών τον τόπο αμαυρώνουν»
Χριστίνα Ι Αργυροπούλου, Ψηφίδες ζωής, εκδόσεις Έναστρον 2022
Το παρόν βιβλίο χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Η πρώτη έχει τίτλο «εκ βαθέων» και έχει σχέση με την έκφραση του ψυχικού κόσμου της ποιήτριας, η δεύτερη «Στη σκιά του κορονοϊού και άλλων κρίσεων», αναφερόμενη στην κρίση της πρόσφατης πανδημίας και στα παρεπόμενά της, και η τρίτη «ποίηση του Γιάννη», η οποία αφορά τον πρόωρο θάνατο του αγαπημένου της ανιψιού και συνεκδοχικά τον θάνατο και την απώλεια.
Αφηγηματική η ποίηση της Χριστίνας Αργυροπούλου και σαφώς επηρεασμένη από τις σπουδές της στην Ιστορία και Αρχαιολογία και τις φιλολογικές της γνώσεις. Με φόντο την Αρχαία Ολυμπία περιηγείται στο παρελθόν, ζωντανεύοντάς το με τη ματιά της, καθώς μπροστά της εκτυλίσσονται αγώνες, αγωνίες, θελήσεις και φιλοδοξίες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστίνα Ι Αργυροπούλου, Ψηφίδες ζωής ―από τον Γρηγόρη Τεχλεμετζή»
22:22
Γράφω την αυτοβιογραφία μου ξανά και ξανά, αλλά και τη βιογραφία πολλών άλλων, όχι μόνο ανθρώπων, ξανά και ξανά. Αυτό έχει που συμβαίνει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια περίπου. Ακούς τα κύματα των εκρήξεων; Ακούς τις χαρές που έρχονται με μανία; Τίποτα δεν φαίνεται ευχάριστο στα δόντια μιας υπνωτισμένης τίγρης.
Τι θέλει πια ο κόσμος; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσιγιάννης, Ακούς τις χαρές που έρχονται με μανία;»
Ένας θεός
«Φέρε πίσω τους ανθρώπους»,
ένας θεός κλαίει στην προσευχή του:
Σε παρακαλώ, συνείδησή μου,
ξαναγέννησέ τους.
Μα ούτε κι αυτή μπορεί
να θυμηθεί.
Κατεβαίνει τότε από το θόλο του
απεγκλωβίζεται κι ανακοινώνει πως δεν μας γνωρίζει.
Οι παρακλήσεις επιμένουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Τούλιος, στα παραδείγματα παλιού αναγνωστικού»
Έγειρε στο προσκέφαλο
αφήνοντας το χθεσινά όνειρα
να περιμένουν έξω από την πόρτα
του ερμητικά κλειστού δωματίου
αφήνοντας τις ώρες
να τρέχουν καλπάζοντας.
Πάντα κουβαλούσε μέσα του
τη μυρωδιά του παλιού σπιτιού
τις σκιές παράξενων ανθρώπων
που ακουμπούσαν να ξαποστάσουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Παπαλιάς, Θεατές ημιτελών παραστάσεων»
«το είναι τους είναι για να γίνονται αντιληπτά» BERKELEY
Λαβούρνο, το χρυσαφένιο σου ξέσπασμα άφησε κάτω
—–ν’ απλωθεί!
Των μπουμπουκιών σου το γκρίζο καβούκι άφησε για μένα
—–ν’ ανοιχτεί –
Σύντομα θα φεύγω για ’κεί όπου το χρυσό ποτέ δεν θα ιδωθεί,
Και ποιος άραγε μαζί σου θα ’ναι, όπως εγώ έχω βρεθεί;
Βιάσου, ω πουλί ασημένιο, με τα κελαηδίσματά σου
—–τ’ αργυρά! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mary Webb, Αποχαιρετισμός στην ομορφιά ―μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»
Από τις εκδόσεις Πατάκη
Φίλε ή αντίπαλε μην τ’ αναγγείλεις πουθενά.
Δεσμώτης τήδε ίσταμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος.
«Ο Ποιητής αργά ή γρήγορα θα έρθει σε σύγκρουση με την κοινωνία ή την ομάδα, και θα ακολουθήσει -βασικά- έναν από τους παρακάτω τρεις δρόμους: Ή θα ασκήσει κριτική στις κυβερνήσεις και στις ηγεσίες των κομμάτων, ή θα κλειστεί στο γυάλινο πύργο του, ή θα συμβιβαστεί και θα γίνει ένας κομφορμιστής… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Αλεξάνδρου, Ποιήματα 1941-1974 ―κυκλοφορεί»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.