Από τις εκδόσεις Σμίλη

Παρουσίαση

Νέος Κόσμος

Οι Νέοι Κόσμοι προσδοκούν κατακτητές.

Σάλπαρε κι αυτός με μια καραβέλα
για να εξερευνήσει τη γύμνια
μιας γυναίκας που έμεινε πίσω.

Τώρα κλαίει ντυμένη.

Η θηλιά γύρω από το δάχτυλό της Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Δρουγαλάς, δύο ποιήματα»

Διαβάζοντας Νίκο Καρούζο…

κι εκείνος
τροφή των λέξεων και των σκουληκιών
ξαπλωμένος μέσα στο έλος
τραβούσε τούφες-τούφες τα νέφη
για μια μόνη αλήθεια

αξελόγιαστη

κι εχάθη

*

©Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος

φωτο: Στράτος Φουντούλης

✳︎

Σε ιδανική ποιήτρια

Στο μαντεμένιο τζάκι
βάλε τις αμαρτίες και κάψ΄τες.

Στο ύφος
βάλε μερικές πινελιές ανθρωπιάς.

Στην ιδέα για τον εαυτό σου
βάλε λίγα βαρίδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα»

Ελευθερία

Δεν ξέρω τι περιμένει από μένα ο εαυτός μου.
Κουράστηκα να τον ευχαριστώ να τον καλοπιάνω αιώνες τώρα.
Έφτασε η ώρα να γλιστρήσω έξω.

*

Ελευθερία ΙΙ

Μα τι όμορφα λάμπει ο ήλιος μέσα από το διάφανο σώμα σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Λενής, στο βάθρο της άφθιτης ευτυχίας»

Καστράτοι Άγγελοι

Οι ιδρυματοποιημένοι είναι παιδιά:
έτσι τους λέμε.
Τους πρήζουμε στο φαγητό─
τους ευνουχίζουμε.
Κάνουμε πως δεν βλέπουμε
τη λίμπιντο─
αγύμναστους, χοντρούς
ευνουχισμένους τούς κρατάμε• Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Ν. Μακρής, δύο ποιήματα»

I

Αυτοψία έκτη. Στη θέση Λιβάδα Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει):

Ο ΒΑΤΟΣ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ

Η τελευταία της σειράς, ψηλά στην άκρη,
πάνω απ’ το ρυάκι, κι από κάτω αυτός
να σκαλώνει κοντά και πιο κοντά της
– όλες οι ελιές στα χαμηλά κλαδιά της

μπλέκονται με τ’ άνθη και τ’ αγκάθια του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, δύο αυτοψίες»

Δρομέας

Από μικρός, είκοσι χιλιόμετρα στο βάδην-
με όποιον καιρό, ξύπνιος ή νυσταγμένος.
Πρωί, βράδυ.
Μετείχα πάντοτε στις σκυταλοδρομίες-
εγώ, ο δίδυμος του Βέγγου.
Είτε ισιώματα είτε ραχούλες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιωργος Παπαγιαννόπουλος, δύο ποιήματα»