Ιστορία αγάπης
Ο παρατηρητής

Έτσι σβήνεις παρελθόν.
Με βλέμματα,
κι η ακροθαλασσιά
σαρώνει απαλά
ό,τι έχει χαράξει
ανθρώπινο χέρι
πάνω στην άμμο.

Έντυσες με κίτρινα λουλούδια
της άνοιξης
τα άσπρα της μαλλιά
και χάιδεψες το πρόσωπό της.
Κοιτώ με κατανόηση τα σώματά σας,
καθώς η απουσία της σάρκας δένει με αίμα,
μέχρι,
να επιστρέψετε ολόκληροι, ολάκεροι, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κασσιανή, Μια ιστορία αιώνων – lost in space»

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΡΑΧΝΗ ΦΛΕΡΤΑΡΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Στον Charles Dušan Simić

Μια μικρή αράχνη στον νεροχύτη
Περπατάει αμέριμνη στον πάγκο
Το μάτι του Θεού την εντοπίζει
Ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας
Γίνεται βολίδα και της επιτίθεται
Σκοπός του να τη λιώσει
Εκείνη αντιλαμβάνεται τη μεταβολή
Στην πυκνότητα του αέρα και τρέχει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Το παιχνίδι της στάχτης ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Τὸ σχῆμα μου

Θὰ προσπαθήσω νὰ δώσω τὸ σχῆμα μου
ὅπως συντρίβεται σὲ δυὸ λιθάρια
θὰ σκεφτῶ ὑπόχρεος ἀπέναντί σου
θὰ στήσω τὴ φοβερὴ ὀμπρέλα μου
μὲ τὶς μπαλένες ἀπ᾿ τὸ πρόσωπό μου
μαύρη ὑγρὴ ἀκατανόητη
ἀπ᾿ τὸν καιρὸ ποὺ ἤτανε ἀσπίδα
ποὺ ἦταν ταπεινὸ κυκλάμινο
καὶ μιὰ ρομφαία.

Θέλω νὰ μιλήσω ἁπλὰ γιὰ τὴν ἀγάπη
τῶν ἀνθρώπων
καὶ παρεμβαίνουν οἱ θύελλες
παρεμβαίνει τὸ πλῆθος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσαρός, στις έντρομες αίθουσες οι ρήτορες θα σωπάσουν»

Για σένα

Κλείνεις τα μάτια.
Με τα σκελετωμένα,
έτσι όπως απέμειναν, χέρια
σφραγίζεις τ’ αυτιά.
Την τελευταία αυτή ώρα
που σου απέμεινε
τα βήματα μην ακούσεις του ψυχοπομπού.
Δεν λάθεψες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντρέας Πολυκάρπου, Από τα νυχτοπούλια λίγο πριν χαράξει»

ένα πρωινό μνημόσυνο στον Βαρβέρη
κι ο ήχος της πολυκατοικίας μέσα στην τρέλα
της καινούριας μέρας
και από το παράθυρο λιτό του ουρανού το πάπλωμα
καθώς γεμίζει ραγάδες από το τύλιγμα και το τέντωμα
της φαντασίας μου, των πουλιών και των αεροπλάνων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Σκόρπιες εικόνες (Ιδιωτικής χρήσεως) ΙΙ»

«Όλα μπορείς να τα σωπάσεις,
όμως ποτέ τον έρωτα·
την ώρα που ανοίγουν τ’ άστρα,
όταν αρχίζει στην καρδιά η μουσική
και κόβονται γλυκά τα γόνατα.
Τότε σε οδηγούν τα βήματά σου.»
Γιώργος Ιωάννου

Ξύπνησα με σένα δίπλα
δεν περιγράφεται
τι ανεμίζει στο κεφάλι μου μέσα.

Είσαι ο άνδρας και εγώ η γυναίκα
λέει αυτό κάτι,
αυτό, εγώ γνωρίζω μόνο
κι ήρθε η στιγμή να το φωνάξω.

Τα μέρη του κορμιού σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κασσιανή, Brought me no happiness, Brought me life»

Από τις εκδόσεις Έναστρον 2025

ΟΞΕΙΔΩΣΗ – ΤΡΕΙΣ ΟΡΙΣΜΟΙ

Η σκουριά μαδάει τα σεντόνια·

Τα μύδια που ζουν μια Πλειστόκαινο
σε ένα αστικό λεωφορείο
μυρίζουν
τη θάλασσα που μεταφέρουν
τις αποικίες στη Νέα Πέραμο
ένα κορίτσι που ίδρωσε για πρώτη φορά

το κορμί της έπειτα από χρόνια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Κάτω Χώρες Pays-Bas ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Αδιαφορία

Κάτι άνθρωποι…
Τους δίνεις
ό,τι καλύτερο έχεις
μέσα σου
και σου δείχνουν αδιαφορία
παίζουν για λίγο
μαζί σου
κι ύστερα προσπερνούν
ζεστό – κρύο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, δύο ποιήματα»