Στη Θωμαή, στο φως και στη σκιά
–Είμαστε μεγάλοι πια κι ο χρόνος πίσω δεν γυρνά.
–Μεγάλοι ήμασταν και τότε.
–Και πού θα πήγαιναν της ξενιτιάς τα χρόνια τα γραμμένα;
–Θα έπαιρνα τη γομολάστιχα και θα ’σβηνα τα ξένα.
–Και χρόνοι χίλιοι αν γυρίζανε, θα μ’ αγαπούσες πάλι; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Δρουγαλάς, Ο συνομήλικος χρόνος»
“γυμνή σαν μαχαίρι που αιμορραγεί. γυμνή μπροστά σου σαν το απαγορευμένο ποίημα που διαβάζεις”*
Φατμέ Εχτεσάρι, ποιήτρια, ιρανή, 1986 – . Καταδικάστηκε σε 11,5 χρόνια φυλάκιση και 99 μαστιγώματα για εγκλήματα κατά της ιρανικής κυβέρνησης, ανήθικη συμπεριφορά και βλασφημία, επειδή στεκόταν δίπλα σε έναν άντρα σε μια φωτογραφία. Κατάφερε να διαφύγει παράνομα και από το 2017 ζει στο Λιλεχάμερ της Νορβηγίας υπό την προστασία του δικτύου ICORN. Είναι σημαντικό μέλος της ιρανικής αντίστασης κατά του θεοκρατικού καθεστώτος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιρανές ποιήτριες, γυμνές σαν μαχαίρια ―από την Γεωργία Κανελλοπούλου»
Έλενα Κουρή, Παρακαταθηκών και δανείων, εκδόσεις Κύμα
«Η νύχτα κοιμάται στις επάλξεις…»
Η Έλενα Κουρή εμφανίζεται για πρώτη φορά στα λογοτεχνικά δρώμενα. Πρόκειται για μια ποιητική συλλογή η οποία συνδυάζει όλα τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων τάσεων στην ποίηση. Ο αφηγηματικός και βιωματικός χαρακτήρας της, ο ελεύθερος στίχος, η εξομολογητική διάθεση, καθώς και τα υπερρεαλιστικά στοιχεία που φέρει στα σπλάχνα της την καθιστούν αναγνωρίσιμη. Στην ποιητική της κατοικούν ελάχιστα επίθετα, τα οποία χρησιμοποιεί με μια οικονομία που ωθεί τα ρήματα κίνησης στο προσκήνιο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έλενα Κουρή, Παρακαταθηκών και δανείων ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»
Έργα και Ημέραι (απόσπ.)
Το Ληναιώνα μήνα —μέρες κακές, που γδέρνουν όλες τους ακόμη και τα βόδια—
να τον φυλάγεσαι, καθώς και τα νερά τα παγωμένα που εμφανίζονται
πάνω στη γη σκληρά σαν ο βοριάς φυσήξει.
Αυτός από τη Θράκη την ιππότροφη μες στο πλατύ το πέλαγος
φυσώντας το σηκώνει. Μουγκρίζει το δάσος και η γη.
Πολλές βελανιδιές ψηλόκορφες κι έλατα ογκώδη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ησίοδος, η δύναμη του ανέμου, του βοριά. Το γέροντα γοργόδρομο τον κάνει»
Χώριζε το κείμενό σου σε παραγράφους.
Οι κανόνες υπάρχουν για να τους τηρείς.
Κομμάτιασε τη σκέψη σου.
Σε τάξη να μπουν οι ιδέες.
Εύληπτα να γίνουν τα νοήματα.
Τίποτα άδηλο.
Κανένας επικίνδυνος υπαινιγμός.
Ακολούθησε τις νόρμες.
Με συμβολισμούς μη ματαιοπονείς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφιαλένα Ψαρρά, Έκθεση ιδεών»
Από τις εκδόσεις Δρόμων
ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗ
Σ’ ένα οικοσύστημα βουβό
Όταν και τα παλιά παραθυρόφυλλα
Ορθώνουν αντίσταση στον άνεμο
Βαριανασαίνει ο χρόνος ατονεί
Σαν τα ξεθυμασμένα πλέον χρώματα
Στις πολυκατοικίες τού Εβδομήντα
Με πρόσφορους ακάλυπτους
Για πράξεις όταν ρίχνονται γκρεμίσματα
Από το βλέμμα εκείνο που τις τύφλωσε
Να οριστούν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, Φλούδια απ’ το ήπαρ των βυθών ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»
Νίκος Ι. Τζώρτζης, Αστοχία Υλικού-Αναψηλάφηση Γ’ ―Από τις εκδόσεις Κέδρος
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΟΝΑΚΗΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ: ΑΣΤΟΧΙΑ ΥΛΙΚΟΥ-ΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ, Γ΄ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ Ι. ΤΖΩΡΤΖΗ
Η αστοχία του υλικού και η αγωνία του ποιητή
Καθώς βλέπω τον κόσμο γύρω μου και καθώς αφουγκράζομαι το δοκιμαζόμενο φυσικό περιβάλλον κατανοώ πληρέστερα ότι όντως πρόκειται για «Αστοχία Υλικού». Η φράση αυτή, όρος του στρατού, της φυσικής και της μηχανολογίας, τώρα επιστρατεύεται και στο πεδίο της ποίησης προκειμένου να σημάνει μεταφορικά δύο (τουλάχιστον) θέματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Αστοχία Υλικού-Αναψηλάφηση Γ’ ―Από τον Γιάννη Χρονάκη»
Από τις ΑΩ εκδόσεις
ΣΤΟ ΜΕΤΡΗΜΑ
Κομμάτια κι αποσπάσματα ζωής
αργοσαλεύοντας
νυχτερινά ομοιώματα
γκρίζες σκιές
απ’ τα υγρά πλακόστρωτα μαζεύοντας
ώς το ξημέρωμα
Έπειτα
πολύ προσεκτικά το μέτρημα
μη γίνει λάθος και συναριθμηθούν
με τους παρόντες
οι φίλοι που ολοένα λιγοστεύουν
Στο τέλος πια σαν αποκάμουν
πολύτιμο φορτίο τα ίχνη αποθηκεύουν
μην και σβηστούν από την πρωινή δροσιά
και θριαμβεύσει ο θάνατος
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.