Νίκος Ι. Τζώρτζης, δύο αυτοψίες

Αυτοψία έκτη. Στη θέση Λιβάδα Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει):

Ο ΒΑΤΟΣ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ

Η τελευταία της σειράς, ψηλά στην άκρη,
πάνω απ’ το ρυάκι, κι από κάτω αυτός
να σκαλώνει κοντά και πιο κοντά της
– όλες οι ελιές στα χαμηλά κλαδιά της

μπλέκονται με τ’ άνθη και τ’ αγκάθια του.

Τον ραντίζουν φίλτρα μαγικά, χημικά·
κάνει πως ξεραίνεται πριν ξυπνήσει πάλι.
Τόσα χρόνια κι η πολιορκία δεν λύνεται.
Οι ρίζες τους μπλεγμένες αξεδιάλυτα.

Και σφίγγει σιωπηλά τ’ αγκάλιασμά τους.

Αυτοψία όγδοη. Στη θέση Λιβάδα Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει):

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΤΟΥ ΛΙΒΑΔΙΟΥ

Από βαθιά,
πάνω ψηλά
και
από ψηλά,
κάτω βαθιά,

ευκάλυπτε·
ό,τι ριζώνει
γύρω σου
το κοιτάς
αφ’ υψηλού
και
το νοιώθεις
εκ βαθέων.

φωτο: Στράτος Φουντούλης
__________
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Νίκος Ι. Τζώρτζης κατάγεται από το χωριό Κριτσά. Γεννήθηκε το 1966 στον παρακείμενο Άγιο Νικόλαο Λασιθίου Κρήτης, όπου κατοικεί και εργάζεται. Η Αστοχία υλικού, Αναψηλάφηση, Γ΄ (Κέδρος, 2025) είναι η έκτη ποιητική συλλογή του.