Μαρία Δόγια, Σημειώσεις για την επίτευξη Roi Mat

Αρχείο 17/08/2016

fav-3

Η μητέρα τριγυρνούσε ξυπόλητη στα ασπρόμαυρα πλακάκια της κουζίνας. Σχεδόν αθόρυβα, χειμώνες και καλοκαίρια τα δάχτυλά της ισορροπούσαν στα χρόνια σαν στρατιωτάκια. Τα δάχτυλα της μητέρας στο μωσαϊκό, στη σάλα, στα ρετρό πλακάκια του μπάνιου. Αρχέγονα και ιερά. Να χορεύουν και να απειλούν με Roi Mat το χρόνο. Η μητέρα αλλάζει δωμάτια κι είναι σα να χορεύει. Γυμνή. Για να μας εξοικειώσει με το σώμα και τις αμαρτίες του. Να μη ντρεπόμαστε. Να μη νιώθουμε ενοχές. Να αμαρτάνουμε γυμνοί. Καθόμαστε στα πλακάκια, αναζητώντας λίγη δροσιά στα ανυπόφορα ζεστά καλοκαίρια της παιδικής μας ηλικίας και κοιτάζουμε τη μητέρα να χορεύει. Γερνάμε μαζί της κι είναι σαν να βγήκαμε μόλις από τη μήτρα της. Εκεί στα ασπρόμαυρα πλακάκια, συρθήκαμε, με τον ομφάλιο λώρο να ματώνει μόνο τα άσπρα. Γυμνοί από ντροπή και ενοχές. Αμαρτάνουμε κι εγκαταλείπουμε το γενέθλιο τόπο, τη μήτρα της μητέρας. Αμαρτάνουμε, γυμνοί.

*

κείμενο-φωτογραφία©Μαρία Δόγια 

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε