Ωδή σε νεκρό αγαπημένο

Σου βάζω τα χρυσάνθεμα
Και το κερί ανάβω
Ωδή ψυχής καταλαμβάνω
Θολό αγνάντεμα

Με φάρσα θύμιζε το χθες
Σιγή πλανιέται τώρα
Μπουμπούκια άνθιζαν απ’ώρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καλλιόπη Νικητίδου, Δύο ποιήματα»

Από τις εκδόσεις Ελκυστής

οι σιωπές μας

Στις σιωπές μας
απόψε να σταθούμε
ν’ αφουγκραστούμε
ο ένας πλάι στον άλλο
με προσοχή μεγάλη
όσα δεν είπαμε τόσο καιρό να πούμε
μέσα στου κόσμου την ανεμοζάλη
Ψίθυρους της ψυχής μας
και του νου
να μοιραστούμε
ν’ αρτυθούμε λίγη ελπίδα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανδρέας Δαβουρλής, Τριθέκτη ώρα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Από τη συλλογή ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΙ ΜΑΖΙ, εκδ. Σμίλη, 2014, 2018

ΑΙΜΑ
 
Ήθελες να εξηγήσεις το νόημα
Σ’ ένα ακατόρθωτο σύμπαν
Και αποσύρθηκες
Με τα πλησιέστερα πρόσωπα
Μιας τέτοιας συνοδείας
Ενώ το φίδι
Ένευε κατευναστικά
Στην απάτη

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταύρος Σταυρόπουλος, Πέντε ποιήματα»

Δεν φύτρωσε ποτέ στον τόπο μου
φλισκούνι κι άγρια μέντα
και ο έρωτας παραμένει λειψός χωρίς το ρω
μόνο εργολάβοι περιφέρονται
και κάπηλοι της ιστορίας
θαμώνες ανήλιαγων καπηλειών
που εμπορεύονται λαθραία αγάλματα
με μάτια λευκά και ιμάτια δίχως χρώμα
και η σιωπή που σκεπάζει τον κόσμο συντριπτική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Παπαλιάς, Παραμένοντας άφωνος»

I

ΤΕΧΝΗ ΤΑΠΕΙΝΗ

Σ’ ένα μου ποίημα σ’ έγραψα, σε χάραξα·
μ’ ένα μου ποίημα σε παραχάραξα

και σε μοίρασα στους αναγνώστες,
στους μη γνωρίζοντες και στους γνώστες.

Θα καταλάβουν πώς δεν είσαι εσύ,
αλλά ένα κίβδηλο ποίημά μου για σένα; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Δύο ποιήματα»

Από τις Εκδόσεις Περισπωμένη

ΤΡΟΠΙΣΜΟΙ

Ας φθαρώ λίγο λίγο
στο φως
λύγισέ με αλλιώς.
Κι όπως χάνομαι
—προοδευτικά—
στην πάχνη
απόηχος του κόσμου
γίνε
ή στάχτη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άννα Λιανού, Γράμμα από τα δάση ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Σε λίγες μέρες σε όλα τα καλά βιβλιοπωλεία ―από τις ΑΩ Εκδόσεις

VIème vignette   ΒΑΦΤΙΣΗ  (στη μνήμη του Χάρη Μεγαλυνού)

ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ το Πέλαγος που σιώπησε όταν έπρεπε μα φλυαρούσε όταν δεν έπρεπε. Κι αν είχε ήχους θα ήταν το κλάμα μιας φάλαινας, θα ήταν ρευστό μεν, αφόρητα θλιμμένο δε. Κι όλα τα ονόματα, όλοι οι προσδιορισμοί, εκ των κυμάτων θα βαφτίζονται επιθετικοί ενώ θα σκίζονται μεταξύ τους για την ουσία. Όμως μόνο το Πέλαγος θα βαφτίζεται ουσιαστικό και κάποιες βάρκες θα λαμβάνουν κύρια ονόματα: Μαριγώ, Χριστίνα, Παναγιά των βράχων, Αϊνού, Μπαχάρ, Μπιγκίλ, Ντενίζ Οκσούν. Αυτές, και τα παιδιά τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Δεκαεννιά βινιέτες για τη Γλώσσα και τη Σιωπή ―προδημοσίευση»

Eλπήνορ, πώς ήλθες…
OMHPOΣ

Tοπίο θανάτου. H πετρωμένη θάλασσα τα μαύρα κυπαρίσσια
το χαμηλό ακρογιάλι ρημαγμένο από τ’ αλάτι και το φως
τα κούφια βράχια ο αδυσώπητος ήλιος απάνω
και μήτε κύλισμα νερού μήτε πουλιού φτερούγα
μονάχα απέραντη αρυτίδωτη πηχτή σιγή.

Ήταν κάποιος από τη συνοδεία που τον αντίκρισε
όχι ο πιο γέροντας: Kοιτάχτε ο Eλπήνωρ πρέπει νάναι εκείνος.
Eστρίψαμε τα μάτια γρήγορα. Παράξενο πώς θυμηθήκαμε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Tάκης Σινόπουλος, Ελπήνωρ»