Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ανεμώνη

06/08/2024

Μια ανταπόκριση από την αγία, ελληνική επαρχία

Το χωριό ήταν σκαρφαλωμένο στην άκρη της πλαγιάς. Ο μύθος λέει πως τούτος ο τόπος λογιζόταν σαν επταπάπαδο, πάει να πει μετρούσε σχεδόν επτά χιλιάδες ανθρώπους. Έπειτα, όπως λένε οι παλιοί ήρθε η καθίζηση και σκέπασε τη ζωή με πέτρες και χώμα, σφραγίζοντας τη μοίρα ετούτου του κόσμου του ετοιμόρροπου. Κάπου σωζόταν ένα απομεινάρι του πύργου του Αγά, ανάπηρος και εκείνος, μια άγκυρα δίχως σχοινί για πάντα χαμένη στον βυθό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ανεμώνη»

Mario Benedetti, Περνάει ο χρόνος

02/08/2024

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Παιδιά σαν ήμασταν
οι γέροι μας ήταν στα τριάντα
η κάθε λούμπα ήτανε ωκεανός
ο θάνατος (μια κι έξω)
δεν υπήρχε.

όντας έπειτα αγόρια
οι γέροι μας ήταν κύριοι στα σαράντα
ο κάθε βούρκος ήτανε ωκεανός
και ο θάνατος απλώς
μια λέξη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mario Benedetti, Περνάει ο χρόνος»

Ασημίνα Λαμπράκου, Κάλως(*) πόεμ αλαλούμ

30/07/2024

είδ’ ο Γιούνης κύματα μεγάλα
κι έφυγε στον άνεμο καβάλα

στάθηκ’ ο άνεμος στην άκρη
έπεσε ο Γιούνης μεσ’ στο δάκρυ

ήρθε κι ο Χατζηπετρής
ο μολυβοπελεκητής

έφτιαξ’ του Γιούνη ένα σκάφος
εχάθη στου πέλαου το βάθος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Κάλως(*) πόεμ αλαλούμ»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Έρως, ο ξιφήρης

23/07/2024

Σκηνή από ένα έργο

Mπαρόκ σκηνικό παλιάς πόλεως με περίτεχνες προσόψεις. Έμποροι, μικροϋπάλληλοι, εργάτες του δήμου, πωλητές αφεψημάτων, διαφημιστές ιατρικών σκευασμάτων με κάποιον ταλαίπωρο για μοντέλο να συμμετέχει στην επιχείρηση, με αντάλλαγμα λίγο ρούμι ή ένα πιάτο φαί. Κανείς δεν μπορεί να τα’χει όλα. Στο βάθος της σκηνής τα τραπεζάκια της πλατείας, ένα δυο γεμάτα. Στο κεντρικό οι ηθοποιοί ντυμένοι με καλοκαιρινή πουκαμίσα, ακίνητοι, σαν παρατημένες μαριονέτες. Ένας νέος εισβάλλει στη σκηνή,τα ρούχα του σκισμένα, στους τρόπους και το φέρσιμό του μια τρομερή αβεβαιότητα. Δεν ξέρει πού πηγαίνει, πλησιάζει εκείνους τους δυο.

Νέος: Ξέρετε, ξέρετε (κομπιάζει) που βρίσκεται η συνοικία που λέει το χαρτί; Είμαι φοιτητής και σε αυτό το κομμάτι της πόλης δεν έχω ξαναβρεθεί.

Άνδρας Α, Τζόζεφ: Καλημέρα νεαρέ. Φοιτητής, είπατε; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Έρως, ο ξιφήρης»

The Athens Review of Books τεύχος 163 ―κυκλοφορεί

17/07/2024

Περιεχόμενα τεύχους 163, Ιούλιος – Αύγουστος 2024

Χέρτα Μύλλερ (Herta Müller), Ανοιχτή επιστολή – Μια σοκαριστική προειδοποίηση για τη Δύση

Τίμοθυ Σνάιντερ (Timothy Snyder), Με τα δικά τους λόγια

― Οι ελπίδες των Ρώσων προπαγανδιστών για την Αμερική

Πέτρος Μαρτινίδης, Αποδόμηση: ο Ρομαντισμός των απατεώνων

Παναγιώτης Δασκαλόπουλος, Δύο γυναίκες

Αντώνης Κλάψης, Αβέρωφ προς Τοσίτσα: Ψηλαφώντας μια εποχή μέσα από ανέκδοτες επιστολές Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 163 ―κυκλοφορεί»

Δημήτρης Μπαλτάς, Στο κουρείο

17/07/2024

Απόγευμα Πέμπτης. Στο στενό της πλατείας, δίπλα απ’ το ραφτάδικο, ο κουρέας με κόμπους ιδρώτα στο μέτωπό του δούλευε απρόθυμα. Μια μύγα τον περιτριγύριζε και τον τσιγκλούσε, όσο ο ανεμιστήρας μάταια αγκομαχούσε.

Ο μεσόκοπος πελάτης, βαρύθυμος, βυθισμένος στην καρέκλα και τις σκέψεις του, αδιαφορούσε για τις άσπρες τούφες που γέμιζαν το πάτωμα – παράσημα του χαμένου χρόνου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μπαλτάς, Στο κουρείο»

Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Για τον Γιάννη Χρήστου ―κυκλοφορεί

15/07/2024

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

Έτυχε· στα μέσα τής δεκαετίας τού 1960, έφηβος εγώ τότε, να κοιταζόμαστε με τον συνθέτη σχεδόν κάθε μέρα, αντικριστά απ’ το μπαλκόνι μας καθένας· μιας και ήμασταν κοντινοί γείτονες: Μια πολύ ιδιόμορφη επικοινωνία, για μια πενταετία περίπου, η οποία όμως δεν θα είχε και ιδιαίτερη σημασία αν κάμποσα χρόνια μετά, όταν εκείνος δεν ζούσε πλέον, δεν αρχίζαμε να κοιταζόμαστε απ’ το ίδιο μπαλκόνι με μια κοπέλα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Για τον Γιάννη Χρήστου ―κυκλοφορεί»