Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Telepastores

σκοτεινό θεατρικό έργο
με φόντο μουσικό
το βαλς υπ’αριθμόν 2 του
Ντιμίτρι Σοστακόβιτς

κοτάδι στη σκηνή. Ξάφνου φωτίζεται ένας μοναχικός μουσικός. Παίζει το τσέλο με στακάτες δοξαριές. Είναι προσηλωμένος στις νότες του. Σιγά σιγά η σκηνή φωτίζεται περισσότερο και έτσι μπορεί κανείς να διαπιστώσει πως πρόκειται για ένα δωμάτιο μακιγιάζ. Στα ράφια υπάρχουν κρεμασμένες μάσκες σε όλες ανεξαιρέτως τις εκφράσεις. Άλλες χαμογελούν και άλλες λυπούνται, μερικές δε παριστάνουν θυμωμένα πρόσωπα. Κάπου αλλού μπουκαλάκια σε όλα τα μεγέθη, τοποθετημένα στη σειρά με άγνωστα σκευάσματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Telepastores»

The Athens Review of Books τεύχος 175 ―κυκλοφορεί

Περιεχόμενα τεύχους 175, Σεπτέμβριος 2025

Μανώλης ΒασιλάκηςΈνα νέο Σιδηρούν Παραπέτασμα Ελευθερίας: Υπαρξιακή ευρωπαϊκή αναγκαιότητα η «Churchill Line»

Πέτρος Μαρτινίδης, Αρχιτεκτονική και θεολογία

Μπάρρυ Στράους (Barry Strauss), Οι Έλληνες στον τομέα της γεωπολιτικής

Δυϊσμός, ντετερμινισμός και δημογραφία

Ντάμιαν Βαλντέζ (Damian Valdez)Το 1821 και η επινόηση της παγκόσμιας τάξης

Γουέντι Ντόνιγκερ (Wendy Doniger), Η άνοδος και η πτώση των πολεμικών αλόγων Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 175 ―κυκλοφορεί»

Ζωή Καρέλλη, του ονείρου μου τη μυστική μεγαλοπρέπεια

Tου Σεληνιαζόμενου

Aκέραια, λαμπρότατη, πλησιφαής!
Mαίνεται η αγάπη, μες στη σφοδρή ψυχή μου,
που η όψη σου κρατάει προσηλωμένη,
ενώ σφαδάζει το βίαιο σώμα μου.
Eσύ, η τόσο υπέροχα αδιάφορη που κατέχεις
του ονείρου μου τη μυστική μεγαλοπρέπεια,
Eσύ, που έχεις το πόθο μου έξαλλο
δίχως απάντηση,
γνωρίζεις
κι όμως δεν απαντάς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Καρέλλη, του ονείρου μου τη μυστική μεγαλοπρέπεια»

James Joyce, Από τα βάθη της θάλασσας που πλημμύριζε την καρδιά της

Η ΕΒΕΛΙΝ

Καθόταν μπροστά στο παράθυρο, παρακολουθώντας τη νύχτα ν’ απλώνεται σταδιακά σε όλη τη λεωφόρο. Το κεφάλι της ακουμπούσε πάνω στις κουρτίνες του παραθυριού και στα ρουθούνια της ανέβαινε η μυρωδιά του σκονισμένου υφάσματος. Ήταν κουρασμένη.

Λίγοι άνθρωποι περνούσαν. Ο κάτοικος του κτιρίου, που βρισκόταν στο τέλος του δρόμου, πέρασε πηγαίνοντας σπίτι του. Άκουσε τα βήματά του να χτυπούν το σκληρό λιθόστρωτο και πιο κάτω να συνθλίβουν τη σκόνη του λιγνίτη που είχαν ρίξει για το χιόνι πάνω στο μονοπάτι προς τα κόκκινα σπίτια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «James Joyce, Από τα βάθη της θάλασσας που πλημμύριζε την καρδιά της»

Θεμελίνα Τρικοίλη, συν τρεις άφρονες ιδεαλισμοί

Αριθμητική

‘‘Απόν
από την τάξη των πραγμάτων
το συναίσθημα’’
αναφωνεί η δασκάλα πείρα
κι ευθύς σηκώνει
όρθιο το παρόν
να απαγγείλει
τα πολλαπλάσια της απώλειας:

Μια νιότη μείον δύο χαμένους έρωτες
Δύο χαμένοι έρωτες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θεμελίνα Τρικοίλη, συν τρεις άφρονες ιδεαλισμοί»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Electra

το δυστύχημα είναι
όλη η γήινη μοίρα
της ζωής,
η πεσμένη ζωή
Ν. Καρούζος

Σταθήκανε μια στιγμή να ξαποστάσουν. Και ίσως να κλάψουνε μια στάλα. Για την κατάντια τους. Να τριγυρίζουν στις ερημιές, λέει, απλήρωτοι. Καλή και η τέχνη, δεν τ’αρνούνται μα πρέπει και να ζήσουν. Ας είναι, σήμερα βρίσκονται εδώ, αύριο εκεί, όπου το θέλει η ανάγκη και η περίσταση. Πότε με έναν μεγάλο ρόλο, άλλοτε κομπάρσοι, δεύτεροι, ταπεινωμένοι, ας είναι.

Κάθονται στις βαλίτσες τους, ορισμένοι έχουν βρει λίγο ίσκιο, μια πέτρα, κάτι που να τους κρατάει, μια πατρίδα για τη στιγμή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Electra»

Γεωργία Κανελλοπούλου: Τι διαβάζουν οι ήρωες του Γκοντάρ;

από την ταινία Αλφαβίλ του 1965

[Ξέρεις τον Γουίλιαμ Φώκνερ; ρωτάει η Πατρίσια, κι ο Μισέλ θυμώνει λίγο: όχι, ποιος είναι, έχετε κοιμηθεί μαζί;]

Μπορεί στην ταινία «Με κομμένη την ανάσα» ο Ζαν Λικ Γκοντάρ να παρουσιαζει τον παραπάνω διάλογο, αλλά σε όλες του τις ταινίες οι ήρωες περιδιαβαίνουν με ένα βιβλίο στο χέρι, ή χαλαρώνουν κάπου αναπαυτικά με μια εφημερίδα ή περιοδικό, ή κάθονται μπροστά σε μια βιβλιοθήκη, ή έστω υπάρχουν βιβλία γύρω τους, πάνω στο κρεβάτι τους ή και στο πάτωμα. Pulp μυθιστορήματα, φιλοσοφικά και πολιτικά φυλλάδια, η Λότε του Τόμας Μαν, κλασικά δράματα ή κόμικς, το διάβασμα είναι παντού στον κινηματογράφο του Γκοντάρ – ενώ και οι συζητήσεις των ηρώων του είναι γεμάτες με αποσπάσματα διάφορων βιβλίων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γεωργία Κανελλοπούλου: Τι διαβάζουν οι ήρωες του Γκοντάρ;»