http://agrimologos.com http://staxtes2003.com
Αρχείο 28/03/2016
Και τώρα που πάμε; Και τώρα πώς; Σημάδι επιστροφής.
Δεν ακολουθείς και τηρείς την υπόσχεση της προδοτικής
—σιωπής σου.
Η τελευταία έκκληση, θυμός δεν έγινε ποτέ. Αυτό φταίει;
Αυτό βαραίνει εσωτερικά και καταλύει;
Πιάνεται η απουσία στο κενό, στις πληγές που ανοίγουν με
—φως κέρινο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κωνσταντίνος Μούσσας «Όχι τώρα»»
Αρχείο 28/03/2016 Εκδόσεις Άγρα ISBN 960-325-037-3
Week – end
Ηδύπαθα χάχανα κι ανόητα πληχτικά χειροκροτήματα -λες για να δώσουν σ’ εκείνα τα νεκρά χέρια κάποιαν αίσθηση αφής- ακολούθησαν το μεγάλο βούλιαγμα.
Έτσι γινότανε πάντα.
Οι θεατές, με τα χαμόγελα κρεμασμέν’ απ’ τ’ αυτιά, περιφέρονταν άσκοπα από ’δω κι από ’κει μ’ ένα κρυστάλλινο ποτήρι στο χέρι κι ύστερα βυθίζονταν στην Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, ‘Ψέματα πάλι’ (απόσπασμα)»
Αρχείο 26/03/2016
~Κόκκινη τρίχα~
Κουρδισμένο το φως.
Το πορτοκάλι παίζει μουσική δωματίου
Μύγα επάνω στη σάρκα του ονειρεύεται τις κλειδώσεις αυτής της μουσικής. Τρίβει τα πόδια της σαν να ετοιμάζεται να διευθύνει.
Η μυρωδιά μιας εαρινής εκδρομής φύεται και είναι εκδορέας: πανσπερμίες πουλιών και ρόδινα φορέματα
Ερπύστριες ποταμών και αγκυλώσεις μέντας
Κοντοκουρεμένα σύννεφα και μια στοργή επιτάφιας τέφρας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Δούμου, Το χιόνι των ματιών σου το ονόμασα ίντριγκα βυζαντινή -ποίηση»
Αρχείο 26/03/2016
Όπου η κακή τύχη μουσουλμάνου φίλου
Στα παιδιά από τα Π.Φ. της πρώην 129 Π.Υ.
Ο φίλος μου ο Μουσταφά Εκκρέμ Τερλικτσίογλου, Τούρκος την καταγωγήν, πλην εκ νομού Ροδόπης πολίτης Έλλην, εκτήσατο ποτέ εν τοτέμ, ξυλανάγλυφον δηλονότι, πολύμορφον και ξοανοειδή επιμήκη θρησκευτικήν – λατρευτικήν στήλην των γηγενών Αμερικανών «Ινδιάνων». Η κτήσις συνετελέσθη εν μέσω μυθιστορηματικών συνθηκών, ας μηδέποτε ο περί ου απεκάλυψε («Δε μπορώ να σε πω πού το βρήκα, δε μπορώ»). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φὐσσας, Ημιτελές ταξείδιον»
Αρχείο 25/03/2016
…δεν θα μας πληγώνει ούτε ένα κίτρινο φύλλο,
όταν συγκατοικήσουμε ξανά σε ένα εξαίσιο
ρετιρέ μαζί με όλους μας τους φίλους.
Τέλη Ιουνίου του δύο χιλιάδες τόσο… Στο εξαίσιο ρετιρέ της Αγγελικής μαζί με όλους τους φίλους της: ο Χρίστος Ρουμελιωτάκης με τη γυναίκα του, ο Μιχάλης Πιερής με τις συναδέλφισές του στην έδρα νεοελληνικών σπουδών στο Ίδρυμα Σαββίδη, ο Μιχάλης Γκανάς με την Πόπη, ο Γιάννης Πατίλης με την Ηρώ, ο Γιώργος Δρανδάκης με τον εαυτό του, ο Λουκάς Λουκάκης προσκεκλημένος δικός μου μαζί με την Ελπίδα Πασαμιχάλη, και οι δικαιολογημένοι απόντες σαν τον Δημήτρη Κανελλόπουλο και δεν ξέρω ποιους άλλους… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Μνήμη Αγγελικής Κωσταβάρα»
Αρχείο 24/03/2016
Στεκόταν στην άσφαλτο, ένα μέτρο από το πεζοδρόμιο, και κοίταζε τον πράσινο σταυρό να αναβοσβήνει. Μόνος του. Το Φαρμακείο διανυκτέρευε. Πού και πού, ο φαρμακοποιός που καθόταν πίσω από το ταμείο με μια εφημερίδα στο χέρι, σήκωνε το κεφάλι κι έριχνε κοφτές ματιές στο δρόμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Ο άνθρωπος που κοίταζε τα Lonarid να περνούν»
Αρχείο 23/03/2016
Μνήμη λέγε
Μνήμη λέγε
Πάντα λέγε το κόκκινο που πότιζε τη γκρίζα χλόη.
Το μέτωπο που λάξευε το τοίχο.
Τη σκεβρή παλάμη που σκούριαζε το σίδερο.
Την αδειανή όραση.
Τους ξεθεμελιωμένους φράχτες που δάγκωναν την κραυγή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Σκληβανιώτης, σε νερομάνες στέρφες με μαρμαρωμένα ξωτικά -ποίηση»
Αρχείο 22/03/2016
Ανακάλυψη
Στη Μαρία Βαχλιώτη
Tι χαμπάρια, Δον Κορ λε όνε ντα νίτσα;
Τίποτε ποιήματα, Δον Κορ λε όνε ντα νίτσα!
Σέρνω λεξόπετρες στο καροτσάκι για τις κούκλες
Στο δρόμο για το κοιμητήριο άλλες πετάγονται
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, αφημένα σε ρόγες θάλασσας νέγρας -ποίηση»
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.