Αντώνης Σκιαθάς, Ημερολόγιο θηριοδαμαστή ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

Αντώνης Σκιαθάς, Ημερολόγιο θηριοδαμαστή ―Από τις εκδόσεις Ιωλκός

Ο Αντώνης Σκιαθάς στη νέα του ποιητική συλλογή συνομιλεί ακόμη μια φορά με τα ανθρώπινα, αλλά και με την ίδια την ποίηση. Στους στίχους αναγνωρίζονται επιρροές που αντλούν την καταγωγή τους από την παγκόσμια ποίηση, ωστόσο στην καρδιά του ποιητικού του σύμπαντος χτυπά πάντα η Ελλάδα, το γαλανό της χρώμα, οι θάλασσες, τα βελούδινα ακρογιάλια και το φως της. Είναι αυτό το φως που γεννά την ποίηση, το φως που κατοίκησε στους ποιητές της από τον Όμηρο μέχρι και σήμερα. «Μ’ ένα μολύβι faber άφησα χνάρια παντού./Ίσως μ’ αυτά με βρουν στις ραψωδίες της Ιλιάδας/οπλίτη Συρακούσιο. Στην εκστρατεία των Αχαιών/με το σώμα μου σκέπαζα τη θάλασσα τα βράδια…» (σ. 9). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Σκιαθάς, Ημερολόγιο θηριοδαμαστή ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Κατερίνα Σπυροπούλου, Μικροχιμαιρικό ―από τον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο

Από τις ΑΩ Εκδόσεις, 2024

❧ Αναγνωστικά σχόλια για το βιβλίο ❧

ΜΙΚΡΟΧΙΜΑΙΡΙΚΟ,

Στο εναρκτήριο κείμενο της συλλογής διαβάζουμε:

ΓΙΑΤΙ ΜΙΚΡΟΧΙΜΑΙΡΙΚΟ;

Ο εμβρυομητρικός μικροχιμαιρισμός/ είναι μια σπάνια φυσική διαδικασία/ όπου κύτταρα από το εμβρυϊκό στάδιο του εμβρύου/ μπορούν να ενσωματωθούν στο σώμα/ της μητέρας και να παραμείνουν εκεί/για χρόνια μετά τη γέννα[…]

Ετυμολογικά η λέξη μικροχιμαιρισμός προέρχεται από τη Χίμαιρα,  ένα μυθολογικό ζώο που είχε σώμα κατσίκας, κεφάλι λιονταριού, και η ουρά φιδιού ενώ σήμερα ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει πλάσματα ή αντικείμενα που δημιουργούνται από ετερόκλητα στοιχεία. Στη Γενετική η λέξη χρησιμοποιείται για να περιγράψει ζωντανούς οργανισμούς με διακριτούς γονότυπους πλέον του ενός. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Σπυροπούλου, Μικροχιμαιρικό ―από τον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο»

Ζωή Κατσιαμπούρα, Έλα να σου πω, Ιστορίες ―από την Δήμητρα Γ. Μπεχλικούδη

Από τις εκδόσεις Νίκας

Η Ζωή Κατσιαμπούρα, φιλόλογος με πολυσχιδή παρουσία στην εκπαίδευση, με ποικίλες δημοσιεύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά, με δυο βιβλία της (2013 και 2015): Ιστορίες της Μανιάς  και  Μαθαίνεται η ζωή; (εκδόσεις Γαβριηλίδης) είναι και πάλι εδώ. Αυτή τη φορά με το νέο βιβλίο της από τις εκδόσεις Νίκας με τίτλο Έλα να σου πω, Ιστορίες. Προηγήθηκε από τον ίδιο εκδοτικό οίκο η Οδός Άνω Κάτω (2021) και τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα αναγνωστική πρόσκληση, καθώς η συγγραφέας με τον εύγλωττο τίτλο του νέου της βιβλίου μας καλεί να μας κάνει κοινωνούς των ιστοριών της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Κατσιαμπούρα, Έλα να σου πω, Ιστορίες ―από την Δήμητρα Γ. Μπεχλικούδη»

Ελίνα Αφεντάκη, από αλάτι ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

Από τις εκδόσεις θίνες

Καταμετρώντας τις απώλειες

Η Ελίνα Αφεντάκη μετά το «Παγοθραυστικό, (από τις εκδόσεις Θράκα, 2018), φτιάχνει ένα ποιητικό σύμπαν «από αλάτι», υπονοώντας την ευθραυστότητα της ποίησης, καθώς αυτή συνδέεται με το συναισθηματικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει κάθε φορά η υποκειμενική αλλά και η αντικειμενική πραγματικότητα στον κάθε δημιουργό και κατ’ επέκταση στον κάθε αναγνώστη. Δανείζεται συχνά ένα ποιητικό υποκείμενο γένους αρσενικού, μα είναι φανερό πως η θηλυκή υπόσταση είναι η κινητήρια δύναμη της ποιητικής της μηχανής. Ταυτόχρονα,  το ποιητικό υποκείμενο, μετακινείται άλλοτε αυτοαφηγούμενο πρωτοπρόσωπα και άλλοτε τριτοπρόσωπα και ενδοδιηγηματικά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελίνα Αφεντάκη, από αλάτι ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Αλεξάνδρα Κ*, Πράγματα που σκέφτεται η Παρθένος Μαρία καπνίζοντας στο μπάνιο ―από την Μαρία Ιωαννίδου

Από τις εκδόσεις Πατάκη

Η πρώτη μου επαφή με ένα από τα διηγήματα που προηγήθηκε της συλλογής “Πράγματα που Σκέφτεται η Παρθένος Μαρία Καπνίζοντας Κρυφά στο Μπάνιο”, κάτι ιντριγκαδόρικο και ζουμερό με έβαλε κάτω αναγνωστικά. Αυτό το κάτι, είναι ό,τι σε αναστατώνει. Είναι αυτό που σε προβληματίζει για τα πιο δικά σου, τα πιο ανομολόγητα. Με υλικά από εμπειρία και γνώση αλλά κυρίως από καταστάσεις που παρατήρησες μέχρι να φτάσεις στον πυρήνα τους. Και με ό,τι είναι πιο σημαντικό και ανεξάντλητο απ΄όλα:

Όσα δεν είπες. Τα ίδια τόλμησε η Αλεξάνδρα Κ* να αγγίξει με πένα, και υποθέτω και με πόνο (που από σεβασμό στον αναγνώστη, τον κρατάει όλο δικό της). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεξάνδρα Κ*, Πράγματα που σκέφτεται η Παρθένος Μαρία καπνίζοντας στο μπάνιο ―από την Μαρία Ιωαννίδου»

Αικατερίνη Κουμαριανού, Ξαναδιαβάζοντας Θανάση Βαλτινό

Αρχείο Θανάση Βαλτινού. ©Isolde Ohlbaum

Το κείμενο αυτό είναι το τελευταίο που έγραψε η αείμνηστη Αικατερίνη Κουμαριανού (1919-2012), και μας το έδωσε δύο μέρες πριν από τον θάνατό της. Δημοσιεύθηκε στο τεύχος αρ. 32 (Σεπτέμβριος 2012) της Athens Review of Books το οποίο ήταν αφιερωμένο στον Θανάση Βαλτινό.

Ξαναδιαβάζω Θανάση Βαλτινό. Με αμέριστο ενδιαφέρον, μεγάλη περιέργεια και, τελικά, απόλαυση. Σκέφτομαι συνεχώς αυτά τα συναρπαστικά κείμενα, όπου θαυμάζω την πρόσμιξη ιστορίας – συλλογικής μνήμης – και μυθοπλασίας με πολλά άλλα καίρια στοιχεία μιας απόλυτα επιτυχούς ροής. Κείμενα που τα διακρίνει εμβέλεια, προδίδουν ευαισθησία και γνώση, αφήνοντας εντέλει έκθαμβο τον αναγνώστη.

Το ατομικό μετασχηματίζεται σε συλλογικό, σ’ ένα πεδίο όπου το αμφίβολο, οδυνηρό παρόν συνυπάρχει με ένα« δυσπρόσιτο και αδιάγνωστο μέλλον, πηγαίνοντας εκ παραλλήλου εις βάθος χρόνου, για να ανακαλέσει τα δράματα και τις συγκρουσιακές καταστάσεις ή συμπεριφορές του παρελθόντος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αικατερίνη Κουμαριανού, Ξαναδιαβάζοντας Θανάση Βαλτινό»

Άννα Δερέκα, Πάντα κινδύνευα από τις λέξεις ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

Από τις εκδόσεις Κέδρος

Η ελεγεία αλλιώς

Η πολυγραφότατη Άννα Δερέκα, μετά την τελευταία της συλλογή, (Εις εαυτόν κρημνοί, εκδ. Κύμα, 2022), συνεχίζοντας την ποιητική της διαδρομή, επανέρχεται με μια νέα ποιητική συλλογή, την δέκατη όγδοη στη σειρά. Εκατόν πέντε ποιήματα και μια πρόζα συνιστούν το νέο ποιητικό της σύμπαν, όπου η ποιήτρια διαπραγματεύεται τον έρωτα, τον ανεκπλήρωτο πόθο, την απουσία, τη μοναξιά, τον θάνατο,  προσθέτοντας το στοιχείο της ελεγείας στο υπερρεαλιστικό της σύμπαν, ενώ διατηρεί το στοιχείο της αυτοαναφορικότητας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άννα Δερέκα, Πάντα κινδύνευα από τις λέξεις ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Ρωξάνη Νικολάου, Σαλός μαγνήτης ―από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου

Ρωξάνη Νικολάου, Σαλός μαγνήτης, Εκδόσεις Φαρφουλάς

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ή ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΝΥΧΤΟΣ

Mετά τις δύο προηγούμενες ποιητικές συλλογές, ανάμεσα στις οποίες μεσολαβούν σχεδόν δύο δεκαετίες (Ποιήματα 1991-1999, ιδιωτική έκδοση, Λεμεσός, 2000ˑ Ψαλιδιστής, Τεχνοδρόμιον, Λεμεσός, 2018), η Ρωξάνη Νικολάου μας δωροδοτεί με μία τρίτη συλλογή με τον τίτλο «Σαλός μαγνήτης». Ετούτη η λογοτεχνική σιωπή, ίσως και να τιμά τη δημιουργό, αφού με ειλικρίνεια καταθέτει: «Επιστρέφει ηττημένη η ηχώ γυρεύει το στόμα μου.», σημαίνοντας την ανάγκη να μιλήσει, όταν η μούσα την καλεί να ξεδιψάσει όσα κούρνιασαν στις λέξεις της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρωξάνη Νικολάου, Σαλός μαγνήτης ―από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου»