critique – Σελίδα 27

Κωνσταντίνος Μάντης: Yves Bergeret «Ο διπλανός σου στο λυκόφως»

24/10/2016

Αρχείο 24/10/2016

Να μπεις στο βλέμμα του,
να δεις το βλέμμα του:
ένας αλλότριος ουρανός,
που δεν υποπτευόσουν τους ανέμους, τα άστρα
ή έστω το όνομά του,
σκεπάζει την ταράτσα όπου κάθεσαι.

Δες, αυτός που κάθεται πλάι σου
ξαπλώνει συγχρόνως στη νύχτα
κάτω απ’ τα δέντρα κάποιου λόφου,
που μπορείς ακόμα να μαντέψεις στον ορίζοντα,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Yves Bergeret «Ο διπλανός σου στο λυκόφως»»

Ιφιγένεια Σιαφάκα: Γιώργος Πολ. Παπαδάκης, Νέα Ατραπός

06/10/2016

Αρχείο 06/10/2016 –Εκδόσεις Δίφρος 2014

Η νέα ατραπός του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη (Δίφρος 2014) συνομιλεί, αρχής γενομένης ήδη από τον τίτλο της, όχι μόνον με τον έντονο φιλοσοφικό προβληματισμό της συλλογής αλλά και με το νέο ύφος που υιοθετεί ο ποιητής. Λιγότερο ρομαντικός και λυρικός απ’ ό,τι στις προηγούμενες ποιητικές του προσεγγίσεις, ο Παπαδάκης εμφανίζεται σ’ ένα τοπίο πιο συμπαγές και αυστηρότερα δομημένο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα: Γιώργος Πολ. Παπαδάκης, Νέα Ατραπός»

Κωνσταντίνος Μάντης: Ντίνος Χριστιανόπουλος «Αντιγόνης υπέρ Οιδίποδος»

26/09/2016

Αρχείο 26/09/2016

Άνδρες Αθηναίοι, τιμας κοιτάτε με περιέργεια;
Αυτός είν’ ο πατέρας μου, ο Οιδίποδας,
που κάποτε ήταν βασιλιάς τρανός και τώρα
γυρνάει στην αγορά σας πληγωμένος
από τη μοίρα, κουρελιάρης και τυφλός,
παίζοντας το χαλασμένο του οργανάκι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Ντίνος Χριστιανόπουλος «Αντιγόνης υπέρ Οιδίποδος»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα]

12/09/2016

Αρχείο 12/09/2016

Ποτέ δεν κατάφερα να πιστέψω ότι θα μπορούσε κανείς, είτε εγώ ο ίδιος είτε οποιοσδήποτε άλλος, να έχει τη βεβαιότητα ότι θα φέρει κάποια ανακούφιση, πραγματική ή βαθιά, στις δυστυχίες του ανθρώπου, κι ακόμα λιγότερο να τις γιατρέψει. Ούτε κατάφερα, όμως, να πάψω να το σκέφτομαι∙ η παραμικρή ανθρώπινη αγωνία -ή και μόνο το να τη φανταστώ- πάντα μου δημιουργούσε άγχος, κι ακόμα με αναστάτωνε, μου απαγόρευε να συγκεντρωθώ και ν’ αφιερωθώ στο «εγώ» μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα]»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Έτσι σφραγίζονται οι πόλεις Ανδρέα

06/09/2016

Αρχείο 06/09/2016

Αγαπητέ Ανδρέα, μ΄όλη μου τη λύπη σου ανακοινώνω από τούτη τη στήλη πως η οδός Φιλελλήνων και όλες οι πέριξ καλλονές τελικώς κατεδαφίσθησαν. Καταστήματα, περαστικοί, παλαιές και μελλοντικές προοπτικές καταχωρήθηκαν για πάντα στις σελίδες της ιστορίας. Η πόλις, Ανδρέα, η πόλις επέθανε απόψε από μια αρρώστια της ψυχής και της φαντασίας. Παντού συντρίμμια, γερασμένες νύφες με πεπαλαιωμένες σάλπιγγες, μουσουργοί, ποιητές, αρχιτεκτονικές μέρες. Τόσο πένθος ποτέ Αντρέα. Τα συνεργεία του δήμου καταβάλλουν ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες. Νυχθημερόν στοιβάζουν τις παλιές μαρκίζες σε μια άκρια της κεντρικής πλατείας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Έτσι σφραγίζονται οι πόλεις Ανδρέα»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η αφήγηση στη μέση του Δημήτρη Νόλλα

02/09/2016

Αρχείο 02/09/2016

«Από τον Μπαλζάκ μέχρι τον Προυστ», γράφει ο Δημήτρης Νόλλας στο διήγημά του «Διάλογοι σε φωτεινό καφενείο» (τρίγλωσση έκδοση εκτός εμπορίου, Ίκαρος, 2016), όπου υπάρχει και μια αναφορά στην πόλη της Λάρισας, μιας και τον έχουμε στη Λάρισα απόψε, θεώρησα καλό να ξεκινήσω από το βιβλίο του που κυκλοφόρησε μετά τα «Μάρμαρα». Τυχαίες αναφορές; Οι τυχαίες αλλά και οι σοφά ηθελημένες αναφορές μας ξεκλειδώνουν το μυθιστορηματικό σύμπαν του Δημήτρη Νόλλα, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί με τα είκοσι πλέον βιβλία του: ψηφίδες ενός απέραντου μωσαϊκού που δεν έχει το ανάλογό του στην ελληνική λογοτεχνία. Γιατί οι ιστορίες είναι πολυάριθμες κι αστείρευτες κι ο καθένας από μας έχει τουλάχιστον καμιά εικοσαριά να μας διηγηθεί, και είμαστε μάρτυρες της εκδοτικής έκρηξης μιας αυτοβιογραφικής μπονμπόν λογοτεχνίας, κι όλο αυτό το μπλα-μπλα υπολείπεται πολύ από το να είναι μυθιστόρημα, γιατί του λείπει το κύριο συστατικό του: ο μύθος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η αφήγηση στη μέση του Δημήτρη Νόλλα»

Κωνσταντίνος Μάντης: Ράντγιαρντ Κίπλινγκ «Αν μπορείς…»

29/08/2016

Αρχείο 29/08/2016

Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι
τον εαυτό τους εχάσαν δειλά, και για τούτο μαζί σου τα βάζουν,
στον εαυτό σου αν μπορείς να ’χεις πίστη όταν όλοι για σένα αμφιβάλλουν
μα κι αδιάφορος να ’σαι κι ορθός στις δικές τους μπροστά αμφιβολίες,
αν μπορείς να υπομένεις χωρίς ν’ αποστάσεις ποτέ καρτερώντας,
ή μπλεγμένος με ψεύτες, μακριά να σταθείς, αν μπορείς απ’ το ψέμα
κι αν γενείς μισητός, να μη δείξεις στρατί στο δικό σου το μίσος,
κι ούτε τόσο καλός να φανείς κι ούτε τόσο σοφά να μιλήσεις, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Ράντγιαρντ Κίπλινγκ «Αν μπορείς…»»

Θ.Δ.Τυπάλδος: Κώστας Ρεούσης, Υπερρεαλισμός ή ρεουσισμός!

20/08/2016

Αρχείο 20/08/2016

Η Ηγνωστή υπερρεαλιστική ρήση “πρέπει ν’ αλλάξει το παιχνίδι, όχι οι κανόνες του παιχνιδιού”, αν βρίσκει εκφραστή στο μοντέρνο ελληνόφωνο υπερρεαλισμό, τότε τον βρίσκει με τον καλύτερο τρόπο στο πρόσωπο του Κώστα Ρεούση. Ο ποιητής των κατακλυσμιαίων εικόνων, των κοφτερών λέξεων και των φράσεων που ματώνουν πρώτα τον αμφιβληστροειδή του ματιού και εν συνεχεία, τ’ αυλάκια του μυαλού. Ο Ρεούσης, είναι από εκείνους τους ποιητές που γνωρίζουν στο μέγιστο βαθμό τους κανόνες τόσο της ποίησης όσο και της γλώσσας, μα έχουν συνάμα ως πρό(σ)ταγμα, την ανατροπή -όχι την καταστροφή- του παιχνιδιού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θ.Δ.Τυπάλδος: Κώστας Ρεούσης, Υπερρεαλισμός ή ρεουσισμός!»