Αρχείο 05/08/2015

«Η ζωή δεν έχει νόημα και η τέχνη αναλαμβάνει να δείξει αυτή την απουσία νοήματος, τα κενά της δαντέλας -όπως έλεγε ο Αραγκόν- που έχουν μεγαλύτερη σημασία από την πλέξη. Και στη συνέχεια να καλύψει αυτά τα κενά, όχι με μία εξιδανίκευση που ωραιοποιεί, αλλά με μία ανάδειξη της ομορφιάς, συχνά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θοδωρής Νταλούσης, Ο Μασκοφόρος (Εκδόσεις Φαρφουλάς), του Γιώργου Σαράτση»

Αρχείο 5.6.2015

 Ιφιγένεια Σιαφάκα, Κριτική της ποιητικής συλλογής της Έφης Καλογεροπούλου Έρημος όπως έρωτας, Desert as desire, Μτφρ. στα αγγλικά: Γιάννης Γκούμας, Εκδόσεις Μετρονόμος, σειρά Ποιείν, 2015

Στην τέταρτη ποιητική συλλογή της Έφης Καλογεροπούλου Έρημος όπως έρωταςβρισκόμαστε ενώπιον ενός υπαρξιακού ταξιδιού με ισχυρή εικονοποιία, σπονδυλωτές εξιστορήσεις (ποιητικές συνθέσεις) με υπερρεαλιστικές αποτυπώσεις, θραύσματα εικόνων προερχόμενα από τον κόσμο του ονείρου και από τον κόσμο του παραμυθιού και, τέλος, ομιχλώδη ενσταντανέ ως αποτυπώματα υπαρξιακής αγωνίας σε χαμηλούς τόνους, ψίθυρους σχεδόν, σε πρωτοπρόσωπη ή τριτοπρόσωπη αφήγηση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έφη Καλογεροπούλου, Έρημος όπως έρωτας – Κριτική Ιφιγένειας Σιαφάκα [2015]»

Αρχείο 23.5.2015

‹‹ Το ψωμί που ζύμωσα προχτές, το έβαλα να ψηθεί,
κι αυτό άρχισε να φουσκώνει – να φουσκώνει ανεξέλεγκτα…
Έτσι τώρα ζω εντός του, μέσα στη μισοψημένη ψίχα,
ζω εντός του και τρώω το σπίτι μου ››
Μαργαρίτα   Ζαχαριάδου[1]

«Στο μπακάλικο / τρείς άνθρωποι / άγνωστοι μεταξύ τους / άρπαξαν την ευκαιρία να μιλήσουν για πολλά / Έγινες ένα μαζί τους / Η κουβέντα άνοιξε / κι ο ουρανός το ίδιο»: οι παραπάνω στίχοι σκιαγραφούν ένα ιδιαίτερο είδος ευαισθησίας, πιθανόν υπό εξαφάνιση στους καιρούς που ζούμε, το οποίο χαρακτηρίζει μια σύγχρονη ελληνίδα ποιήτρια, την Ασημίνα Λαμπράκου, η οποία εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με δυο ρηξικέλευθα ισάξιες συλλογές ποιημάτων που τιτλοφορούνται ως ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ (2012) και νοτιοανατολικό βλέμμα (2014). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Ζιώγας, Όταν το βλέμμα γίνεται ευαισθησία -για την ποίηση της Ασημίνας Λαμπράκου [2015]»

Αρχείο 14.5.2015

Αρχείο 24/04/2015

Σημείο αναφοράς

τη στιγμή του οργασμού ένα κύκλος ανεβαίνει σαν φυσαλίδα πάνω απ’ τα ζευγάρια κι επιπλέει γεμάτος στο τρικυμισμένο δωμάτιο.

μέσα του όλοι οι χαρούμενοι ποδοσφαιρικοί αγώνες που έζησε ο άντρας, όλα τα έξυπνα κρυφοκοιτάγματα της κοπέλας και της φίλης της στο τρόλεϋ. περνάνε γρήγορα απ’ το νου τους κοινά ονόματα, Γιάννης, Μαίρη, Κώστας, πάλι Μαίρη, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Κακίσης, Τα σύρματα/Συσκευή του νεκρού ανθρώπου»

Αρχείο 02/04/2015 –Κόμπο Αμπέ , εκδ. Άγρα , μτφ. Στέλιος Παπαλεξανδρόπουλος.

[1]
Η ερωτική μου σχέση με την ιαπωνική λογοτεχνία ξεκίνησε από τον ιαπωνικό κινηματογράφο . Στα φοιτητικά μου χρόνια σύχναζα στο Στούντιο , στην Αλκυονίδα και στο Έμπασσυ … Σε κάθε κινηματογραφικό αφιέρωμα έμπαινα στις αίθουσες μέρα κι έβγαινα νύχτα .

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου, Η γυναίκα της άμμου»

Αρχείο 17.2.2015

Εκδόσεις Βιβλιοπωλείον την Εστίας -μετάφραση Γιάννης Η. Χάρης, σελ. 140

Κούντερα «ύστερου ύφους»

Από τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΡΓΙΩΤΗ
«Ο Μίλαν Κούντερα γεννήθηκε στην Τσεχία. Από το 1975 ζει στη Γαλλία». Έτσι παρουσιάζεται ο Κούντερα τα τελευταία χρόνια στα εξώφυλλα των βιβλίων του. Αν ο τρόπος αυτός είναι άλλο ένα μερεμέτι στην προσεκτική κατασκευή του εαυτού του, το τελικό φινίρισμα θα δώσει Η γιορτή της ασημαντότητας, ένα ακόμη σημαντικό βιβλίο του.

Όσοι παρακολουθούμε την πορεία του μείζονα αυτού συγγραφέα του ευρωπαϊκού μοντερνισμού καταλαβαίνουμε πως το τελευταίο του «μυθιστόρημα», όπως προσδιορίζεται, αποτελεί μια κατάληξη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μίλαν Κούντερα, Η γιορτή της ασημαντότητας -κριτική Δημήτρη Καργιώτη [2015]»

Αρχείο 16/02/2015

Εκδόσεις Athens Review of Books, μετάφραση Χρυσούλα Μεντζαλίρα, σελ. 328

Παρουσίαση
Η “Αιχμάλωτη σκέψη”, το βιβλίο που δημοσίευσε το 1953 ο Τσέσλαβ Μίλος, αποτελεί μια κλασική πλέον μελέτη για το πώς οι διανοούμενοι στη μεταπολεμική Ανατολική Ευρώπη υπέκυψαν στο δέλεαρ της συνεργασίας με το κομμουνιστικό καθεστώς υπό το οποίο ζούσαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mark Lilla, Η σαγήνη των Συρακουσών -Διανοούμενοι στην πολιτική»