Οριάνα Φαλάτσι, «Ο άβολος Παζολίνι» — κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις της Athens Review of Books

Οριάνα Φαλάτσι, Ο άβολος Παζολίνι, μετάφραση Κωνσταντίνα Γερ. Ευαγγέλου, πρόλογος Αλεσάντρο Καναβό, Athens Review of Books, Αθήνα 2019, σελ. 136

«Γίναμε αμέσως φίλοι, εμείς οι ασύμπτωτοι φίλοι. Δηλαδή εγώ φυσιολογική γυναίκα κι εσύ αφύσικος άντρας, σύμφωνα τουλάχιστον με τους υποκριτικούς κανόνες του λεγόμενου πολιτισμού, εγώ ερωτευμένη με τη ζωή κι εσύ ερωτευμένος με τον θάνατο
Οριάνα Φαλάτσι

Η σχέση ανάμεσα στην Οριάνα και στον Πιέρ Πάολο είναι από τις πλέον γοητευτικές και εκρηκτικές ιστορίες αγάπης-μίσους της λογοτεχνίας και των ηθών του ιταλικού εικοστού αιώνα. Συγγραφείς πρώτου μεγέθους, ανηλεείς μαχητές, πρόσωπα εγκωμιασμένα και μαζί λοιδορημένα από την κοινή γνώμη της εποχής, οι αντίρροπες προσωπικότητές τους δεν μπορούσαν παρά να διασταυρωθούν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οριάνα Φαλάτσι, «Ο άβολος Παζολίνι» — κυκλοφορεί»

Julio Cortazar, Πόσο αγαπάμε την Γκλέντα

Μετάφραση Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδόσεις Opera

Όλα εξαρτώνται από τη διάθεση της στιγμής, επειδή ποτέ δεν θα μου περνούσε απ’ το μυαλό να διαλέξω έναν συγκεκριμένο τύπο ιστορίας μόλις εγώ ή εμείς σβήσουμε το φως και μπω σ’ εκείνη τη δεύτερη και ωραία μαύρη κουκούλα που μου φοράνε τα βλέφαρα, η ιστορία είναι εκεί, μια σχεδόν πάντα συναρπαστική αρχή ιστορίας, μπορεί να ‘ναι ένας άδειος δρόμος μ’ ένα αυτοκίνητο να ‘ρχεται απ’ το βάθος, ή η έκφραση του Μαρσέλο Μασίας όταν πληροφορείται πως πήρε προαγωγή, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Julio Cortazar, Πόσο αγαπάμε την Γκλέντα»

Στέφαν Τσβάιχ, «Μια συνείδηση ενάντια στη βία» — κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις της Athens Review of Books

 

Στέφαν Τσβάιχ, Μια συνείδηση ενάντια στη βία. Καστελιόν κατά Καλβίνου, μετάφραση Δημήτρης Δημοκίδης, επιμέλεια Χ.Ε. Μαραβέλιας, πρόλογος Μανώλης Βασιλάκης, Athens Review of Books, Αθήνα 2019, σελ. 336

«Ποτέ ένα δικαίωμα, ποτέ μια ελευθερία δεν έχει κατακτηθεί τελειωτικά ενάντια στη βία της εξουσίας, που απλώς αλλάζει αδιάκοπα μορφή. Πάντα θα απειλείται κάθε βήμα προόδου, κάθε κατάκτηση της ανθρωπότητας, πάντα το αυτονόητο θα τίθεται υπό αμφισβήτηση. Ακριβώς όταν αρχίζουμε να θεωρούμε την ελευθερία καθημερινή πρακτική και όχι πλέον ιερότατο απόκτημα, αναδύεται από το σκοτάδι του ανθρώπινου υποσυνείδητου, από τον κόσμο των τυφλών ορμών η παράφορη επιθυμία για βιασμό της

Στέφαν Τσβάιχ

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέφαν Τσβάιχ, «Μια συνείδηση ενάντια στη βία» — κυκλοφορεί»

Νταβίντ Γκρόσμαν, Ένα άλογο μπαίνει σ’ ένα μπαρ

Μετάφραση: Λουίζα Μιζάν, εκδόσεις Ψυχογιός
(Επιλέγουμε τη παρουσίαση νέων εκδόσεων, μόνον εφόσον λάβουμε email από τον εκδοτικό οίκο ή το/τη συγγραφέα)

Σε ένα καταγώγιο σε μια μικρή πόλη στο Ισραήλ, διοργανώνεται μια βραδιά σταντ απ κωμωδίας, με τον Ντόβαλε Γκρίνσταϊν, έναν μεσήλικο κωμικό. Ανάμεσα στους θεατές βρίσκεται ο δικαστής Αβισάι Λαζάρ, πρώην συμμαθητής του, καθώς και κάποιοι άλλοι που θυμούνται τον Ντοβ ως ένα περίεργο, λιπόσαρκο παιδί που περπατούσε με τα χέρια, προκαλώντας σύγχυση και αποφεύγοντας έτσι τους νταήδες της γειτονιάς.

Σταδιακά, καθώς κινείται μεταξύ ιλαρότητας και υστερίας, ο μονόλογος του Ντοβ παίρνει τη μορφή απομνημονευμάτων και μας μεταφέρει πίσω σε ό,τι τον τρομοκρατούσε στην παιδική του ηλικία. Συναντούμε την όμορφη μητέρα του, που επέζησε του Ολοκαυτώματος και Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νταβίντ Γκρόσμαν, Ένα άλογο μπαίνει σ’ ένα μπαρ»

Σατωβριάνδος, Οδοιπορικό του 1806

Πελοπόννησος – Αττική – Σμύρνη – Κωνσταντινούπολη. Επιλογή από το γοητευτικό ταξιδιωτικό αφήγημα του περίφημου γάλλου περιηγητή στην Ελλάδα και στη Μικρά Ασία των αρχών του 19ου αιώνα.
Μετάφραση-Επίμετρο: Κομνηνέλλη Αριστέα -Πρόλογος του Τάκη Θεοδωρόπουλου. Εκδόσεις Μεταίχμιο
(Επιλέγουμε τη παρουσίαση νέων εκδόσεων, μόνον εφόσον λάβουμε email από τον εκδοτικό οίκο ή το/τη συγγραφέα)

Το μεγάλο ταξίδι του Σατωβριάνδου (1768-1848) στην Ανατολή ξεκιγά στις 13 Ιουλίου του 1806 από το Παρίσι και ολοκληρώνεται στις 5 Ιουνίου του 1807 με την επιστροφή του στην ίδια πόλη. Εμείς επιλέξαμε για την παρούσα έκδοση το απόσπασμα που αφορά το ταξίδι του Σατωβριάνδου στην Ελλάδα μέχρι και την Κωνσταντινούπολη. Το κομμάτι αυτό, πέραν του ότι μας αφορά άμεσα καθώς μας δίνει τις εντυπώσεις ενός μεγάλου συγγραφέα για την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, είναι και το πλέον διάσημο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σατωβριάνδος, Οδοιπορικό του 1806»

Θωμάς Κοροβίνης, Η τελευταία ώρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου

Από τις εκδόσεις Άγρα

(Επιλέγουμε τη παρουσίαση νέων εκδόσεων, μόνον εφόσον λάβουμε email από τον εκδοτικό οίκο ή το/τη συγγραφέα)

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ της βιβλιογραφίας σχετικά με την προσωπικότητα και την εποχή της δράσης και του κατατρεγμού του Οδυσσέα Ανδρούτσου, ενός από τους κορυφαίους στρατηγούς της Παλιγγενεσίας, ο συγγραφέας, εμπνευσμένος από την πιο συγκλονιστική εποχή του βίου του, τον παρουσιάζει σε μια φανταστική δημόσια εξομολόγηση, την τελευταία ώρα της ζωής του, στη φυλακή της Ακρόπολης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θωμάς Κοροβίνης, Η τελευταία ώρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου»

Δημήτρης Φύσσας, Αυτά και οι μετακομίσεις —κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας

ΝΕΚΡΟΣ ΜΕ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΠΕΣΕ ΠΡΟΧΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΑ βράδυ, στην οδό Πατησίων ο συγγραφέας Δημήτρης Φύσσας, σε όχι πλήρως διευκρινισμένες συνθήκες. Λεπτομερέστερο ο Φύσσας, 64 ετών, γυρνούσε σπίτι με το ποδήλατό του, όταν βρέθηκε σε ληστεία κοσμηματοπωλείου που ήταν σε εξέλιξη: στον αριθμό 402 της οδού Πατησίων, στο ύψος της πλατείας Κολιάτσου, τέσσερις ληστές με δυο μοτοσικλέτες και φορώντας κράνη, έχοντας ληστέψει το μεγάλο κοσμηματοπωλείο «Zenith» του κ. Θεόκλητου Μποχλεμπέ, αντάλλασσαν πυροβολισμούς με αστυνομικούς που είχαν σπεύσει στο σημείο… Ο Φύσσος ήταν το μόνο θύμα. Το πιθανότερο είναι να πυροβολήθηκε από την ΕΛΑΣ, που πάνω στην ένταση τον θεώρησε ληστή, επειδή φορούσε κράνος μοτοσικλετιστή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Αυτά και οι μετακομίσεις —κυκλοφορεί»

Λουκάς Λιάκος, Φωνή — Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Bibliothéque

 

Η μόνη φωνή που ακούς
Είναι η φωνή που δεν αποκρίνεται

*

Να σε ακούσω
δεν είναι παρά ένας άλλος δρόμος να ανέχομαι το αδύνατο
αδιάκοπα μιας κίνησης
που καθρεφτίζει το μέλλον
σε εκείνη την επιφάνεια του νερού
την φτασμένη ως το μυστήριο της συλλαβής των ονομάτων
όλων όσων είπαν τα τελευταία τους λόγια
κι εγώ τα άκουσα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, Φωνή — Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»