Κώστας Π. Δάρμος: To ‘Solidago’, ένα ποιητικό βοτάνι της Ασημίνας Λαμπράκου

Ασημίνα Λαμπράκου, Solidago. Εκδόσεις «καλλιτεχνικό σωματείο έβδομο βήμα». Αθήνα, 2018

Τo Solidago (Solidago virgauria, δηλαδή Σολιδάγο η χρυσόβεργα) είναι βότανο που ενδημεί σε Ευρώπη, Αμερική κάπου στα Βόρεια σύνορα της Ασίας με την Ευρώπη και σπάνια στα ορεινά της χώρας μας. Η λατινική ονομασία του υπονοεί την ενοποιητική του δράση στη θεραπεία πολλών ασθενειών, παραπέμποντας στις πολλές θεραπευτικές ιδιότητες που του αποδίδονται. Αυτά τα λίγα για τον τίτλο, που η εντύπωση που μου δόθηκε είναι πως παραπέμπει διακριτικά στα μαγιοβότανα και στα ερωτικά ελιξίρια

Το βιβλίο ξεκινά με την κατάληξη του σονέτου 73 του Σαίξπηρ «This thou perceivest, which makes thy love more strong, To love that well which thou must leave ere long». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Π. Δάρμος: To ‘Solidago’, ένα ποιητικό βοτάνι της Ασημίνας Λαμπράκου»

Αντώνης Νικολής, Ο «Αύγουστος» του Τζον Γουίλιαμς: ένας θρίαμβος της λογοτεχνίας

Αρχείο 19/04/2018

favicon

Ο λογοτέχνης, από τα αφομοιωμένα, τα χωνεμένα στη μνήμη του βιώματα, συνθέτει μύθους, μύθους που αποδίδει με μορφές που ικανοποιούν το ύφος του.

Στα είδη της αφηγηματικής λογοτεχνίας ιδιαίτερα, και νομίζω κατεξοχήν στο ιστορικό μυθιστόρημα, η επινόηση του αφηγητή, συνειδητή ή ακόμα και ασύνειδη, αποτελεί, μία από τις πρώτες και σημαντικότερες επιλογές του δημιουργού.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Ο «Αύγουστος» του Τζον Γουίλιαμς: ένας θρίαμβος της λογοτεχνίας»

Αρχείο Δεκ.2016: Κωνσταντίνος Μάντης: Γιάννης Ρίτσος «Ορέστης» [απόσπασμα]

mantis5.12.16
fav_separator

[…]
Ωστόσο αυτή ηγυναίκα δε λέει να σωπάσει. Άκουσέ την.
Πώς δεν ακούει την ίδια τη φωνή της; Πώς μπορεί να μένει
κλεισμένη ασφυκτικά σε μια στιγμή παρωχημένου χρόνου,
παρωχημένων αισθημάτων; Πώς μπορεί, και με τι,
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading 

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η κατάρρευση του αυτονόητου

Αρχείο 08/12/2017

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται, πέρα από την οικονομική κρίση και το πολιτικό αδιέξοδο, από την κατάρρευση του αυτονόητου. Όλοι μας βιώνουμε οδυνηρά πάνω στο πετσί μας, την απώλεια νοήματος, την κατάργηση των σταθερών στόχων και των απλών βεβαιοτήτων στην καθημερινή μας ζωή. Δεν μπορούμε καν να συνεννοηθούμε μεταξύ μας για πολύ απλά πράγματα: να σχεδιάσουμε το αύριο-δεν λέω για το μέλλον- και είμαστε αναγκασμένοι να τα «φέρνουμε απλώς βόλτα», όπως μπορούμε και με όση ηθική βούληση και υπαρξιακά αποθέματα διαθέτει ο καθένας μας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Η κατάρρευση του αυτονόητου»

Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Χατζιδάκις «Ερωτικό»

Αρχείο 23/10/2017

Στον Σείριο υπάρχουνε παιδιά
LORCA

Κι αν γεννηθείςκάποια στιγμή
Μιαν άλλη που δεν θα υπάρχω
Μη φοβηθείς
Και θα με βρεις είτε σαν άστρο
Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα
Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει
Είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Χατζιδάκις «Ερωτικό»»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η μοναξιά της Αλάμπρα

Αρχείο 03/10/2017

Francisco Tárrega

Σε δείχνουν τα όνειρα
και οι νύχτες
ξημερώνουν

Ο. Σαίξπηρ

Ο Φρανσίσκο Ταρέγκα θα χαρίσει στην ανθρωπότητα ένα μεγάλο έργο. Ανάμεσα στις συνθέσεις του, πέρα ακόμη και από την αδιαμφισβήτητη επιδεξιότητα που θα θεμελιώσει το κλασσικό μέτρο στη διδασκαλία της κιθάρας συγκαταλέγεται ένα θαύμα. Πρόκειται για τις εμβληματικές οι Αναμνήσεις της Αλάμπρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η μοναξιά της Αλάμπρα»

Κωνσταντίνος Μάντης: Χρήστος Μαρτίνης «ελένη»

Αρχείο 25/09/2017


fav_separator

ανάθεμα την ώρα σου που γύρισες
φύγε ξανά και μάζεψε ό,τι μπορείς πριν το φευγιό σου
φύγε όπως και πριν από τη θάλασσα
με όλα σου τα κοσμήματα
μ’ αυτή τη λύσσα σου για έρωτα
φύγε
κρύψου πίσω από τα θεϊκά πέτρινα τείχη και περίμενε
θα σε ακολουθήσει ο γνώριμος αχός από τα δόρατα
τα χλιμιντρίσματα αθάνατων αλόγων
τα πλοία μας θα βρουν ξανά το δρόμο τους
θα στάξει πάλι το παρθένο αίμα στο χώμα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Χρήστος Μαρτίνης «ελένη»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Wislawa Szymborska «Το μίσος»

Αρχείο 11/09/2017

fav_separator
Δείτε πόσο αποδοτικόείναι ακόμα,
πόσο διατηρείται σε φόρμα
το μίσος στον αιώνα μας.
Πόσο εύκολα υπερπηδά και τα πιο ψηλά εμπόδια.
Με τι ταχύτητα εφορμά, πόσο γρήγορα μας εντοπίζει.

Δεν είναι σαν τα άλλα αισθήματα.
Ταυτόχρονα μαζί το πιο γηραλέο
και το πιο νεαρό.
Από μόνο του γεννοβολάει αιτίες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Wislawa Szymborska «Το μίσος»»